Κι ενώ για τους ανθρώπους τέτοιες τέχνες σκέφτηκα ο δόλιος, τρόπο εγώ δεν έχω από τη συμφορά μου ετούτη να ξεφύγω.   Ο Δίας όταν κατανίκησε τον Κρόνο και ανέτρεψε το παλιό καθεστώς, με την αμέριστη μάλιστα βοήθεια του Προμηθέα, σκόπευε να ξεκάνει σύσσωμο... Περισσότερα
Είδαμε τον «Προμηθέα Δεσμώτη»: αρχαίο δράμα με heavy metal αισθητική
Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Στην ειρήνη, οι γιοι θάβουν τους πατεράδες τους. Στον πόλεμο, οι πατεράδες θάβουν τους γιους. Ηρόδοτος Άπνοια στην Αυλίδα. Τα πανιά των καραβιών δεν φουσκώνουν. Ο συγκεντρωμένος στρατός των Ελλήνων δεν μπορεί... Περισσότερα
Eίδαμε την «Ιφιγένεια» στην Επίδαυρο: πού χάθηκε το πνεύμα του Ευριπίδη;
Φαίνεται ότι τη δύναμη για τη χαρά και την ευτυχία οι άνθρωποι δεν μπορούμε να την αντλήσουμε από ιδεολογίες, τεχνάσματα και δολοπλοκίες, φαίνεται ακόμα ότι η δύναμη της αγάπης είναι αυτή που αφού ξεπεράσει τους σκοπέλους της δειλίας, της απληστίας και του άκρατου εγωισμού θα... Περισσότερα
Είδαμε «Το όνειρο ενός γελοίου»: ο Σερβετάλης «βγήκε» από το κεφάλι του Ντοστογιέφσκι
Ας θυμηθούμε την υπόθεση: Μπροστά στην έβδομη πύλη πέφτουν νεκροί ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης στον αδελφοκτόνο πόλεμο. Ο Κρέοντας διατάζει τον ενταφιασμό του Ετεοκλή και απαγορεύει την ταφή του Πολυνείκη κατηγορώντας τον ότι πρόδωσε την πατρίδα του. Ετοιμάζει γλέντι στο οποίο θα γιορταστεί η... Περισσότερα
Είδαμε την «Αντιγόνη» στην Επίδαυρο: ένα sold out ανώφελου και πλουμιστού ρεαλισμού
Αίας …ένας ήρωας στην άκρη της εποχής του …μα πρέπει ή με τιμή να ζει ένας άντρας ή να πεθαίνει με τιμή. Αυτό είναι.   Βρισκόμαστε στο δέκατο χρόνο του πολέμου στο Ίλιον. Ο Αχιλλέας έχει πέσει νεκρός και τα όπλα του ήρωα απονέμονται στον... Περισσότερα
Είδαμε τον «Αίαντα» στην Επίδαυρο: μια ασαφής, ανολοκλήρωτη προσπάθεια
Ο Φιλοκτήτης ηγεμόνας της Μαγνησίας ακολούθησε τον στρατό των Αχαιών στην εκστρατεία της Τροίας. Σε ένα νησάκι κοντά στη Λήμνο χωρίς να προσέξει πλησίασε το ιερό φίδι της νύφης Χρύσας κι εκείνο τον δάγκωσε. Η γάγγραινα που προκλήθηκε στο πόδι του άτυχου πολεμιστή ήταν τέτοια,... Περισσότερα
Είδαμε τον «Φιλοκτήτη»: ανάμεσα στην ανηθικότητα και το καθήκον
Όταν μεγαλώνεις από νωρίς μέσα και πλάι στα φώτα της δημοσιότητας, αυτά σε εμποτίζουν και είτε τα φοβάσαι είτε τα προσπερνάς. Ίσως γι΄ αυτό ο Ορφέας Αυγουστίδης λειτουργεί απολύτως ισορροπημένα, σεμνά και διακριτικά σε σχέση με τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα και αποδοχή που λαμβάνει. Είναι εμφανώς... Περισσότερα
