
Τι είναι αυτό που σεξουαλικοποιούν οι γυναίκες; Πού στέκεται το βλέμμα τους; Στο σώμα; Στη φωνή; Στα χέρια; Στον τρόπο που γελάει κάποιος ή που σηκώνει τα μανίκια του;
Παντού γράφουν για το αντρικό βλέμμα, που έχει σκλαβώσει την εικόνα των γυναικών για τους εαυτούς τους. Που τις κάνει να θέλουν να είναι ωραίες για χάρη του. Γυναίκες λιγνές, με έντονη θηλυκότητα, αρχετυπικά (;) όμορφες, φινετσάτες, ερωτικές, διαθέσιμες, αλλά «ακριβές», γυναίκες νέες ή έστω νεανικές, φρέσκιες, απαλές, ήπιες, στο φάσμα της παθητικότητας. Ή κάπως έτσι. Ω, ελάτε τώρα, δεν σας γράφω δα και στα κινέζικα.
Το λεγόμενο male gaze γεννήθηκε ως ένας όρος της θεωρίας του κινηματογράφου. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο, για δεκαετίες, ο φακός και η αφήγηση υιοθετούσαν τη ματιά ενός υποθετικού ετεροφυλόφιλου άντρα, παρουσιάζοντας τις γυναίκες πρωτίστως ως αντικείμενα θέασης και επιθυμίας. Δεν αφορά τόσο το πώς ντύνεται ή συμπεριφέρεται μια γυναίκα στην καθημερινότητά της, αλλά τον τρόπο με τον οποίο τα οπτικά μέσα κατασκεύασαν ιστορικά τη γυναικεία εικόνα.
Ως αντίβαρο σε αυτή τη λογική διαμορφώθηκε (στην τέχνη και ιδίως στο σινεμά) η έννοια του female gaze: μια διαφορετική οπτική, που μετατοπίζει το ενδιαφέρον από την αντικειμενοποίηση στην εμπειρία, από το σώμα στο συναίσθημα, από το «τι βλέπουμε» στο «πώς βλέπουμε». Είναι ένας όρος με έντονο θεωρητικό και φεμινιστικό υπόβαθρο.
Εγώ, όμως, θέλω σήμερα να τον δανειστώ λίγο διαφορετικά. Όχι για να μιλήσω για τη γλώσσα του σινεμά ή για την πολιτική της εικόνας, αλλά για κάτι πολύ πιο καθημερινό και ίσως πιο αμήχανο: πώς κοιτάζουν οι γυναίκες τους άντρες όταν τους ποθούν; Τι είναι αυτό που σεξουαλικοποιούμε εμείς; Πού στέκεται το βλέμμα μας; Στο σώμα; Στη φωνή; Στα χέρια; Στον τρόπο που γελάει κάποιος ή που σηκώνει τα μανίκια του; Με άλλα λόγια, αν υπάρχει μια γυναικεία ματιά στην επιθυμία, πώς μοιάζει όταν αφήσει τις θεωρίες και περάσει στην πραγματική ζωή;
Γιατί, ναι, εμείς οι γυναίκες επίσης σεξουαλικοποιούμε, αλλά συχνά όχι με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι άντρες. Το τρίπτυχο ψηλός, γοητευτικός, μελαχρινός καλά κρατεί. Τα γυμνασμένα, ή έστω σφριγηλά, υγιή κορμιά, ξεχωρίζουν. Το big dick energy (έχουμε μιλήσει εδώ) κερδίζει τις εντυπώσεις, σπάει τον πάγο και γοητεύει. Τα τελευταία χρόνια, οι γυναίκες ποθούν έναν άντρα ουσιωδώς και όχι φληναφηματικώς φεμινιστή, ειλικρινή στις προθέσεις του, συναισθηματικά διαθέσιμο και τρυφερό, ερωτικό, αυτόνομο, συμφιλιωμένο με την θηλυκή του πλευρά, αλλά, πάντως, αρσενικό.
