Κοιτάχτε, όλο αυτό θα σας φανεί φέηκ λίγο, αλλά δεν είναι, μα την Παναγία: δεν τρώω κρέας εδώ και πολλά χρόνια. Δεν είμαι βήγκαν/βετζετάριαν, γιατί έτρωγα κρέας στις εγκυμοσύνες μου, όσο θήλαζα, κι όταν κρυολογώ χτυπάω καμιά κρεατόσουπα, το Πάσχα ψοφάω για κοκορέτσι, άρα... Περισσότερα
Μανίνα Ζουμπουλάκη: το μπουτίκ σουβλάκι των παιδιών μου, στο Ψυχικό
Το σουβλάκι είναι τόσο αρχαίο (αναφέρεται ως κάνδαυλος), όσο και το πιο παλιό επάγγελμα! Έδεσμα εκλεκτό, άκρως ελληνικό, σημείο αναφοράς για οποιοδήποτε ξένο που περνά από αυτό τον τόπο. Για τον Έλληνα αποτελεί μία βασική διατροφική συνήθεια, που τον κάνει να αισθάνεται «γεμάτος» όταν το... Περισσότερα
Η «βρόμικη συνταγή» του νεοέλληνα!
υμάμαι ακόμα τον Καράμπαμπα και τον Αβραάμ στη Δραπετσώνα. Θυμάμαι και τον Μερακλή στη Νέα Ιωνία -κυρ Παναγιώτης και κυρά Πίτσα, η γυναίκα του. Παλιές, καλές εποχές! Κι αν έχω φάει σουβλάκια από τότε… Όπως όλοι μας. Κοιτάζω με δυσπιστία κάθε νέα λίστα με «το... Περισσότερα
Σωτήρης Κοντιζάς: το «χεράτο» κεμπάπ που τιμάει στο Νέο Ηράκλειο
Το βράδυ της Πέμπτης που μας πέρασε, έπειτα από μία συζήτηση με τις συνσπουδάστριές μου στο Γαλλικό Ινστιτούτο, αποφάσισα να κόψω το κρέας. Όχι για να γίνω vegan, αλλά ένας απλός vegetarian. Χωρίς να έχω ακόμη πείσει τον ίδιο μου τον εαυτό για το αν... Περισσότερα
Το τελευταίο μου σουβλάκι, στον «Διόνυσο»
Ο γευστικός εποικισμός του Λονδίνου δεν έχει τελειωμό. Πώς να το κάνουμε, η πρωτεύουσα της Αγγλίας δεν είναι Παρίσι να έχει δική της, αυτόχθονη, γαστριμαργική ταυτότητα. Κι αυτή που έχει, μάλλον, δεν μπορεί να προσελκύσει τον απαιτητικό πελάτη. Έχουν χίλια δύο πράγματα να καυχώνται οι... Περισσότερα
PittaBun: η κορυφαία πίτα με απ’όλα (όλα όμως, μέχρι και μουσακά!) βρίσκεται στο Λονδίνο
Στον Μπράλο Φθιώτιδας σε υψόμετρο 650 μέτρων. Δεν ξέρω αν είναι καλά να ζεις εκεί, μακριά από το πολύβουο κέντρο, μακριά από τα πάντα που περιζώνουν. Είναι, όμως, σίγουρα καλό να εκτρέφεις ζώα. Το κρέας που δίνουν έχει άλλη ποιότητα. Η «Φάρμα Μπράλου» στο Κολωνάκι... Περισσότερα
Σουβλάκι Black Angus με béarnaise: Πρώτη ματιά στο ψητοπωλείο της Φάρμας Μπράλου
Ένας πολύ γνωστός σεφ -μεσοβδόμαδα, στο κέντρο της Αθήνας, στο πιο ζεστό βράδυ του δεύτερου δεκαπενθήμερου του προπέρσινου Ιούλη- λίγο έξω από το πάσο της κουζίνας, ανάμεσα στην μέσα σάλα και την αυλή, μου είπε κάτι τελείως ανορθόδοξο. «Η μεγαλύτερη απόλαυση φίλε Γιάννη είναι όταν... Περισσότερα