Ορφέας Αυγουστίδης: «Θα πνιγούμε από τον συντηρητισμό στο τέλος»
Κανένας άνθρωπος μέχρι σήμερα, που του έχω επισημάνει ότι καταφέρνει με έναν δικό του μαγικό τρόπο να παραμένει εκτός φώτων δημοσιότητας ενώ είναι τόσο ενεργός θεατρικά δεν μου έχει απαντήσει – και να το εννοεί: «Δεν νομίζω πως έχω κάτι να πω και αφού δεν... Περισσότερα
Γιάννης Κλίνης: «Στους Πέρσες του Αισχύλου καταλαβαίνεις τι θα πει πόλεμος»
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς είναι μια χαρακτηριστική και ιδιαίτερη περσόνα του ελληνικού καλλιτεχνικού βίου, που πληροί όλα εκείνα τα στοιχεία της ξεχωριστής προσωπικότητας, της γεμάτης «πολιτισμό» όπως και αν το εννοεί κάποιος. Η περίπτωσή του ασφαλώς και επιβεβαιώνει όσους υποστηρίζουν πως οι άνθρωποι διαμορφώνονται από το... Περισσότερα
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς γύρισε την πλάτη σε μια πολιτική «δυναστεία», για να αφιερωθεί στο θέατρο
“Σκοπός της ζωής  δεν είναι να εξυπηρετεί την κατώτερη ζωική φύση, αλλά τη φωτεινή δύναμη  πού βρίσκεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και η οποία βοηθάει τον άνθρωπο, να αναγνωρίσει το αγαθό”. Leo Tolstoy. Φαίνεται ότι το μόνο πράγμα που μπορεί με βεβαιότητα να μας... Περισσότερα
Eίδαμε τον «Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς»: ο ρόγχος της μεταμέλειας
Το πρωτοποριακό θεατρικό ρεύμα του Θεάτρου του Παραλόγου εμφανίστηκε και κυριάρχησε στη δεκαετία του 1950. Κύρια χαρακτηριστικά του είναι η γλωσσική ασυναρτησία (τα λόγια και οι πράξεις δε συνδέονται λογικά) και η παρωδία καθιερωμένων αξιών. Ως πνευματικός καρπός του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου εκφράζει την έκπτωση... Περισσότερα
Είδαμε τις «Καρέκλες» του Ιονέσκο: πόσο όμορφα λάμπει το τίποτα
Εχει μια δική της αύρα, σαν άνθρωπος και σαν ηθοποιός. Ένα πολύ σπάνιο κράμα φήμης και σεμνότητας, απόλαυσης, αναγνωρισιμότητας και γειωμένης ανθρώπινης αποστασιοποίησης, απλότητας και περιπλοκότητας, χιούμορ και ενσυναίσθησης. Επειδή την αγαπώ πολύ και τη ζω ακόμη πιο πολύ, ασφαλώς την αναλύω με τα μάτια... Περισσότερα
Λένα Παπαληγούρα: «Ολα τα καλά παιδιά που ξέραμε μικροί, έγιναν ευτυχισμένοι άνθρωποι»
Για να πω την πάσα αλήθεια, ο Πειραιάς πάντα με μπέρδευε. Ήξερα, μιας και κατάγομαι από παραλιακή πόλη, ότι αν βγω στο λιμάνι μιας πόλης και πιάσω την ακροθαλασσιά της θα με βγάζει πάντα σε κάποιο σημείο όχι μακριά από τα κύματά της. Όμως με... Περισσότερα
Είδαμε το «Μινόρε»: όταν ο Μπαχ άκουσε Μάρκο Βαμβακάρη
