Την άποψή μου για τους Έλληνες «κριτικούς» κινηματογράφου και γενικά όσους δηλώνουν «κριτικοί» σε κάτι, σε άπασα τη Γη, την έχω γράψει εδώ. Εμφανίζονται όμως συχνά πυκνά περιπτώσεις ταινιών που μου υπενθυμίζουν πόσο δίκιο έχω και νιώθω την ανάγκη να διατρανώσω ξανά όσα σκέφτομαι για… Περισσότερα

Την τελευταία 10ετία, η ραγδαία άνοδος του streaming, αλλά και η παντοκρατορία της Marvel, έκανε πολλούς ανθρώπους να εφιστήσουν την προσοχή και να κάνουν λόγο για την καταστροφή του σινεμά και των ταινιών από τις πλατφόρμες και τις ταινίες δράσης τύπου Marvel. Ο ίδιος ο… Περισσότερα

Η συμφιλίωση είναι η διαδικασία επούλωσης ρηγμάτων, επανασύνδεσης σχέσεων και αποδοχής του παρελθόντος, είναι η τέχνη του να καταπίνεις τον εγωισμό σου, να χαμογελάς στραβά και να λες «ας το αφήσουμε πίσω», ενώ μέσα σου φωνάζεις «εγώ είχα δίκιο». «Το Φοινικικό Σχέδιο» του Γουές Άντερσον… Περισσότερα

Τα κινηματογραφικά franchise είναι η σίγουρη τροφή του σινεμά: γνώριμα, ασφαλή και συχνά με υπερβολική δόση εφέ. Αν και γεμίζουν τα ταμεία, αφήνουν ακόρεστη την καλλιτεχνική πείνα του θεατή για το ξαφνικό, το απρόβλεπτο και το πρωτότυπο. Η «Επικίνδυνη Αποστολή: Η Έσχατη Τιμωρία» «Mission: Impossible… Περισσότερα

Το τέλος δεν έρχεται πάντα με κρότο· συχνά ψιθυρίζει συγγνώμες που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Είναι η στιγμή που κοιτάζουμε πίσω όχι για να πονέσουμε, αλλά για να κατανοήσουμε. Στα «Λαμπυρίσματα», η σκηνοθέτις Πιλάρ Παλομέρο στρέφει τον κινηματογραφικό φακό της προς τις σιωπές μεταξύ των ανθρώπων,… Περισσότερα

Εφηβεία, μπερδεμένα συναισθήματα, σύγχυση και το μεγάλο θάρρος που χρειάζεται, να είναι κανείς ο εαυτός του. Εφηβεία η ηλικία που το να κρατήσει κανείς το χέρι του άλλου, μοιάζει πιο τρομακτικό από τις πιο δύσκολες εξετάσεις μαθηματικών. Στο «Πρώτος έρωτας» ο Βέλγος σκηνοθέτης Άντονι Σάτεμαν… Περισσότερα

Αν προσθέτει κανείς κάτι, ακόμα και μικρό, πάνω στο μικρό, και το κάνεις αυτό συχνά με επιμονή και φροντίδα, σύντομα κι αυτό θα γίνει μεγάλο, γιατί όλα υποτάσσονται με την έγνοια και την επιμέλεια. Στο «Θεϊκό τυρί», η σκηνοθέτις Λουίζ Κουρβουαζιέ, χωρίς να μεγαλοπιάνεται, παραδίδει… Περισσότερα

Στην καρδιά της Ευρώπης, χιλιάδες μετανάστες παλεύουν καθημερινά με την αποξένωση, την αβεβαιότητα και την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Πίσω από κάθε βλέμμα κρύβεται μια ιστορία πόνου και ελπίδας, μια διαδρομή γεμάτη θυσίες, φόβο αλλά και ακατάλυτο ανθρώπινο σθένος. «Το Παρίσι του Σουλεϊμάν» είναι ένα… Περισσότερα

Πρέπει να προσέχουμε αυτόν τον τύπο που τα βρίσκει όλα άσχημα, αυτόν που τα βρίσκει όλα καλά και, κυρίως,  αυτόν τον φοβερό τύπο  που είναι αδιάφορος για όλα όσα συμβαίνουν γύρω του. Το «Όνειρα Ιλουστρασιόν», σε σκηνοθεσία του Ελάιτζα Μπάινουμ, είναι μια μελέτη χαρακτήρων, τυλιγμένη… Περισσότερα

Για πολλά πράγματα μας προειδοποιεί η επίγνωση του τέλους, αλλά αυτό που μας διδάσκει πάνω από όλα ο θάνατος είναι πως επιβάλλεται σύντομα, με πάθος και ορμή να αγαπήσουμε. Η ταινία ξεκινά με την 78χρονη Λίζι (Κορίνα Χαρφούχ), μια γυναίκα στα τέλη της ζωής της,… Περισσότερα

