Στο κορυφαίο, ιστορικό μαρμαρογλυφείο του Μετς, το ατελιέ Γεωργίου. Ατμόσφαιρα καθαρή, φωτεινή αλλά και μυσταγωγική, σα να είσαι στον… προθάλαμο του παραδείσου. Μια Σαντορίνη Μπουτάρη ανοίγει. Ένα ποτήρι Riedel, αφημένο στο μάρμαρο, λουσμένο από φυσικό φως, υποδέχεται το παγωμένο χρυσοκίτρινο κρασί. Κάπως έτσι θα άξιζε… Περισσότερα

Μενού ντεγκουστασιόν, fine dining, wine pairing. Δώδεκα και δεκατρία στάδια δείπνου. Τεχνικές υψηλής γαστρονομίας, υφές που ισορροπούν μεταξύ τους, σάλτσες που χρειάζονται μέρες για να ολοκληρωθούν, ζωμοί που βράζουν αθόρυβα επί ώρες και πιάτα που φτάνουν μπροστά σου μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ στην πραγματικότητα… Περισσότερα

Κάποτε, η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδούσε ότι «υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι». Τέτοιοι, αλλά και ζευγάρια και παρέες, έχουν ξεμείνει στην Αθήνα και δεν είναι τόσο λίγοι όσο φανταζόμουν. Είμαστε αρκετούτσικοι. Όχι τόσοι όσοι έφυγαν τις προηγούμενες ημέρες για τα νησιά. Έφυγαν αρκετοί, ιδίως ιδιοκτήτες και… Περισσότερα

Η γειτονιά μου (Γούβα/Μετς) ήταν πάντοτε μια «αντιτουριστική» γειτονιά. Δεν έλεγε ποτέ κανείς «πάμε για μια μπίρα εκεί» και να μιλούσαν για τη γειτονιά μου. Ήταν ένα μέρος με μερικά καφενεία και καφέ που πήγαιναν συνήθως άνθρωποι άνω των 50. Τα τελευταία χρόνια έχει συντελεστεί… Περισσότερα

Έτσι συνέβαινε πάντοτε. Υπήρχε ένας που επισκίαζε τους άλλους. Αυτό είχε το καλό και το κακό. Το καλό ήταν πως οι άλλοι δεν αλλοιωνόντουσαν από την προβολή. Αυτό ισχύει και για γειτονιές της Αθήνας που βρίσκονται δίπλα σε δημοφιλή σημεία. Το Παγκράτι, για παράδειγμα, είναι… Περισσότερα