Θα έπρεπε να μας προβληματίζει βαθύτατα αυτό που γίνεται στον Μπάλο της Κρήτης 
Πόσο έχει αλλάξει η Μύκονος τα τελευταία 20 χρόνια; 
Η αξία του ελληνικού καλοκαιριού που καταστρέφουμε μαζί Αθηναίοι και νησιώτες 
Καλοκαιρινά «μου αρέσει» και «δεν μου αρέσει» 
Δεν έχουν να ζηλέψουν τις διεθνείς: 8 νησιωτικές μπίρες για να υποκλιθείς 
Αν και έχει ένα μικρό κομμάτι αμμουδιάς, ο Αβλέμονας δεν είναι η τυπική παραλία. Ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται στα βράχια και βουτάει από εκεί. Έχουν διάφορες διαβαθμίσεις, από μισό μέτρο μέχρι 5-6.
Τα τελευταία 3 χρόνια παρακολουθώ, είτε για να αναπαράγω είτε από περιέργεια, οτιδήποτε αφορά τα νησιά της Ελλάδας. Από θετικά μέχρι αρνητικά, από διεθνή αφιερώματα μέχρι εγχώρια. Η μνήμη μου είναι αρκετά καλή και μπορώ να πω μέσες άκρες ποια νησιά και ποιες παραλίες έχουν πάρει την περισσότερη προβολή. Όχι μόνο τα προφανή. Δηλαδή, μπορώ να σας πω ότι η Σάμος είναι πράγματι ένα νησί με μεγάλη διεθνή προβολή και τουλάχιστον 8 αφιερώματα σε ξένα μέσα, μεγάλης ή μικρής εμβέλειας, την τελευταία 3ετία. Η Σκόπελος επίσης. Η Κάρπαθος το ίδιο. Δε θα πάω σε mainstream νησιά.
Κι από παραλίες, σπάνια θα υπάρξει σε λίστα κάποια πέρα από τα Πράσσα στην Κίμωλο, το Σαρακήνικο, τους Εγκρεμνούς, το Κάθισμα και το Πόρτο Κατσίκι στη Λευκάδα, τη Φτέρη στην Κεφαλονιά, τις Κολυμπήθρες στην Τήνο, τις Καμάρες στη Σίφνο και, φυσικά, Ελαφονήσι και Πορί, σε Χανιά και Κουφονήσι αντίστοιχα.
Προς τι όλη αυτή η καταγραφή; Για να σας κάνω σαφές ότι γνωρίζω πολύ καλά τι λέω όταν λέω πως ο Αβλέμονας στα Κύθηρα είναι μια από τις κορυφαίες διεθνώς παραλίες και ίσως η κορυφαία της Ελλάδας από αυτές που δεν έχουν βρεθεί ποτέ σε κάποια λίστα, του Conde Nast, του Time Out, του Travel and Leisure, σε κάποιο αφιέρωμα των New York Times, του Guardian, της Telegraph κτλ. Πρέπει να έχουν περάσει 4-5 χρόνια από το τελευταίο που θυμάμαι.
Κι αυτό συμβαίνει γιατί τα ίδια τα Κύθηρα δεν έχουν θέση σε αυτά. Ναι, για τα Κύθηρα μπορεί να βρείτε δυο-τρία αφιερώματα τα τελευταία χρόνια, ο Αβλέμονας θα είναι μια απλή αναφορά. Χώρια του ότι πολλοί πιστεύουν ότι είναι δυσπρόσιτο νησί, ενώ είναι πιο ευπρόσιτο από τα περισσότερα των Κυκλάδων. Με αεροπλάνο φτάνεις σε 40 λεπτά. Με πλοίο από Πειραιά είναι μόλις 6.5 ώρες, όσες κάνεις να πας στις Μικρές Κυκλάδες. Με πλοίο από Γύθειο είναι 2 ώρες και κάτι. Από Νεάπολη 1.5 ώρα.
Όταν μιλάμε για τέτοια παραλία, μια απλή αναφορά είναι άδικη. Και, μάλλον, ευλογία. Ευλογία γιατί το χωριό συνολικά, ο Αβλέμονας, δεν είναι ποτέ υπερφορτωμένος και ακόμα κι όταν πάνε στην παραλία από άλλα χωριά των Κυθήρων, δε θα δεις ποτέ πολυκοσμία. Αυτό συμβαίνει γιατί δε μιλάμε για παραλία με την τεχνική έννοια του όρου. Δηλαδή ναι, θα πας εκεί, θα απλώσεις την πετσέτα σου και θα βουτήξεις, αλλά έχει ένα πολύ μικρό κομμάτι παραλίας. Το υπόλοιπο είναι τα βράχια πέριξ, όπου κάθεται ο κόσμος και βουτάνε από διάφορα ύψη στο νερό. Και εδώ ο κόσμος δεν έρχεται για ηλιοθεραπεία. Έρχεται για να κολυμπήσει, να απολαύσει τα υπέροχα νερά. Νερά που φέτος λίγο είχαν το ελάττωμα πως στο βάθος υπήρχαν σκάφη που χαλούσαν τη θέα, αλλά οκ, θα ζήσουμε με αυτό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γιατί είναι τόσο προνομιακή αυτή η «παραλία»
Ο Αβλέμονας είναι ένας ορμίσκος στη νοτιοανατολική μεριά του νησιού, νότια από το Διακόφτι, το λιμάνι, και από το αεροδρόμιο. Καθότι τα Κύθηρα είναι ένα νησί απλωμένο, με πολλά σημεία για να πας, εκτός από τη χώρα έχει και τον Ποταμό και το Λιβάδι και το Καψάλι για να πιεις ποτό, να φας ή να διασκεδάσεις, αυτό σημαίνει πως ακόμα και το βράδυ στην έξοδο θα τις κάνεις τις διαδρομές σου με το αυτοκίνητο. Από 15 λεπτά μέχρι μισή ώρα, ανάλογα το πού μένεις.
Αν πας στα Κύθηρα, το προφανές είναι να βρεις να μείνεις στη χώρα. Εγώ όμως θα σου προτείνω να μείνεις στον Αβλέμονα. Έχεις την καλύτερη παραλία του νησιού δίπλα σου και θα θελήσεις να πας και δεύτερη φορά, έχεις 4-5 τίμια ως πολύ καλά μέρη για φαγητό, έχεις και το ένα μπαράκι της περιοχής με την ωραία του αύρα. Μπορείς δηλαδή να πας στα Κύθηρα για να ηρεμήσεις και να μη μπεις ποτέ σε αυτοκίνητο άπαξ και φτάσεις μέχρι να έρθει η ώρα να πάρεις το πλοίο ή το αεροπλάνο της επιστροφής.
Ειρήσθω εν παρόδω, ξέρετε, υποθέτω, την τρέλα των Κυθήρων. Γεωγραφικά ακουμπάει περισσότερο Αιγαίο παρά Ιόνιο, αλλά ανήκει στα Επτάνησα, διοικητικά όμως ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το νησί έχει συνολικά στρατηγικά πλεονεκτήματα, όπως και ο Αβλέμονας. Είναι κοντά στο Διακόφτι την παραλία, κοντά στις παραλίες Καλαδί, Κομπονάδα, σχετικά κοντά στο Καψάλι, λιγότερο κοντά αλλά εφικτά στο Μελιδόνι, κοντά στο Λιβάδι και τη Χώρα. Μπορείς δηλαδή να πας για φαγητό στο Λιβάδι στον Πιέρρο ή στον Τοξότη. Ή να πας στο Καψάλι και να κάνεις τη μίνι κρουαζιέρα στη Χύτρα. Ή να πας στη Χώρα για να φας το επικό croiffle-craffle στο Fossa, ένα υβρίδιο κρουασάν-βάφλας που τα σπάει. Ή να φας τη φοβερή ναπολιτάνα πίτσα στο Tony’s στη Χώρα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Είναι από τα παράδοξα που είναι τόσο προνομιακό μέρος τα Κύθηρα, ο Αβλέμονας ειδικά, και δεν τιγκάρει, δεν έχει φαινόμενα υπερτουρισμού. Μακάρι να παραμείνει έτσι. Και μαζεύει το νησί ξένους, δεν είναι πως δε μαζεύει. Πολλοί Αυστραλοί έρχονται εδώ, γιατί λέγεται πως υπάρχουν 70-80.000 Τσιριγώτες που μετανάστευσαν στην Αυστραλία.
Το μόνο ελάττωμα του χωριού, όπως και των Κυθήρων γενικά, είναι ότι με το που μπει ο Σεπτέμβριος, τα μαγαζιά αρχίζουν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Δεν έχει δηλαδή τουριστική σεζόν που να πάει ως τέλος Σεπτεμβρίου έστω, για να πας σε πιο κάλμα θερμοκρασίες, αν δε θες την πολλή ζέστη.
Κι είμαι βέβαιος ότι αυτό μου το αφιέρωμα δε θα αλλάξει τίποτα ούτε για το νησί ούτε για τον Αβλέμονα. Θα συνεχίσει στην ίδια ηρεμία, στην ίδια γαλήνη.
-
- Follow us:
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
