Η σειρά «Τα Στέκια- Ιστορίες Αγοραίου Πολιτισμού» οφείλει μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας της στην ομάδα με την οποία δουλεύουμε μαζί. Από τους συν-σκηνοθέτες Φωκίωνα Μπόγρη, Νίκο Πάστρα, Γιάννη Χαριτίδη και Μάρκο Χολέβα μέχρι τους συμβούλους μας Γιώργο Ίκαρο Μπαμπασάκη, Δημήτρη Μανιάτη και Λιόπη Αμπατζή. Και… Περισσότερα

λέποντας τον σκηνοθέτη Βαγγέλη Ευθυμίου να κινείται μεταξύ Γράμμου και Πίνδου δεν είναι καθόλου δύσκολο να καταλάβεις ότι όντως στη φύση και στα βουνά περνάει καλά. Κάτι που είναι εμφανές και στα ντοκιμαντέρ του. Με είκοσι δουλειές στο ενεργητικό του (πιο πρόσφατη το ντοκιμαντέρ του… Περισσότερα

ριν από δύο χρόνια ο σκηνοθέτης Manuel de Coco (κατά κόσμον Μάνος Κοκορομύτης) ολοκλήρωσε την πρώτη του ξενόγλωσση ταινία μεγάλου μήκους, με τίτλο «Unknown Land». Τα γυρίσματά της πραγματοποιήθηκαν στο Ισραήλ και στο νησί Σοκότρα της Υεμένης –είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που έχει… Περισσότερα

Η ταινία «Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι και ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει» γυρίστηκε το 1977, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Η Χούντα μας είχε αφήσει χρόνους, ο βαθύς συντηρητισμός της ελληνικής κοινωνίας όμως έστεκε ακόμα κορδωμένος κι ολοζώντανος μπροστά μας. Καλλιτεχνικά, βέβαια, επικρατούσε ένας… Περισσότερα

 Αλεξάντερ Πέιν και ο Φαίδων Παπαμιχαήλ έχουν πολύ περισσότερα κοινά εκτός από τη γλώσσα των γονιών και των παππούδων τους. Πάνω από όλα, είναι αληθινοί φίλοι. Η φιλία τους έχει περάσει το τεστ του χρόνου με το παραπάνω: Γνωρίστηκαν όταν ήταν δύο σχεδόν ερασιτέχνες νεαροί,… Περισσότερα

Eίκοσι χρόνια από την τελευταία του ταινία κι οκτώ κιόλας από τον θάνατό του. Και δεν υπάρχει πια ούτε η γυναίκα του, η τρυφερή αλλά και υπέροχα δυνατή Άρτεμις. Του πήρα, νομίζω, και την τελευταία του συνέντευξη, στα Νέα, στα Πρόσωπα, το 2000… Ο Αλέξης… Περισσότερα

Νίκος Ορφανός (ο σκηνοθέτης) Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα ήταν να ενοποιήσω τρεις διαφορετικές υποκριτικές τεχνικές των ηθοποιών σε έναν κοινό κώδικα, σύγχρονο και κατανοητό, με βάση ένα κείμενο άλλης εποχής. Ενώνουμε λοιπόν ένα ψηφιδωτό από μνήμες του παρελθόντος. Ψηφίδες που τις θέτει ο συγγραφέας,… Περισσότερα

ταν κάθεσαι να συζητήσεις με δύο άντρες φίλους κολλητούς, περιμένεις πως μάλλον η κουβέντα θα ξεστρατίσει σε μονοπάτια χαβαλέ, λίγο πιο «μάτσο». Με τον Λάμπη και τον Άλκι έγινε ακριβώς το αντίθετο: η συζήτηση «άνοιξε» και «βούτηξε» στα πιο βαθιά τους, στα πιο ουσιαστικά, σε… Περισσότερα

Η δημιουργία συνεπάγεται φθορά. Σε αυτά που γράφω υπάρχει έντονο το στοιχείο του πένθους. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή. Οι νεκροί δεν πεθαίνουν ποτέ. Οι ζωντανοί είναι η «τροφή τους». Για μια ταινία 15 λεπτών, όπως το «Χαμομήλι», έγραψα ένα σενάριο… Περισσότερα

Όταν ήμουν εννέα ετών, στο σχολείο, ένας δάσκαλος μας μίλησε για έναν πανευρωπαϊκό διαγωνισμό ζωγραφικής. Σαν παιδί, ναι μεν ήθελα να παρακολουθώ τα μαθήματα, αλλά περνούσα όλη τη μέρα μου ζωγραφίζοντας πάνω στα θρανία και στα βιβλία –κάτι που για μένα ήταν πιο ενδιαφέρον από… Περισσότερα

«Οι Χαλασοχώρηδες» είναι από τα λιγότερο γνωστά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τι πραγματεύεται; Το διήγημα δημοσιεύτηκε, σε συνέχειες, στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1892, ένα χρόνο δηλαδή πριν την πτώχευση του ’93 με τη γνωστή ρήση του Τρικούπη «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό… Περισσότερα

Όταν ζεις για ένα μεγάλο διάστημα με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, ό,τι ζουν αυτοί το ζεις κι εσύ μαζί τους. Τα πάντα, το πώς κινούνται, η χροιά της φωνής τους κλπ, γίνονται δεύτερη φύση σου. Ο χρόνος που περνάς με αυτούς τους ανθρώπους είναι πολύ… Περισσότερα

Αυτή την εποχή είμαι πλήρως απορροφημένος από τα δυο θεατρικά που σκηνοθετώ (σ.σ.: τον «Περιποιητή φυτών» του Παύλου Μάτεσι, που παίζεται στο Εθνικό Θέατρο, ενώ τον Δεκέμβριο ακολουθεί το «Room Service» των J. Murray και A. Boretz στη Στέγη Γραμμάτων). Σε αυτά –σε πρόβες, σχέδια,… Περισσότερα

την πρόσφατη ομιλία του στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση στην Αθήνα, ο Ρομέν Γαβράς ανέβηκε στη σκηνή με το ίδιο πουκάμισο που φορούσε ως σκηνοθέτης στα γυρίσματα της καινούριας καμπάνιας του οίκου Louis Vuitton στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, στη Βενετία! Αυτή… Περισσότερα

ε τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο είμαστε πια πολλά χρόνια φίλοι. Σεμνύνομαι να λέω πως –μια φορά κι έναν καιρό– παρεισέφρησα ελέω Γιώργου Πανουσόπουλου στην ιδανική τότε τριάδα των κινηματογραφικών Σωματοφυλάκων Περάκη-Πανουσόπουλου-Τσεμπερόπουλου, βρέθηκα κι εγώ κοντά τους ως Ντ’ Αρτανιάν νεώτερος. Πιστεύω πως παραμένω κοντά και με… Περισσότερα

λλο ένα μήλο που έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά; Όχι ακριβώς. Ο Ρομέν Γαβράς, γιος του διακεκριμένου σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά και σκηνοθέτης ο ίδιος, εξήγησε το γιατί σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Vogue Hommes International: «Χάρη στον πατέρα μου είδα τον “Δεκάλογο” του Κριστόφ… Περισσότερα

το φιλμ του Μιχάλη Κωνσταντάτου «Luton» αντικατοπτρίζονται όλες οι αγωνίες και ανησυχίες της νέας γενιάς των Ελλήνων σκηνοθετών. Δυσλειτουργικές οικογένειες, η βία ως διέξοδος, το τέλμα της μικροαστικής ζωής και τρεις χαρακτήρες που βλέπουν τις ζωές τους να συγκλίνουν σε έναν επικίνδυνο δρόμο που δεν… Περισσότερα

υθμός, σασπένς, ουσία, εξαιρετικοί ηθοποιοί και διαρκή διλήμματα. Το πρώτο που είπα μέσα μου όταν τελείωσε «Ο Eχθρός Mου» ήταν «δεν είναι καθόλου ελληνική ταινία». Από κεκτημένη ταχύτητα μάλλον, καθώς ο ελληνικός κινηματογράφος έχει καταφέρει να μας κερδίσει εδώ και χρόνια. Θα ήταν μάλλον ο… Περισσότερα

Η πρώτη φορά που αντίκρισα χρυσαυγίτες δια ζώσης ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στη Φωκίωνος Νέγρη. Εκείνη την εποχή έκαναν συχνά πυκνά την εμφάνισή τους στην Κυψέλη καθοδηγούμενοι από το τότε πρωτοπαλίκαρο του Νίκου Μιχαλολιάκου, τον «φημισμένο» ‒στους εθνικοσοσιαλιστικούς κύκλους‒ «Περίανδρο». Είχαν όλοι… Περισσότερα