Ηλίας Κεφάλας, «Ιέρεια του φθινοπώρου» Έχει καιρό να βρέξει. Το χώμα στέγνωσε. Τα φύλλα εκλιπαρούν την κίτρινη φωταύγεια. Και ο άνεμος θερμός μάς ψιθυρίζει Ειδήσεις από μακρινά ναυάγια. Μα ποιος ακόμα τα νομίζει μακρινά; Γι’ αυτό σε θέλω τώρα. Αυτήν την κρίσιμη Στιγμή, ακριβώς, χωρίς... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι το φθινόπωρο
Χάρης Μεγαλυνός, «Τέλος Αυγούστου» Ας τελειώσει ο Αύγουστος, ο μήνας που υπάρχει στο ημερολόγιο μόνο και μόνο για να επισκεπτόμαστε ατμοπλοϊκώς τις άγονες αλληλουχίες των νησιών, μόνο και μόνο για να κάνουμε ότι προσευχόμαστε στα εκκλησάκια με τους μαυρισμένους απ’ τα κεριά αγίους και να... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για το τέλος των διακοπών
Μανόλης Πρατικάκης, «Η ορχήστρα» Τα τζιτζίκια του καλοκαιριού ήτανε πάντα εκεί. Σαν μία αόρατη ορχήστρα. (Μικροί ρόζοι πάνω σε σκούρους κλώνους.) Καθώς απλώνει στην επιδερμίδα ένα προαίσθημα πυρκαγιάς. Άνεμοι τυλίγουνε και ξετυλίγουνε τον ελαιώνα. Θρόοι που είναι σύμφωνοι συνυφαίνονται και συναιρούνται μαγικά με το τραγούδι... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον τζίτζικα
Γιώργος Κ. Καραβασίλης, «Το κορμάκι στο μώλο» Δεν είχε όνομα το κορμάκι στο μώλο Μόλις το γλίστραγα στην αγκαλιά της θάλασσας. Έτσι δειλό σαν σύννεφο της αγωνίας και της προσμονής Κρεμάστηκε στο χέρι μου ζητώντας τη σκιά του. Κι όσο το μάλωνα με τα χάδια... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι το καλοκαίρι
Κική Δημουλά, «Εν είδει περιστεράς Κύριε» Κατέβηκες απόψε στ’ όνειρό μου. Όχι εγώ το δέος μου προς καθετί αβέβαιο σε αναγνώρισε. Αμέσως έσκυψε και φίλησε της καταδεκτικότητάς Σου το χέρι. Σε φυσικό μέγεθος σε είδα δίχως άμφια, θρόνο, τιμωρία, καμιά φανταχτερότητα. Ντυμένος καθημερινά σα να... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Θωμά
Γιάννης Ρίτσος, «Φως» Ένα κλαδάκι μυγδαλιάς μπρος στο παράθυρο, ένα κλαδάκι μοναχά σου κρύβει το μισό χωριό. Ο έρωτας με την παλάμη του σου κρύβει όλο τον κόσμο. Μένει το φως μονάχα.   (Από τη συλλογή «Ασκήσεις», 1960. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Ανθολογία Γιάννη... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την αμυγδαλιά
«Αλλήλων τα βάρη» Να βρέχει θέλω όταν. Όχι δυνατά. Μίζερα να βρέχει, αποτυχημένα όχι παραπάνω από σταγόνες σαν εκείνες που συμπαραστάθηκαν σε κάθε λιγοστό σημείο της ζωής μου σταγόνες θέλω να μεταφέρουν στον ώμο τους με ευλάβεια όλων μαζί των μεγάλων θλίψεων τη μικροσκοπική σωρό... Περισσότερα
Κική Δημουλά: «Να βρέχει θέλω όταν»
Χρίστος Λάσκαρης, «Σκιά» Εδώ να προσέξτε, σ’ αυτό το σιωπηλό παλτό που κρύβεται, στο βήμα τούτο της επιστροφής τη νύχτα. Κι αν θέλετε να μάθετε τον άνθρωπο, κοιτάξτε τώρα που περνάει από το φως την πονεμένη έκφραση στην ωμοπλάτη• και προπαντός μια λεπτομέρεια: με πόση... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για το παλτό
Γιώργος Θέμελης, «Φάτνη» Μέσα μας γίνεται η Γέννηση. Έξω στέκει το σχήμα της – Μας φανερώνεται. Εδώ που στήσαμε τη φάτνη, Εδώ που κρεμάσανε το άστρο, Είναι σα μια μεγάλη πέτρα – Πέτρα υψηλή, μετέωρη. Ένα πυκνό σημείο αιωνιότητας. Το Βρέφος, ο Ιωσήφ και η... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τη Θεία Γέννηση
Αντιγόνη Βουτσινά, «Χειροποίητη μητρότητα» Μια μέρα, μη θέλοντας άλλο να διαφέρει, έραψε στην κοιλιά της την πάνινη κούκλα των παιδικών της χρόνων. «Φοβήθηκα μη μείνουμε στο τέλος οι δυο μας», της είπε και τράβηξε την τελευταία κλωστή.   (Από τη συλλογή «Το λάθος ποίημα», εκδ.... Περισσότερα
