Μαρία Πολυδούρη Έζησε ολομόναχη και άκουσε την καρδιά της έξω από τα πλαίσια της ζωής –πλαίσια που προφυλάσσουν. Αυτή δεν προφυλάχτηκε και άφησε τη σφαίρα από την Πρέβεζα και τη δική της την καρδιά να διαπεράσει. Ήσυχη θλίψη αρκαδική σταλάζανε τα μάτια του μια μοναξιά… Περισσότερα

Σαν πεθάνω Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη, όταν αντικρύ θ’ ανοίγει μέσ’ στη γάστρα μου δειλά ένα ρόδο – μια ζωούλα. Και θα μου κλειστούν τα χείλη και θα μου κλειστούν τα μάτια μοναχά τους, σιωπηλά. Θα πεθάνω μιαν αυγούλα θλιβερή σαν την… Περισσότερα

«Γιατί μ’ αγάπησες» Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι’… Περισσότερα