Για όλους εμάς τους οπαδούς της Ρόμα που δεν μαγευτήκαμε με τον αυτοκρατορικό αλήτη Ντιέγκο Μαραντόνα που έκανε τη Νάπολι πρώτο όνομα και δεν τραφήκαμε με τους μύθους της μεγάλης (όντως…) Μίλαν ή της ποδοσφαιρικής κυρίας επί των τιμών (βλ. Γιουβέντους), η επιτομή της δέσμευσης… Περισσότερα

«Una famiglia malavitosa» (μια εγκληματική οικογένεια). Με αυτές τις λέξεις τελείωσε η μακρά μεσημεριανή συζήτηση με τον Antonio (ή Antonino) και τον Giovanni. Η μόνιμη επωδός του πρώτου ήταν αυτές οι τρεις λέξεις που συνοδεύονταν επίσης, ή μάλλον περικλείονταν καλύτερα νοηματικά σε μια άλλη λέξη… Περισσότερα

Έβλεπε το ποδόσφαιρο από τα 193 εκατοστά, όρθιος, στην άκρη του πάγκου, με μακριά μαλλιά, φορώντας κοστούμι, πότε με ανοιχτό πουκάμισο πότε έχοντας μια μεγάλη γραβάτα δεμένη στον λαιμό του, αλλά πάντα με ένα τσιγάρο στο στόμα. «Στο ποδόσφαιρο πρέπει να παίρνεις ρίσκα. Ο μοναδικός… Περισσότερα

  Ένα παγωμένο απόγευμα του Ιουνίου του 1972 (ο Ιούνιος στην Αργεντινή είναι χειμωνιάτικος μήνας) ο γυμναστής Φερνάντο Σινιορίνι συντόνισε το τρανζίστορ του σπιτιού του στη συχνότητα του σταθμού Radio Rivadavia για να ακούσει τον ποδοσφαιρικό αγώνα ανάμεσα στην Argentinos Juniors και τη San Lorenzo…. Περισσότερα

Στο άκουσμα “Νάπολι” κάθε φίλος του ποδοσφαίρου φέρνει, αυτόματα, στο μυαλό του τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Τον παίκτη-φαινόμενο που την ανέβασε τη σεζόν 1986-87 σε μια θέση που για την Ιταλία, ειδικά εκείνη της εποχής, δεν ήταν απλώς ποδοσφαιρικά αδιανόητη. Ήταν, κοινωνικά και οικονομικά και όπως… Περισσότερα

«Δεν μου αρέσει η πραγματικότητα» μουγκρίζει σε κάποιο σημείο της ταινίας ο έφηβος Ναπολιτάνος Φαμπιέτο. Το ποδόσφαιρο και το σινεμά είναι οι ράγες που θα τον απομακρύνουν, θα τον βοηθήσουν  να ξεφύγει από αυτόν τον εφιάλτη και να πλησιάσει τις επιθυμίες του, τα όνειρά του… Περισσότερα

Πώς γράφεις κάτι που σε περιέχει τόσο πολύ; Πώς δημιουργείς μια ταινία στην οποία βλέπεις δικά σου πράγματα να ξεδιπλώνονται στη μεγάλη οθόνη; Για τον Πάολο Σορεντίνο η νέα του ταινία λειτούργησε θεραπευτικά, εξομολογητικά, αλλά και με στυλιστικό βάθος. «Το χέρι του Θεού» θα είναι… Περισσότερα

Το 1991, ο Πάμπλο Εσκομπάρ προσκάλεσε τον Ντιέγκο Μαραντόνα σε έναν από τους αγώνες επίδειξης που διοργάνωνε εντός της φυλακής που κρατείτο, την La Catedral, ή αλλιώς το Hotel Escobar. Ο Μαραντόνα είχε δηλώσει ότι δεν ήξερε ποιος ήταν τότε ο Πάμπλο Εσκομπάρ, αν και… Περισσότερα

Ήμουν παιδί όταν έφυγε ο Ντράζεν. Κι έκλαψα. Ήμουν έφηβος όταν έσβησε ο Άιρτον. Κι έκλαψα. Είμαι πατέρας πια, τώρα που αποχαιρέτησε ο Ντιέγκο. Μα τα δάκρυα δεν βγαίνουν. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Το πένθος για τον πιο μεγάλο απ’ τους μεγάλους καλλιτέχνες… Περισσότερα

Eγινε ο ήρωας μιας ολόκληρης πόλης. Ο Μαραντόνα έκανε τη Νάπολη και τον Νότο της Ιταλίας το κέντρο του ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος. Το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη της οσκαρικής ταινίας, Amy, Ασίφ Καπάντια είναι ένας ύμνος στον μεγάλο αργεντικό σταρ. Έπειτα από μακροχρόνια έρευνα αναδεικνύει πτυχές της… Περισσότερα

Ήμουν οκτώ όταν παρακολούθησα το πρώτο μου Μουντιάλ. Ήταν αυτό του 1986. Στο Μεξικό είχαν μαζευτεί οι καλύτερες ομάδες της εποχής, αλλά δεν ήταν καθόλου εύκολο να επιλέξεις την αγαπημένη σου ομάδα, ειδικά όταν ο πατέρας σου δεν σε βοηθάει: «Κοίτα τον Έντσο Σίφο», «Δες… Περισσότερα