Η Αθήνα, παρά κάποιες φιλότιμες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια, είναι πιο δύσκολη πόλη να είσαι vegan, ή ακόμη και χορτοφάγος. Συγκρίνω ουσιαστικά με τη Θεσσαλονίκη, που αν και δεν καταλαβαίνει από καθαρή χορτοφαγία ακόμη, μεριμνεί για τους νηστεύοντες, δίνοντας περισσότερες επιλογές και σε όσους δεν… Περισσότερα
Ζιγκοάλα-Ζιγκοάλα-Ζιγκοάλα τραγουδάει τον τελευταίο καιρό όλο το κέντρο της Αθήνας (είχαμε κάνει μια πρώτη αναφορά εδώ) και σωστά. Αν και η «Ζιγκουάλα» ακούστηκε πιο εύηχο στον Νίκο Μουρκάκο κι έμεινε, η έμπνευση του τραγουδιού ήταν η Σκανδιναβή λογοτεχνική τσιγγάνα Singoalla, η οποία ενέπνευσε και τον… Περισσότερα
Γύρω από το τραπέζι, φίλοι, οικογένεια και αγαπημένα πρόσωπα μοιράζονται γκράντε κυριακάτικα πιάτα μαζί με κάποιες νέες εμπνεύσεις του Βεζενέ αλλά και ορισμένες νόστιμες υπερβολές (με έμφαση τόσο στο νόστιμες όσο και στο υπερβολικό του πράγματος). Από τη μία κόκκορας κρασάτος (υπάρχει πιο χειμωνιάτικο, χωριάτικο… Περισσότερα
Στον Άσωτο του σεφ Μερζένη είχα φάει μόνο μια φορά, όταν άνοιξε (σας είχε γράψει εδώ και η Αγάπη Μιχελή). Όπως δυστυχώς κάνουμε πολλοί από εμάς, χαμένος στην συνεχή αλλαγή της Αθηναϊκής εστίασης, και χωρίς να μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η πρώτη μου εμπειρία… Περισσότερα
Όσοι βγαίνετε σχετικά συχνά θα έχετε ίσως παρατηρήσει ποιο είναι το πιάτο που δεν λείπει από κανένα μενού. Δεν μιλάμε για προϊστορικά πράγματα όπως η ρόκα-παρμεζάνα ούτε για το χλευασθέν σεβίτσε ούτε για τις ποικίλες «κοπές» ούτε καν για smashed μπέργκερ. Υπάρχουν ακόμα κάποια μαγαζιά… Περισσότερα
Σεβίτσε, Καρπάτσιο, ταρτάρ (ψαριού). Τρία πιάτα που πριν μια δεκαετία ενδεχομένως να θεωρούνταν «δήθεν» και κτήμα των γαστρονομικά καταρτισμένων, σήμερα, κυριολεκτικά, τα ξέρει η τρίτη ηλικία. Για την τρίτη ηλικία συγκεκριμένα μάλλον ευθύνεται το masterchef, αλλά είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι έχουν καταφέρει να κατακλύσουν (ή… Περισσότερα
Οι γαστρο-ταβέρνες, τα σύγχρονα ελληνικά εστιατόρια και η συντριπτική πλειοψηφία των ξενοδοχειακών μας εστιατορίων διατείνονται το ίδιο: “Σερβίρουμε σύγχρονη ελληνική κουζίνα”. Τεχνικά το κάνουν, είναι σύγχρονα εξ ορισμού, και βασίζονται σε ελληνικές πρώτες ύλες ως επί το πλείστον. Αλλά τις περισσότερες φορές, υπάρχει ένα κενό…. Περισσότερα
Όταν ένα μαγαζί υπάρχει από το 1930, κοντεύει δηλαδή να κλείσει αιώνα, σίγουρα κάτι κάνει καλά. Ο λόγος για την Ταβέρνα του Οικονόμου (Κυδαντιδών 32 & Τρώων 41) που εδώ και 95 χρόνια ταΐζει και ποτίζει ντόπιους και ξένους στα Άνω Πετράλωνα. Με τα Άνω… Περισσότερα
Το The Margi στη Βουλιαγμένη, και κατ’ επέκταση το GiO το εστιατόριό του, είναι από τα πιο ατμοσφαιρικά ξενοδοχεία για να δειπνήσει κανείς στην Αττική. Ο χώρος, ειδικά το καλοκαίρι, αποπνέει μια απαλή διακριτικότητα. Χαμηλός πορτοκαλί φωτισμός, δίνει στην πολύ στυλάτη πισίνα το χρώμα που… Περισσότερα
Για το zohós τα έχουμε ξαναπεί, το εστιατόριο στον κήπο του Electra Palace στη Πλάκα. Είναι γνωστή η συμπάθεια που του έχω. Ο ίδιος ο κήπος, με την τακτική στιλπνή του αισθητική, η κουζίνα του σεφ Σάκη Βενέτη με όμορφα επιμελημένες παραδοσιακές συνταγές με φαντασία… Περισσότερα
