Κώμη είναι μια εξορία ουτοπική. Μια αποικία Ελλήνων στο πουθενά. Μια κλειστή κοινότητα υποτιθέμενης αφθονίας αλλά και τρόμου, με ιδρυτές τους Πατέρες. Εκείνο που δίνει ζωή στην κοινότητα, και ταυτόχρονα την αφαιρεί, είναι το «Φυτό». Ο λόγος που ζουν όλοι εκεί, κάτω από ένα βουνό... Περισσότερα
Θοδωρής Πανάγος: «O τρόμος είναι o πιο δύσκολος αντίπαλος»
Αναγνωστικό αξίωμα: αν δεν σου αρέσει ο Πολ Όστερ μάλλον κάτι λάθος έχεις διαβάσει. Λογοτεχνικό αξίωμα: αν θεωρείς πως ο Πολ Όστερ είναι ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς αυτού του μάταιου κόσμου, τότε είσαι στο σωστό δρόμο. Έχοντας ολοκληρώσει το magnum opus του,... Περισσότερα
Πολ Όστερ: το πολλαπλό είδωλο ενός σπουδαίου συγγραφέα
– Στο βιβλίο σου «Βορράς», που πρόσφατα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Εστία, καταπιάνεσαι με την αναζήτηση της ευτυχίας. Δεν νομίζεις ότι είσαι πολύ νέος για κάτι τέτοιο; Αν εννοείς ότι δεν έχω στιβαρά επιχειρήματα για να υποστηρίξω οποιοδήποτε συμπέρασμα, τότε σίγουρα ναι. Το εγχείρημα του... Περισσότερα
Φοίβος Οικονομίδης: «Η γενιά μου προχωράει σε μια ομίχλη. Γι’ αυτό θυμώνει»
Ο Πάνος Δημάκης στο βιβλίο «Δεκαεπτά Κλωστές» (σ.σ.: το κάνει σενάριο η Μιρέλλα Παπαοικονόμου) καταπιάνεται με ένα πρωτοφανές έγκλημα που συνέβη στο βαθύ παρελθόν στα Κύθηρα. Το θέμα αφορά περισσότερο στην ψυχολογία του δολοφόνου παρά στα εγκλήματα αυτά καθαυτά, καθώς μιλάμε για έναν άνθρωπο που... Περισσότερα
Πάνος Δημάκης: «Ολοι είμαστε εν δυνάμει εγκληματίες»
Έκδοση σημαίνει δημοσιοποίηση. Ο συγγραφέας διατίθεται να κάνει το μεγάλο άλμα στο κενό, του οποίου είθισται να αγνοεί τα κόλπα και την τεχνική. Οπότε τίθεται ένα πλήθος ερωτημάτων: Ψάχνω για εκδότη ή το εκδίδω μόνος μου; Αν αποφασίσω να απευθυνθώ σε εκδοτικούς οίκους, πώς το... Περισσότερα
Πώς να εκδώσετε το δικό σας βιβλίο
Ήταν το Δεκέμβριο του 1989 όταν ο Ρομέν Γκαρί άνοιξε το στόμα του και του φύτεψε μια σφαίρα. Άφησε ένα γράμμα: «Καμία σχέση με την Τζιν Σίμπεργκ […]Επιτέλους, μπόρεσα αληθινά να εκφραστώ». Έζησε χίλιες ζωές, πέρα από εκείνες που επινόησε στα έργα του που είναι... Περισσότερα
«Ο συγγραφέας είναι ένας απατεώνας». Ο γρίφος Ρομέν Γκαρί
Αγαπημένος. Θα μπορούσα να ολοκληρώσω τον πρόλογο για τη συζήτηση με τον συγγραφέα και μουσικό παραγωγό του Γ’ Προγράμματος, Γιάννη Ευσταθιάδη, («αυτά να βάλεις ως ιδιότητές μου», όπως μου επισήμανε με επίταση), με αυτή τη λέξη – θα έφτανε, αλλά τελικά δεν αρκεί. Είναι από... Περισσότερα
