Αναλογίζομαι τώρα πως όλοι έχουν τους δαίμονές τους. Όχι αυτούς τους μίκυ-μάους του Καρβέλα και της Βίσση και του Μοδινού, άλλους δαίμονες, λιγότερο λάιτ, πολύ περισσότερο ανομολόγητους, συνήθως για τους τρίτους τελείως ακατανόητους. Θέλω να πω, και το ξανάπα: Πού πήγαινε κι ολόκληρη Αργεντινή με… Περισσότερα
Έγραφα εδώ, στο Andro, πριν αρχίσει καν το Παγκόσμιο: «…Και το 1950 πάντα στον Χρόνο μέσα ένα τσιγάρο δρόμος μόνο θα ’ναι, κι η Ουρουγουάη εκεί δίπλα πάντα, πάντα θα παραμονεύει. Σε Ακτή Ελεφαντοστού, ποιος ξέρει, μπορεί να ’χει μεταμφιεστεί ήδη, σε Χιλή καλύτερα, σε… Περισσότερα
Ο ήλιος που ανέτειλε σήμερα πάνω από το Μπέλο Οριζόντε ξημέρωσε μια καινούργια μέρα για τη Βραζιλία. Μπορεί οι πλούσιοι να μη σταματήσουν να πηγαινοέρχονται στις δουλειές τους με ελικόπτερο –άλλωστε η κίνηση στους δρόμους του Σάο Πάολο είναι αποπνικτική και δημιουργεί τάσεις άγχους, και… Περισσότερα
Από τη μια είναι δύο πασίγνωστες ακτές, μήκους τεσσάρων και δύο χιλιομέτρων αντίστοιχα. Κοπακαμπάνα και Ιπανέμα: δύο πανάκριβα brand names της σύγχρονης Βραζιλίας αγορασμένα κατά κύριο λόγο από Αμερικανούς και Βρετανούς expats, αν όχι από μέλη της ρωσικής μαφίας. Οι πολυκατοικίες που βλέπουν στη θάλασσα… Περισσότερα
Αποπλεύσαμε πλησίστιοι εκ Σάο Πάολο με πορεία προς τ’ άστρα, και στο πρώτο κιόλας ματς ένα ηλίθιο ενεργούμενο σφύριξε εκείνο το πανηλίθιο πέναλτι υπέρ της διοργανώτριας χώρας, πολλά κακά μαντάτα στέλνοντας κι αμαυρώνοντας εξαρχής την υπόθεση. Ευτυχώς, κάτι έγινε μετά και οι διαιτησίες διορθώθηκαν, με… Περισσότερα
Με προπονητή… Ίμο δεν πάει και κανείς πάρα πολύ μακριά. Πάει όσο πάει. Μετά, με όλα τα λάθη των προεπιλογών –που ένας κόσμος ολόκληρος εδώ γύρω φώναζε σε ώτα μη ακούοντος –, με κλήσεις χωρίς ουσιαστικά επιθετικούς, με εκτός φόρμας Μήτρογλους και Γκέκες, με τις… Περισσότερα
Αν μοιάζει σε κάτι το ποδόσφαιρο με την πραγματική ζωή είναι το εφήμερο των συναισθημάτων. Η γνώση –που επιτυγχάνεται δια της εμπειρίας– πως όταν νιώθεις ένα μεγάλο, βαθύ συναίσθημα, ξέρεις (ή αν δεν ξέρεις, πρέπει επειγόντως να μάθεις) πως θα κρατήσει για λίγο. Και πως… Περισσότερα
Κι εγώ έτοιμος ήμουνα να γράψω τα μύρια όσα. Τι να ; Είχα εξ αρχής γράψει, «Να πάμε στο Μουντιάλ, να κάνουμε τι;». Και μετά τα πρώτο μας παιχνίδι, με ανάμικτα ως συνήθως εντός μου, πατριωτικά και μη, αισθήματα, νόμισα πως δικαιωνόμουνα ξανά, πως πάλι… Περισσότερα
Οι μεγαλύτερες αγάπες βασίζονται στις ατέλειες. Αυτές τις μικρές, γήινες λεπτομέρειες που, δίχως να ορίζουμε το μυαλό ή την καρδιά, μας κάνουν να δενόμαστε με πρόσωπα και καταστάσεις. Το συναίσθημα, άλλωστε, δεν συνοδεύεται απαραίτητα με την ομορφιά, την αρτιότητα. Η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να… Περισσότερα
Για λόγους ειλικρίνειας, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω από την αρχή του κειμένου πως σταμάτησα να υποστηρίζω την εθνική Ελλάδας από τη μακρινή εποχή που την ανέγραφαν εθνική Ελλάδος και στην ομάδα συμμετείχε ο «ακατονόμαστος» –όσο έπαιζε σε μας, στον Ολυμπιακό, το πλήρες όνομά του ήταν… Περισσότερα
γιορτή της μπάλας έφτασε και μάλιστα έχει έντονο καφέ χρώμα! Εντάξει, η Αιθιοπία και η Κένυα μπορεί να μην δίνουν το παρόν στα γήπεδα της Βραζιλίας, όμως σπουδαίες χώρες παραγωγής καφέ –όλες τους μάλιστα με λατινοαμερικάνικο ταπεραμέντο– θα κλωτσάνε το τόπι και εμείς οι φανατικοί… Περισσότερα
Waka Waka (This Time for Africa) – Shakira, featuring Freshly Ground Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010, Νότια Αφρική Αφού η κριτική εναντίον στη Σακίρα –αναφορικά με το ότι τράβηξε πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας, στερώντας με αυτό τον τρόπο την ευκαιρία που είχαν να αναδειχτούν… Περισσότερα
Στις… παρυφές ενός ακόμα Μαγικού Βουνού κι ενός –θα δούμε πόσο μεγάλου– Μουντιάλ, κατά τα εδώ γύρω πρότυπα αφημένος κι εγώ στη νοσταλγία πάμπολλων ως τώρα αθλητικών αναμνήσεων, σκέφτηκα μια ενδεκάδα προσωπική μεγάλων στιγμών του ποδοσφαίρου και όχι μόνο να ξαναθυμηθώ και να δηλώσω, από… Περισσότερα
ο έχω ξαναπεί και το ’χω ξαναγράψει: φυσάει πολύ, πάρα πολύ εκεί πάνω. Τα μυαλά σού τα παίρνει και τα σηκώνει ο αέρας, κι ό,τι σου ’ρθει μετά λες, κι από παιδί τής προκοπής κι εσύ με ταπεινό σου τατού, πιάνεις και συναγωνίζεσαι σε δηλώσεις… Περισσότερα
