Το μαρτύριο του να ταξιδεύεις αεροπορικά από την Αθήνα προς οπουδήποτε

Η Αθήνα είναι μια πόλη που εδώ και καιρό δε βολεύει σε τίποτα να ταξιδέψεις στο εξωτερικό, αν δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις 300 ευρώ μίνιμουμ σε αεροπορικά εισιτήρια. (Photo credits: Erik Odin/Unsplash)

Θυμάστε εκείνες τις εποχές που μπορούσες να πας αεροπορικό ταξίδι με 50-60 ευρώ προς την Ιταλία ή κάποια άλλη κοντινή χώρα; Εγώ τις θυμάμαι. Και τις θυμάμαι γιατί τώρα, για να πάω στις ίδιες πόλεις που κοιτούσα να πάω πριν 6-7 χρόνια, τα 50-60 ευρώ είναι μόνο για τη μισή πτήση. Για ολόκληρη την πτήση είναι 100-120 ευρώ. Κι άλλα τόσα το γύρνα. Κι άλλα 40-50 ευρώ αν χρειαστεί να βάλω και βαλίτσα πέρα από χειραποσκευή.

Η Αθήνα έχει γίνει μια πόλη με ελάχιστες ανταποκρίσεις εντός Ευρώπης, με πολύ ακριβά ναύλα και με μια σειρά από δυσκολίες που με κάνουν κάθε φορά να μην ολοκληρώνω την αναζήτησή μου για προορισμούς και να ακυρώνω κάθε διάθεση για να ταξιδέψω στο εξωτερικό. Μπορεί να φαίνομαι υπερβολικός, αλλά έχετε στο νου πως ταξιδεύω σόλο, άρα κάποια έξοδα είναι αυξημένα για μένα, και χωρίς όμως αυτό, πάλι τα ποσά ξεφεύγουν. Ειλικρινά, σας φαίνεται λογικό να καλείται κάποιος να δώσει 700 ευρώ μίνιμουμ για 3 μέρες πριν καν πάει στον προορισμό; Άρα, με τα έξοδα που θα κάνει εκεί, μιλάμε για ένα 1000άρικο κι αυτό με οικονομικές επιλογές, αλλά και αξιοπρεπείς. Γιατί ναι, μπορεί να βρεθεί ξενοδοχείο ή κατάλυμα με 40 ευρώ το βράδυ, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία θα είναι επίφοβο και το κατάλυμα και η περιοχή στην οποία θα βρίσκεται.

Αν δε σας έχω πείσει για το αφόρητο του να ταξιδεύεις αεροπορικώς από την Αθήνα προς το εξωτερικό, πάμε να σας τα κάνω breakdown για να μου πείτε αν είμαι υπερβολικός ή όχι.

Υπάρχουν 4 παράμετροι για να κριθεί πόσο βολική είναι μια πόλη για ταξίδια στο εξωτερικό. Και στις 4 παραμέτρους, η Αθήνα δεν αγγίζει έστω το υποφερτό.

Αθήνα-ανταποκρίσεις-ναύλα

1. Τιμές στα αεροπορικά. Αυτή τη στιγμή, αν κοιτάξετε για πτήσεις στο τέλος Μαΐου στη Skyscanner, οι πιο φθηνές είναι σε ιταλικές πόλεις. Η Μπολόνια και το Μπάρι είναι οι πιο φθηνές, με το Μπάρι να έχει πτήση με Ryanair από 57 ευρώ. Ωραία πόλη το Μπάρι και με ωραία μέρη τριγύρω να δείτε. Να πάτε. Αλλά πόσες φορές να πάει κανείς στο Μπάρι, τη Μπολόνια ή την Ιταλία; Και οι Βρυξέλλες έχουν νορμάλ τιμή, στα 120 ευρώ/Με πτήση επιστροφής 8 και 30 το πρωί όμως. Να δούμε και δύο ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.  Μαδρίτη και Παρίσι. Στην ισπανική πρωτεύουσα το μίνιμουμ αεροπορικών είναι τα 300 ευρώ για απευθείας πτήση, με την πτήση προς εκεί να είναι στις 6:50 το πρωί. Στο Παρίσι η χαμηλότερη είναι στα 174 ευρώ, αλλά πετάς από Αθήνα 6:35 το απόγευμα, φτάνεις Παρίσι  9 και 30, καλές 10 και κάτι στο ξενοδοχείο, το οποίο το έχεις πληρώσει για ολόκληρη μέρα.

