πρώτη φορά που κατάλαβα πως τα αλβανικά και τα ελληνικά είναι δυο διαφορετικές γλώσσες ήταν στην ηλικία των επτά. Μέχρι τότε μπέρδευα τις λέξεις και τις προτάσεις, αλλά όλοι γύρω μου έδειχναν να καταλαβαίνουν. Ήμουν στη δευτέρα τάξη όταν το πρώτο ζευγάρι παιδιών από την… Περισσότερα

Έφυγε στα 72 του χρόνια, αφού πρώτα γεύτηκε μέχρι τα μπούνια τις χαρές της ζωής. Έζησε τη γλύκα των χρόνων πριν από το Μάη του ’68, σταρλετίτσες και χιονοδρομικά κέντρα, μικροσκάνδαλα και Ferrari, Saint-Tropez κι ηδονισμός. Όταν αγαπούσε, παντρευόταν. Το λιγότερο που μπορεί κάποιος να… Περισσότερα

Κάθε φορά αναμένω την παράστασή του με την ίδια χαρά και αγωνία. Τώρα πια που τον γνώρισα, νομίζω ότι και εκείνος το ίδιο παθαίνει: ζει τις παραστάσεις που σκηνοθετεί με χαρά, ενθουσιασμό και συνεχή αγωνία. Και όσο περισσότερο το μυαλό του αφήνεται και σχηματίζει ατελείωτους… Περισσότερα

Ο Αργύρης Ξάφης είναι όσο οικείος θέλει να φαίνεται στη σκηνή και όσο αποστασιοποιημένος χρειάζεται. Η τρανταχτή φωνή του σου επιβάλλεται από μακριά και από κοντά, και δίνει ήχο στη βαθιά του ευγένεια, την ανθρώπινη ευγένεια που εκπέμπεται από τα μάτια του. Στα τόσα χρόνια… Περισσότερα

Όταν κράτησα για πρώτη φορά στα χέρια μου τον Μιχάλη, μου χαμογέλασε και αρχίσαμε να μιλάμε σαν πατέρας και γιος. «Είσαι ο μπαμπάς μου;» με ρώτησε. «Ναι, εγώ είμαι», του απάντησα φουσκώνοντας το στήθος μου. «Ουάου, είσαι τεράστιος», μου είπε και γούρλωσε τα ματάκια του…. Περισσότερα

– Πότε άρχισε το μεγάλο της ζωής σας «ταξίδι» στην ενασχόλησή σας; Τι σας ενέπνευσε; Νομίζω ότι ήταν προδιαγεγραμμένο αυτό το ταξίδι. Ήμουν ένα παιδί που έκανε όλα αυτά που κάνουν τα παιδιά που τους αρέσει να επιδεικνύονται, που έχουν μια φλέβα. Συμμετείχα σε παραστάσεις… Περισσότερα

Το να θεωρείς έναν άνθρωπο, που αποτέλεσε μέλος της πιο κωμικής, έξυπνης και προκλητικής παρέας που είδαμε ποτέ τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, αδικημένο ίσως να μοιάζει υπερβολικό. Κι όμως, ο Terry Gilliam κερδίζει αυτόν τον τίτλο, όχι επειδή τον αδίκησαν οι μοίρες, αλλά μάλλον εμείς… Περισσότερα

Σήμερα δεν θεωρείται απλά ένας από τους πιο γνωστούς σκηνοθέτες, αλλά από τους ανθρώπους εκείνους που άλλαξαν την πορεία του κινηματογράφου. Ο Brian De Palma, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 όταν κι αποφάσισε να αφήσει τη Νέα Υόρκη για το Hollywood, χάρισε στον… Περισσότερα

Έχετε πει κατά καιρούς ότι ανακαλύψατε το θέατρο τυχαία και σχετικά μεγάλος. Ότι δηλαδή δεν ήταν κάτι που ανακαλύψατε νωρίς ως παιδί. Πόσο τυχαίο είναι κάτι όταν το συνειδητοποιούμε αργοπορημένα ; Η τυχαιότητα είναι μια πάρα πολύ κρίσιμη, φιλοσοφικά και ουσιαστικά, έννοια. Βέβαια, λειτουργεί πολύ… Περισσότερα

«Το νέο αυτό πρότζεκτ με έχει συνεπάρει. Βρίσκομαι σε μια δημιουργική φάση όπου όλα μέχρι στιγμής δουλεύουν ρολόι. Όπως και στην «Κουζίνα», το σενάριο είναι δικό μου. Επίσης, είμαι τυχερός που έχω τέτοιο καστ. Ο πρωταγωνιστής Γιάννης Νιάρρος, ο Θέμης Πάνου που κάνει ένα κωνσταντινουπολίτη… Περισσότερα