Οι ποιήτριες για τις παιδικές τους κούκλες
Θανάσης Κ. Κωσταβάρας, «Η μοναδική φωτογραφία του Ανδρέα Κάλβου» Σε μια στιγμή, εκεί στη στροφή του ποιήματος έπεσα πάνω στον υψιπετή ασκητή. Και σκέφτηκα: πώς είμαι βέβαιος αφού κανένα σημάδι δεν μας έχει παραδοθεί του προσώπου του; Ώσπου εκείνος γύρισε και με κοίταξε. Και τότε... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Κάλβο
Γιάννης Ευσταθιάδης, «Σελήνη» Στις 21 Ιουλίου 1969 ο Νιλ Άρμστρονγκ έκανε τα πρώτα μικρά βήματα στη Σελήνη ήταν η ίδια μέρα που η μάνα μου προσπαθούσε να αναπνεύσει από τη μάσκα της στον χωρίς οξυγόνο πλανήτη της ολόλευκης κλίνης «Ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα»... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι – 50 χρόνια πριν σαν σήμερα
  Γιώργης Παυλόπουλος, «Το φίδι και το μήλο» Ξύπνησε κάτω από τη μηλιά και την είδε να κοιμάται στο πλευρό του ωραία σαν Εύα. Κρατούσε ακόμη το πανέρι της κι όπως έσκυψε να τη φιλήσει είδε μέσα στο πανέρι το φίδι και το μήλο.  ... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την Εύα
Τάσος Λειβαδίτης, «Σεπτέμβριος» Ένα παιδί προχωράει στο δρόμο, στους ώμους του, γεμάτη μικρά ανεκπλήρωτα, βαραίνει η σχολική του τσάντα. Κάθομαι πίσω απ’ το τζάμι και κοιτάω τη βροχή να παρασέρνει τους έρωτες του καλοκαιριού. (Από τη συλλογή «Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου», εκδ. Κέδρος, 1990. Περιλαμβάνεται... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Σεπτέμβριο
Τάσος Λειβαδίτης, «Πανσέληνος» «Μητέρα, της λέω, μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα – δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;» Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό. Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση.... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την πανσέληνο
Γιάννης Βαρβέρης, «Εμπειρίκος, ο τιμωρός της ασφάλτου» Το καλοκαίρι η νύχτα πέφτει απάνω σου γυναίκα ιδρωμένη κι απρόσεχτη. Νύχτα όπως νύστα. Νύστα και νικοτίνη. Νύχτα λοιπόν θα πει ένα τάλιρο που σου ’πεσε στην Γ’ Σεπτεμβρίου κι ευθύς και μ’ εκατόν σαράντα το κάναν τ’... Περισσότερα
Οκτώ ποιήματα για τον Ανδρέα Εμπειρίκο
Νίκος Καρούζος, «Στο πλοίο» Σκέφτομαι τι να λέει το πέλαγος ηχώντας πέρ’ απ’ τα μεσάνυχτα γοερά μέσ’ στη σκοτεινιά του. Πίνει μαυρίλα που ολοένα σπάζει στο άσπρο των πεθαμένων είν’ ο αφρός εδώ κ’ εκεί χωρίς ανάπαυση. Οι μηχανές κόβουν μεγάλα κομμάτια θάλασσα με χοντρούς... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για το πλοίο
«Γιατί μ’ αγάπησες» Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι’... Περισσότερα
Η Πολυδούρη για τον Καρυωτάκη
Από τον καιρό της γενιάς του ’30 που εισήγαγε τον μοντερνισμό και έφερε τα πάνω κάτω στην ελληνική λογοτεχνία, χρειάστηκε να περάσουν πενήντα χρόνια μέχρι να εμφανιστεί η γενιά του ‘80 που έμελλε να προκαλέσει την επόμενη μεγάλη μεταβολή στους ποιητικούς μας τρόπους. Κύριος εισηγητής,... Περισσότερα
Χάρης Βλαβιανός: Είμαστε ακόμη στο σωστό ποίημα
Νίκος Εγγονόπουλος, «Σύντομος Βιογραφία του Ποιητού Κωνσταντίνου Καβάφη (και του καθενός μας – άλλωστε) …δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. K. KABAΦH H πόλις νταλγκαδιασμένος και βαρύς γυρνάει τα στενορρύμια της πολιτείας της άχαρης που τρώει τα σωθικά του σ’ αυτήν εδώ γεννήθηκε... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Καβάφη
Button to top