Κι έτσι φτάσαμε στο τέλος της διαδρομής – Ήταν ωραία όλ’ αυτά, μια περιδιάβαση. Και η σημερινή ημέρα νομίζω ότι ταιριάζει στο φινάλε πολύ, σαν γάντι: 29 Μαΐου, η αποφράδα της Άλωσης. Ούτε παραγγελία να το είχαμε κάνει: Κοιμήσου (εννοώ) και παρήγγειλα στην Πόλη τα… Περισσότερα

Πριν από δεκαπέντε μέρες πήγα στη Θεσσαλονίκη για την Έκθεση Βιβλίου, και διέμεινα στο Ξενοδοχείο Πέλλα, που βρίσκεται στην οδό Ίωνος Δραγούμη, όπως και ο ναός του Αγίου Μηνά, εκεί όπου ο ύψωσε την ελληνική σημαία ο δεκανέας Δραγούμης μετά την απελευθέρωση της πόλης, κατά… Περισσότερα

Με το παρόν κείμενο, ουσιαστικά το προτελευταίο της στήλης, θα ήθελα να επιστρέψω στο πρώτο, που δημοσιεύθηκε πριν από έναν χρόνο ακριβώς, στις 15 Μαΐου 2024, και που το στόλιζε, ως κεντρική φωτογραφία, ένα στιγμιότυπο από την ταινία The Three Musketeers – Part I: D’Artagnan…. Περισσότερα

Όσοι με διαβάζουν με κομμένη την ανάσα (ξέρετε ποιοι είστε – και είστε αμέτρητοι) θα θυμούνται ότι οι Extraordinary Gentlemen ετοιμάζονται να ρίξουν αυλαία μαζί με τον Μάιο. Οι μέρες, ας πούμε, της αφθονίας τους είναι μετρημένες. Επίσης: όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Ωστόσο, και… Περισσότερα

Στο μυθιστόρημα με τίτλο Εννέα (Ίκαρος 2021) είχα αφιερώσει ένα εκτενές αφήγημα με θέμα το γεράκι, ξεκινώντας από τον Γαργηττό, περιοχή της Αττικής που μετονομάστηκε σε Γέρακα κατά τον 16ο αιώνα, προς τιμήν ενός λογοθέτη (δηλαδή ενός ανθρώπου που θέτει ή αποδίδει τον λόγο σε… Περισσότερα

Στο τέλος του επόμενου μήνα ο θίασος των Extraordinary Gentlemen συμπληρώνει έναν χρόνο παραστάσεων (κι ετοιμάζεται να ρίξει αυλαία), γι’ αυτό θα παραθέσω εδώ ένα απόσπασμα από τον συγγραφέα Δημήτρη Χατζή, που το βρίσκω συναφές με τους κακούς σκοπούς της παρούσας στήλης, ασφαλώς και με… Περισσότερα

Τον περασμένο Μάρτιο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δόμος το μυθιστόρημα του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη με τίτλο Ο πεθαμένος και η ανάσταση, επιμελημένο εκ νέου, από τον Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκη, στο πλαίσιο της επανέκδοσης όλων των έργων του ΝΓΠ, ένα εγχείρημα που άρχισε το 2023 (στα… Περισσότερα

Τον Κερτ Βόνεγκατ τον είχα ακουστά από το σινεμά, από σκόρπιες ατάκες για τα βιβλία του, σε διάφορες ταινίες, αλλά τον γνώρισα μόλις τον Μάιο του 2007, αρχής γενομένης μ’ ένα από τα λιγοστά (μέχρι τότε) μεταφρασμένα μυθιστορήματά του, τις Σειρήνες του Τιτάνα, από τις… Περισσότερα

Τη σκηνή που θ’ αφηγηθώ σήμερα, που ενώνει δύο επετείους, ο Διονύσιος Σολωμός δεν την είδε ποτέ, αλλά την ήξερε, ή την προφήτεψε, μ’ αυτούς τους στίχους από την ωδή για τον Μπότσαρη: Στην πλάκα του Μάρκου καθίζει / η Δόξα λαμπράδες γιομάτη· / κλεισμένο… Περισσότερα

Στις 2 Φεβρουαρίου 1820 μια εφημερίδα της Μασσαλίας δημοσίευσε άρθρο ενθουσιώδες και επαινετικό, για τη φαντασμαγορική επίδειξη έντεκα αραβικών αλόγων στο λιμάνι της πόλεως, από έναν κάτοικο Παρισίων, διαπρεπή φιλόλογο και δραστήριο και επιτυχημένο έμπορο, έναν ρωσικής υπηκοότητας Έλληνα της Κύπρου, τον Νικόλαο Θησέα. Την… Περισσότερα