Γιάννης Ευσταθιάδης: «Ο ιός με τρομάζει γιατί έχει την επιθετικότητα του αρσενικού. Αν ήταν κόρη, θα ήταν πιο τρυφερή»
Για τον Αλέξη Πανσέληνο η λογοτεχνία δεν ήταν απλώς μια ακόμη επιλογή στη ζωή του. Ζώντας σε ένα σπίτι όπου κατοικούνταν από λέξεις δεν θα μπορούσε παρά να πορευτεί μ’ αυτές. Γιος του συγγραφέα και ποιητή Ασημάκη Πανσέληνου και της ποιήτριας και πεζογράφου Έφης Πανσελήνου,... Περισσότερα
Αλέξης Πανσέληνος: «Νιώθω ευτυχής κάθε μέρα. Ακόμη και στην πιο μεγάλη δυστυχία»
νας άνθρωπος με σκούρο κοστούμι και λευκό πουκάμισο κάθεται σε ένα υπαίθριο ρεστοράν στο Παρίσι και πίνει τον καφέ του καπνίζοντας και χαζεύοντας τους περαστικούς. Ένας άνθρωπος, μπροστά σε ένα φορτωμένο με βιβλία και χαρτιά τραπέζι, σκύβει πάνω από τις σημειώσεις του και, με το... Περισσότερα
90 χρόνια Ηλίας Πετρόπουλος
Ο Θεός ζούσε στο Κονέκτικατ. Δίπλα στο σπίτι του, βαμμένο σ’ ένα όμορφο γκρι χρώμα και φτιαγμένο το 1790, μια αγροικία χρησιμοποιούνταν από τον ιδιοκτήτη του για γραφείο. Ένα μεγάλο τραπέζι, ένα τζάκι που άναβε όταν τσουχτερό κρύο έπεφτε στη Νέα Αγγλία. Εδώ, από τις... Περισσότερα
Φίλιπ Ροθ: Ο σαρκαστής των δαιμόνων της Αμερικής
[…] Σας είπαν ότι οι παλαιές ηθικές αξίες είναι ξεπερασμένες. Λάθος. Εάν απογυμνώσετε τη σημερινή ανθρωπότητα από τις λέξεις που την περιβάλλουν, αυτό που ξεπροβάλλει είναι πάντα ο ίδιος προαιώνιος άνθρωπος. Συγγραφείς εξαγγέλλουν το τέλος του κλασικού πολιτισμού. Ισχυρίζονται ότι «οφείλουμε να αποδεχτούμε το αυτονόητο».... Περισσότερα
Αντρέ Μωρουά: «Αυτοί είναι οι τέσσερις κανόνες της ζωής· δεν υπάρχουν άλλοι»
Αν κάποιος με ρωτήσει αν διαβάζω βιβλία, μόνο μια ξεκάθαρη απάντηση μπορώ να δώσω: «και ναι, και όχι». Ο λόγος που θυμίζω Πυθία σε μια τέτοια ερώτηση είναι απλός: τις καθημερινές, που ξυπνάω πρωί, πάω στο γραφείο και μένω εκεί για περίπου 10 ώρες, όταν... Περισσότερα
Federico Axat: «Δεν αξιολογώ τα βιβλία με βάση την εμπορική τους επιτυχία»
«Είμαστε εδώ για να κοροϊδεύουμε τις πιθανότητες και να ζήσουμε τόσο καλά τη ζωή μας ώστε ο θάνατος να τρέμει να μας πάρει». Μεγάλα λόγια, μπορείς να σκεφτείς, ίσως υπερβολικά. Δεν θα διαφωνήσω, με μια μόνο διαφορά: όταν αυτά τα λόγια βγαίνουν από το στόμα (και... Περισσότερα
Ο Charles Bukowski ήταν ένας εκκεντρικός φιλόσοφος της ζωής
