Από το γραφικό στενό στην καρδιά της βελγικής πρωτεύουσας, ο Κύρκος Ζήσης μαθαίνει στους ντόπιους να τρώνε… ελληνικά. Δεν είναι όμως μόνο οι Βέλγοι που παρελαύνουν καθημερινά εκεί, αλλά και τουρίστες, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, καθώς και οι Έλληνες της πόλης, που επιβεβαιώνουν την ποιότητα. Το εστιατόριο… Περισσότερα

Δύο συνεχόμενα χρόνια ο Συμεών Καμσίζογλου και η σύζυγός του Delphine Pique ταξίδευσαν σε κάθε πιθανό σημείο της Ελλάδας, με ένα στόχο: να βρουν τα κατάλληλα υλικά, αλλά και τις εμπνεύσεις που θα τους βοηθήσουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα: να δημιουργήσουν ένα αυθεντικό… Περισσότερα

Τον τελευταίο καιρό προστίθενται, με φιλοδοξίες, ξενοδοχεία στη λίστα εκείνων που προσαρμόζουν τους χώρους εστίασής τους για ελκύσουν κοινό πέρα από τους πελάτες τους. Αν σκεφτούμε τα χάνια του δρόμου του μεταξιού, το concept είναι αρχαίο, και, παράλληλα μια πρακτική που τα ιστορικά μας ξενοδοχεία… Περισσότερα

Το ΜΑΝΗΜΑΝΗ στο Κουκάκι, με 20 χρόνια πλέον στην πλάτη του, έχει κάνει πολλές φορές την εμφάνισή του στη λίστα των καλύτερων εστιατορίων της χώρας. Το 2018, βραβεύεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά από το “100 Restaurant Awards” μέσα στα 100 καλύτερα εστιατόρια. Το 2019, επίσης… Περισσότερα

Θα είμαι σύντομος. Λίγα ψαροφαγικά εστιατόρια του ελληνικού αρχιπέλαγους (μπορεί και της ηπειρωτικής χώρας) ισορροπούν τόσο αρμονικά ανάμεσα σε καρτ-ποσταλική θέση,  την αγνή φιλόξενη διάθεση και τη μαγειρική αρτιότητα. Και εξηγούμαι. Στον «Μύλο» τα θαλασσινά καλούδια του Αιγαίου συναντούν ποικιλία παρασκευών και τεχνικών, που αντλούν… Περισσότερα

Το απαιτεί η ζέστη, το αποζητάει η ρομαντική ψυχή μας, το προσδοκά η παρέα και η στιγμή: Όπου βρίσκουμε εστιατόριο ή μπαρ που περιστοιχίζεται από σοβαρή, αρχοντική αυλή, όχι μόνο λίγο χαλίκι και μια καλαμωτή (όχι πως κι αυτό δεν έχει τη γοητεία του), θέλουμε… Περισσότερα

Σαν δέλεαρ, σαν κάτι που το αποζητάς ή που σου δίνεται ως σπάνιο δώρο. Αυτό σημαίνει Lure. Προφανώς και ένα εστιατόριο που αντικρίζει κατάφατσα το αιώνιο γαλάζιο του Αιγαίου μπορεί να είναι δέλεαρ. Οχι μόνο γαστρονομικό (σαφώς, είναι το πρώτο ζητούμενο), αλλά και όλων των… Περισσότερα

Την άνοιξη του 2019, δοκίμασα για πρώτη φορά την κουζίνα του Ιωάννη Λουκάκη στην θρυλική πλέον «Μούργα» της Σαλονίκης, ερχόμενος από το Παρίσι για τις διακοπές του Πάσχα. Θυμάμαι ότι φτάσαμε μισή ώρα πριν από το άνοιγμα και ακόμη έγραφαν με το χέρι το μενού… Περισσότερα

Όταν σκέφτομαι την Αθηναϊκή Ριβιέρα αυτόματα το μυαλό μου πάει στο Island. Η θέα του που κόβει την ανάσα, το φεγγάρι που βουτάει στη θάλασσα και μια αίσθηση πως είσαι σε κάποιο κοσμοπολίτικο νησί και όχι δίπλα στην Αθήνα, είναι αυτά που κάνουν το Island… Περισσότερα

Eχουν περάσει μόλις τρεις μήνες από τότε που σας ενημερώναμε (πολύ νωρίς, μάλιστα) πως το εστιατόριο Pharaoh θα γράψει ιστορία. Επιβεβαιωθήκαμε. Αν και μεγαλύτερη επιτυχία συνιστά το γεγονός ότι μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, και με το εστιατορικό πεδίο να είναι αρκετά ανταγωνιστικό, το… Περισσότερα