2. Οι ώρες των πτήσεων. Μπορεί εν τέλει να βρεις κάποιες σχετικά νορμάλ τιμές σε αεροπορικά. Να, τα 175 ευρώ, στη σημερινή εποχή και με όσα συμβαίνουν, δεν τα λες κακή τιμή. Άντε με τη βαλίτσα να πάει το σύνολο στα 230. Παλεύεται. Τι να το κάνω όμως αν πρέπει να ξυπνήσω στις 4 τη νύχτα, να πάρω ταξίδι για αεροδρόμιο και να δώσω 50-55 ευρώ; Οκ, αυτό δεν είναι το χειρότερο, γιατί μπορείς να πας με το αμάξι και να το παρκάρεις και να δώσεις το πολύ 15 ευρώ για 3 ημέρες. Το χειρότερο είναι ότι θα είσαι άυπνος, θα κουτσοκοιμηθείς στο αεροπλάνο, αλλά πολύ άβολα, θα φτάσεις 9 και κάτι ή 10 το πολύ στον προορισμό σου και θα περιφέρεσαι σαν την άδικη κατάρα, άυπνος και κουρασμένος, για 4 ώρες, μέχρι να μπορείς να κάνεις check-in. Αν, από την άλλη, πετάς απόγευμα από Αθήνα, θα φτάσεις αργά βράδυ στην πόλη που πας και θα έχεις πληρώσει μια μέρα ξενοδοχείου για το τίποτα. Αν, επίσης, η πτήση επιστροφής είναι νωρίς το πρωί, ισχύει το ίδιο. Αν είναι αργά το βράδυ, θα αφήσεις το δωμάτιο στις 11-12 το πρωί το πολύ και για ένα 6ωρο-7ωρο τουλάχιστον, θα περιφέρεσαι και δε θα μπορείς να κάνεις ένα μπάνιο ή να πας μια τουαλέτα.

3. Οι πτήσεις με ανταπόκριση. Άλλο βάσανο εδώ. Άντε και βρίσκεις «παλέψιμες» τιμές στα εισιτήρια, άντε και βρίσκεις κάπως οκ ώρες πτήσεων. Αν τα βρεις αυτά, κάποιο λάκκο έχει η φάβα κι αυτός είναι ότι η πτήση δεν πάει απευθείας, αλλά με ανταπόκριση. Είτε κάνετε στάση για λίγες ώρες σε ενδιάμεσο σταθμό όπου θα κατέβεις, θα πρέπει να πας να παραλάβεις τη βαλίτσα σου και μετά να ξαναμπείς στο ίδιο αεροπλάνο στην ίδια πύλη ή, χειρότερα, πρέπει να βγεις, να πας σε άλλη πύλη και να πάρεις άλλο αεροπλάνο. Αν η απόσταση μεταξύ της προσγείωσης και της νέας απογείωσης είναι 2 ώρες, έχεις το άγχος να προλάβεις. Αν δεν είναι 2 ώρες, καταλήγεις να πετάς ουσιαστικά 6-7 ώρες για να πας από την Αθήνα στη Φλωρεντία. Να μη βάλουμε τις, πολύ συχνές πια, καθυστερήσεις.

4. Ξενοδοχεία/Καταλύματα: Εδώ υπάρχουν αστερίσκοι. Όταν πας σε μια πόλη, θες να ζεις κάπου κεντρικά για να περπατάς και να μη χρειάζεσαι μέσα ή ταξί. Ηθικά μιλώντας, το να πάρω ένα Airbnb κατάλυμα σε κεντρικό σημείο, δεν το στηρίζω, γιατί τα Airbnb πιέζουν αρκετά τους ντόπιους. Οπότε θα προτιμήσω ένα ξενοδοχείο. Εκεί κι αν επικρατεί παράνοια. Δίνεις 100 ευρώ τουλάχιστον τη βραδιά για να καταλήξεις να μείνεις σε 15-16 τετραγωνικά και να μη μπορείς να κουνηθείς στο δωμάτιο. Κι αν θες 20 τετραγωνικά και πάνω, τότε η τιμή διπλασιάζεται.

5. Έχει εμφανιστεί μια νέα «πονηριά» των αεροπορικών διεθνώς, το λεγόμενο Fair Travel Promise, σύμφωνα με την οποία οι αεροπορικές μπορούν να αυξήσουν την τιμή του εισιτήριου μας ή να τη μειώσουν, ανάλογα με το κόστος εφοδιασμού σε καύσιμα. Αυτό εμφανίστηκε τον Μάρτιο λόγω της κατάστασης στα Στενά του Χορμούζ και της τιμής που μπορεί να έχουν τα καύσιμα, οπότε μπορεί στο ξαφνικό να σου χρεωθούν 14 ευρώ έξτρα -αυτό είναι το ποσό που αναφέρει για παράδειγμα η Volotea, αλλά πιθανώς να είναι και παραπάνω από 14 ευρώ. Λένε οι αεροπορικές ότι αν τελικά είναι φθηνότερος ο εφοδιασμός, τότε μπορεί να πέσει η τιμή του εισιτηρίου και να επιστρέψουν τη διαφορά. Το πιστέψαμε. Το χειρότερο είναι ότι λόγω αυτού, έχουν βάλει το δικαίωμα δωρεάν αλλαγών, ακόμα και ακύρωσης, ως και 4 ώρες πριν την πτήση, αλλά τα λεφτά δεν επιστρέφονται ως λεφτά, αλλά ως credits, δηλαδή ως vouchers για την επόμενη κράτηση.

Λογικά θα υποστηρίξει κάποιος ότι δε γίνεται να τα θες όλα δικά σου σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Ή θα πρέπει να πληρώσεις πολλά για να είσαι όσο πιο κοντά στο ιδανικό ή να υποστείς μια ταλαιπωρία. Σας φαίνεται λογικό όμως να πας ένα ταξίδι για 3-4 μέρες και να γυρνάς πιο κουρασμένος από ό,τι έφυγες ή με άδειες τσέπες και να χρειάζεσαι 2-3 μήνες για να ρεφάρεις κάπως τα όσα ξόδεψες; Και σκεφτείτε πως μιλάμε μόνο για 3-4 μέρες. Αν πάμε σε 5 ή σε 6 μέρες, ανεβαίνει πολύ πιο πάνω το κόστος.

Ξέρω, φαίνομαι αρκετά γκρινιάρης και μίζερος και όλα του γάμου δύσκολα. Ειλικρινά, προτιμώ να δώσω 200 ευρώ τη βραδιά σε ένα ξενοδοχείο και να έχω ένα άνετο δωμάτιο και κάποιες παροχές, παρά να δώσω 70 ευρώ στο ξενοδοχείο και 300-400 ευρώ στα αεροπορικά. Επομένως, δεν είναι θέμα μιζέριας. Αλλά ρεαλισμού και λογικής. Η Αθήνα είναι μια παντελώς άβολη πρωτεύουσα για ταξίδι στο εξωτερικό, αν έχεις μισθό Ελλάδας κι όχι Γερμανίας, Γαλλίας ή Ιταλίας. Και σε περίοδος με ενεργειακή κρίση και έλλειψη στα καύσιμα, όπως τώρα, γίνεται ακόμα περισσότερο. Ένα τρένο που θα ταξίδευε στην Ευρώπη θα έλυνε πολλά ζητήματα, αλλά ούτε αυτό μπορούμε να κάνουμε. Έτσι, τι μας μένει; Το νησί. Να ακουμπήσουμε στο εκεί ξενοδοχείο 150 ευρώ τη βραδιά, για να έχουμε να λέμε ότι βλέπουμε θάλασσα.

 

Διαβάστε ακόμη: Τα 5 κακά της μοίρας του Greek Summer

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top