Όταν ο Έρνεστ Χεμινγουέι κυνηγούσε υποβρύχια των Ναζί ζωσμένος με χειροβομβίδες

Ο Έρνεστ Χεμινγουέι στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου την είχε δει Ράμπο.

Οι μύθοι δε γεννιούνται τυχαία. Ούτε τυχαία ο κόσμος υφαίνει τον ιστό τους για να μεγαλώνουν. Η ζωή τους επιβεβαιώνει με κάθε της στιγμή ότι αξίζουν που έγιναν μύθοι. Ο Χεμινγουέι είναι ένας από τους πιο άξιους μύθους της ανθρωπότητας, αφού ξεπέρασε τη στενωπό του συγγραφικού στερεοτύπου και έγινε ένας ροκστάρ της λογοτεχνίας, πολύ πριν καν υπάρξουν οι ροκστάρ. Είμαστε βέβαιοι πως αν τον αναγνώριζαν στον δρόμο, δεν είναι απίθανο γυναίκες να του πετούσαν εσώρουχα, αν βρισκόμασταν σε εποχές απελευθέρωσης.

Φυσικά, για να έχει τόσο ενδιαφέρον η ζωή κάποιου ώστε να τον μνημονεύουν για τόσες δεκαετίες μετά τον θάνατό του, σημαίνει πως έφτασε αρκετές φορές κοντά στον θάνατο. Σημαίνει πως πήρε ρίσκα. Πως κινδύνεψε. Κι ο Έρνεστ Χεμινγουέι δεν άφησε το σχοινί της ζωής του σε ισορροπία. Οι 3 Μοίρες βρίσκονταν κάθε τρεις και λίγο με το ψαλίδι στο χέρι και περίμεναν να κόψουν το νήμα της ζωής του. Κάθε φορά τις ξεγελούσε.

Σαφώς, κανείς δε μπορεί να ξεγελά τον θάνατο εσαεί. Αλλά ο Έρνεστ Χεμινγουέι, που πέθανε σαν σήμερα το 1961, το έκανε αρκετές φορές. Ίσως η πιο χαρακτηριστική να είναι η φορά που συμμετείχε σε δύο αεροπορικά ατυχήματα μέσα σε δύο ημέρες.

Σε ένα φλεγόμενο αεροσκάφος

Ήταν το 1954 όταν ήθελε να κάνει δώρο Χριστουγέννων στη γυναίκα του ένα ταξίδι στους καταρράκτες Καμπαλέγκα στην Ουγκάντα και νοίκιασαν ένα μικρό ιδιωτικό σκάφος, ένα Cessna, προσέλαβαν πιλότο, όμως έπεσαν πάνω σε ένα σμήνος από θρησκειόρνιθες και έπρεπε να κάνει αναγκαστική προσγείωση. Στην προσγείωση το σκάφος μπλέχτηκε σε κάτι καλώδια και κατέληξε στις ακτές του Νείλου όπου «λιάζονταν» κροκόδειλοι.

Ο πιλότος, ο Χεμινγουέι και η σύζυγός του είδαν ως ασφαλή επιλογή να κοιμηθούν το βράδυ δίπλα σε ένα κοπάδι ελεφάντων, για να προστατευτούν στη ζούγκλα και ο πιλότος είχε πει πως εκείνο το βράδυ μετρούσαν πόσο ουίσκι τους έχει μείνει. Την επόμενη μέρα τους βρήκαν κάτι τουρίστες με πλοιάριο και τους μετέφεραν στην κοντινότερη πόλη.

Εκεί, νοίκιασαν άλλο αεροσκάφος για να αποχωρήσουν από την Ουγκάντα, όμως με το που απογειώθηκε, έπιασε φωτιά και έπρεπε να το προσγειώσει ξανά ο πιλότος. Αυτός ήταν που έσπασε ένα τζάμι και βγήκε με τη γυναίκα του Έρνεστ Χεμινγουέι. Ο συγγραφέας όμως δε χωρούσε από το παράθυρο και για να μπορέσει να βγει, άρχισε να χτυπάει με το σώμα και το κεφάλι του την πόρτα. Τελικά, την άνοιξε και βγήκε γρήγορα πριν καεί, χωρίς να γλυτώσει τα σοβαρά εγκαύματα και ζημιά στο συκώτι, τη σπλήνα, τα πνευμόνια του και το κεφάλι του. Είχε πάθει διάσειση και το κρανίο του είχε βαθουλώματα.

Σε γράμμα που είχε γράψει στον δικηγόρο του λίγους μήνες μετά, καθώς ανάρρωνε, του εξηγούσε ότι είχε έγκαυμα 3ου βαθμού στα δάχτυλα του αριστερού χεριού και στον δεξί βραχίονα, ενώ είχε και εσωτερική αιμορραγία.

Όλα αυτά, βέβαια, τα περιέγραφε με μεγάλη ηρεμία και χιούμορ, ακόμα και όταν είχε βγει από το φλεγόμενο σκάφος, όπου εμφανίστηκε στους ρεπόρτερ με μπανάνες κι ένα μπουκάλι τζιν και έκανε πλάκα πως το ροχαλητό της γυναίκας του είχε ταράξει τους ελέφαντες, το βράδυ που κοιμήθηκαν στη ζούγκλα.

Ο Έρνεστ «Ράμπο» Χεμινγουέι

Κι αν αυτή η ιστορία είναι τόσο κλασική για Έρνεστ Χεμινγουέι, ίσως η πιο χαρακτηριστική είναι αυτή που αφορά τα πεπραγμένα του την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χεμινγουέι ήταν τότε 41-42 ετών, επομένως δεν είχε κληθεί για να λάβει μέρος ως στρατιώτης στα πεδία μάχης της Ευρώπης.

Δεν είχε σκοπό όμως να μείνει αμέτοχος. Έτσι, πήρε την ψαρόβαρκά του, την Pilar, όπως την είχε ονομάσει, και βγήκε στα ανοιχτά του Κόλπου του Μεξικό, στην Καραϊβική, έχοντας χειροβομβίδες, υποβρύχια όπλα και ραντάρ για να μπορέσει να προσελκύσει υποβρύχια των Ναζί στην επιφάνεια και να τους ρίξει τις χειροβομβίδες, ακολουθώντας μια τακτική που εφάρμοσαν οι Βρετανοί στον Ά Παγκόσμιο. Όλα αυτά τα είχε προμηθευτεί ο ίδιος από αξιωματικό του αμερικανικού στρατού. Δεν θα του τα έδιναν αν δεν ήταν ο Χεμινγουέι. Ο ίδιος έλεγε ότι το έκανε αυτό γιατί δε θα προλάβαινε το αμερικανικό ναυτικό να αντιδράσει αν εμφανίζονταν τα υποβρύχια των Ναζί στις ακτές.

Για ένα πρώτο διάστημα, πήγαινε μέχρι την Αβάνα και επέστρεψε στο Key West. Μετά, άρχισε να πηγαίνει όλο και πιο μακριά. Κάποια στιγμή πήρε και τους γιους του μαζί.

Οι προσπάθειες του απέβησαν άκαρπες, αφού δεν μπόρεσε να εντοπίσει ποτέ κάποιο υποβρύχιο των δυνάμεων του Άξονα. Παρόλα αυτά, καθώς έδινε αναφορές κάθε φορά που επέστρεφε, είχε κρατήσει σημειώσεις και χρησιμοποίησε όλη αυτή την εμπειρία για να γράψει το ξακουστό βιβλίο του «Ο Γέρος και η Θάλασσα».

TAGS :
Έρνεστ Χεμινγουέι συγγραφέας

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook