Απόδραση στο Νεραϊδοχώρι

Η μονή της Αγίας Παρασκευής κοντά στο Νεραϊδοχώρι (πηγή: Shutterstock).

Το Νεραϊδοχώρι Τρικάλων είναι από εκείνα τα ορεινά χωριά που μοιάζουν να ξεπήδησαν από καρτ-ποστάλ. Χτισμένο στις πλαγιές της Πίνδου, κοντά στο Περτούλι, συνδυάζει βουνό, δάσος και ηρεμία — ιδανικό για ένα χαλαρό διήμερο ή για «απόδραση επαναφοράς» από την πόλη. Το τοπίο είναι γεμάτο έλατα, καθαρό αέρα και μικρά μονοπάτια που σε προκαλούν να τα ανακαλύψεις χωρίς πρόγραμμα.

Ας ξεκινήσουμε από το όνομα. Η ιστοσελίδα του δήμου Πύλης όπου υπάγεται γράφει ότι σύμφωνα με έναν θρύλο, κάποτε ζούσαν στο χωριό δύο πλούσια και όμορφα κορίτσια, η Μάρω και η Νεραϊδούλα. Κλέφτες μπήκαν στο χωριό θέλοντας να πάρουν αιχμάλωτες τις δύο κοπέλες. Μα εκείνες κατόρθωσαν να ξεφύγουν. Η μια ανέβηκε στην κορυφή του ενός βουνού και η άλλη στην κορυφή του άλλου βουνού. Όταν οι κλέφτες φύγανε, τα κορίτσια δεν γυρίσανε στο χωριό. Είχαν χαθεί. Οι γέροι και οι γριές του χωριού λέγανε ότι πολλές φορές, τις φεγγαρόλουστες βραδιές βλέπανε τις σκιές τους και τις σκοτεινές νύχτες ακούγανε τις παραπονιάρικες φωνές τους. Από τότε τα βουνά ονομάστηκαν «Μαρόσα» και «Νεράιδα». Η παράδοση αυτή είναι η μια εκδοχή από την οποία το χωριό έλαβε το όνομα Νεραϊδοχώρι.

Η πρόσβαση από την Αθήνα είναι αρκετά εύκολη. Υπολογίστε περίπου 4,5 ώρες οδήγησης. Ακολουθείτε την εθνική οδό Αθηνών–Λαμίας, συνεχίζετε προς Δομοκό και Καρδίτσα και από εκεί κατευθύνεστε προς Πύλη Τρικάλων και Περτούλι. Ο δρόμος ανεβαίνει σταδιακά στο βουνό, με όλο και πιο όμορφες στροφές — από ένα σημείο και μετά το ταξίδι γίνεται κομμάτι της εμπειρίας.

Ο ζεστός ξενώνας Παπαναγιώτου.

Για διαμονή, το χωριό φημίζεται για τους μικρούς, ζεστούς ξενώνες του. Η δική μας πρόταση είναι ο ξενώνας Παπαναγιώτου: πέτρα και ξύλο, θέα στο πράσινο και αυτή η αίσθηση φιλοξενίας που δεν είναι τυπική αλλά αληθινή. Το μεγάλο συν; Το σπιτικό πρωινό με τοπικά προϊόντα, πίτες, μαρμελάδες και αυγά — από αυτά που σε κάνουν να κάθεσαι λίγο παραπάνω στο τραπέζι χωρίς βιασύνη.

Το Νεραϊδοχώρι είναι ιδανικό για βόλτες στο βουνό χωρίς «πίεση επιδόσεων». Μικρές πεζοπορίες, ήσυχοι δασικοί δρόμοι και ξέφωτα που προσφέρονται για στάση, αναπνοή — ακόμα και για λίγη γιόγκα μέσα στη φύση. Το έδαφος είναι φιλικό και η ενέργεια του τοπίου βοηθά να χαλαρώσεις φυσικά.

Στο φαγητό υπάρχουν επιλογές για όλα τα γούστα. Ο Νιάβης είναι πιο πολυτελής και αρκετά δημοφιλής — θα βρείτε προσεγμένα πιάτα και ωραίο περιβάλλον, ειδικά για βραδινό. Από την άλλη, ο κλασικός Μαργαρίτης είναι η αυθεντική, παραδοσιακή εμπειρία: ταβέρνα και κρεοπωλείο μαζί, με δυνατά ψητά και γεύσεις χωρίς φτιασίδια.

Για φαγητό στου Νιαβή.

Εμείς το επισκεφθήκαμε φθινόπωρο και το τοπίο ήταν πραγματικά ονειρεμένο — χρυσοκόκκινα φύλλα, υγρασία στο χώμα, καθαρός ουρανός. Τον χειμώνα γίνεται πιο «αλπικό», την άνοιξη καταπράσινο και το καλοκαίρι δροσερό. Όποια εποχή κι αν διαλέξετε, το Νεραϊδοχώρι κρατά κάτι από τη μαγεία του ονόματός του.

TAGS :
ταξίδι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook