Λεωφόρος Βουλιαγμένης: Η ιστορία μιας από τις μεγαλύτερες οδικές αρτηρίες στην Αθήνα

Ο δρόμος υπήρχε στην αρχαιότητα ως «Αστική οδός» ή «οδός η επί Σούνιον φέρουσα» και συνέδεε την Αθήνα με τους δήμους δυτικά του Υμηττού για να καταλήξει στο Σούνιο και στα μεταλλεία της Λαυρεωτικής.

Η Λεωφόρος Βουλιαγμένης, με μήκος 15 χιλιομέτρων, είναι ένας δρόμος που ξεκινά με δύο κλάδους από τον Νέο Κόσμο και αποτελεί την κεντρική οδό για 8 σημαντικά προάστια. Παίρνει το όνομά της από τη Βουλιαγμένη (και τη «βουλιαγμένη» λίμνη της) αν και η διαδρομή της τελειώνει λίγο πριν από τα όρια του προαστίου.

Ο δρόμος υπήρχε στην αρχαιότητα ως «Αστική οδός» ή «οδός η επί Σούνιον φέρουσα» και συνέδεε την Αθήνα με τους δήμους δυτικά του Υμηττού για να καταλήξει στο Σούνιο και στα μεταλλεία της Λαυρεωτικής. Η σύγχρονη λεωφόρος διαμορφώθηκε στα 1950s, με έργα που προώθησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Διαβάστε ακόμη: Οδός Μέρλιν, ο δρόμος του Κολωνακίου με το κάποτε κτήριο της ντροπής

Η σημερινή μας βόλτα θα ξεκινήσει από τον Νέο Κόσμο και θα φτάσει μέχρι το Ελληνικό (τα υπόλοιπα τα κρατάμε για επόμενη εξόρμηση), για να γνωρίσουμε τι ιστορίες κρύβονται πίσω από τα ονόματα των προαστίων που «φιλοξενούν» τη λεωφόρο Βουλιαγμένης.

Πώς ήταν στο παρελθόν 6 από τις συνοικίες που ενώνει ο δρόμος

ΔΑΦΝΗ

Η σημερινή Δάφνη ανήκει στον Δήμο Δάφνης-Υμηττού. Ταυτίζεται με τον Δήμο Αλωπεκής, τον αρχαίο αττικό δήμο της Αντιοχίδας φυλής και γενέτειρα του Σωκράτη. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα η περιοχή λεγόταν «Κατσιπόδι», από την μεσαιωνική οικογένεια Κατσιπόδη που είχε κτήματα στην περιοχή. Το νεότερο όνομα συνδέεται με τις φυτεύσεις θάμνων δάφνης που οργάνωσε ο δήμαρχος Ηλίας Πετροπουλέας (για αδιευκρίνιστους λόγους), ωστόσο πιθανότατα σχετίζεται και με τη γενικότερη τάση να εγκαταλειφθούν τα «ταπεινά» ονόματα περιοχών και να αντικατασταθούν με πιο εύηχες και αρχαιότροπες ονομασίες.

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Στην Τουρκοκρατία η ευρύτερη περιοχή ήταν ένα απέραντο κτήμα που άρχιζε από τον Άη Γιάννη τον Καρέα και εκτείνονταν έως το Καβούρι. Η περιοχή ανήκε στον Χασάν Πασά (κρατήστε το όνομα) και στον Μπραχάμ πασά εξ ου και το αρχικό όνομα της περιοχής: Μπραχάμι. Μια δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από τον επίσης ιδιοκτήτη γης Μπρεχάμ Εμίζη, Εβραϊκής καταγωγής. Αρχικά το Μπραχάμι ανήκε στον Δήμο Αθηναίων αλλά αργότερα αυτονομήθηκε διοικητικά. Το 1928 η κοινότητα μετονομάστηκε σε «Άγιο Δημήτριο» από την ομώνυμη εκκλησία που χτίστηκε στα τέλη 19ου αιώνα από Μεθενίτες αποίκους. Σημαντικό τοπόσημο της πόλης είναι το ρέμα Πικροδάφνης, τόπος ιδιαίτερης περιβαλλοντικής αξίας.

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

Στην αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή ήταν ο δήμος Ευωνύμου, που έπαιρνε το όνομά του από τον Ευώνυμο, γιο του Ουρανού και της Γαίας. Οι πρώτοι που ζήτησαν να εγκατασταθούν εκεί ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες, το 1923. Το σύγχρονο όνομα οφείλεται στους πρώτους Αιγυπτιώτες επιχειρηματίες που δημιούργησαν αυτό το σύγχρονο προάστιο και ειδικά στον Δρανδάκη (γόνο κρητικής οικογένειας από το Ρέθυμνο, που σπούδασε στην Ηλιούπολη του Καΐρου). Ο Δρανδάκης με την εταιρία «Ελληνική Εταιρία Αστικών και Αγροτικών Συνοικισμών – Δρανδάκης Πάγκαλος και Σία» αγόρασε 1.030 στρέμματα τα οποία και οικοπεδοποίησε ενώ έδωσε στο καινούριο προάστιο το όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ηλιούπολης (Πι-Ρα το αιγυπτιακό της όνομα που σημαίνει «πόλη του Ρα», του θεού του ήλιου).

ΑΛΙΜΟΣ

Αρχικά περιοχή με βοσκοτόπια ο Άλιμος αναπτύχθηκε οικιστικά τις δεκαετίες 1940-1970 όταν όλο και περισσότεροι Αθηναίοι έχτιζαν τα εξοχικά τους στην παραλία. Το όνομα  του προέρχεται ετυμολογικά από την ομηρική λέξη «αλς» που σημαίνει «θάλασσα» και «αλάτι» αλλά είναι και το όνομα του φυτού αρμυρήθρα που φυόταν άφθονο στην περιοχή. Στην αρχαιότητα, εδώ ήταν ο Δήμος Αλιμούντος, πατρίδα του ιστορικού Θουκυδίδη. Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η περιοχή κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή (περίπου στο 5000 π.Χ.) και χαρακτηρίζεται ως παραθαλάσσιος πρωτοελλαδικός οικισμός.

ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ

Ιδρύθηκε από πρόσφυγες της Αργυρούπολης του Πόντου (σημερινό Gümüşhane) οι οποίοι, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκαν αρχικά στους Τράχωνες Αλίμου πριν μετακινηθούν οριστικά στη σημερινή τοποθεσία.  Η περιοχή ανήκε αρχικά στον Μαρίνο Γερουλάνο, προπάππου του γνωστού πολιτικού. Αργότερα πέρασε στο Δημόσιο μέσω δωρεών αλλά και απαλλοτριώσεων επί πρωθυπουργίας Ζαΐμη.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Η περιοχή του σημερινού Ελληνικού είχε παλιά δύο ονομασίες: Λοιμικό, από το λοιμοκαθαρτήριο που λειτουργούσε εκεί, και Χασάνι, από τον Χασάν Μπέη, που κατείχε μεγάλο τσιφλίκι στην περιοχή. Το όνομα «Ελληνικό» (η πιο εύηχη παραλλαγή της προηγούμενης ονομασίας «Λοιμικό») καθιερώθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και θα είναι για πάντα συνδεδεμένο με το αεροδρόμιο που εξυπηρετούσε την Αθήνα για περίπου 60 χρόνια. Η είσοδος στον Ανατολικό Αερολιμένα, όπου γίνονταν οι διεθνείς πτήσεις, βρισκόταν στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.

* Για περισσότερα trivia δρόμων της πόλης, ακολουθήστε το Athens.street.names εδώ.

Διαβάστε ακόμη: Ο διασημότερος δρόμος της αρχαίας Αθήνας

TAGS :
Αθήνα άλιμος δήμοι δρόμος ελληνικό Ηλιούπολη Λεωφόρος Βουλιαγμένης

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook