Αν υπάρχει μια φράση που να μπορεί να αποτυπώσει την πτώση της ελληνικής κοινωνίας και του κράτους, είναι το «ναι, αλλά τον τάδε δεν τον τιμωρείτε». Κάθε φορά που υφίσταται κάποιος μια τιμωρία διότι έχει όντως διαπράξει ένα αδίκημα (πλημμεληματικό ή κακουργηματικό, αστικό ή ποινικό,… Περισσότερα

Η Ματούλα Ζαμάνη και η αποθέωση του Whataboutism

Κάθε Κυριακή, τα μεσημέρια, κάνω βόλτα στην Αθήνα. Μένω στο Παγκράτι, οπότε έχω μια σταθερή διαδρομή που κάνω μέχρι το Ζάππειο και ξαναγυρίζω. Κάθε Κυριακή συναντώ την ίδια κατάσταση: πεζοδρόμια γεμάτα από μηχανάκια. Τον τελευταίο καιρό, στον στόλο της παράνομης κατάληψης πεζοδρομίων έχουν προστεθεί τα… Περισσότερα

Τι χρειάζεται ο Έλληνας για να γίνει λιγότερο μ@λ@κ@ς στο παρκάρισμα;

Η υπόθεση γνωστή. Και η κατάληξή της τραγική. Ένας νεαρός άνδρας λιντσάρεται μέρα μεσημέρι, έξω από ένα κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Κάποιοι χαζεύουν, άλλοι βιντεοσκοπούν και αυτός τρεκλίζει, λίγο πριν ξεψυχήσει. «Προσπάθησε να κλέψει», «ήταν “φτιαγμένος”», «αναζητούσε καταφύγιο»… Κάθε πιθανό και απίθανο σενάριο έπαιξε στα media,… Περισσότερα

Aπό πότε είναι έγκλημα να είσαι «νοικοκυραίος»;

οιος κερδίζει από τα «ναρκωτικά»; Μήπως κερδίζουν οι έμποροι; Κι όχι μόνον οι έμποροι: κερδίζουν και οι δικηγόροι των εμπόρων, κερδίζουν και όσοι χρηματίζονται από τους εμπόρους, αλλά κερδίζει (εμμέσως) και όλο το σύστημα που κυνηγάει τους εμπόρους. Συχνά, το σύστημα καμώνεται ότι τους κυνηγάει,… Περισσότερα

Το μεγάλο παραμύθι με τα «ναρκωτικά»
Button to top