Οι φίλες μου, οι αναγνώστριές μου και εγώ γουστάρουμε καμιά φορά ό,τι να ‘ναι και δεν έχω ιδέα αν έχουμε κάποιο συγκεκριμένο female gaze πάνω στα αγόρια που μας γοητεύουν ή μας καυλώνουν. Άλλη κοιτάζει ύψος, άλλη βλέμμα, άλλη άκρα, όλες κοιτάζουμε το συνολικό φορτίο ενέργειας που μάς βγάζει ο εκάστοτε κύριος. Όπως συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους όλων των φύλων και των σεξουαλικοτήτων, τα ταίρια μας, οι εραστές και οι ερώμενοί μας δεν μοιάζουν συνήθως μεταξύ τους. Ίσως, όμως, όλες, όλοι, όλα τους, αν το καλοσκεφτούμε, συγκεντρώνουν αυτά τα δύο ή τρία χαρακτηριστικά που τους κάνουν ακαταμάχητους στα μάτια μας, είτε έχουν ξανθά μαλλιά, ωραίο κώλο ή τορνευτά μπράτσα.

Τα Bad Boys ασκούσαν ανέκαθεν έλξη στις γυναίκες.
7+1 κατηγορίες αγοριών-ανδρών που ασκούν διαχρονική έλξη στις γυναίκες
1. Τα enfants terribles και οι «κατεστραμμένοι»
Η sex editor παίζει δυνατά εδώ. Τύποι αλλοπρόσαλλοι, ίσως στ΄αλήθεια άλουστοι που νοικιάζουν ένα κουλό διαμέρισμα και βιοπορίζονται από κάτι ακατάληπτο, έχουν συγκεκριμένη μάρκα τζιν ή ρούμι που προτιμούν και γαμάνε σα διάολοι, με τραβούν σα μαγνήτες. Δεν ξέρω αν είναι κατάλοιπο της λογοτεχνίας ή αν όλες κάποτε πιστέψαμε ότι μπορούμε να σώσουμε κάποιον, αλλά ο άντρας που κουβαλάει μια ελαφριά (ή και βαριά) δόση χάους είχε ανέκαθεν ένα ιδιαίτερο και φανατικό γυναικείο κοινό.
Είναι ο δημιουργικός, ο αντισυμβατικός, ο λίγο ατίθασος, ο άνθρωπος που μοιάζει να έχει δει περισσότερα από όσα λέει. Δεν είναι απαραίτητα όμορφος. Είναι ενδιαφέρων. Βέβαια, υπάρχει μια λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον γοητευτικά βασανισμένο και στον άνθρωπο που απλώς χρειάζεται επειγόντως ψυχοθεραπεία. Το female gaze συχνά ερωτεύεται το πρώτο και αργότερα συνειδητοποιεί ότι κατέληξε με το δεύτερο.
Γιατί άλλο το μυστήριο κι άλλο η συναισθηματική ανωριμότητα.
2. Οι «Απόλλωνες»
Οι πολύ όμορφοι άντρες τραβούν τα βλέμματα. Όπως τα τραβούν και οι πολύ όμορφες γυναίκες.
Μόνο που, παρά το στερεότυπο ότι οι γυναίκες «δεν δίνουν σημασία στην εμφάνιση», το ζήτημα δεν είναι ποτέ αποκλειστικά η συμμετρία του προσώπου ή οι κοιλιακοί. Είναι ο τρόπος που κάποιος κατοικεί μέσα στο σώμα του. Οι μονόμπατα γυμναστηριακοί πρωτεϊνάκηδες σπάνια έχουν το τεράστιο σουξέ που διατείνονται ή υπονοούν πως έχουν στα θηλυκά. Ένας άντρας που ξέρει να κινείται χωρίς να επιδεικνύεται, που δεν φαίνεται να έχει εμμονή με την εικόνα του, συχνά γίνεται πιο ελκυστικός από εκείνον που μοιάζει να κοιτάζει συνεχώς τον εαυτό του στον καθρέφτη.
