Πώς μπορείς να εξηγήσεις κάποιο πάθος σε έναν άνθρωπο που δεν το έχει ζήσει, είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις το άρωμα του γιασεμιού σε κάποιον που ποτέ δεν είχε όσφρηση. Πώς να εξηγήσεις την γοητεία μιας αμαρτίας σε έναν άνθρωπο που ποτέ δεν αισθάνθηκε... Περισσότερα
Είδαμε τον «Μετρητή Καρτών»: αθροίζοντας τα πάθη ενός τζογαδόρου
Όταν είναι κανείς μόνος η μοναξιά υπομένεται, όταν βρίσκεται μαζί με άλλους, είναι αβάσταχτη. Γιατί όταν είναι κανείς μόνος ανάμεσα στο πλήθος  μοιάζει ο τόπος με μια ατέλειωτη έρημο, ενώ η απομόνωση μοιάζει με νησάκι ονειρικό. Για τους ανθρώπους που ξέρουν να μεταμορφώνουν τα πράγματα,... Περισσότερα
Είδαμε το «Βαγόνι Αριθμός 6»: ένα ταξίδι στις παγωμένες πεδιάδες της μοναξιάς
Όταν μια γυναίκα ψιθυρίζει, σώπαινε και άκου, έχεις να μάθεις πολλά για εκείνην, για σένα, για τις γυναίκες για τον κόσμο ολόκληρο, όταν μια γυναίκα σωπαίνει πλησίασε τα αυτιά της ύπαρξης σου στο στόμα της, τότε είναι που ξεχύνεται σα λάβα η αλήθεια, η ενσυναίσθηση,... Περισσότερα
Είδαμε «Το Γεγονός»: στα σκοτάδια του γυναικείου θόλου
Το Θαύμα δεν είναι κάτι που πρέπει να το περιμένεις, δεν αξίζει καν να το εντοπίσεις και να το επισημάνεις. Το Θαύμα είναι μια αστραπή που χάθηκε κάτω από τα σκούρα σκεπάσματα της δυστυχίας, μια οπτασία που κρύφτηκε πίσω από τα ξύλινα σκοροφαγωμένα παντζούρια της... Περισσότερα
Είδαμε «Το Θαύμα»: εμπρός στο τρεμάμενο λυχνάρι της ύπαρξης
Αν όλοι οι σκηνοθέτες προσπαθούν στις ταινίες τους να πλάσουν ένα σύμπαν προκειμένου να βυθίσουν τους θεατές τους σε αυτό, ο Εμίρ Κουστουρίτσα είναι ίσως ο μόνος που το κατόρθωσε στον φυσικό κόσμο. Με αφορμή το φεστιβάλ κινηματογράφου και μουσικής που γίνεται εκεί κάθε χρόνο,... Περισσότερα
Στο παραμυθένιο χωριό του Κουστουρίτσα
Σε ένα γάμο όλοι κυνηγούν να βρουν τον «σωστό» άνθρωπο, ξεχνώντας τις περισσότερες φορές ότι σε μια ανθρώπινη συμβίωση απαιτείται  και το έτερον ήμισυ και εμείς οι ίδιοι δηλαδή να είμαστε, αν όχι σωστοί κάπως της προκοπής.  Πάνω εκεί γίνεται μια τεράστια παρεξήγηση η οποία... Περισσότερα
Είδαμε τους «Γείτονες Από Πάνω»: η μεγάλη φάρσα του γάμου
«Να ζεις. Να αντέχεις σωπαίνοντας μια μοίρα που σε ταπεινώνει ή να μη ζεις; Αυτή είναι η ερώτηση». Μετά τα σκοτεινά και προσεγμένα θρίλερ «Η μάγισσα» και «Ο φάρος», ο Ρόμπερτ Εγκερς αναλαμβάνει, με στήριγμα μια μεγάλων διαστάσεων παραγωγή, να χωθεί στον σκοτεινό, μυθολογικό και... Περισσότερα
Είδαμε τον «Άνθρωπο απ’ τον Βορρά»: όταν Άμλετ «τα ’σπασε» με τους Motörhead
Στο τρίτο κεφάλαιο των περιπετειών του Νιούτ Σκαμάντερ (Έντι Ρεντμέιν) ετοιμαζόμαστε για μια κατά μέτωπο επίθεση ανάμεσα στον πανίσχυρο μάγο Ντάμπλντορ και το διαβολικό Γκρίντελβαλντ (Μίκελσεν). Ο Τζουντ Λο παίρνει το μαγικό ραβδί του για να κατατροπώσει το Μαντς Μίκελσεν. Ενώ ο ο Β’ Παγκόσμιος... Περισσότερα
Είδαμε τα «Φανταστικά Ζώα»: το διάτρητο κουκούλι της μαγείας
Σε μια μικρή σερβική πόλη, ένας άνεργος πατέρας δύο παιδιών υποχρεώνεται να παραιτηθεί από την  επιμέλεια των παιδιών του, όταν εξαιτίας της πείνας και της στέρησης η σύζυγός κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Η σύζυγός του, η οποία έχει δυσεπίλυτα ψυχολογικά προβλήματα, αυτοπυρπολείται και νοσηλεύεται με σοβαρά... Περισσότερα
Eίδαμε τον «Πατέρα»: ένα οδοιπορικό στις αχανείς στέπες της γραφειοκρατίας
Μπαίνοντας αργοπορημένος ο Άντι, σεφ ενός ξεχωριστού εστιατορίου στην κουζίνα του, αντιλαμβάνεται εξ αιτίας μιας υγειονομικής επιθεώρησης ότι όλα έχουν καθυστερήσει απελπιστικά. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Φίλιπ Μπαραντίνι είναι ένα μονοπλάνο χωρίς κόψιμο επί ενενήντα λεπτά. Με τους Στίβεν Γκράχαμ, Τζέισον Φλέμινγκ, Ρέι... Περισσότερα
Είδαμε το «Σημείο Βρασμού»: στη βράση κολλάει η δράση
Τα Ταντάλου τάλαντα τανταλίζεται. Μετάφραση (είναι πολλά τα λεφτά Άρη) Βρισκόμαστε στην Αργεντινή, στις αρχές της δεκαετίας των ’80s. Ένας ελβετός τραπεζίτης, ο Ιβάν ντε Βιλ, ταξιδεύει με τη σύζυγό του στο Μπουένος Άιρες για να αντικαταστήσει έναν συνάδελφό του, ο οποίος εξαφανίστηκε υπό αδιευκρίνιστες... Περισσότερα
Eίδαμε το «Αζόρ»: ο Κώδικας του τραπεζίτη
Κάθε μειονότητα στο Νέο Κόσμο στήνει και το δικό της όνειρο, το οποίο εγκιβωτίζεται μέσα στο μεγάλο, ανοιχτό, όχι τυχαία, σχεδόν αχανές  πλαίσιο του αμερικανικού ονείρου. Και το αφροαμερικανικό, λοιπόν, όνειρο, είναι μια εκδοχή που καταφτάνει να εξυπηρετήσει όλο αυτό το αφηρημένο σχέδιο το γεμάτο... Περισσότερα
Είδαμε τη «Μέθοδο των Γουίλιαμς»: η φωτεινή πλευρά του αμερικανικού ονείρου
Ο Κένεθ Μπράνα κατέρριψε πλέον ρεκόρ στα Όσκαρ με υποψηφιότητες σε επτά διαφορετικές κατηγορίες στην καριέρα του. Το προηγούμενο ρεκόρ υποψηφιοτήτων σε έξι ξεχωριστές κατηγορίες μοιράζονταν οι Τζορτζ Κλούνεϊ και Γουόλτ Ντίσνεϊ. Ο Κένεθ Μπράνα κέρδισε τις πρώτες του υποψηφιότητες Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερου Ηθοποιού... Περισσότερα
Είδαμε το «Έγκλημα στον Νείλο»: ο Ηρακλής Πουαρό σε νέες περιπέτειες
Στην άκρη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το τσίρκο του Κλεμ Χότλεϊ τέμνει τις τραυματισμένες από το Οικονομικό Κραχ  μεσοπολιτείες, προσφέροντας φτηνό θέαμα στο πεινασμένο και καταπονημένο κοινό. Νάνοι που κάνουν τα πάντα, γίγαντες με δυνάμεις πέρα από τ’ ανθρώπινα, ευλύγιστοι «νέγροι» που παραβιάζουν τις ανθρώπινες... Περισσότερα