Ο “γκάνγκστερ” της ελληνικής λογοτεχνίας έχει κάνει το γύρο της γης και της ρουλέτας μέσα από τα βιβλία του, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη σε μπάρες και σε αμπάρια. Έξι χρόνια από την κυκλοφορία του τελευταίου βιβλίου του, ο Σουρούνης ετοιμάζεται να επιστρέψει με το πλέον αυτοβιογραφικό... Περισσότερα
Μια αντρική κουβέντα με τον Αντώνη Σουρούνη
Πλησιάζω κι οι γάτες με εχθρεύονται με υπόκωφα νιαουρίσματα, έχοντας υιοθετήσει συμπεριφορά σκύλου φύλακα, απέναντι σε εισβολέα. Παρατηρώ τις πολλές γλάστρες και μια σύνθεση από ένα σέρφ που στέκεται όρθιο στον τοίχο, ένα καβαλέτο με μια βρόμικη παλέτα, ένα παλιό ψυγείο βαμμένο ψυχεδελικό μοβ, και... Περισσότερα
Οι ενέσεις αισιοδοξίας της Κατερίνας Μπέη
Ο Επίκουρος μεγάλωσε στη Σάμο. Γεννήθηκε το 341 π.Χ., μόλις επτά χρόνια μετά το θάνατο του Πλάτωνα, αλλά δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα από αυτόν. Τον Επίκουρο τον απασχόλησε κυρίως το ερώτημα πώς μπορεί κάποιος να ζήσει τη βέλτιστη δυνατή ζωή, ειδικά από τη στιγμή που έχουμε... Περισσότερα
Πώς μπορούμε να ζήσουμε την καλύτερη δυνατή ζωή –από τη στιγμή που έχουμε μόνο μία;
Ίσως να είναι υπερβολή. Η ζωή δεν μπορεί να αλλάξει από ένα και μόνο βιβλίο. Ωστόσο, κάποια βιβλία μπορούν να γίνουν καταλύτες που την κατάλληλη στιγμή, στις κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να συμβάλουν σε μια μεγάλη ή μικρότερη αλλαγή. Το βιβλίο που υπήρξε καταλυτικό για τη... Περισσότερα
Μανώλης Ανδριωτάκης: «Έτσι ένα έλασσον μυθιστόρημα με έκανε γραφιά»
«Σήμερα πέθανε η μαμά. Μπορεί και χθες, δεν ξέρω. Πήρα ένα τηλεγράφημα από το γηροκομείο». Απίστευτο πώς χτίζει κανείς τη λογοτεχνική του δόξα πάνω σε τρεις απλές φράσεις. Διάβασα και ξαναδιάβασα τον «Ξένο» του Αλμπέρ Καμύ στην προσπάθειά μου να ανακτήσω τον «Χαμένο Χρόνο» της... Περισσότερα
Δημήτρης Στεφανάκης: «Όλα βρίσκονται πάντα εκεί…»
Οι γονείς μου είναι άνθρωποι που δεν διαβάζουν συστηματικά –με εξαίρεση ίσως τη σχέση του πατέρα μου με τις εφημερίδες. Όμως, όταν ήμουν παιδί, κάθε καλοκαίρι ξεκινούσε με μια επίσκεψη σε βιβλιοπωλείο (συχνά σε εκείνο της κεντρικής πλατείας του Αιγίου, όπου έμεναν οι παππούδες μου),... Περισσότερα
Άκης Παπαντώνης: «Έτσι μου έμεινε η συνήθεια της διασπασμένης ανάγνωσης»
Να πω για τον Νίκο θέλω. Να ξαναπώ. Τι όμως να πρωτοπώ; Πολλά χρόνια μαζί, πολύ φίλοι, με τρυφερότητα και χαρά αμφότεροι για του καθενός μας τα έργα, με συνομιλίες αρκετές δημόσιες, σαν συνεντεύξεις, σαν διάλογος διαρκής του τρόπου του ενός με τον τρόπο του... Περισσότερα
Νίκος Χουλιαράς –ή χωρίς τον Νίκο…
Button to top