Το female gaze φαίνεται να απολαμβάνει την ομορφιά όταν δεν την αισθάνεται να της επιβάλλεται. Ναι στους καλοσμιλεμένους κοιλιακούς και στις ανοιχτές πλάτες, όχι στο show off και στην ματσίλα και στο «ουγκ». (Όχι ότι και τέτοιοι, προγλωσσικοί τύποι δεν καταφέρνουν να ερεθίσουν θηλυκότητες, φυσικά και καταφέρνουν και μάλιστα γυναίκες που δεν βάζει ο νους σας: από καταπιεσμένες φεμινίστριες, μέχρι πλούσιες, μορφωμένες, ανεξάρτητες γυναίκες που δημοσίως θα ντρέπονταν να κυκλοφορήσουν με δαύτους, άγνωστοι όμως αι βουλαί των αιδοίων, ενίοτε…)

Αυτός ο συγκεκριμένος τύπος άντρα δεν είναι απαραίτητα ο πιο συναρπαστικός άνθρωπος στο δωμάτιο. Είναι όμως αυτός δίπλα στον οποίο αισθάνεσαι ασφαλής.
3. Οι husband & daddy material
Κάποτε θα τους λέγαμε «καλά παιδιά». Είναι εκείνος που θυμάται τι είπες πριν από τρεις εβδομάδες. Που θα σε πάρει από το αεροδρόμιο χωρίς να το διαπραγματευτεί. Που συμπεριφέρεται ευγενικά στους σερβιτόρους, στα παιδιά, στα ζώα και στη μητέρα του, δίχως να περιμένει χειροκρότημα. Αχ και αυτούς τους αγαπώ πολύ και έχω επίσης ρέντα στην κατηγορία τους -αυτοί βλέπουν ίσως εμένα ως enfant (ή femme) terrible, τους φαντάζει παράξενο που είμαι συγγραφέας και δημοσιεύω κείμενα, που ακούω Καζαντζίδη στον πρωινό καφέ και που χορεύω ξυπόλητη στα μαγαζιά.
Αυτός ο συγκεκριμένος τύπος άντρα δεν είναι απαραίτητα ο πιο συναρπαστικός άνθρωπος στο δωμάτιο. Είναι όμως αυτός δίπλα στον οποίο αισθάνεσαι ασφαλής. Και τελικά, αρκετές γυναίκες συνηγορούμε στο ότι η ασφάλεια είναι πολύ πιο σέξι απ’ όσο της αναγνωρίζουμε όταν είμαστε είκοσι χρονών. Ίσως γι’ αυτό και τα social media έχουν γεμίσει με βίντεο που εξυμνούν έναν άντρα επειδή κρατάει το μωρό του, μαγειρεύει ή κουβαλάει τις σακούλες του σούπερ μάρκετ. Η φροντίδα παραμένει μια βαθιά ερωτική ποιότητα και, απλώς, πλέον δεν αφορά μόνο το γυναικείο φάσμα και πεδίο.
4. Οι πάσης φύσεως πικραμένοι (ιδίως από άλλες γυναίκες)
Υπάρχει μια παράξενη κατηγορία αντρών που αφηγούνται σχεδόν ως βιογραφικό το πόσο τους πλήγωσε η πρώην τους, το πόσο φτωχά και καταφρονεμένα μεγάλωσαν και ανατράφηκαν δίχως στοργή, το πόσο το αφεντικό τους τους καταπιέζει και ούτω καθεξής.
Και κάπου εκεί ενεργοποιείται σε αρκετές γυναίκες ένα ένστικτο κατανόησης. Ή, ας είμαστε ειλικρινείς, διάσωσης. Βγαίνει η μάνα από μέσα μας, βγαίνει η Αμαζόνα, ίσως, που καβάλα στ’ άλογο θα αναλάβουμε αποστολή νικηφόρο. Θα του χαρίσουμε, λέμε, την τρυφερότητα και την άνεση που στερήθηκαν, θα νοικοκυρέψουμε το σπίτι τους, θα φτιάξουμε ένα φαγάκι, θα του κάνουμε έκπληξη στην δουλειά.
