Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τη χώρα: η Μεταπολίτευση. Αυτή η πυκνή πολιτική περίοδος που εξακολουθεί να μας επιβάλλει το δεσμευτικό της πλαίσιο. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, ένα ιστορικό παραγόμενο (ακόμη κι αν έφερε κάμποσες αιχμηρές γωνίες) που αναπτύχθηκε προ πενήντα ετών, θα είχε λάβει... Περισσότερα
Νυχτερίδες κι αράχνες, γλυκιά μου
Για ένα σχισμένο πουκάμισο (του Παφίλη), για μια σημαία αδειανή. Ο πολιτικός ακτιβισμός του ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με τη πυρίκαυστη γυμναστική των μπαχαλάκηδων που κατοικοεδρεύουν στα Εξάρχεια. Οι κομμουνιστές δεν πετούν μολότοφ. Έχουν την ικανότητα να αυτο-θυματοποιούνται βρισκόμενοι πάντα εν αμύνη. Στο πεδίο... Περισσότερα
ΚΚΕ: οι δρόμοι της φωτιάς δεν έχουν θράκα
Η ανίατη ασθένεια της ελληνικής αριστεράς: ο μαξιμαλισμός του σμικρού. Ο καθείς και το τιμάριό του. Ο έχων έναν μικρό χιτώνα αρνείται να τον ενώσει μ’ αυτόν του διπλανού του έτσι ώστε να μοιραστούν τα «μπαλώματα». Οι φορές που η σύνολη Αριστερά κατάφερε να αρθεί... Περισσότερα
Αλέξη, άκου τι έχει πει ο Λεωνίδας
Με τους ακόλουθους στίχους περιγράφει ο Γιάννης Ρίτσος τον Άρη Βελουχιώτη στο «Υστερόγραφο της δόξας», το οποίο έγραψε ένα μήνα μετά την αυτοκτονία και τον post-mortem αποκεφαλισμό του κομμουνιστή συντρόφου του: «Πριν κάμποσο καιρό, πάνου στη Λιάκουρα, στο αετοχώρι το Δαδί, ρώτησα ένα παιδί ως οχτώ... Περισσότερα
Το αναπάντεχο στυλ του Άρη Βελουχιώτη (1905-1945)
Μετά την ενέδρα στο Χοιρόλακκο, τα μεσάνυχτα της 13ης προς τη 14η Ιουνίου, η καταδίωξη του αρχηγού είχε φτάσει σε νεκρό σημείο. Oι διώκτες του τον είχαν χάσει. Σύμφωνα με πληροφορίες τους, οι περισσότεροι αντάρτες (ομάδες Χρυσιώτη και Πελοπίδα) είχαν διαφύγει από την ενέδρα και... Περισσότερα
Έτσι πέθανε ο Βελουχιώτης – 73 χρόνια πριν, σαν σήμερα
Button to top