Σε μια πόλη γεμάτη από μαγαζιά, είναι πολύ εύκολο να βρεις όχι ένα μοτίβο, αλλά πολλά μοτίβα. Και trends. Μπορούν να ισχύουν τα πάντα ταυτόχρονα. Δεν ξέρω σε πόσες άλλες πόλεις της Ευρώπης μπορεί να βρει κανείς τόσα microbakeries, τόσα μπιστρό, τόσα ιταλικά, τόσα μπεργκεράδικα,… Περισσότερα

Αν κάτσουμε και τα βάλουμε κάτω, η Αθήνα έχει μια ντουζίνα γειτονιές ή σημεία στις οποίες συρρέουν τα πλήθη και «ορίζουν τη φάση», που λέει και το slang. Παγκράτι, Κολωνάκι, Κυψέλη, Ιλίσια, Κουκάκι, Χολαργός, Νέος Κόσμος, Εξάρχεια, Δραγατσανίου, Πλατεία Αγίας Ειρήνης, Ηπίτου, Κολοκοτρώνη, Καρύτση, Πλατεία… Περισσότερα

Μέσα σε αυτόν τον παροξυσμό με οτιδήποτε καινούργιο μαγαζί ανοίγει στην Αθήνα, φτάνουμε εμείς οι δημοσιογράφοι, κατά βάση επειδή έχουμε ευκολότερη πρόσβαση και, συχνά, χωρίς κάποιο κόστος, να τρέχουμε μανιωδώς από το ένα στο άλλο και να προωθούμε μια ζωή που δεν είναι βιώσιμη και… Περισσότερα

Όταν ήμουν 14-15 ετών, ήταν μόλις είχα αρχίσει να περπατάω μακρύτερα από τη γειτονιά μου, τη Γούβα, θυμάμαι να πηγαίνω στο Παγκράτι, στις καφετέριες που είναι αραδιασμένες η μία μετά την άλλη στην Υμηττού. Άλλες καφετέριες τότε, άλλα μαγαζιά. Όταν πήγα 18 ετών, άρχισα να… Περισσότερα

Είναι ο μεγαλύτερος δήμος της Αθήνας, άρα, πολύ λογικά, έχει πολλά μαγαζιά και τα γεμίζει πιο εύκολα από κάθε άλλη γειτονιά, μετά το Παγκράτι. Οκ, το Παγκράτι είναι μια ιστορία μόνο του, αλλά το Περιστέρι, αν και δεν έχει το πλεονέκτημα του κέντρου όπως το… Περισσότερα

Στα πάντα σήμερα, υπάρχει η ενεργητική και η παθητική επιλογή. Υπάρχει εκείνο το παιδί που το επιλέγουν πρώτο στις ομάδες στο σχολείο και εκείνο το παιδί που δεν το επιλέγουν, αλλά έχει ξεμείνει και αναγκαστικά πρέπει να το πάρει μια ομάδα. Στη διασκέδαση, στο ποτό… Περισσότερα

Πριν από 15-20 χρόνια, υπήρχαν μαγαζιά με μία ταυτότητα. Εσύ είσαι καφενείο, εσύ ταβέρνα, εσύ εστιατόριο, εσύ μπεργκεράδικο κτλ. Μετά, όπως συνέβη και με τους ανθρώπους που άρχιζαν να αποκτούν παραπάνω ιδιότητες, έτσι και τα μαγαζιά έφυγαν απ΄την προσήλωση σε ένα και μόνο πράγμα και… Περισσότερα

Τα νέα μαγαζιά που περιμένουμε το φθινόπωρο. Οι νέες αφίξεις του χειμώνα στην Αθήνα. Το νέο στέκι στην τάδε οδό. Το εστιατόριο που συζητούν όλοι στην τάδε γειτονιά. Το νέο εγχείρημα του δείνα σεφ. Ένα νέο μπεργκεράδικο με φοβερό smashed burger. Το old school σουβλάκι… Περισσότερα

Πρώτα, ήρθαν οι «Γάλλοι» (bistrot). Μετά, ήρθαν οι «Ιταλοί» (σπριτζερίες/ιταλικά). Μαζί, έκαναν τα wine bars πριν τις σπριτζερίες. Μετά, ήρθαν οι «Βρετανοί» (hi-fi/listening bars). Μετά, ξανά οι «Γάλλοι» με τα microbakeries. Κάπου ενδιάμεσα σε όλα αυτά, είχαμε τους «Μεξικανούς». Ποιοι μας έλειπαν; Όχι οι Γερμανοί,… Περισσότερα

Δεν κομίζω γλαύκες στην Αθήνα όταν λέω ότι οι Ιταλοί είναι τρομερά καλοί στην προώθηση της κουζίνας τους και στον επεκτατισμός της σε άλλες χώρες, σε βαθμό που τυχαίνει να φας καλύτερη ιταλικού τύπου πίτσα εκτός Ιταλίας. Γι’ αυτό βλέπουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια… Περισσότερα

Από τις αρχές του ’90 μέχρι σήμερα, η ζωή μου όλη κινείται γύρω από το Παγκράτι. Μένω λίγο πιο κάτω, στο Μετς, επομένως από τα χρόνια του σχολείου έβγαινα εκεί. Τότε, μέχρι τις αρχές των 10s, η φάση ήταν στην Υμηττού στις καφετέριες-μπαρ που είναι… Περισσότερα

Αθήνα. Μια πόλη όπου αρκεί να κλείσεις τα βλέφαρά σου για μερικά δευτερόλεπτα και μόλις τα ανοίξεις, ένα νέο μαγαζί θα έχει ανοίξει. Θα είναι μπαρ; Θα είναι εστιατόριο; Θα είναι bakery; Θα είναι γαστροταβερνοκουτουκοκάτι; Κάτι από αυτά θα είναι, πάντως. Δε χρειάζεται να ψάξουμε… Περισσότερα

Κάπου στις αρχές της 2ης δεκαετίας του 21ου αιώνα, τότε, στη βαθιά κρίση, η Αθήνα βίωνε την εποχή των FroYos, δηλαδή των καταστημάτων με παγωμένο γιαούρτι. Ήταν μια μόδα που κράτησε 3-4 χρόνια και τελείωσε. Λίγο πριν τα FroYos χαθούν, το μπέργκερ είχε αρχίσει να… Περισσότερα

Η Σίφνος συνοψίζει όλη την φινέτσα και την ποιητικότητα των Κυκλάδων, αναδίδοντας διαχρονικά και κάτι ανήμερο, άγριο, ακατάταχτο. Τα ηλιοβασιλέματα στις πεζούλες της, η θέα από το Κάστρο της στο βαθύ μπλε του πελάγους, οι όμορφες παραλίες της, η γαστρονομία της συνθέτουν ένα νησί χαμηλόφωνης… Περισσότερα