Το 1957 όσοι Αθηναίοι δεν σωφρονίζονταν στην Ανάφη και στον Άγιο Ευστράτιο, χόρευαν με δίσκους ελαφράς μουσικής, διάβαζαν Ρομάντσο, παρακολουθούσαν ραδιοφωνικά σήριαλ, κατασκοπικές ταινίες στον κινηματογράφο, και από τον ουρανό, δίπλα στις παλιές διώροφες μονοκατοικίες, έπεφταν πήλινα κανάτια, καθώς ο Σακελλάριος, εκείνη τη χρονιά, γύρισε… Περισσότερα

Τίποτα δεν προδίκαζε ότι θα γίνω συγγραφέας. Μου άρεσε βέβαια, όταν ήμουν παιδί, να μου διαβάζει η μάνα μου παραμύθια στο κρεβάτι –κι αργότερα είχα βρει την πατέντα να παριστάνω τον άρρωστο για να την έχω πλάι μου να μου διαβάζει ιστορίες από περιοδικά της… Περισσότερα

Η πρώτη μου ανάμνηση, του βιβλίου ως φυσικού αντικειμένου, είναι μια Ιλιάδα για παιδιά, απ’ όπου η γιαγιά μάς διάβαζε –σε μένα και στον αδελφό μου– τη μονομαχία του Αχιλλέα με τον Έκτορα. Επίσης, μια εικονογραφημένη Βίβλος, κυρίως η μονομαχία του Δαβίδ με τον Γολιάθ…. Περισσότερα

«Ο Πρώτος έρωτας (1945) του Σάμιουελ Μπέκετ υπήρξε ένα κείμενο αποκαλυπτικό, από πολλές απόψεις, στη ζωή μου και αποτέλεσε το έναυσμα για να γράψω το βιβλίο μου Playback (2003)», έγραφα στο βιβλίο μου Το αυτόματο (2013).  Ο Πρώτος έρωτας εξεδόθη στα ελληνικά το 1988 –… Περισσότερα

Θα ’μουν δεν θα ’μουν δεκάξι. Έκανα ιδιαίτερο μάθημα γαλλικών με τον καθηγητή μου, σ’ ένα παλιό σπίτι της Μυτιλήνης, ψηλοτάβανο και γεμάτο παλιά έπιπλα. Πρόσεξα πάνω στο τραπέζι στο πλάι του ένα μικρό γαλλικό βιβλίο τσέπης. Έγραφε στο εξώφυλλο: Rimbaud, Poèmes, πάνω σ’ ένα… Περισσότερα

Δεν πιστεύω πως ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας. Η ζωή αλλάζει μέσα από τα βιβλία, αν υποθέσουμε πως όντως αλλάζει, μόνο μετά από συστηματική εξοικείωση με την ανάγνωση και τις ομολογουμένως άβολες απαιτήσεις της. Θα αναφερθώ έτσι όχι σε ένα βιβλίο, αλλά… Περισσότερα

Διάβασα το “Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ” δέκα τεσσάρων χρονών. Δεν θυμάμαι πάντως αν το είχα αγοράσει ή αν το είχα δανειστεί από κάποια  βιβλιοθήκη. Στα ράφια των βιβλιοθηκών μου δεν υπάρχει πια και ούτε το ξαναδιάβασα από τότε. Όμως το βιβλίο αυτό καθόρισε τα εφηβικά… Περισσότερα

Δεν νομίζω πως υπάρχει ένα βιβλίο –ή ταινία ή δίσκος– που μου άλλαξε τη ζωή. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, η ζωή αλλάζει αργά, ανεπαίσθητα και μάλλον ερήμην μας. Έρχεται κατόπιν μια στιγμή που η αλλαγή που έχει επωαστεί μέσα μας εκδηλώνεται∙ αν τύχει ο καταλύτης να… Περισσότερα

Έχω τα «Εις εαυτόν» του Μάρκου Αυρήλιου στο προσκεφάλι και στην καρδιά μου. Αιώνες τώρα το βιβλίο παραμένει ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα της κλασικής γραμματείας, κι από τα πιο αγαπημένα. Πολλοί βρίσκουν σ᾽ αυτό μια πυξίδα και οδηγίες χρήσης της ζωής. Από τη… Περισσότερα

