Μαρία Πολυδούρη Έζησε ολομόναχη και άκουσε την καρδιά της έξω από τα πλαίσια της ζωής –πλαίσια που προφυλάσσουν. Αυτή δεν προφυλάχτηκε και άφησε τη σφαίρα από την Πρέβεζα και τη δική της την καρδιά να διαπεράσει. Ήσυχη θλίψη αρκαδική σταλάζανε τα μάτια του μια μοναξιά… Περισσότερα

Κώστας Καρυωτάκης, «Διάκος» Μέρα του Απρίλη. Πράσινο λάμπος, γελούσε ο κάμπος με το τριφύλλι. Ως την εφίλει το πρωινό θάμπος, η φύση σάμπως γλυκά να ομίλει. Εκελαδούσαν πουλιά, πετώντας όλο πιο πάνω. Τ’ άνθη ευωδούσαν. Κι είπε απορώντας: «Πώς να πεθάνω;»   Διαβάστε ακόμα: Γιώργος… Περισσότερα

«Γιατί μ’ αγάπησες» Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι’… Περισσότερα

Αλέξης Τραϊανός, «Όνειρο του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη – 1»                                                                     Νύχτα της… Περισσότερα