Αυτό το καλοκαίρι υπήρξα ένας κουρασμένος παραθεριστής, και δεν ήμουν ο μόνος. Παρατηρούσα γύρω μου ανθρώπους να διαμαρτύρονται για την κόπωση που τους προκαλεί το πρόγραμμα των διακοπών τους, προσπαθώντας να τα προλάβουν όλα: πλοία, ηλιοβασιλέματα, πάρτι, πανηγύρια, αξιοθέατα, κρατήσεις σε εστιατόρια. Το δύσβατο παραλιάκι… Περισσότερα

Αν δεν είναι το άγχος της αυτοεπιβεβαίωσης (βλ. δρω, άρα υπάρχω), τότε δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο από μια υπόρρητη παραφυάδα της κοινωνικής δραστηριότητας που ορίζει τους κανόνες και της δικής μας. Είναι οι Μοντέρνοι Καιροί στους πολλαπλασιαστικούς ρυθμούς της σήμερον. Κοινώς: δεν επιτρέπεται… Περισσότερα

Για χρόνια ήταν προσωπικό εγκόλπιο, στέγαστρο κάθε άλλοθι, η ιπποδύναμη όταν η μηχανή έκανε νερά. Το «Περί κοπώσεως» του Πέτερ Χάντκε. Ο κοπιώδης βίος, λοιπόν, ο ανειρήνευτος, ο μηδέποτε σταματημένος. Σκεφτόμουν και, φευ, συνεχίζω να το σκέφτομαι συχνά, πως η βιωτή δεν είναι ένα αδρανές… Περισσότερα

Πάντοτε αισθανόμουν παράξενα όταν άκουγα ή διάβαζα αποδοκιμαστικά λόγια για την αποδεδειγμένη τεμπελιά του τάδε ή του δείνα, μέλους της κυβέρνησης ή απλού συγγενή. «Οκνηρία μήτηρ πάσης κακίας» – ολόκληρη η ανθρωπότητα, όλα τα έθνη ενωμένα στιγμάτισαν αυτήν την ιδιαίτερη δραστηριότητα του ανθρώπου. Αυτό το… Περισσότερα