Το «μυστικό» του προπονητή της Ισπανίας για να δείχνει σωματικά πολύ νεότερος από όσο είναι

Με το κοκάλινο γυαλί του, ο Λούις Ντε λα Φουέντε είναι ένας μυώδης στυλάτος, πέραν από εξαίρετος προπονητής εθνικών ομάδων.

Μέχρι τις αρχές του 2023, τον γνώριζαν ελάχιστοι. Εκτός Ισπανίας πιθανότατα κανείς. Και ξάφνου, μετά από την αποτυχημένη πορεία στο Μουντιάλ του Κατάρ για την Ισπανία, όπου η Φούρια Ρόχα αποκλείστηκε από το Μαρόκο στη φάση των 16, ο Λούις Ενρίκε αφήνει τον πάγκο της Εθνικής για να πάει να θριαμβεύσει στον πάγκο της Παρί Σεν Ζερμέν και ο Λούις Ντε λα Φουέντε ανακοινώνεται ως ο διάδοχός του. Για την συντριπτική πλειοψηφία αυτή η επιλογή ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Ποιος είναι αυτός ο τύπος, ο καραφλός με τα γυαλιά, με το μυώδες σώμα και τα κοστούμια; 3.5 χρόνια μετά, η ερώτηση αυτή μοιάζει τόσο αστεία.

Ο Λούις Ντε λα Φουέντε οδήγησε την Ισπανία πρώτα στην κατάκτηση του Nations League, μετά, το 2024, στην κατάκτηση του Euro, και τώρα στην κατάκτηση του Μουντιάλ. Η Ισπανία του είναι με τη βούλα η καλύτερη ομάδα στον κόσμο.

Ξέρετε, σε έναν ποδοσφαιρικό πλανήτη όπου συχνά αποκαλούμε προπονητές ως «ταβερνιάρηδες», δεν αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι όλοι για όλα και πως κάποιοι άνθρωποι είναι οι κατάλληλοι για μια συγκεκριμένη συνθήκη. Ο Ντε λα Φουέντε μπορεί να πάει σε σύλλογο κάποια στιγμή και να αποτύχει παταγωδώς, σε βαθμό που να αναρωτιόμαστε αν είναι ο ίδιος άνθρωπος. Αλλά για προπονητής μιας Εθνικής, της Ισπανίας, αυτού του συνόλου, όταν έχει πρώτα περάσει από τις χαμηλότερες ηλικιακές κατηγορίες, όντας δηλαδή κατάλληλος να χειριστεί παίκτες όπως ο Γιαμάλ και ο Κουμπαρσί, ήταν και είναι ιδανικός.

Ένας 64αρης που δεν τον κοντράρουν κατά πολύ νεότεροι. (Photo credits: Versus)

Λούις Ντε λα Φουέντε: The right man in the right place

Γεννημένος το 1961 στο Χάρο, μια μικρή πόλη στα βόρεια σχεδόν της Ισπανίας γνωστή για την παραγωγή του ξακουστού κρασιού La Rioja, κάτω από τη Βιτόρια, στη Χώρα των Βάσκων, ο Ντε λα Φουέντε πήγε στα 16 του στην ακαδημία της Μπιλμπάο και πέρασε την ποδοσφαιρική του καριέρα ως αριστερό μπακ, έχοντας τη φήμη του σκληρού, το «δρεπανιού». Πήρε δύο πρωταθλήματα με την Αθλέτικ, μετά έπαιξε στη Σεβίλη και την Αλαβές και το 1996 σταμάτησε για να γίνει προπονητής ένα χρόνο αργότερα. Μέχρι το 2011 δεν είχε προπονήσει ποτέ επαγγελματική ομάδα. Και τότε το έκανε με την Αλαβές, αλλά για μόλις 11 ματς.