Με την «Ιστορία 52», το ντεμπούτο του Αλέξη Αλεξίου το 2008, ο Έλληνας σκηνοθέτης απέκτησε τη φήμη ενός από τους πλέον υποσχόμενους δημιουργούς του νέου ελληνικού κύματος. Με τη δεύτερη ταινία του, «Τετάρτη 04: 45», ένα νεονουάρ γύρω από την ελληνική κρίση με αληθινούς χαρακτήρες… Περισσότερα

Στον Μακάριο είχαμε πολύ, πάρα πολύ, καιρό να πάμε. Όπου Μακάριος και «Πειναλέων» το μαγέρικο, η ταβέρνα τώρα πια των σαράντα σχεδόν χρόνων στη Μαυρομιχάλη, και Μακάριος ο γλυκός αδελφός του Δήμου Αβδελιώδη, του σκηνοθέτη, ο Χιώτης κι αυτός με την κουζίνα την ταπεινή, αλλά… Περισσότερα

Σας έλεγα, όχι πολύ καιρό πριν, για τις μικρο-εμφανίσεις μου στον κινηματογράφο, για κάποια μου περάσματα από καμιά δεκαριά ως τώρα ταινίες ως ηθοποιός, ως κομπάρσος, στον Αλέξη Δαμιανό, στον Γιώργο Πανουσόπουλο, στον Γιώργο Τσεμπερόπουλο, αλλά και στην «Όλγα Ρόμπαρντς» του Χρήστου του Βακαλόπουλου… Για… Περισσότερα

ια πρώτη φορά διάβασα τη «Μεγάλη Χίμαιρα» στην εφηβεία μου, δίχως να θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε δημιουργήσει. Οι επιστρωματώσεις είναι πολλές: όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα τέτοιου είδους και μετά το ξαναδιαβάζεις, είτε στα είκοσι είτε στα είκοσι πέντε είτε στα τριάντα, κάθε φορά… Περισσότερα

Συναντήσαμε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον σκηνοθέτη των φιλμ «Σώσε με» (ψηφίστηκε στις 20 πιο αγαπημένες ελληνικές ταινίες του κοινού, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ελληνικού σινεμά), «Η Αγάπη Είναι Ελέφαντας», «45 τετραγωνικά» και της περσινής θεατρικής επιτυχίας «Καύση», την οποία τώρα… Περισσότερα

Η «Έκρηξη» είναι η ιστορία μιας γυναίκας, η οποία ξεκινά τη ζωή της με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Σταδιακά περνά σε ένα λήθαργο –αυτόν που αποκαλούμε της νεότητας–, διαλέγοντας πράγματα που αργότερα τα βρίσκει μπροστά της με άγριο τρόπο. Έπειτα από 10 χρόνια «ξυπνά» και δεν… Περισσότερα

Είναι γεγονός. Όλο και περισσότερες γυναίκες γουστάρουν να βλέπουν όχι X files, αλλά Χ ταινίες. Μελέτη που έγινε το 2009, κατόπιν πρωτοβουλίας του Marc Dorcel, βασιλιά της γαλλικής πορνογραφίας, απέδειξε ότι ένα 68% των γυναικών που ρωτήθηκαν το έβρισκαν ερεθιστικό. Για όλες τις ηλικιακές και… Περισσότερα

Με ρωτούν: Τελικά, η «Xenia» τι είναι; Είναι μια ταινία για το τέλος της παιδικότητας, αλλά και μια ταινία για το μεταναστευτικό. Με αυτήν κλείνω ουσιαστικά τους λογαριασμούς που έχω με τη δική μου νεότητα (γελά). Σε μεγάλο βαθμό νιώθω νέος, αλλά αισθάνομαι ότι όλο… Περισσότερα

Στην ταινία του 1967 «Και οι δώδεκα ήταν καθάρματα», ένας Αμερικανός συνταγματάρχης καλείται να κάνει στρατιώτες μια ντουζίνα βαρυποινίτες, προκειμένου να επιτεθεί στην Ανώτατη Διοίκηση της ναζιστικής Γερμανίας. Ο Τζον Κασσαβέτης είναι το «νούμερο 11». «What’s your name, son?» λέει με τη βροντώδη φωνή του… Περισσότερα