Δύσκολοι αποχαιρετισμοί

Η κυρία Ελένη κι εγώ.

 
Δεν με πειράζει που θα πιάσω ξανά στα χέρια μου το ξεσκονόπανο και τη σφουγγαρίστρα.

Δεν με πειράζει που θα πιάσω ξανά στα χέρια μου το ξεσκονόπανο και τη σφουγγαρίστρα.

Είμαι ανοικοκύρευτη. Αν μπει κανείς αυτή τη στιγμή στο σπίτι μου θα τρομάξει. Στοίβες άπλυτα πιάτα στην κουζίνα και όλα σχεδόν τα ρούχα μου πεταμένα πάνω στο κρεβάτι. Θα καθαρίσω, μόλις τελειώσω αυτό που γράφω θα καθαρίσω και θα μαζέψω, το υπόσχομαι. Μέχρι πρόσφατα, μια φορά την εβδομάδα ερχόταν στο σπίτι μου η κυρία Ελένη. Όλοι οι φίλοι μου ήξεραν τη μέρα και μου έκαναν παραγγελίες. «Πες στην κυρία Ελένη να κάνει παστίτσιο για να έρθουμε να φάμε». Τα φαγητά της είναι μυθικά.

Ήρθε στο σπίτι μας όταν ήμουν 12 χρονών και η ζωή μας άλλαξε τελείως από τότε. Μπήκε σε μια τάξη. Αν η Ελένη ήταν μάνατζερ θα ήταν η καλύτερη μάνατζερ. Εμένα πάντως ήταν σύμμαχός μου. Στα γκομενικά μου και σε άλλα εχέμυθη. Οι γονείς μου δούλευαν πολύ και είχαμε πάντα μια γυναίκα να μας προσέχει. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο η μια ήταν πιο τρελή από την άλλη. Είχαμε μια που μας πήγαινε ‒κρυφά από τον άθεο πατέρα μου‒ στην εκκλησία για να μεταλάβουμε. Μια άλλη έβαφε τα νύχια της, όσο ο τετράχρονος αδελφός μου πηδούσε πάνω στα βινύλια των γονιών μου. Όμως με την Ελένη ήταν αλλιώς. Απλά και φυσικά, χωρίς καμία βιασύνη, έγινε μέλος της οικογένειάς μας.

Οι γονείς μου δούλευαν πολύ και είχαμε πάντα μια γυναίκα να μας προσέχει. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο η μια ήταν πιο τρελή από την άλλη.

Όταν της είπα ότι δεν μπορώ πια να την πληρώνω, έβαλα τα κλάματα. Το ήξερε, το περίμενε και με παρηγόρησε, όσο κι αν τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα γι’ αυτήν. Έχουν μειώσει το μισθό του άντρα της, του γιου της, της κόρης της. Η δουλειά της ίδιας έχει πέσει στο μισό. Κι όμως δεν χάνει το χαμόγελό της.

Δεν με πειράζει που θα πιάσω ξανά στα χέρια μου το ξεσκονόπανο και τη σφουγγαρίστρα. Δεν με πειράζει που πρέπει να ξεπεράσω τη φοβία μου για το σίδερο μετά από τόσες φορές που έχω καεί και μετά από τόσα ρούχα που έχω κάψει. Με πειράζει που δεν μπορώ να προστατεύσω έναν δικό μου άνθρωπο. Τη γυναίκα που με μεγάλωσε.

Διαβάστε ακόμα: Με τη μαμά στο Βασιλόπουλο

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Παράδειγμα ευψυχίας και αγάπης για τη ζωή. Ο Αλέξανδρος Ταξιλδάρης μετέτρεψε το κινητικό του πρόβλημα σε ακατάβλητη δύναμη προσφοράς. Μιλάει στο Andro για το νόημα της ζωής, την μετά θάνατον ζωή, τις χαρές και τις λύπες του, αλλά τα όνειρά του για το μέλλον.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Μπορεί να ήταν εκνευριστικό, ειδικά όταν ταξίδευες στην εθνική οδό, όμως το «σύνδρομο του παρμπρίζ» τείνει να εκλείψει σε ανησυχητικό βαθμό. Αιτία και πάλι ο άνθρωπος και ο τρόπος που συμπεριφέρεται στο οικοσύστημα. Κοινώς: την βάψαμε. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Είναι κάτι παραπάνω από χαζομπαμπάς που χαίρεται με τις επιτυχίες του γιου του. Είναι ο προπονητής και μέντοράς του. Είναι ο άνθρωπος που τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό πριν από χρόνια.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο γνωστός σεφ του κρητικού εστιατορίου «Χαρούπι», αν και Χανιώτης, γράφει μια ερωτική -σχεδόν- επιστολή προς τη Θεσσαλονίκη.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro