Όταν ο μικρός άνθρωπος προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του σταθερά βήματα στην κοινωνία, αυτή βρίσκει την ευκαιρία και του επιτίθεται με όλες της τις δυνάμεις, με σκοπό να τον αφανίσει,  αν χρειαστεί να τον εξοστρακίσει αλλά κυρίως να τον αφομοιώσει μέχρις εξαφανίσεως. Όλοι αυτοί... Περισσότερα
Eίδαμε το «Εκεί Που Τραγουδάνε οι Καραβίδες»: στα έλη της κοινοτοπίας
Οι νέοι πριν υποψιαστούν τι θέλουν, ήδη, μέσω του σύντομου και αλάνθαστου δρόμου των ενστίκτων και των επιθυμιών το γνωρίζουν. Το κακό είναι μέχρι να  αφομοιώσουν αυτή τη γνώση, μέχρι να την κάνουν επιδερμίδα του κορμιού τους, μέχρι να την αισθανθούν ολοκληρωτικά, έχουν χάσει την... Περισσότερα
Είδαμε ξανά τον «Άνθρωπο που Έβλεπε τα Τρένα να Περνούν»: μετρώντας ανεκπλήρωτες επιθυμίες
Ο Γουόνγκ Καρ-Γουάι άπλωσε ένα ποίημα στις οθόνες, σαν ευωδιαστό σεντόνι πάνω σε ολόγυμνο σώμα και μας μίλησε με τον δικό του μοναδικό τρόπο για την φθορά της απώλειας, τις αιχμές της προδοσίας, τον ανολοκλήρωτο, βασανιστικό έρωτα και τη μοναξιά μέσα σε μια πόλη αφιονισμένη,... Περισσότερα
Είδαμε ξανά την «Ερωτική Επιθυμία»: μίλα μου ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη
Δεν είναι καθόλου άσχημο να διάγεις ένα βίο ήσυχο, λιτό στη σκιά του χρόνου και της ταπεινότητας. Οι πιο συνετοί που γνώρισαν τη φήμη αποφάνθηκαν ότι δεν πρόκειται και για κάτι σπουδαίο, άλλοι πάλι ζυγίζοντας τα πράγματα συμπέραναν κυνικά ότι μπορεί η δόξα να είναι... Περισσότερα
Είδαμε το «Elvis»: από τη λάμψη στην αθανασία
Το μοντάζ του αστείου με το τραγικό με κάποιες απαραίτητες δόσεις αυτοσαρκασμού, κατασκευασμένο έτσι που να ερεθίζονται τα ήθη και τα έθιμα  και να διαθλάται η πραγματικότητα μέσα στον υγρό κόσμου του γέλιου και του γελοίου και από κει πάλι πίσω στην πραγματικότητα και την... Περισσότερα
Είδαμε ξανά το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό»: η διάλυση των στερεοτύπων
Πώς μπορείς να εξηγήσεις κάποιο πάθος σε έναν άνθρωπο που δεν το έχει ζήσει, είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις το άρωμα του γιασεμιού σε κάποιον που ποτέ δεν είχε όσφρηση. Πώς να εξηγήσεις την γοητεία μιας αμαρτίας σε έναν άνθρωπο που ποτέ δεν αισθάνθηκε... Περισσότερα
Είδαμε τον «Μετρητή Καρτών»: αθροίζοντας τα πάθη ενός τζογαδόρου
Όταν μεγαλώνει κανείς και «ωριμάζει», οι υποχρεώσεις, οι σταθμίσεις, οι ανάγκες και οι υπολογισμοί, παίζουν τον πρώτο και βασικό ρόλο στον τρόπο που σκέφτεται, λειτουργεί και στις αποφάσεις που λαμβάνει. Αυτό που χαρακτηρίζει τη νεότητα, είναι ότι δεν αφήνει όλους αυτούς τους μίζερους υπολογισμούς, τα... Περισσότερα
