Το παλιό καθεστώς το ανέτρεψε ο Δίας όταν κατανίκησε τον Κρόνο, με την αμέριστη μάλιστα βοήθεια του Προμηθέα, σκόπευε δε να ξεκάνει σύσσωμο το ανθρώπινο γένος. Ο φιλεύσπλαχνος όμως Προμηθέας αρπάζει τη φωτιά και την μαθαίνει στους ανθρώπους και μαζί με τη φωτιά τους μαθαίνει... Περισσότερα
Είδαμε τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Καραθάνου: τραγωδία σ΄ένα δυαράκι στην Κυψέλη
Ο Ορέστης θα μπορούσε να μην μιλάει, να μην αποκαλύπτει αυτά τα «συνταρακτικά» για τα νύχια των tabloids και του κάθε κουτσομπόλη δημοσιογράφου. Θα ήταν πολύ πιο ασφαλές και εκείνον, εύκολο, ανώδυνο. Δεν θα ξυπνούσε πάντως ένα πρωί βλέποντας παντού μία φράση που είχε αναπαραχθεί... Περισσότερα
O Ορέστης Τζιόβας υποδέχεται το 2023 στο Andro
Χριστούγεννα χωρίς παραμύθια δεν γίνεται. Ποιος δεν θυμάται όταν ήταν μικρός ότι αυτές τις μέρες των εορτών είτε του έλεγαν παραμύθια είτε τα διάβαζε σε βιβλία; Αν, λοιπόν, έχετε μπόμπιρες στο σπίτι ή έχει μείνει μέσα σας ακόμη ένα ψήγμα παιδικής ψυχής, τότε μην αμελήσετε... Περισσότερα
Χριστούγεννα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με μουσικά παραμύθια
O Τάσος είναι ένα πλάσμα μαγικό, ένας βαθιά χαρισματικός άνθρωπος (και δεν έχει φθάσει καν τα 30 χρόνια), ένα ευγενικό παιδί-αερικό, ένας γλυκός σεμνός συνομιλητής. Η αμεσότητά του σου θυμίζει πώς είναι κάποιος να μην έχει καεί με τα χρόνια έκθεσης, να μην φοβάται να... Περισσότερα
Τάσος Λέκκας: «Δεν έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους, υπάρχει καλό γύρω μας»
Από την πρώτη φορά που την είδα στο ΑΜΟΡΕ, το θέατρο που μας εκπαίδευσε και μας ψυχαγώγησε με τον καλύτερο τρόπο στα 90’s, αλλά και τις μετέπειτα φορές που την απολάμβανα στην τηλεόραση, είχα πάντα την ίδια αίσθηση: μια ήρεμη δύναμη, με απόψεις συγκεκριμένες και... Περισσότερα
Ιωάννα Παππά: «Ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να στηρίξει μόνος του τον εαυτό του οικονομικά»
«Θηρίο είναι ο άνθρωπος» όχι μόνο γι αυτά που δύναται να κάμει στον συνάνθρωπο, αλλά και γι αυτά που είναι ικανός ν’ αντέξει και να υπομείνει, για να επιβιώσει. Μπορεί να πνίξει ένα μωρό για να μην προδοθεί από το κλάμα του, μπορεί να βασανίσει... Περισσότερα
Είδαμε τα «Ματωμένα Χώματα»: ο καημός του ξεριζωμού επί σκηνής
  Κι ενώ για τους ανθρώπους τέτοιες τέχνες σκέφτηκα ο δόλιος, τρόπο εγώ δεν έχω από τη συμφορά μου ετούτη να ξεφύγω.   Ο Δίας όταν κατανίκησε τον Κρόνο και ανέτρεψε το παλιό καθεστώς, με την αμέριστη μάλιστα βοήθεια του Προμηθέα, σκόπευε να ξεκάνει σύσσωμο... Περισσότερα
Είδαμε τον «Προμηθέα Δεσμώτη»: αρχαίο δράμα με heavy metal αισθητική
Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Στην ειρήνη, οι γιοι θάβουν τους πατεράδες τους. Στον πόλεμο, οι πατεράδες θάβουν τους γιους. Ηρόδοτος Άπνοια στην Αυλίδα. Τα πανιά των καραβιών δεν φουσκώνουν. Ο συγκεντρωμένος στρατός των Ελλήνων δεν μπορεί... Περισσότερα
Eίδαμε την «Ιφιγένεια» στην Επίδαυρο: πού χάθηκε το πνεύμα του Ευριπίδη;
Φαίνεται ότι τη δύναμη για τη χαρά και την ευτυχία οι άνθρωποι δεν μπορούμε να την αντλήσουμε από ιδεολογίες, τεχνάσματα και δολοπλοκίες, φαίνεται ακόμα ότι η δύναμη της αγάπης είναι αυτή που αφού ξεπεράσει τους σκοπέλους της δειλίας, της απληστίας και του άκρατου εγωισμού θα... Περισσότερα
Είδαμε «Το όνειρο ενός γελοίου»: ο Σερβετάλης «βγήκε» από το κεφάλι του Ντοστογιέφσκι
Ας θυμηθούμε την υπόθεση: Μπροστά στην έβδομη πύλη πέφτουν νεκροί ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης στον αδελφοκτόνο πόλεμο. Ο Κρέοντας διατάζει τον ενταφιασμό του Ετεοκλή και απαγορεύει την ταφή του Πολυνείκη κατηγορώντας τον ότι πρόδωσε την πατρίδα του. Ετοιμάζει γλέντι στο οποίο θα γιορταστεί η... Περισσότερα
Είδαμε την «Αντιγόνη» στην Επίδαυρο: ένα sold out ανώφελου και πλουμιστού ρεαλισμού
Αίας …ένας ήρωας στην άκρη της εποχής του …μα πρέπει ή με τιμή να ζει ένας άντρας ή να πεθαίνει με τιμή. Αυτό είναι.   Βρισκόμαστε στο δέκατο χρόνο του πολέμου στο Ίλιον. Ο Αχιλλέας έχει πέσει νεκρός και τα όπλα του ήρωα απονέμονται στον... Περισσότερα
Είδαμε τον «Αίαντα» στην Επίδαυρο: μια ασαφής, ανολοκλήρωτη προσπάθεια
Ο Φιλοκτήτης ηγεμόνας της Μαγνησίας ακολούθησε τον στρατό των Αχαιών στην εκστρατεία της Τροίας. Σε ένα νησάκι κοντά στη Λήμνο χωρίς να προσέξει πλησίασε το ιερό φίδι της νύφης Χρύσας κι εκείνο τον δάγκωσε. Η γάγγραινα που προκλήθηκε στο πόδι του άτυχου πολεμιστή ήταν τέτοια,... Περισσότερα
Είδαμε τον «Φιλοκτήτη»: ανάμεσα στην ανηθικότητα και το καθήκον
Όταν μεγαλώνεις από νωρίς μέσα και πλάι στα φώτα της δημοσιότητας, αυτά σε εμποτίζουν και είτε τα φοβάσαι είτε τα προσπερνάς. Ίσως γι΄ αυτό ο Ορφέας Αυγουστίδης λειτουργεί απολύτως ισορροπημένα, σεμνά και διακριτικά σε σχέση με τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα και αποδοχή που λαμβάνει. Είναι εμφανώς... Περισσότερα
Ορφέας Αυγουστίδης: «Θα πνιγούμε από τον συντηρητισμό στο τέλος»
Κανένας άνθρωπος μέχρι σήμερα, που του έχω επισημάνει ότι καταφέρνει με έναν δικό του μαγικό τρόπο να παραμένει εκτός φώτων δημοσιότητας ενώ είναι τόσο ενεργός θεατρικά δεν μου έχει απαντήσει – και να το εννοεί: «Δεν νομίζω πως έχω κάτι να πω και αφού δεν... Περισσότερα