Η χρονιά που πριν από λίγες ημέρες μας άφησε, είχε πράγματι γαστρονομικό ενδιαφέρον. Όχι μόνο επειδή η εστίαση μετά από δύο χρόνια, έμεινε 365 ημέρες ανοιχτή, ούτε επειδή ο οδηγός Michelin, επιτέλους, έκανε μια πιο σοβαρή δουλειά στην Αθήνα αλλά διότι και πολλά καινούργια μαγαζιά… Περισσότερα

Τις παλιές εποχές, όταν οι Αθηναίοι ήθελαν να φάνε φρέσκο ψάρι και θαλασσινά, κατέβαιναν την Συγγρού, έφταναν στο Φαληρικό Δέλτα και έστριβαν στις Τζιτζιφιές. Εκεί ήταν τότε οι καλές ψαροταβέρνες, οι οποίες διέθεταν ό,τι πιο φρέσκο έβγαζαν τα ψαροκάϊκα και οι τράτες από τον Σαρωνικό…. Περισσότερα

Τα Λαδάδικα είναι μια γειτονία της Θεσσαλονίκης που έχει περάσει από πολλά στάδια. Έγινε μόδα, γνώρισε μέρες δόξας, αλλά και την παρακμή και την πτώση. Είναι γεμάτη από εστιατόρια, μεζεδοπωλεία, μπαρ, club, τα οποία γεμίζουν από φοιτητές, τουρίστες και ενίοτε από θεσσαλονικιούς. Για να είμαι… Περισσότερα

Ένα  από τα πιο σοφιστικέ νησιά μας, το οποίο αναπτύχθηκε τουριστικά χωρίς να χάσει τη φυσιογνωμία του. Ζεν, κατάφορτη από φυσικές ομορφιές και διαχρονικό σημείο συνάντησης εκείνων που μπορούν να εκτιμήσουν την αυθεντική κουζίνα ως απαραίτητο δέλεαρ στις διακοπές τους. Και όλα αυτά χωρίς ποτέ… Περισσότερα

Είναι τέλος Αυγούστου και δυστυχώς από το παράθυρό μου δε βλέπω ούτε το Κόμητο, ούτε τη Συκαμιά, ούτε την Κολυμπήθρα. Η λύση είναι μια: ταξίδι στις Κυκλάδες στο κέντρο της Αθήνας. Ναι καλέ, δεν τρελάθηκα, γίνεται. Με μια βόλτα στο Μπαλκόνι στις Κυκλάδες νιώθω πάντα… Περισσότερα

Mira Me σημαίνει “κοίτα με” στα ισπανικά και δεν είναι τυχαίο όνομα, αφού το rooftop Restaurant & Bar του Mira Me Athens στην οδό Ερμού 118, ακριβώς στο Θησείο, έχει την πιο εντυπωσιακή και ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη. Θα μπορούσε να λέγεται και “φάε με”,… Περισσότερα

Δεν πας σε ένα νησί για να φας μια χωριάτικη και ένα σουβλάκι. Απλώς δεν το κάνεις αν σέβεσαι – έστω και λίγο- το στομάχι σου που δεν ζητάει μόνο να κορέσει την πείνα του, αλλά να δεχθεί και πρωτόγνωρες γεύσεις. Εντέλει, ας αφήσουμε τις… Περισσότερα

  Κυριακή μεσημέρι, η ώρα που το φως του ήλιου αντανακλάται από τα λευκά σκάφη στο Μικρολίμανο και η θάλασσα έχει το πιο διάφανο τιρκουάζ χρώμα ή αλλιώς η καλύτερη ώρα για μια επίσκεψη στον ιστορικό Παπαϊωάννου. Ο Παπαϊωάννου έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια… Περισσότερα

Το «Αλμυρίκι», για εμένα, μπορεί να συνθέσει κάποια από τα πιο ειδυλλιακά καλοκαιρινά σκηνικά ever: Κάντε εικόνα ένα τραπέζι κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, η θάλασσα οριακά να γλείφει τα πόδια σας και το μόνο που ακούγεται είναι το σούρσιμο του νερού, τα βότσαλα και τα… Περισσότερα

Στο Ημεροβίγλι, αν βρεθείς απόγευμα, την ώρα που ο ήλιος βάφει τα νερά, καταλαβαίνεις γιατί η Σαντορίνη έχει αυτό την αύρα της μαγείας να την ακολουθεί. Εκεί, στην Καλντέρα, μπορείς να υποσχεθείς στον εαυτό σου τα πιο τρελά πράγματα. Ολότελα μαγεμένος από τη φυσική ομορφιά… Περισσότερα