Είδαμε ξανά τους «Έρωτες Μιας Ξανθιάς»: το ναυάγιο ενός καθεστώτος
Πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Η πανδημία τσάκισε τα νεύρα του Τομ Κρουζ που έφτασε στο σημείο να φερθεί δεσποτικά στο συνεργείο και τους ηθοποιούς βλέποντας πως το έχουν ρίξει στην τρελή, ενώ εκείνος έπαιζε οικονομικά το κεφάλι του. Όλες οι ταινίες πήγαν πίσω λόγω... Περισσότερα
Γιατί όλοι «κόπηκαν» με τον Maverick;
Το σπινθηροβόλημα της ιστορίας μέσα από τις γνώσεις μας, το αινιγματικό της φτερούγισμα μέσα από τα συμπεράσματά μας και κυρίως η αναπαράσταση που γίνεται μέσα από την τέχνη,  μας αποκαλύπτει  ότι από εποχή σε εποχή τίποτα δεν αλλάζει κι όμως τα πάντα είναι διαφορετικά. Η... Περισσότερα
Είδαμε τον «Πύργο του Downton 2»: μια Νέα Εποχή, μια ανάσα από την παρακμή
Η «Παναγία των Παρισίων» είναι η ιστορία του δύσμορφου κωδωνοκρούστη και της όμορφης τσιγγάνας. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής του βιβλίου, όμως, είναι ο καθεδρικός ναός του Παρισιού, η περίφημη Νοτρ Νταμ, της οποίας ο επιβλητικός όγκος ρίχνει βαριά τη σκιά του σε όλα όσα διαδραματίζονται, δίνοντας... Περισσότερα
«Η Παναγία των Παρισιών Φλέγεται»: είδαμε το χρονικό μιας καταστροφής
Στο τρίτο κεφάλαιο των περιπετειών του Νιούτ Σκαμάντερ (Έντι Ρεντμέιν) ετοιμαζόμαστε για μια κατά μέτωπο επίθεση ανάμεσα στον πανίσχυρο μάγο Ντάμπλντορ και το διαβολικό Γκρίντελβαλντ (Μίκελσεν). Ο Τζουντ Λο παίρνει το μαγικό ραβδί του για να κατατροπώσει το Μαντς Μίκελσεν. Ενώ ο ο Β’ Παγκόσμιος... Περισσότερα
Είδαμε τα «Φανταστικά Ζώα»: το διάτρητο κουκούλι της μαγείας
Καλοκαίρι του 1979 μια παρέα ξαναμμένη  ερωτικά, ψυχολογικά, πνευματικά, δημιουργικά προσαράζει στις απέραντες πεδιάδες του Τέξας, σε μια απομονωμένη αγροικία για να γυρίσει ένα πορνό με τίτλο «Η κόρη του αγρότη». Την εποχή εκείνη οι ερωτικές ταινίες και οι ταινίες τρόμου γέμιζαν τις υποβαθμισμένες, βρώμικες... Περισσότερα
Είδαμε το «Χ»: η ηδονή του τρόμου
Η ταινία του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου έχει άξονα τη δράση του Ιωάννη Φίλωνα ενός στελέχους της Φιλικής Εταιρεία το οποίο ζει και δρα στην Πελοπόννησο αλλά και στις περιοχές όπου είναι έντονο το ελληνικό στοιχείο όπως την Τεργέστη, το Ιάσιο, την Κωνσταντινούπολη, την Βιέννη. Ο  δαιμόνιος... Περισσότερα
Είδαμε τον «Άνεμο Ελευθερίας»: στο διάσελο, όπου η ανάγκη σμίγει με τ’ όνειρο
Ένας   βετεράνος του πολέμου και μάλιστα παρασημοφορημένος, ο Γουίλιαμ – Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν Β’, ο οποίος αναζητεί  να βρει με κάθε τρόπο χρήματα για να καλύψει το κόστος της ιατρικής περίθαλψης της γυναίκας του, βρίσκεται ανάμεσα στην απόγνωση και την παράνοια. Τα χρήματα που έχει ανάγκη... Περισσότερα
Είδαμε το «Ασθενοφόρο»: αδρεναλίνη σε δηλητηριώδεις δόσεις
«Αγαπητοί Σύντροφοι!»: Είναι ο τίτλος της τελευταίας ταινίας του Κοντσαλόφσκι. Έχοντας συμπληρώσει τα 85 του χρόνια και με μια κινηματογραφική καριέρα που υπολογίζεται σε περίπου έξι δεκαετίες έλαβε το ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και η ταινία είναι η επίσημη πρόταση... Περισσότερα
Είδαμε το «Αγαπητοί σύντροφοι»: το ράπισμα στον Πούτιν έρχεται από τη Ρωσία
Στις αρχές του 1939, η επιτυχία του Superman στο Action Comics ώθησε τους εργαζόμενους της εταιρείας National Comics Publications (Εθνικές Εκδόσεις Κόμιξ, μετέπειτα DC Comics) να αναζητήσει περισσότερους υπερήρωες για τους τίτλους της. Ως απάντηση, ο Μπομπ Κέιν δημιούργησε τον χαρακτήρα με όνομα «Ο Άνθρωπος... Περισσότερα
Είδαμε το «Batman»: όταν η εκδίκηση περισσεύει και η ελπίδα είναι λειψή
Κάθε μειονότητα στο Νέο Κόσμο στήνει και το δικό της όνειρο, το οποίο εγκιβωτίζεται μέσα στο μεγάλο, ανοιχτό, όχι τυχαία, σχεδόν αχανές  πλαίσιο του αμερικανικού ονείρου. Και το αφροαμερικανικό, λοιπόν, όνειρο, είναι μια εκδοχή που καταφτάνει να εξυπηρετήσει όλο αυτό το αφηρημένο σχέδιο το γεμάτο... Περισσότερα
Είδαμε τη «Μέθοδο των Γουίλιαμς»: η φωτεινή πλευρά του αμερικανικού ονείρου
Στην άκρη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το τσίρκο του Κλεμ Χότλεϊ τέμνει τις τραυματισμένες από το Οικονομικό Κραχ  μεσοπολιτείες, προσφέροντας φτηνό θέαμα στο πεινασμένο και καταπονημένο κοινό. Νάνοι που κάνουν τα πάντα, γίγαντες με δυνάμεις πέρα από τ’ ανθρώπινα, ευλύγιστοι «νέγροι» που παραβιάζουν τις ανθρώπινες... Περισσότερα
Είδαμε το «Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών»: μια παραβολή με τέρατα, ανθρώπους, όνειρα και εφιάλτες
Επειδή οι κριτικοί  και οι κριτικές πολλές φορές στάθηκαν απέναντι στον Κένεθ Μπράνα λίγο άτσαλα,  καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά σε μερικά από αυτά  που έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια στη δαιδαλώδη καριέρα του. Ο Μπράνα προσπάθησε να φέρει το κοινό κοντά στον... Περισσότερα
Είδαμε το «Belfast»: το ασπρόμαυρο χρώμα της παιδικής μνήμης
Τι φιγούρα κι αυτή: λες και η φυσική του υπόσταση δεν είναι τίποτα άλλο από καλλιτεχνική εγκατάσταση. Ή, ακόμη σωστότερα, λες και έχει βγει από το κινηματογραφικό πανί, ενώ προηγουμένως έπαιζε σε κάποια ταινία του Ντέιβιντ Λιντς. Διότι, κανείς δεν είναι πιο… Ντέιβιντ Λιντς από... Περισσότερα
Μέσα στο μυαλό του David Lynch: πού να πήγε η φλογισμένη έμπνευσή του;
Button to top