Κάθε άνθρωπος είναι ένας μικρός ή μεγάλος παράνομος που παραμένει άγνωστος. Αλλά ομολογημένα παράνομοι και κάτω από την ίδια στέγη παραπάει, γι αυτό και η οικογένεια εκεί που πρέπει: κάπου πέρα, αλλά όχι μακριά, αλλά ούτε και πολύ κοντά. Το «Όλο το Σόι» του Ντίτο… Περισσότερα

Όταν ο άνθρωπος βυθίζεται στην καθημερινότητα, αποφεύγει τις βαθύτερες ανησυχίες και τη διαπεραστική αυτοεξέταση, χάνεται μέσα στο βουητό της ρουτίνας και την ήσυχη ομορφιά της προσαρμογής. Ο Νοτιοκορεάτης δημιουργός Χονγκ Σανγκ σου (“Η Γυναίκα που Έφυγε”), γνωστός για τις απατηλά απλές αφηγήσεις του και το… Περισσότερα

Οι άνθρωποι και κυρίως τα αδέλφια έγιναν ο ένας για τον άλλο. Θα πρέπει προσαρμόζει κανείς τον εαυτό του με όσους η μοίρα  έφερε κοντά, αλλά καλό είναι να μην εξιδανικεύει τους άλλους, γιατί δεν θα ανταποκριθούν ποτέ στις προσδοκίες του. Η Αριάν Λαμπέντ υπογράφει… Περισσότερα

Πολλές φορές είναι οι φόβοι μας που μας κάνουν προδότες, έτσι έχουμε μια δικαιολογία να πορευόμαστε, αλλά στο τέλος το μόνο που μπορεί να προδώσει ένας άνθρωπος είναι η συνείδησή του και μόνο αυτή. Το «Σκιές στο σκοτάδι» του Στίβεν Σόντερμπεργκ βυθίζεται βαθιά στη σφαίρα… Περισσότερα

Η Ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αφήγηση για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι με ισχύ έχουν χρησιμοποιήσει για δικό τους όφελος τη δημιουργικότητα, το ταλέντο και τον ιδρώτα των υπολοίπων. Ο άπορος Μίκυ Μπαρνς Θέλοντας να φύγει από τη Γη εγγράφεται… Περισσότερα

Σε πολλά μέρη του κόσμου οι γυναίκες εξακολουθούν να μην έχουν το δικαίωμα της επιλογής σε σχέση με το σώμα τους κι αυτό κάνει την υπαρξιακή μοναξιά, τον φόβο, και την οργή  των γυναικών απελπιστικά δίκαιες. «Το Κορίτσι με τη βελόνα» του Μάγκνους φον Χορν… Περισσότερα

Τα πέρατα της ψυχής του ο άνθρωπος δεν θα τα βρει, όποιο δρόμο και να πάρει. Υπάρχουν άπειροι κόσμοι που είναι δημιουργημένοι και φθαρτοί, ανθεκτικοί και ημιτελείς και κατοικούν εντός του. Το «Presence» του Στίβεν Σόντερμπεργκ (“Η Συμμορία των Έντεκα”, “Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες”) προσφέρει… Περισσότερα

Πρέπει να εφευρίσκουμε κι άλλες αποδείξεις ότι ζήσαμε, πρέπει να δημιουργούμε γεγονότα, στιγμές, να θυμόμαστε πράγματα που κάναμε στον βίο μας, συναισθήματα που βιώσαμε, γιατί δεν αρκεί να παρουσιάσουμε ως απόδειξη στη ζωή μας, το ότι ζήσαμε πολλά χρόνια. Στο «Τρελή από Έρωτα – Μπρίτζετ… Περισσότερα

Μέσα στην πνιγηρή πραγματικότητα που ζούμε αυτό που εναγωνίως αναζητούμε είναι χρόνος και χώρος, χρόνος να πάρουμε μια ανάσα και χώρος, ζωτικός χώρος για να μπορέσει το πνεύμα να ανακλαδιστεί, ακριβώς όπως η αρχιτεκτονική τον έχει ανάγκη για να αναπτυχθεί. Το «The Brutalist» του Μπρέιντι… Περισσότερα

Η φύση δεν έχει χρόνο να σπαταλά για να κάνει κάτι μάταιο και δεν χορταίνει δημιουργώντας κάτι ατελές, η ανθρώπινη δραστηριότητα όμως είναι φτιαγμένη για να γεμίσει το υπέροχο κοστούμι της με ατέλειες και οδυνηρά μπαλώματα. Στα «Τραγούδια της Γης», η σκηνοθέτις Μαργκρέθ Ολίν μας… Περισσότερα