Είχαμε ένα πικάπ παλιά, όπως όλοι οι καθωσπρέπει άνθρωποι, ακούγαμε τα σέικ μας και τα ροκ μας και τους Πουλόπουλούς μας. Οταν πρωτοβγήκαν τα CD μας έτρεχαν τα σάλια. Πωωω τι ήχος, τι classe, τι τεχνολογια. Οταν αγοράσαμε CD player ειπαμε «τι την κραταμε εδω… Περισσότερα

Ηταν χειμώνας του ’16, αν θυμάμαι καλά, όταν η κόρη, 2α Λυκείου τότε, με κοίταξε μ’ ένα ύφος μεταξύ δυσπιστίας και περιέργειας και μου είπε: «Βινύλιo, ε;» Ήταν η εποχή που κάτι ξανακουγόταν για το βινύλιο και η περιέργεια είναι γνώρισμα της νεολαίας. Ξαφνιάστηκα και… Περισσότερα

Θυμάμαι ήμουν 14-15 ετών, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν οι γονείς μου αγόρασαν το πρώτο ηχοσύστημα με CD player για το σπίτι. Ήταν από εκείνα τα player που έβγαινε η θήκη και είχε τρεις θέσεις για να βάζεις CD. Θυμάμαι ακόμα τον ενθουσιασμό… Περισσότερα

Η εκδίκηση του βινυλίου. Κάπως έτσι θα ονομαζόταν μια κομεντί που θα εκτυλισσόταν σε υπόγεια δισκάδικα που επιμένουν στο κέντρο της Αθήνας και ζουν μάλιστα νέες δόξες, με too young to rock’n’roll τύπους ή νέο-μυημένους να ξακρίζουν (με βλέμμα αξονικού τομογράφου) συλλεκτικά κομμάτια και άλλα… Περισσότερα