Υπάρχουν φορές που παθαίνω αυτό: βλέποντας κάποιο θέαμα (κινηματογράφο, θέατρο, χορό) που μου αρέσει ή με συγκινεί πολύ, αρχίζω με μανία σχεδόν να προσπαθώ να φανταστώ τον δημιουργό που κρύβεται πίσω από αυτό, τον τρόπο λειτουργίας του μυαλού του, τις εμπειρίες του, τις ξεχωριστές ιδιότητες... Περισσότερα
Γιώργος Κουτλής: «H σάτιρα πρέπει να είναι προκλητική»
Οι συνεντεύξεις έχουν νόημα για να γνωρίζει ο κόσμος έναν άνθρωπο που αποφασίζεις να του συστήσεις. Πρώτα πρέπει κάπως να τον γνωρίσεις εσύ, να έχεις μαζί του μια χαλαρή, ουσιαστική κουβέντα, χωρίς ατζέντα ώστε να καταφέρεις να τον σκιαγραφήσεις καλύτερα και να απολαύσει ο αναγνώστης... Περισσότερα
Γιώργος Πυρπασόπουλος: «Έχω δει κι εγώ άσχημες συμπεριφορές στο θέατρο»
Ξεκινούσα κάθε πρωί από τη Γεωργίου Ολυμπίου, περνούσα την πλατεία Κουκακίου, έπιανα την Ορλόφ, έφτανα στην Μουσών  και από κει ανέβαινα κάθετα στο λόφο του Φιλοπάππου μέχρι το μνημείο. Εκεί αφού έκανα ένα γενναίο διάλλειμα και ταξίδευα το βλέμμα μέχρι τον Πειραιά, τον Υμηττό και... Περισσότερα
100 χρόνια Ιάκωβος Καμπανέλλης: ένας συγγραφέας μπροστά από την εποχή του
Οι εκπλήξεις στις συνεντεύξεις είναι πάντα εκείνες που προκαλούν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και όταν τις συναντάς, τις απολαμβάνεις ως το μεδούλι. Μία τέτοια περίπτωση είναι ο Αναστάσης Ροϊλός που αλλιώς τον περίμενα και αλλιώς το πράγμα μου προέκυψε, όπως λέει και το τραγούδι. Αυτός ο... Περισσότερα
Η ήρεμη δύναμη του Αναστάση Ροϊλού
Όταν πρέπει να συστήσεις έναν άνθρωπο στον κόσμο που ούτε εσύ ξέρεις καλά, τότε πρέπει μέσα σε δυο ώρες να τον γνωρίσεις. Κάποιοι σε αφήνουν να μπεις λίγο στον κόσμο τους, άλλοι όχι τόσο εύκολα – λογικά και τα δύο. Ευτυχώς ο Μανώλης ανήκει στην... Περισσότερα
Μανώλης Εμμανουήλ: «Στο εξωτερικό οι έλληνες ηθοποιοί παίζουν τον τρομοκράτη ή τον γκόμενο»
Οι άνθρωποι μεγαλώνουν με τη φράση «μια φορά και έναν καιρό», αλλά επειδή ντρέπονται  να βλέπουν ταινίες, θεατρικά έργα, να διαβάζουν βιβλία, που μιλούν για τη μια φορά και τον ένα καιρό, κάποια στιγμή αποφασίζουν και βάζουν μπροστά από τις ιστορίες τους το «κάποτε» κι... Περισσότερα
Είδαμε το έργο «Κάποτε στο Βόσπορο»: μνήμες από την Πόλη που χάθηκε
O Δημήτρης Καμαρωτός είναι μια προσωπικότητα διεθνούς και τεράστιας εμβέλειας στον χώρο του. Θα τον πω απλώς «συνθέτη» γιατί αυτό είναι, αλλά δεν μπορώ να απαριθμήσω ούτε κατά διάνοια τις μεγάλες τομές που έχει φέρει στη μουσική αλλά και στο θέατρο, στην επιστήμη της μουσικής... Περισσότερα
Δημήτρης Καμαρωτός: «Περιμένω καθημερινά να μου αποκαλυφθεί κάτι»
Button to top