Είδαμε το «Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών»: μια παραβολή με τέρατα, ανθρώπους, όνειρα και εφιάλτες
Επειδή οι κριτικοί  και οι κριτικές πολλές φορές στάθηκαν απέναντι στον Κένεθ Μπράνα λίγο άτσαλα,  καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά σε μερικά από αυτά  που έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια στη δαιδαλώδη καριέρα του. Ο Μπράνα προσπάθησε να φέρει το κοινό κοντά στον... Περισσότερα
Είδαμε το «Belfast»: το ασπρόμαυρο χρώμα της παιδικής μνήμης
Mάτια σαν βασιλικές πόρπες. Μέτωπο ευρύ σαν καλοστρωμένο σεντόνι. Χείλια που λες κι είναι σφουγγάρια βουτηγμένα σε ιαματικό νερό. Η γραμμή του προσώπου περιπαίζει την εύτακτη αναλογία. Εκεί που πάει να δημιουργηθεί μια γωνία, η σάρκα δημιουργεί έναν κολπίσκο, μια κούρμπα, έτσι που η δημιουργημένη... Περισσότερα
Luisa Ranieri: προσοχή, η Ναπολιτάνα δαγκώνει…
Όλοι όσοι βλέπουμε κινηματογράφο γνωρίζουμε ότι δεν έχουμε παρακολουθήσει όλες τις ταινίες της χρονιάς και ταυτόχρονα με τρόμο ανείπωτο και προσδοκία κοφτερή, ελπίζουμε ότι κάπου στη Υποσαχάρια Αφρική, πιθανόν στις δαιδαλώδεις Μέση ή Άπω Ανατολή, μπορεί και στη σκονισμένη Λατινική Αμερική να δημιουργήθηκε ένα καταπληκτικό... Περισσότερα
5+1 σημαντικές κινηματογραφικές στιγμές του 2021
Η γαλλίδα σεναριογράφος και σκηνοθέτης Σελίν Σιαμά μετά το υπέροχο «Πορτραίτο μιας Γυναίκας που φλέγεται» επιστρέφει με μια ταινία, ήσυχο ανεμοστρόβιλο, στον οποίο πραγματεύεται το θέμα της παιδικής απώλειας και της μοναξιάς. Εδώ και καιρό γαλλικός κινηματογράφος και μάλιστα ο γυναικείος γαλλικός κινηματογράφος μεγαλουργεί, κατ’... Περισσότερα
Eίδαμε τη «Μικρή Μαμά»: στο φωτεινό ξέφωτο της παιδικότητας
Στη Μυτιλήνη του 2015, η νεαρή Έλεν Γουίλιαμς διαβάζει τα απομνημονεύματα της προ-προγιαγιάς της Φιλιώς Μπαλτατζή και μεταφέρεται νοερά στην κοσμοπολίτικη Σμύρνη έναν αιώνα πριν. Όχημα στην ανέλιξη της ιστορίας μας είναι η ζωή της οικογένειας  Μπαλτατζή όπως περιγράφεται  στις σελίδες του τεφτεριού με τις... Περισσότερα
Είδαμε το «Σμύρνη μου αγαπημένη»: μια χαμένη ευκαιρία που θα κόψει πολλά εισιτήρια
Η Cyd Charisse και ο Fred Astaire περπατάνε βράδυ σ’ ένα πάρκο. Περνάνε χωρίς να σταματήσουν μπροστά από μια πίστα χορού όπου ζευγάρια στροβιλίζονται ευτυχισμένα. Ύστερα βρίσκονται μόνοι σ’ ένα ξέφωτο υπό το σεληνόφως, την ώρα που η μουσική αλλάζει μελωδικό ρυθμό. Δεν περπατάνε πλέον... Περισσότερα
16 μιούζικαλ να ζεσταθεί η καρδούλα μας μέρες πού ‘ναι
Button to top