Το old school σουβλάκι της Χαλκιδικής που το ξέρουν μέχρι και στη Νέα Ζηλανδία
Αν κάποιος σας έλεγε ότι θα πρέπει να «τραβηχτείτε» μέχρι την Κάτω Κηφισιά για να φάτε ένα αξιοπρεπές σουβλάκι, σίγουρα θα τον κοιτούσατε με μισό μάτι και θα κουνούσατε το κεφάλι λέγοντας του ότι είναι τρελός. Αυτός ο τρελός είμαι εγώ, λοιπόν, και όντως σας... Περισσότερα
Zeibekiko: η νέα σουβλακερί της Κηφισιάς από την ομάδα του «Τηλέμαχου»
Ρενέ Μαγκρίτ κάποτε ζωγράφισε το «Αυτό δεν είναι μία πίπα», τον πίνακα όπου απεικονίζεται πιστά μια πίπα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι μία πίπα, είναι η απεικόνιση αυτού που έχουμε στο μυαλό μας ως πίπα. Και ποιος είπε ότι στην γαστρονομία δεν μπορεί να δημιουργηθεί... Περισσότερα
Στην Ηλιούπολη θα βρεις ένα μη-σουβλάκι σε ρόλο «guest star»
Οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν πάντα με μικρά βήματα. Το σουβλατζίδικο της γειτονιάς των παιδικών μου χρόνων στην Πάτρα δεν είχε γύρο. Ανοιγε στις 18:00, αφού ο ιδιοκτήτης έτρεχε ν΄ αγοράσει ο ίδιος το κρέας, τις ντομάτες, να φτιάξει τζατζίκι, να καθαρίσει πατάτες, να περάσει τα... Περισσότερα
«Ένα σουβλάκι που μου θυμίζει τα παιδικά μου καλοκαίρια»
Θεωρώ αρκετά χυδαίο το μέσο ελληνικό σουβλάκι: χοντρή πίτα που συχνά θυμίζει μπαγιάτικο λουκουμά, καλαμάκι ή γύρος με χοιρινά ξίγκια, ντομάτα μαλακή και ταλαιπωρημένη, τζατζίκι που αναδίδει έντονη σκορδίλα, χοντροκομμένο κρεμμύδι. Κάποιες φορές το εγχώριο σουβλάκι μπορεί να έχει μια δωρικότητα και να είναι εξαιρετικό,... Περισσότερα
Στη Νέα Σμύρνη για «μυστικό» σουβλάκι εκτός καταλόγου
Από τη Δευτέρα 15/1 θα σχηματιστούν ουρές στην Καραγεώργη Σερβίας και στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, καθώς τουρίστες, χίψτερς και εμποροϋπάλληλοι θα περιμένουν ευλαβικά για να «χτυπήσουν» ένα σένιο τυλιχτό με σπιτικές σάλτσες και ψιλοκομμένο κρέας στο Hoocut. Την ίδια ώρα στα social media θα ξεκινά... Περισσότερα
Πρώτη ματιά στο Hoocut: Χαμός στη σουβλακερί της Cookoovaya
Δύο αλήθειες ισχύουν στη σχέση ανάμεσα στο «σουβλάκι» και την «Αθήνα». (1) Δεν είναι καθόλου δύσκολο να βρεις σουβλάκι στην Αθήνα και (2) είναι πολύ δύσκολο να βρεις καλό σουβλάκι στην Αθήνα. Πρέπει να το ψάξεις πολύ. Βέβαια, αν έχεις πάει έστω και μια φορά... Περισσότερα
Απλό, τίμιο και με γιαούρτι
Αν μένεις νότια και δεν ξέρεις τι εστί Πάρις, τότε απλώς δεν ξέρεις! Τον έμαθα 2 χρόνια πριν, άργησα αλλά είναι σαν τον έρωτα που άργησε μα στο τέλος ήρθε. Αν πας στο μαγαζί, θα ακούσεις δυνατή ροκ μουσική και πολύ blues. Στη Θουκιδίδου, ένα δρόμο... Περισσότερα