Περιμένουμε, με την σειρά του, αυτός να μας δώσει έρωτα, αγάπη, σταθερότητα, συμπόνια. Εμείς κι αυτός κόντρα στα ζόρια. Εμείς, η γυναίκα της ζωής του-αυτού που αδικήθηκε, αυτού που πόνεσε, ναι, αυτού, του κινηματογραφικού Φαίδωνα Γεωργίτση μας. Συχνά, τρώμε τα μουτράκια μας, γιατί ο Γεωργίτσης μπορεί να ερωτευτεί μια γυναίκα δηλητήριο που όχι φαγάκια δεν θα του φτιάχνει, ούτε έναν καφέ δεν θα τον κερνάει και θα τον πονέσει, όπως τελικά μπορεί να του αρέσει. Μπορεί αυτός ο πόνος και η μιζέρια και το κυνήγι μάταιων πραγμάτων να είναι το safe space του.

Ένας άντρας που χρησιμοποιεί τον πλούτο του σαν προέκταση του εγώ του κουράζει γρήγορα.
5. Οι φραγκάτοι ή οι φερόμεμενοι ως τέτοιοι
Ας βγάλουμε κι αυτόν τον σκελετό από το νουλάπι. Τα χρήματα από μόνα τους δεν είναι αφροδισιακό. Είναι όμως σύμβολο πολλών άλλων πραγμάτων: δύναμης, κοινωνικού κύρους, επιτυχίας, ασφάλειας, επιλογών.
Το ζήτημα δεν είναι τόσο ο τραπεζικός λογαριασμός όσο η σχέση κάποιου με την αφθονία. Ένας άντρας που χρησιμοποιεί τον πλούτο του σαν προέκταση του εγώ του κουράζει γρήγορα. Ένας άντρας που έχει οικονομική άνεση αλλά δεν χρειάζεται να την επιδεικνύει, αντιθέτως την καθιστά κοινό κτήμα αγαπημένων του προσώπων, συνήθως εντυπωσιάζει περισσότερο.
Συχνά, στις γυναικείες συζητήσεις (κορίτσια, μπορεί να μην σας αρέσει αυτό, είναι η πικρή/γλυκιά αλήθεια) αναδύεται το οικονομικό στάτους του νέου γκόμενου ο οποίος αναλύεται. Τι δουλειά κάνει, πώς είναι το σπίτι του, πού βγαίνει, τι οδηγεί, πώς ντύνεται. Οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουμε καλά πως στα πολύ νεαρά μας χρόνια, ιδίως αν τυγχάνουμε εμφανίσιμες με το ανδρικό, αυτή τη φορά, βλέμμα, έχουμε αρκετό σουξέ σε πλούσια «πουρά’» ή τέλος πάντων μεγαλύτερους γκόμενους. Μας βγάζουν έξω για φαγιά, μας ανοίγουν μπουκάλια, ονειρεύονται το τραγανό, ροδαλό μας μουνάκι. Μετά τα 30, το πράγμα αλλάζει. Ίσως κάποια στιγμή το αναλύσω περισσότερο αυτό.

Η έλξη προς το απρόσιτο, το συναισθηματικά μη διαθέσιμο, λέει πολλά για τον τρόπο που λειτουργεί η ρουφιάνα η επιθυμία,.
6. Οι μη διαθέσιμοι
Κλασική ανθρώπινη αδυναμία και όχι αποκλειστικά γυναικεία. Ο παντρεμένος. Ο συναισθηματικά απρόσιτος. Ο μόνιμα απασχολημένος. Ο άνθρωπος που πάντα κάτι τον εμποδίζει.
Η έλξη προς το απρόσιτο δεν λέει απαραίτητα κάτι για εμάς ως χαρακτήρες ή προσωπικότητες. Λέει σίγουρα περισσότερα για τον τρόπο που λειτουργεί η ρουφιάνα η επιθυμία, η οποία δεν αγαπά πάντα τη διαθεσιμότητα. Αγαπά την προσδοκία, την αναμονή, το παιχνίδι της πιθανότητας.