Τι λέγαμε παραπάνω; Κάποιοι είναι πλασμένοι για κάτι άλλο. Το 2013 μπαίνει στο δυναμικό της Ομοσπονδίας και αναλαμβάνει να προπονεί τις μικρές εθνικές, δηλαδή ηλικίες 15 μέχρι 19. Το 2015 παίρνει το Ευρωπαϊκό Κ-19 με παίκτες τον Ρόδρι και τον Μίκελ Μερίνο. Ναι, τον βασικό του χαφ και τον παίκτη που βάζει ως πρώτη αλλαγή που σκόραρε 2 γκολ πρόκρισης στο Μουντιάλ απέναντι σε Πορτογαλία και Βέλγιο. Το 2019 κάνει το ίδιο με παίκτες τον Ντάνι Όλμο, τον Ουνάι Σιμόν και τον Μικέλ Ογιαρθάμπαλ. Ναι, το βασικό του 10άρι, τον βασικό του τερματοφύλακα που προτίμησε από τον Ράγια, τον τερματοφύλακα της πρωταθλήτριας Άρσεναλ με τα 15 clean sheets στην Πρέμιερ Λιγκ, και τον βασικό του επιθετικό, τον εργάτη από τη Βασκονία. Και το 2021, στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, οδήγησε την Ισπανία στο ασημένιο μετάλλιο με παίκτες τον Πέδρι και τον Κουκουρέγια. Το βασικό του δηλαδή 8άρι στα πρώτα τρία ματς και τον βασικό του αριστερό  μπακ.

Με λίγα λόγια, ο Ντε λα Φουέντε γνώριζε από μικρά παιδιά όσους τώρα έχουν στα χέρια τους ένα Euro κι ένα Μουντιάλ και ο τρόπος που τους διαχειριζόταν από πάντοτε, είχε εμφυσήσει εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του. Υπάρχουν άπειροι πιο ευφυείς προπονητές από τον Ντε λα Φουέντε. Αλλά όλοι τους δε θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τέτοια πίστη στους παίκτες. Ό,τι πλάνο και να έχει ένας προπονητής, αν οι βασικοί έντεκα συν τις αλλαγές δεν έχουν τη διάθεση να το εκτελέσουν στο έπακρο και βγάζουν αμφιβολία στο γήπεδο, το πλάνο θα φανεί κακό.

Κάπως έτσι, στα 64 του, το παιδί από το Χάρο, που το 2017 έκανε σεμινάρια προπονητικής στην Ισπανία και δίδαξε πολλά τον χθεσινό του αντίπαλο, τον Λιονέλ Σκαλόνι, είναι σήμερα ο πιο αξιοσέβαστος προπονητής στην Ισπανία. Σε αυτό βοηθάει και το παρουσιαστικό του.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Men’s Health España (@menshealthesp)

Ένας προπονητής πρέπει να εμπνέει σεβασμό και με το σώμα του

Ένας επιβλητικός καραφλός, μοιάζει πολύ με τον Μάικ από το Breaking Bad, που είναι πιο μυώδης από ποτέ, που είναι πιο καλοζωισμένος, που βάζει σίγουρα κάτω τον νεότερο αυτό του.

Ο Λούις Ντε λα Φουέντε είχε κάποια στιγμή ως ποδοσφαιριστής έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Ήξερε ότι αυτό θα του αφήσει κουσούρι όσο μεγαλώνει και κάποια στιγμή τα πόδια του δεν θα τον βαστάνε. Για να το ανατρέψει αυτό, έπρεπε να γυμναστεί. Έπρεπε να προλαμβάνει και όχι να ασχολείται μόνο με την αποθεραπεία.

Έχουμε γράψει στο παρελθόν εδώ πως ο βέβαιος τρόπος να διασφαλίσει κάποιος ότι θα έχει ωραία γηρατεία, ότι θα στέκεται στα πόδια του ως τα 80-90 του και θα είναι αυτόνομος, είναι να γυμνάζει το σώμα του με weightlifting, ιδίως στα πόδια και τη λέκανη. Τα squats δηλαδή είναι μάλλον η πιο σωτήρια άσκηση που υπάρχει.

Έτσι, ο Λούις Ντε λα Φουέντε ξεκίνησε με το να δυναμώσει μυϊκά το κάω μέρος του σώματός του και στην πορεία άρχισε να επενδύει και στο πάνω μέρος. Δεν περνάει σχεδόν ούτε μέρα που να μην αφιερώνει μία ώρα στο γυμναστήριο.

«Για μένα είναι μια στιγμή χαλάρωσης, μια ώρα στην οποία σκέφτομαι μόνο εμένα και τη ζωή μου. Κάποιες φορές σκέφτομαι τη δουλειά, άλλες πάλι δε σκέφτομαι τίποτα. Δουλειά, δουλειά, δουλειά. Να είστε πειθαρχημένοι. Πάντα μιλάω για αξίες όπως η πειθαρχία. και για την ικανότητα να κάνουμε την προσπάθεια και να αντέχουμε τον πόνο. Αυτή είναι η “δίαιτά” μου. Ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής, πέρα από το να δείχνει το σώμα σου ωραίο ή άσχημο. Εξασκούμαι, προπονούμε από τότε που με θυμάμαι και τώρα γνωρίζω πως δε θα μπορούσα να ζήσω αλλιώς».

Κάθε άνθρωπος, όσο μεγαλώνει, αρχίζει να χάνει μυϊκή δύναμη. Κάπου στα 40 ξεκινά μια καθοδική πορεία και στην 6η δεκατία της ζωής η απώλεια αυξάνεται σε ένα 15%. Στα 70, η απώλεια είναι στο 30-40%. Είναι η λεγόμενη σαρκοπενία. Αυτή η απώλεια μετατρέπει την καθημερινότητα σε δυσκολία και ρίχνει το επίπεδο ζωής ανάλογα. Πολλές από τις λειτουργίες που κάναμε με ευκολία, τώρα πια δε μπορούν να γίνουν χωρίς βοήθεια. Εκτός αν φροντίσουμε τη μυϊκή μας μάζα και δύναμη. Και ποτέ δεν είναι αργά. Ακόμα και στα 70 να αρχίσει κανείς, μπορεί να ανατρέψει την πορεία. Η δύναμη των μυών είναι το παν. Κι αυτή επέρχεται από τη γυμναστική. Όχι μόνο για την καλή του υγεία, αλλά και γιατί είναι θιασώτης της λογικής πως ο προπονητής πρέπει να είναι επιβλητικός διά της εικόνας και των πράξεων στα μα΄τια των ποδοσφαιριστών του.

Αν δει κανείς τον Λούις Ντε λα Φουέντε στα 40 του και 50 του και τον συγκρίνει με το σήμερα, στα 64 προς 65 του, θα δει μεγάλη διαφορά προς το καλύτερο στον σημερινό εαυτό του. Δε μιλάμε καν για σύγκριση με την ηλικία των 20s και early 30s γιατί όταν είσαι ποδοσφαιριστής το να είσαι τόσο μυώδης στον κορμό και τα χέρια, φέρνει εμπόδια ταχύτητας και ελαστικότητας στο γήπεδο. Όχι ως απόλυτος κανόνας, αλλά το πιθανότερο αυτό είναι.

Ο Λούις Ντε λα Φουέντε φροντίζει καθημερινά την ελαστικότητα του, την κινησιολογία του και στη συνέχεια σηκώνει βάρη στο γυμναστήριο. Δεν κάνει ούτε HIIT, ούτε TABATA, ούτε τίποτα τέτοιο. Βάρη, βάρη, βάρη. Curls, bench presses, squats με βάρη, δικέφαλα, τρικέφαλα, τετρακέφαλα. επικλινής, όλα αυτά βρίσκονται στη ρουτίνα του.

Και το αποτέλεσμα, με κοστούμι ή αθλητική περιβολή, είναι για να τον πάρει ο Σταλόνε και να του ζητήσει να μπει στην επόμενη ταινία Αναλώσιμων.

TAGS :
Ισπανία μουντιάλ ποδόσφαιρο προπονητής

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook