Τι αξία, άραγε, θα είχε μια κοινωνία η οποία δεν  φροντίζει τους αδύναμους και δεν προστατεύει  τους αποτυχημένους; Εκτός πια κι αν θέλουμε μια κοινωνία η οποία μας βυθίζει σε πολιτικά, ηθικά, αξιακά, θρησκευτικά πρότυπα και πεποιθήσεις που θα κοιμίζουν τη σκέψη μας και θα... Περισσότερα
Είδαμε το «Pamfir»: ένα μικρό διαμάντι από την πληγωμένη Ουκρανία
Η παύση ανάμεσα στις λέξεις που εκφέρουμε πολλές φορές είναι πιο σημαντική από τα λόγια. Τη σιωπή του συνομιλητή μας πρέπει να καταλάβουμε, το κατέβασμα του κεφαλιού του, το στιγμιαίο του βλεφάρισμα, τη βαθιά και αμόλυντη σιωπή του, πρέπει να καταλάβουμε, για να αισθανθούμε τη... Περισσότερα
Είδαμε τη «Φάλαινα»: η νέα ταινία του Αρονόφσκι θα παίξει -δικαίως- στα Όσκαρ
Η επιστήμη, εναγώνια, προσπαθεί να λύσει το μεγάλο, χωρίς όρια πυκνό μυστήριο της φύσης και της ζωής. Φαίνεται ότι θα κατάφερνε να δώσει κάποιες ερμηνείες, να φέρει στην επιφάνεια κάποιες επαμφοτερίζουσες έστω απαντήσεις, αν δεν υπήρχε μια ασύλληπτα μεγάλη, περίπλοκη και δαιδαλώδης δυσκολία. Eμείς οι... Περισσότερα
Eίδαμε το «Glass Onion. Στα Μαχαίρια»: γυρίστηκε στην Ελλάδα και χτυπάει «κόκκινο» στο Netflix
Έτσι πρέπει να χτίζονται τα όνειρα, πρώτα η στέγη και τα πορτοπαράθυρα και μετά οι τοίχοι, οι κολώνες και τέλος τα θεμέλια, γιατί η φαντασία αιωρείται μεταξύ των ανθρωπίνων νόμων και του ουρανού, ακόμα προΐσταται των φυσικών νόμων και του πιθανού. Οτιδήποτε καταφέρει ο άνθρωπος... Περισσότερα
Είδαμε το «Avatar: The Way of Water». Ένα εκτυφλωτικό υπερθέαμα
Όποιος κάνει το λάθος ν’ αναζητήσει στηρίγματα έξω από τον κεντρικό κορμό της ίδιας του της ύπαρξης, έχει ήδη παραχωρήσει κομμάτια ελευθερίας του στα «στηρίγματά» του. Στην αρχή χάνει τον έλεγχο σε μικρά και επουσιώδη ζητήματα, στη συνέχεια δεν έχει πια λόγο στα μεγάλα και... Περισσότερα
Είδαμε τον «Κορσέ»: Πόσο μπορεί να αντέξει μια αυτοκράτειρα τον κλοιό που φτιάχνουν γύρω της οι άντρες;
Ο άνθρωπος για να διατηρήσει την ελευθερία του ως πρώτο του μέλημα πρέπει να  έχει μια ζωή χωρίς ψέματα, υποκρισίες και εξαναγκασμούς. Πριν απ’ όλα όμως πρέπει να κάνει άκρη όλους αυτούς που έρχονται να τον χειραγωγήσουν, να τον ποδηγετήσουν, να τον υποτάξουν,  με σκοπό... Περισσότερα
Είδαμε τα «Ίχνη της Βίας»: στα δίχτυα του πολωνικού κομμουνισμού
Το άτομο και κυρίως το παιδί στον αγώνα του να βγει από τα σκοτάδια της άγνοιας και στην προσπάθεια του να βρει κάποιο νόημα στη ζωή και μιας ταυτότητας στην μικρή του κοινωνία, ασκεί βία, η οποία παίρνει διάφορες μορφές, πολλές φορές απροσδόκητες. Ένα είναι... Περισσότερα
Είδαμε την «Αυλή του Σχολείου»: μικρά παιδιά αιχμάλωτα σ’ έναν βάναυσο κόσμο
Περίτρανα έχει αποδειχτεί, ότι όλοι μας εμπιστευόμαστε την εικόνα του ανθρώπου που βρίσκεται μπροστά μας, αλλά λίγοι είναι αυτοί που έχουν την υπομονή, το κουράγιο ακόμα και τις ικανότητες, να εμβαθύνουν στα πράγματα και να δουν τι στ’ αλήθεια κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο, μια... Περισσότερα
Είδαμε το «Blonde»: μια μουτζουρωμένη Μέριλιν, πνιγμένη στο αλκοόλ και την υποταγή
Όταν ο μικρός άνθρωπος προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του σταθερά βήματα στην κοινωνία, αυτή βρίσκει την ευκαιρία και του επιτίθεται με όλες της τις δυνάμεις, με σκοπό να τον αφανίσει,  αν χρειαστεί να τον εξοστρακίσει αλλά κυρίως να τον αφομοιώσει μέχρις εξαφανίσεως. Όλοι αυτοί... Περισσότερα
Eίδαμε το «Εκεί Που Τραγουδάνε οι Καραβίδες»: στα έλη της κοινοτοπίας
Οι νέοι πριν υποψιαστούν τι θέλουν, ήδη, μέσω του σύντομου και αλάνθαστου δρόμου των ενστίκτων και των επιθυμιών το γνωρίζουν. Το κακό είναι μέχρι να  αφομοιώσουν αυτή τη γνώση, μέχρι να την κάνουν επιδερμίδα του κορμιού τους, μέχρι να την αισθανθούν ολοκληρωτικά, έχουν χάσει την... Περισσότερα
Είδαμε ξανά τον «Άνθρωπο που Έβλεπε τα Τρένα να Περνούν»: μετρώντας ανεκπλήρωτες επιθυμίες
Ο Γουόνγκ Καρ-Γουάι άπλωσε ένα ποίημα στις οθόνες, σαν ευωδιαστό σεντόνι πάνω σε ολόγυμνο σώμα και μας μίλησε με τον δικό του μοναδικό τρόπο για την φθορά της απώλειας, τις αιχμές της προδοσίας, τον ανολοκλήρωτο, βασανιστικό έρωτα και τη μοναξιά μέσα σε μια πόλη αφιονισμένη,... Περισσότερα
Είδαμε ξανά την «Ερωτική Επιθυμία»: μίλα μου ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη
Δεν είναι καθόλου άσχημο να διάγεις ένα βίο ήσυχο, λιτό στη σκιά του χρόνου και της ταπεινότητας. Οι πιο συνετοί που γνώρισαν τη φήμη αποφάνθηκαν ότι δεν πρόκειται και για κάτι σπουδαίο, άλλοι πάλι ζυγίζοντας τα πράγματα συμπέραναν κυνικά ότι μπορεί η δόξα να είναι... Περισσότερα
Είδαμε το «Elvis»: από τη λάμψη στην αθανασία
Το μοντάζ του αστείου με το τραγικό με κάποιες απαραίτητες δόσεις αυτοσαρκασμού, κατασκευασμένο έτσι που να ερεθίζονται τα ήθη και τα έθιμα  και να διαθλάται η πραγματικότητα μέσα στον υγρό κόσμου του γέλιου και του γελοίου και από κει πάλι πίσω στην πραγματικότητα και την... Περισσότερα
Είδαμε ξανά το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό»: η διάλυση των στερεοτύπων
Πώς μπορείς να εξηγήσεις κάποιο πάθος σε έναν άνθρωπο που δεν το έχει ζήσει, είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις το άρωμα του γιασεμιού σε κάποιον που ποτέ δεν είχε όσφρηση. Πώς να εξηγήσεις την γοητεία μιας αμαρτίας σε έναν άνθρωπο που ποτέ δεν αισθάνθηκε... Περισσότερα
Είδαμε τον «Μετρητή Καρτών»: αθροίζοντας τα πάθη ενός τζογαδόρου
Όταν μεγαλώνει κανείς και «ωριμάζει», οι υποχρεώσεις, οι σταθμίσεις, οι ανάγκες και οι υπολογισμοί, παίζουν τον πρώτο και βασικό ρόλο στον τρόπο που σκέφτεται, λειτουργεί και στις αποφάσεις που λαμβάνει. Αυτό που χαρακτηρίζει τη νεότητα, είναι ότι δεν αφήνει όλους αυτούς τους μίζερους υπολογισμούς, τα... Περισσότερα
Είδαμε ξανά τους «Έρωτες Μιας Ξανθιάς»: το ναυάγιο ενός καθεστώτος
Πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Η πανδημία τσάκισε τα νεύρα του Τομ Κρουζ που έφτασε στο σημείο να φερθεί δεσποτικά στο συνεργείο και τους ηθοποιούς βλέποντας πως το έχουν ρίξει στην τρελή, ενώ εκείνος έπαιζε οικονομικά το κεφάλι του. Όλες οι ταινίες πήγαν πίσω λόγω... Περισσότερα
Γιατί όλοι «κόπηκαν» με τον Maverick;
Το σπινθηροβόλημα της ιστορίας μέσα από τις γνώσεις μας, το αινιγματικό της φτερούγισμα μέσα από τα συμπεράσματά μας και κυρίως η αναπαράσταση που γίνεται μέσα από την τέχνη,  μας αποκαλύπτει  ότι από εποχή σε εποχή τίποτα δεν αλλάζει κι όμως τα πάντα είναι διαφορετικά. Η... Περισσότερα
Είδαμε τον «Πύργο του Downton 2»: μια Νέα Εποχή, μια ανάσα από την παρακμή
Η «Παναγία των Παρισίων» είναι η ιστορία του δύσμορφου κωδωνοκρούστη και της όμορφης τσιγγάνας. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής του βιβλίου, όμως, είναι ο καθεδρικός ναός του Παρισιού, η περίφημη Νοτρ Νταμ, της οποίας ο επιβλητικός όγκος ρίχνει βαριά τη σκιά του σε όλα όσα διαδραματίζονται, δίνοντας... Περισσότερα
«Η Παναγία των Παρισιών Φλέγεται»: είδαμε το χρονικό μιας καταστροφής
Στο τρίτο κεφάλαιο των περιπετειών του Νιούτ Σκαμάντερ (Έντι Ρεντμέιν) ετοιμαζόμαστε για μια κατά μέτωπο επίθεση ανάμεσα στον πανίσχυρο μάγο Ντάμπλντορ και το διαβολικό Γκρίντελβαλντ (Μίκελσεν). Ο Τζουντ Λο παίρνει το μαγικό ραβδί του για να κατατροπώσει το Μαντς Μίκελσεν. Ενώ ο ο Β’ Παγκόσμιος... Περισσότερα
Είδαμε τα «Φανταστικά Ζώα»: το διάτρητο κουκούλι της μαγείας
Καλοκαίρι του 1979 μια παρέα ξαναμμένη  ερωτικά, ψυχολογικά, πνευματικά, δημιουργικά προσαράζει στις απέραντες πεδιάδες του Τέξας, σε μια απομονωμένη αγροικία για να γυρίσει ένα πορνό με τίτλο «Η κόρη του αγρότη». Την εποχή εκείνη οι ερωτικές ταινίες και οι ταινίες τρόμου γέμιζαν τις υποβαθμισμένες, βρώμικες... Περισσότερα
Είδαμε το «Χ»: η ηδονή του τρόμου
Button to top