Αφήστε λίγο τις new age αναζητήσεις, τo αυθεντικό «ζεν» των χριστιανών είναι το Πάσχα

Mικρό φως, αλλά δυνατό να μας αλλάξει τη ζωή (φωτογραφία: Sooc).

Σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη, είναι η μεγάλη ημέρα των παθών, η στιγμή που σκύβει κανείς το κεφάλι μπρος στο τέλος του χρόνου και την αρχή της ανάβασης προς μια άλλη μορφή ζωής. Αυτό το ατελεύτητο που αναζητεί ο άνθρωπος, την ηρεμία μέσα στο χαλασμό του κόσμου, την ψάχνει σε διάφορες εναλλακτικές θεωρίες, σε new age εκζητήσεις, σε vegan λύσεις, σε ζεν καταστάσεις που μας έρχονται από την Ανατολή.

Κι όμως, αν το σκεφτούμε, εμείς οι χριστιανοί, με όλα τα πάθη και τα λάθη μας, έχουμε το Πάσχα ως το καλύτερο ζεν αναλγητικό. Όλα όσα περιέχονται σε αυτό το 40ημερο (δεν είναι μόνο η Μεγάλη Εβδομάδα, αλλά και η πορεία προς αυτήν), μπορούν να αποτελέσουν μια διαδρομή προς μια καθημερινότητα καλύτερη, ουσιαστικότερη, πιο πνευματική και ουσιωδώς ανθρώπινη.

Δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε παράξενες δίαιτες, σε πειραματισμούς γύρω από τι θα καταναλώσουμε μέσα στην ημέρα, καθώς η νηστεία που είναι μέρος της Σαρακοστής έχει τον οδικό χάρτη. Η δίαιτα που μας «προτείνουν» τούτες οι ημέρες, μια αποχή από διάφορες τοξίνες, φτάνει και περισσεύει για να κάνουμε μια επανεκκίνηση στον οργανισμό μας, να του προσφέρουμε τροφή απαλλαγμένη από ζωικά λίπη και πρόχειρο φαγητό που το καταναλώνουμε σε ποσότητες.

Αυτή η νηστεία, όμως, δεν έχει να κάνει μόνο με το σώμα μας. Λειτουργεί ως καλή αφορμή για να σκεφτούμε πιο σφαιρικά την ύπαρξή μας. Να την δούμε αποκαθαρμένη από βλαβερές σκέψεις. Το Πάσχα είναι μια περίοδος αναστοχασμού, επανακαθορισμού των σημαντικών της ζωής μας, τα οποία πολλές φορές χάνονται μέσα στον ορυμαγδό των ημερών.

Αν για τους βουδιστές το ζεν είναι η υπέρτατη σύνδεση με το Ον και το Όλον, για εμάς τους χριστιανούς, η πορεία προς τον θάνατο και η ελπίδα της ανάστασης, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στο θρησκευτικό συγκείμενο, αλλά αξίζει να γίνει το χώμα μέσα από το οποίο θα γεννηθεί μια νέα σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Συχνά ξεχάμε τα ουσιώδη και επικεντρωνόμαστε σε πράγματα δεν πρόκειται να μας προσφέρουν ηρεμία και ψυχική ανάταση. Το χριστιανικό Πάσχα μάς επαναφέρει στο κέντρο της ύπαρξης. Λειτουργεί, ή, τέλος πάντων, πρέπει να λειτουργεί ως καμπανάκι, για να μας θυμίζει πως οι τοξίνες που κουβαλάμε δεν βρίσκονται μόνο στο πιάτο μας, αλλά μέσα μας. Γονιμοποιούνται καθημερινά, τις αφήνουμε να μας κατακλύζουν. Το θείο δράμα, αυτή η μέθεξη με το ατελεύτητο του θανάτου, ακόμη κι αν το δεχθούμε ως μεταφορά, μοιάζει να είναι μια απολύτως πρακτική λύση.

Ναι, προφανώς και δεν πρόκειται να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας. Ούτε και όσοι χάσαμε, πρόκειται να επανέλθουν. Είναι όμως μια ευκαιρία να ξαναδούμε τη ζωή μας με άλλο βλέμμα. Το Πάσχα είναι, εντέλει, μια γιορτή αναγέννησης και όχι μόνο δράματος. Θα έλεγε κανείς πως το δράμα προοικονομεί τη χαρά. Αξίζει τον κόπο να κουβαλάμε την αναστάσιμη ελπίδα του 365 ημέρες το χρόνο. Να γίνει το δικό μας καθημερινό ζεν.

Να τρώμε καλύτερα, να συναισθανόμαστε πιο αληθινά, να ζούμε πιο πηγαία, να επιδιώκουμε το καλό, να έρθουμε σε ρήξη με το λίγο αναζητώντας το πλεονάζον αγαθό της ζωής που συχνά το χάνουμε. Ας μην υποτιμάμε αυτές τις μέρες. Δεν είναι μόνο τα δώρα σε βαφτιστήρια και το αρνί της Κυριακής. Αλίμονο αν το θείο δράμα περιορίζεται σε τέτοιου είδους «εθιμοτυπίες». Αλίμονο κι αν η ανθρώπινη περίπτωση περιορίζεται μόνο στα τρέχοντα. Μας αξίζει κάτι πολύ περισσότερο και, ναι, μπορούμε να το βρούμε αυτές τις μέρες και να το κρατήσουμε βαθιά μέσα μας. Αρκεί να το ψάξουμε πέρα από τη «βιτρίνα» των ημερών.

Διαβάστε ακόμα: Πάσχα φορέβερ. Πέντε λόγοι που είναι η καλύτερη γιορτή.

TAGS :
Ζεν Πάσχα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook