Χαμηλός φωτισμός απορροφάται από τα σκούρα κόκκινα του χώρου. Το “This is a man’s world” με συνοδεύει ενώ ανεβαίνω τη σκάλα, ακολουθώντας τα αρώματα πούρου και ουίσκυ. Πίσω από την πόρτα βρίσκονται καλοντυμένοι κύριοι: three piece suits, καλαίσθητα καπέλα και κομψά μαντήλια στο σακάκι να… Περισσότερα

Τα μηνύματα σκάνε από παντού. Το υπουργείο σε καλεί για προληπτικές εξετάσεις. Η σύζυγος – που ούτως ή άλλως θα ζήσει παραπάνω – δεν έχει αφήσει ραντεβού και ειδικότητα και σου λέει να πας να κοιταχτείς. Οι φίλοι σε πειράζουν για την κωλονοσκόπηση που πλησιάζει… Περισσότερα

Κάποτε, πριν από αρκετά χρόνια, μου την είχε βαρέσει και είχα ξυρίσει τα γένια μου και είχα αφήσει μουστάκι. Όχι μεγάλο, όχι φουντωτό, αλλά ευδιάκριτο. Θυμάμαι να μου λένε γιατί το έκανα και είναι καλύτερο το αξύριστο στα γένια. Ήταν μια εποχή -κι ακόμα είναι-… Περισσότερα

Στα θέματα ένδυσης, πάντα με γοήτευαν οι μεταβατικές φάσεις, σαν την ώρα που ρίχνεις αναβράζον δισκίο σε νερό. Διαλύεται, το πίνεις, και φτου κι απ’ την αρχή. Εν προκειμένω, οι αναφορές μου λένε πως το μουστάκι μοιάζει να επιστρέφει δυναμικά, σε βάρος του αγαπημένου μου… Περισσότερα

 Αντώνης Μαρτσάκης αποχωρίζεται το χώμα του και τον αέρα του –όπως ονομάζει τα Χανιά– μόνο όταν πρέπει να εμφανιστεί κάπου αλλού: με μια τέτοια ευκαιρία τον συναντήσαμε κι εμείς, παραμονή Πρωτοχρονιάς, στην Αθήνα. Η ευθυτενής του παρουσία μαρτυρά ότι έχει περάσει από το επίλεκτο λαογραφικό… Περισσότερα