Μέχρι που κάποια στιγμή μεγαλώνεις λίγο και συνειδητοποιείς ότι το πιο σπάνιο είδος δεν είναι ο μυστηριώδης άντρας, αλλά ο συναισθηματικά διαθέσιμος. Ή έστω, και ακόμα καλύτερα, ο ειλικρινής, ο αληθινός. Αυτός που θα πει «μ’αρέσεις, αλλά είμαι ακόμα ερωτευμένος με την πρώην μου, μην περιμένεις ραντεβού σε θερινά και τα τοιαύτα, ενδιαφέρεσαι ακόμα;»
7. Οι μέντορες
Ποτέ μου δεν κάψωσα με άντρα «μέντορα», με άντρα «δάσκαλο» που φέρει ύφος διδακτικό. Έχω αρκετούς τέτοιους άντρες (πάσης ηλικίας) στον κύκλο μου. Με ροπή στο ποτό, συχνά. Με πραγματικές γνώσεις και υψηλή μόρφωση. Αλλά, συνειδητά ή ασυνείδητα, και με ένα συγκεκριμένο ύφος που, προσωπικά, με κάνει να κλείνω, όχι να υγραίνομαι. Αυτό, φυσικά, δεν ισχύει καθόλου για πάρα πολλές άλλες γυναίκες που ξυπνάει μέσα τους η Λολίτα, η μαθήτρια Βουγιουκλάκη ή η κόρη που, αυτή τη φορά, ο μπαμπάκας θα τη γαμήσει γλυκά και καυτά, έχοντάς της πρώτα ανοίξει ένα παράθυρο στον κόσμο των γαλλικών φιλμ ή/και του διαλεκτικού υλισμού. Μερικοί σπουδαίοι έρωτες έχουν χτιστεί στα γόνιμα θεμέλια μιας τέτοιας δυναμικής: ο μέντορας και η μούσα, ο προφέσορας και η μαθήτρια, ο σοφός και η έκθαμβη. Σεβαστοί και θαυμαστοί έρωτες και ειδύλλια.

25 χρονών τεκνά όλο ζέση, χάρη και ορμή. Μπορεί να μην είναι οι άντρες που θα ερωτευτούμε και θα ονειρευτούμε το μέλλον μας μαζί τους, αλλά μας συναρπάζει ο τρόπος που μας διεκδικούν, ο τρόπος που μας γαμούν.
8. Τα τεκνά
Κριτσανιστά αγόρια του γλυκού και του αλμυρού νερού που έρχονται όπως τα σαλιγκάρια μετά την βροχή στην ζωή μιας γυναίκας όταν περνάει τα τριάντα. Κι εγώ που έπινα κρασί στο όνομα των μεγαλύτερων σε ηλικία εραστών και συντρόφων, έχω βρει γλυκό κούρνιασμα σε αντρικά στέρνα νεαρών καλλονών που μοσχοβολούν το γάλα της μάνας τους. Είκοσι και εικοσιπέντε χρονών τεκνά όλο ζέση, χάρη και ορμή. Μπορεί να μην είναι ακριβώς ο τύπος μας ή οι άντρες που θα ερωτευτούμε και θα ονειρευτούμε το μέλλον μας μαζί τους, αλλά μας συναρπάζει ο τρόπος που μας διεκδικούν, ο τρόπος που μας γαμούν, τα ευφυή τους μηνύματα και η ενσυναίσθησή τους σε σχέση με αυτή μεγαλύτερων αντρών, βαλμένων ίσως σε ασφυκτικά πρωτίστως για τους ίδιους κουτάκια.
Όταν οι φίλες τα λέμε μεταξύ μας, συζητάμε για τις μυρωδιές σας, για το αν μας κεράσατε, για το πώς φιλάτε, για το αν μας κάνατε να τελειώσουμε, για το αν έχετε μεγάλο ή σκληρό πουλί, για το αν μας στείλατε κάτι ενδιαφέρον, για το πώς νιώθουμε για εσάς, από απλή, πρωτόλεια έλξη μέχρι βαθύ έρωτα και αγάπη. Το βλέμμα μας πάνω σας δεν είναι πάντα συννεφένιο και αθώο, το βλέμμα μας έχει μέσα του και το μουνάκι μας και την καρδούλα μας.
Δεν είμαστε ακατανόητες, παλαβές, υπερβολικές, αβυσσαλέες. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που σας κάνει να φοβάστε. Ας πλησιαστούμε, ρε παιδιά. Φτάσαμε στα μέσα και βάλε του καλοκαιριού…