Αυτό είναι το πιο ροκ σουβλάκι της πόλης
Το δικό μου αγαπημένο σουβλάκι ή καλαμάκι όπως λένε στην Αθήνα, οφείλει να έχει 3 χαρακτηριστικά. Στην ουσία: 1. Καλής ποιότητας χοιρινό κρέας, με το τόσο-όσο λίπος, για να δίνει τη νοστιμάδα που οφείλει να έχει ένα τόσο ρουστίκ έδεσμα. Το σουβλάκι, γιατί ναι. έτσι... Περισσότερα
«Μπαμπάτσικα» κομμάτια, ψημένα στη σχάρα εκείνη τη στιγμή
Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που το Παγκράτι έγινε (και πάλι) μια in περιοχή, με τα μπαράκια της, τον κουλ κόσμο της και τα φαγάδικά της. Βέβαια, για όσους σύχναζαν εκεί και ιδιαίτερα στο Chelsea, γεννήθηκε και μια απορία: πώς και δεν άνοιξε ποτέ ένα... Περισσότερα
Μπίρα και καλαμάκι στο χέρι στο νέο «Έλβις» στο Παγκράτι
Όσοι δεν ξέρουν, φτάνοντας στα Χανιά, σπεύδουν πάραυτα για μια μπουγάτσα του Ιορδάνη. Οι «από μέσα», πάλι, θα τρέξουν (για την ακρίβεια θα πάνε ακόμη και γονατιστοί) για σουβλάκι στην Όαση. Και λέω γενικώς για σουβλάκι, διότι εδώ ο αριθμός των πόσων θα καταναλώσεις εξαρτάται... Περισσότερα
Ελένη Ψυχούλη: “‘Οποιος ξέρει, στην Όαση θα πάει γονατιστός”
Όταν ήμασταν μαθήτριες, τότε που οι φακές και τα γιουβαρλάκια της οικογενειακής κατσαρόλας μάς άφηναν παγερά αδιάφορες, το σουβλάκι ήταν για μας καθημερινή υπόθεση. Σχολάγαμε από το σχολείο, κατηφορίζαμε τη Φωκίωνος Νέγρη, προσπερνάγαμε τα κι εκεί καλά σουβλατζίδικα («Βιολέττα» και «Μίμης ο Σπεσιαλίστας» για όσους... Περισσότερα
Νενέλα Γεωργελέ: «Γιατί εμπιστεύομαι τον “Διόνυσο” μια ολόκληρη ζωή»
Τυλιχτό, με ωραία αφράτη πίτα, ζουμερό, εύγευστο κρέας και (προαιρετικά) φρέσκες τηγανητές πατάτες. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχει ένα καλό σουβλάκι, κι αυτό ακριβώς θα βρεις, σε μια από τις κορυφαίες εκδοχές του, στο «Αιγυπτιακόν», στη Νίκαια. Το «Αιγυπτιακόν» είναι κεμπαπτζίδικο και μάλιστα το πρώτο στην... Περισσότερα
Τάσος Αντωνίου: «Εδώ στη Νίκαια γνώρισαν το κεμπάπ οι Έλληνες, από το 1924!»
Δεν είναι υπερπαραγωγή, δεν ψήνει γύρο και οι πελάτες δεν κάνουν ουρές στο πεζοδρόμιο για «ένα στο χέρι». Και το πιο σημαντικό; Δεν θα γίνει το αγαπημένο σου μαγαζί αν δεν έχεις υπομονή να περιμένεις να ψήσουν εκείνη την ώρα το σουβλάκι σου και όχι... Περισσότερα
Ιωάννα Σταμούλου: «Η αγαπημένη μου σουβλακερί καίει κάρβουνο»
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close