Σε ένα βιβλίο απ’ αυτά που δεν τα διαβάζει κανείς, με τίτλο Διά χειρός ηρώων, ο Σπύρος Παπαγεωργίου γράφει για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη τα εξής: «Γνωστοί του λένε πως μικρός καθόταν ώρες μέσα στα ερείπια των αρχαίων ναών κι αγνάντευε την αρυτίδωτη θάλασσα προς τα… Περισσότερα

Το σημερινό κείμενο είναι κολάζ, συρραφή κειμένων (και ομιλιών) του ανθρώπου που με απασχολεί, που ισχυρίζομαι ότι είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή Αμερικανός συγγραφέας, κι ένας από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών. Στο μεταξύ, σας καλωσορίζω στην Πόλη των (Έκπτωτων) Αγγέλων, μπορεί και στην κόλαση,… Περισσότερα

Τον Ιούνιο του 1998, όταν ο Λιαντίνης έγινε άφαντος στον Ταΰγετο, ο δημοσιογραφικός ντόρος έφτασε μέχρι την Κύπρο, αλλά σαν ψίθυρος, στα ψιλά των δελτίων, και πιστεύω ότι δεν θα τον είχα προσέξει καν, αν δεν είχα προλάβει, μέσα στην ίδια εκείνη χρονιά, να γνωρίσω… Περισσότερα

Μια από τις πιο ισχυρές εικόνες που έχω για την ευτυχία είναι η σύναξη φίλων γύρω από ένα τραπέζι με πλούσιους μεζέδες, είτε στο βουνό και δίπλα στο τζάκι, είτε παρά θιν’ αλός, για παράδειγμα στις Κυκλάδες, στην Κύπρο ή στο Ιόνιο, χωρίς να υποτιμώ… Περισσότερα

Το σημερινό κείμενο λογάριαζα να το γράψω την άλλη βδομάδα, ώστε να δημοσιευθεί εγγύτερα στην όγδοη επέτειο από τον θάνατο του μεγάλου Νίκου Κούνδουρου, στις 22 Φεβρουαρίου 2017, αλλά τελικά το επισπεύδω, μήπως διεμβολίσω (μήπως εμβολιάσω) με τον οίστρο του σπουδαίου σκηνοθέτη τις αιγαιοπελαγίτικες εξελίξεις… Περισσότερα

Το ριμέικ του θρυλικού Νοσφεράτου από τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Έγκερς (που θαυμάσια το χαρτογραφεί εδώ ο Ελισσαίος Βγενόπουλος) το περίμενα περίπου όπως περιμένει ένα παιδί τα Χριστούγεννα, αλλά τελικά δεν πήγα στο σινεμά, γιατί με αποθάρρυναν ποικίλα άρθρα, όσα στηλίτευαν τις κραυγαλέες αντιδράσεις θεατών στις… Περισσότερα

Δεν θυμάμαι ποιος είπε τη φράση για την «απέραντη χαρά που υπάρχει στα ξεκινήματα», αλλά εγώ την έχω συνδέσει (και τη φράση και τη χαρά) με τον Γενάρη, που μ’ αρέσει να τον αφιερώνω στην προετοιμασία για νέες περιπέτειες, ειδικά από τότε που διάβασα κι… Περισσότερα

«Έφθασα στα Τίρανα 17 Ιουλίου 1991 με θεωρημένο το διαβατήριο για έναν μόνο μήνα, συνοδευόμενος από τον καθηγητή ιατρικής Γεώργιο Παπαζάχο και τον Αρβανίτη π. Γεώργιο Λεονάρδο. Στο αεροδρόμιο με περίμενε μια μικρή ομάδα ηλικιωμένων κληρικών, χωρίς ράσα ή άλλο διακριτικό, καθώς και λαϊκών. Κατευθυνθήκαμε… Περισσότερα

Τους τελευταίους μήνες έγραφα ένα βιβλίο για τον κορυφαίο Κύπριο καραγκιοζοπαίχτη Χριστόδουλο Αντωνιάδη Πάφιο, ένα δοκίμιο που ουσιαστικά αποτελεί υπομνηματισμό στο ηρωικό (και ονειρικό) και πένθιμο άσμα του Διονύση Σαββόπουλου με τίτλο «Σαν τον Καραγκιόζη», που κυκλοφόρησε το 1974 σε δισκάκι συλλεκτικό, μαζί με άλλο… Περισσότερα

Η πρώτη φορά που δοκίμασα να γράψω την ιστορία του Μάρκου Δράκου ήταν το 2020, σ’ ένα μυθιστόρημα υπό τον τίτλο Εννέα, που το υποδέχτηκαν στην Κύπρο μετά βαΐων και κλάδων, που είναι πρώτης τάξεως προσάναμμα: το ανάθεμα από τότε πάει σύννεφο. Στην Ελλάδα, από… Περισσότερα