Γιάννης Κλίνης: «Στους Πέρσες του Αισχύλου καταλαβαίνεις τι θα πει πόλεμος»
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς είναι μια χαρακτηριστική και ιδιαίτερη περσόνα του ελληνικού καλλιτεχνικού βίου, που πληροί όλα εκείνα τα στοιχεία της ξεχωριστής προσωπικότητας, της γεμάτης «πολιτισμό» όπως και αν το εννοεί κάποιος. Η περίπτωσή του ασφαλώς και επιβεβαιώνει όσους υποστηρίζουν πως οι άνθρωποι διαμορφώνονται από το... Περισσότερα
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς γύρισε την πλάτη σε μια πολιτική «δυναστεία», για να αφιερωθεί στο θέατρο
“Σκοπός της ζωής  δεν είναι να εξυπηρετεί την κατώτερη ζωική φύση, αλλά τη φωτεινή δύναμη  πού βρίσκεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και η οποία βοηθάει τον άνθρωπο, να αναγνωρίσει το αγαθό”. Leo Tolstoy. Φαίνεται ότι το μόνο πράγμα που μπορεί με βεβαιότητα να μας... Περισσότερα
Eίδαμε τον «Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς»: ο ρόγχος της μεταμέλειας
Το πρωτοποριακό θεατρικό ρεύμα του Θεάτρου του Παραλόγου εμφανίστηκε και κυριάρχησε στη δεκαετία του 1950. Κύρια χαρακτηριστικά του είναι η γλωσσική ασυναρτησία (τα λόγια και οι πράξεις δε συνδέονται λογικά) και η παρωδία καθιερωμένων αξιών. Ως πνευματικός καρπός του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου εκφράζει την έκπτωση... Περισσότερα
Είδαμε τις «Καρέκλες» του Ιονέσκο: πόσο όμορφα λάμπει το τίποτα
Εχει μια δική της αύρα, σαν άνθρωπος και σαν ηθοποιός. Ένα πολύ σπάνιο κράμα φήμης και σεμνότητας, απόλαυσης, αναγνωρισιμότητας και γειωμένης ανθρώπινης αποστασιοποίησης, απλότητας και περιπλοκότητας, χιούμορ και ενσυναίσθησης. Επειδή την αγαπώ πολύ και τη ζω ακόμη πιο πολύ, ασφαλώς την αναλύω με τα μάτια... Περισσότερα
Λένα Παπαληγούρα: «Ολα τα καλά παιδιά που ξέραμε μικροί, έγιναν ευτυχισμένοι άνθρωποι»
Για να πω την πάσα αλήθεια, ο Πειραιάς πάντα με μπέρδευε. Ήξερα, μιας και κατάγομαι από παραλιακή πόλη, ότι αν βγω στο λιμάνι μιας πόλης και πιάσω την ακροθαλασσιά της θα με βγάζει πάντα σε κάποιο σημείο όχι μακριά από τα κύματά της. Όμως με... Περισσότερα
Είδαμε το «Μινόρε»: όταν ο Μπαχ άκουσε Μάρκο Βαμβακάρη
Υπάρχουν φορές που παθαίνω αυτό: βλέποντας κάποιο θέαμα (κινηματογράφο, θέατρο, χορό) που μου αρέσει ή με συγκινεί πολύ, αρχίζω με μανία σχεδόν να προσπαθώ να φανταστώ τον δημιουργό που κρύβεται πίσω από αυτό, τον τρόπο λειτουργίας του μυαλού του, τις εμπειρίες του, τις ξεχωριστές ιδιότητες... Περισσότερα
Γιώργος Κουτλής: «H σάτιρα πρέπει να είναι προκλητική»
Button to top