Αξιότιμε κ. Αρχισυντάκτα, Σας ευχαριστώ θερμώς για την τιμή την οποία μου κάνετε να με καλέσετε να συμβάλλω στη στήλη την οποία διατηρείτε στο περιλάλητο “Andro”, το οποίο και μεσούντος του χειμώνα προκαλεί συνειρμούς θερινών διακοπών στο νησί των καπεταναίων. Εκεί, ενθυμούμαι, είχαμε παραθερίσει με τον… Περισσότερα

«Αν θυμάμαι καλά, κάποτε η ζωή μου ήταν ένα ξεφάντωμα όπου/  άνθιζαν όλα τα αισθήματα κι έρεε κάθε λογής οίνος.//  Μια βραδιά κάθισα στα γόνατά μου την Ομορφιά. Και τη βρήκα/ αφόρητη. Και τη λοιδόρησα.// Ξεσηκώθηκα ενάντια στην εξουσία». Όταν, σε πολύ νεαρή ηλικία, διάβασα… Περισσότερα

Ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο πιο επιτυχημένος συγγραφέας του γερμανόφωνου χώρου, διακρίθηκε για τα δοκίμιά του, τις αφηγήσεις του, τα θεατρικά του έργα, τα λιμπρέτα του, ιδιαίτερα επίσης για την επιτυχημένη και δημοφιλή εκλαΐκευση διαφόρων θεμάτων από τα πεδία της ιστορίας, της φιλοσοφίας, της… Περισσότερα

«Πολλά χρόνια αργότερα, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία θα θυμόταν εκείνο το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον είχε πάει να γνωρίσει τον πάγο». Η εναρκτήρια περίοδος από το «Εκατό χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Είκοσι οχτώ λέξεις, τρία ρήματα,… Περισσότερα

Μας τις έφερνε η ζέστη. Όχι το πρωί· το αναμμένο κερί του ήλιου τούς ζέσταινε τις κοιλιές, τις κοίμιζε, τις αφόπλιζε. Την ίδια στιγμή, όμως, αυτή η ηφαιστειακή ζέστη του καλοκαιριού έθρεφε τα φτερά τους. Τα βράδια έβγαιναν από παντού. Από λούκια, από το μπαλκόνι,… Περισσότερα

Ίσως ήταν οι αντιφάσεις του ήρωα, το μαύρο χιούμορ και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση όλο πάθος, ίσως ήταν το βάθος της σκέψης. Αλήθεια δεν μπορώ να πω. Πάντως από τις πρώτες αράδες του βιβλίου έχασα τη μιλιά μου. Κι όταν τελικά έφτασα στην τελευταία σελίδα ήμουν… Περισσότερα

Είχα ξεκινήσει να γράφω για τον Ιωάννη Άγγελο του Μίκα Βάλταρι και η παράδοση του κειμένου μου στον Κίμωνα, που είχε την καλοσύνη να με ρωτήσει ποιο βιβλίο μου άλλαξε τη ζωή, χρόνιζε. Ως που κατάλαβα το πραγματικό ερώτημα. Ο Ιωάννης Άγγελος είναι το αγαπημένο… Περισσότερα

Στο σπίτι που μεγάλωσα το περιβάλλον ήταν γυμνό από κάθε βιβλιοφιλική παράσταση, με αποτέλεσμα να αργήσω –σχετικά– να ξεκινήσω το εξωσχολικό διάβασμα. Μέχρι τη Δ’ Δημοτικού διοχέτευα την αναγνωστική μου παρόρμηση στα βιβλία του σχολείου, απορροφώντας τόσο την τεχνική γνώση και πληροφορία όσο και τη… Περισσότερα

Ας αρχίσουμε με μια βασική παραδοχή, τουλάχιστον κατά την προσωπική μου άποψη. Είναι δύσκολο, έως απίθανο, ένα βιβλίο να σου αλλάξει τη ζωή. Εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα να διαβάζει κάποιος σε ένα μπαλκόνι ένα βιβλίο άνω των χιλίων σελίδων, να του πέσει… Περισσότερα

Κάμποσα βιβλία μού άλλαξαν τη ζωή. Πρώτα απ’ όλα ήταν ο «Φτωχούλης του Θεού» και τα «Ξύλινα Σπαθιά». Ο Καζαντζάκης με έμαθε να αισθάνομαι τις λέξεις διαφορετικά και ο Καλιότσος να τις ζω όσο πιο έντονα γίνεται. Έπειτα ήρθαν «Ο φύλακας στη σίκαλη» του Σάλιντζερ… Περισσότερα