#STAND TOGETHER

    Αλέξανδρος Καρδάσης: Χρωστάω τους ορίζοντές μου στον Χριστόφορο Πέσκια

    Ο ιδιοκτήτης και chef του βραβευμένου από τον οδηγό Michelin εστιατορίου «Αθήρι», δεν είχε ευχαριστήσει ως σήμερα τον φίλο και συνάδελφό του. Ήρθε η στιγμή να μοιραστεί μαζί μας πως ήταν ο Πέσκιας που του αποκάλυψε τη δύναμη της απλότητας στην κουζίνα. Και τον απελευθέρωσε σαν δημιουργό!

     
    cover both

    Ο Πέσκιας είναι αφοσιωμένος σε ό,τι κάνει. Αυτό σε εμπνέει, όταν είσαι πλάι του. Στις κουζίνες της Γαλλίας επικρατούσε μια πιο στρατιωτική πειθαρχία. Ο Χριστόφορος είναι μεν αυστηρός, παράλληλα όμως σου δίνει και άπλετο «χώρο» (Φωτογραφία: Αλέξανδρος Παπανικολάου).

    Δεν ανήκω σε κείνους που μαγείρευαν από μικροί. Από την άλλη, επαγγελματικά δεν μου έλεγε τίποτα μια δουλειά γραφείου ή η προοπτική μιας ζωής στατικής χωρίς απρόοπτα. Με ενέπνεαν, όμως, πάντα επαγγέλματα που βασίζονταν στη δουλειά των χεριών σου.

    Η μαγειρική ήταν ένα πείραμα, αμέσως μετά το Στρατό. Ξεκίνησα σε ένα ιταλικό, μου άρεσε πολύ, αποφάσισα ότι αυτό θέλω. Πήγα ένα διάστημα στο Παρίσι, όπου κι εκεί έμαθα αρκετά πράγματα. Πέντε περίπου χρόνια μετά, αφού είχα περάσει από διάφορα μέρη, σχολές και καταστάσεις, γνώρισα τον Χριστόφορο Πέσκια. Η γνωριμία μας έγινε τη σωστή χρονική στιγμή και υπήρξε καθοριστική.

    Ο Χριστόφορος ήταν ο σταθμός στον οποίο κατέβηκα και είδα την μαγειρική από τελείως άλλη σκοπιά. Του χρωστάω ότι με έβαλε πιο βαθιά στην τέχνη αυτή και με βοήθησε να δω τα πράγματα πιο χαλαρά από ό,τι τα έβλεπα μέχρι τότε. Με έμαθε να μπορώ να «παίξω» μέσα στη κουζίνα και, παρότι λένε ότι είναι αυστηρός άνθρωπος, εμένα μου άνοιξε τους ορίζοντες, με ελευθέρωσε. Ουσιαστικά, έτσι σκέφτεται κι ο ίδιος. Είναι το πώς παντρεύει τα φαγητά, οι συνδυασμοί των γεύσεων, το food pairing, το πώς εμπνέεται και δημιουργεί νέα πιάτα ή πώς κάνει τους νέους μέσα στην κουζίνα να βάζουν τα δυνατά τους.

    Διαβάστε ακόμα: Σπύρος Γιαννιώτης: Χρωστάω τα μετάλλια μου στον «καπετάνιο» Νίκο Γέμελο

    Πριν τον γνωρίσω ήμουν πιο μπερδεμένος με όλα αυτά που μάθαινα και έβλεπα. Νόμιζα ότι η ουσία βρίσκεται στο περίπλοκο, στο ανακάτεμα πολλών γεύσεων. Τα βάζουμε όλα και βγαίνει κάτι πιο όμορφο, πιο πλούσιο. Μετά κατάλαβα ότι το δύσκολο είναι να βγει κάτι δυνατό μέσα από ελάχιστα υλικά.

    Από τον Χριστόφορο κράτησα το motto του «Όλα καλά»! Μπορεί να γίνει μια φασαρία στην κουζίνα, ένα λάθος πιάτο, μια αναστάτωση. Στο τέλος, ο Πέσκιας θα πει «Όλα καλά»! Το έχω υιοθετήσει κι εγώ πλέον.

    Ο Χριστόφορος, πάνω απ’ όλα, είναι ένας άνθρωπος γνήσιος και με ήθος. Αυτό που μου αρέσει είναι ότι, όταν μαγειρεύει, ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ! Δεν αστειεύεται. Είναι εκατό τοις εκατό αφοσιωμένος σε ό,τι κάνει. Αυτό σε εμπνέει, όταν είσαι πλάι του. Θυμάμαι ότι στις κουζίνες της Γαλλίας επικρατούσε μια πιο στρατιωτική, στυγνή πειθαρχία. Ο Πέσκιας είναι μεν αυστηρός, παράλληλα όμως σου δίνει και άπλετο «χώρο».

    Φωτογραφία: Γιώργος Σανταμούρης

    Τον Χριστόφορο δεν τον έχω ευχαριστήσει με λόγια, αλλά νομίζω πως ξέρει ότι αναγνωρίζω τη βοήθειά του. Τον εκτιμώ πολύ και ως μάγειρα και ως άνθρωπο (Φωτο: Γιώργος Σανταμούρης)

    Επίσης του αρέσει να βοηθάει, να εκπαιδεύει, να μοιράζεται, έχει προσφέρει πολλά σε νέα παιδιά, αλλά και στην προβολή της χώρας μας. Δεν διστάζει να ζητήσει τη γνώμη κάποιου, όταν τον εμπιστεύεται. Θέλει να ακούει μια άλλη άποψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα την ασπαστεί κιόλας.

    Όταν αποφάσισα να ανοίξω το «Αθήρι», τον πήρα τηλέφωνο και του είπα «έτσι κι έτσι». Με είπε κατευθείαν τρελό. Του λέω «Αυτό το ήξερες». Μου ευχήθηκε «Καλή τύχη». Και από τότε, σε ό,τι χρειάστηκα, με βοηθούσε είτε τηλεφωνικά είτε ερχόταν κι έτρωγε όταν προλάβαινε. Έτσι, έδεσε η φιλία μεταξύ μας, αν και, με τη δουλειά που κάνουμε είναι δύσκολο να φτιάξεις και να κρατήσεις φιλίες.

    Από τον Χριστόφορο κράτησα το motto του «Όλα καλά»! Μπορεί να γίνει κάτι, μια φασαρία στην κουζίνα, ένα λάθος πιάτο, μια αναστάτωση. Στο τέλος, ο Πέσκιας θα πει «Όλα καλά»! Το έχω υιοθετήσει κι εγώ πλέον. Ξέρει εκείνος, θα καταλάβει αν το διαβάσει!

    Τον Χριστόφορο δεν τον έχω ευχαριστήσει με λόγια, αλλά νομίζω πως ξέρει ότι αναγνωρίζω τη βοήθειά του. Τον εκτιμώ πολύ και ως μάγειρα και ως άνθρωπο. Μου αρέσει κι εμένα να μοιράζομαι αυτά που ξέρω, να βοηθάω όποιον το χρειάζεται. Μετά όμως δεν θέλω ευχαριστίες. Είναι σαν ένα δώρο. Το κάνεις για να δώσεις χαρά. Ό,τι δηλαδή είναι για μένα η μαγειρική.

    Αν νομίζετε πως δεν χρωστάτε σε κανέναν, δείτε το βίντεο.

     

    Διαβάστε Ακόμα: Στράτος Τζίτζης: Χρωστάω την καριέρα μου στον Παντελή Βούλγαρη

     

     

    x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

    Button to top

    Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

    The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

    Close