
Ο Μικ Τζάγκερ είναι ένα επιστημονικό θαύμα. Ή μήπως ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής; (Photo credits: Toni Kurz/Mick Jagger Instagram)
Ξέρετε ποια είναι τα καλύτερα παραδείγματα προς μίμηση; Όχι αυτοί που έχουν από την αρχή της ζωής τους πειθαρχία και κάνουν σταθερά κάτι ωφέλιμο για το σώμα τους. Αλλά αυτοί που είναι γήινοι, με τους οποίους μπορούμε να ταυτιστούμε, αυτοί που κάνουν σφάλματα και που χρειάζεται να περάσουν μέσα από αλλεπάλληλα λάθη για να βάλουν την πειθαρχία της φροντίδας στη ζωή τους. Πάντοτε θα θαυμάζουμε τους Τζέισον Στέιθαμ αυτού του κόσμου, αλλά θα ταυτιζόμαστε περισσότερο με περιπτώσεις όπως αυτή του Μικ Τζάγκερ.
Ο Μικ Τζάγκερ είναι ένας θρύλος της ροκ, της παγκόσμιας μουσικής εν γένει, με 6 και κάτι δεκαετίες στην πλάτη του, που έζησε από χρυσές ως πολύ χρυσές εποχές. Ως νέος που παρασύρεται από τη δόξα και τις γυναίκες που τον περιτριγύριζαν, αφέθηκε στα ναρκωτικά και δεν φρόντιζε το σώμα του. Πίστευε, όπως όλοι μας, πως είναι αθάνατος, πως δε θα πάθει τίποτα και όλα αυτά που πιστεύουμε οι άνθρωποι στα 20 και τα 30 μας, που κάνουμε κραιπάλες.
Στα 40 του, ο Μικ Τζάγκερ κατάλαβε ότι αν συνεχίσει έτσι, δε θα μακροημερεύσει, οπότε, σύμφωνα με όσα έχει πει και ο ίδιος, σταμάτησε τα ναρκωτικά -οκ, δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι στα 80s, στα χρυσή εποχή των ναρκωτικών για τις μπάντες, ο Τζάγκερ έμεινε καθαρός- και άρχισε να φροντίζει το σώμα του παραπάνω.
Για την οικονομία της κουβέντας, να πούμε ότι αυτό δεν το έκανε στα 40s του, αλλά στα 50s του. Κάπου εκεί έβαλε και τη γυμναστική για τα καλά στη ζωή του, όχι για να γίνει «χτιστός», όπως πολλοί, αλλά για να μπορεί να διατηρεί την αντοχή του, την ενέργειά του και να ξέρει πως θα μπορεί να προσφέρει σε κάθε θεατή που θα πάει σε συναυλία των Rolling Stones την ίδια εμπειρία. Δε θέλησε ποτέ να βρεθεί σε συναυλία και να απογοητεύσει τους θαυμαστές του.
Έτσι, από τότε μέχρι σήμερα, σε αυτές τις 3 και κάτι δεκαετίες της ζωής του -έκλεισε τα 83 την Κυριακή- ο Μικ Τζάγκερ δραστηριοποιείται σε κάτι τις 6 από τις 7 ημέρες της εβδομάδας και αυτό του επιτρέπει να αντέχει να διανύει 19 χιλιόμετρα σε κάθε του συναυλία! Ω ναι, καλά διαβάζετε, τόσο διανύει περπατώντας, σπριντάροντας, χορεύοντας και τρέχοντας πάνω στη σκηνή. Το διανοείστε; Όταν ο μέσος θεατής σε συναυλία των Rolling Stones βρίσκεται πολύ κάτω από τα 8 χιλιόμετρα και ο πιο δραστήριος του κοινού θα φτάσει λίγο πάνω από τα 8 χιλιόμετρα, ο Τζάγκερ κάνει το υπερδιπλάσιο.
Ποιο είναι το «μυστικό» του Μικ Τζάγκερ;
Αυτό που αξίζει να καταλάβουμε, και που πιθανότατα έκανε τον Λένι Κράβιτζ να εμπνευστεί πριν 15-20 χρόνια από τον Τζάγκερ, είναι ότι δε γυμνάζεται για να φαίνεται ωραίος, για να έχει μούσκουλα, αλλά γιατί έχει ευθύνη. Αντιλαμβάνεται πως κάθε συναυλία των Rolling Stones στηρίζεται πάνω του και αν ο ίδιος δεν αντέξει, αν η κούραση τον βγάλει off έστω και για μία συναυλία της περιοδείας, άνθρωποι θα βρεθούν σε δύσκολη θέση. Ο καθένας μας οφείλει να βρει το λεγόμενο drive του, το κίνητρό του, αυτό που πιστεύει ότι θα τον διατηρήσει όσο πιο πιστά γίνεται στο μονοπάτι του. Κι ο Μικ Τζάγκερ αυτό έκανε και κάνει. Πορεύεται με τη σκέψη πως αν σταματήσει, τότε θα πεθάνει. Δεν είναι μια υπερβολή ή απλά μια φιλοσοφία. Είναι αποδεδειγμένο πως όταν αφήσεις το σώμα σου να πάρει την κατηφόρα, εκεί είναι που αρχίζει η αποσύνθεσή του και φτάνεις πιο κοντά στον θάνατο.
Αν λοιπόν αναζητάμε για ένα μυστικό, το πιο βασικό, είναι η επιλογή της πειθαρχίας, η επιμονή στο πλάνο, στο μονοπάτι που διαλέγεις και το οποίο η επιστήμη έχει σφραγίσει ότι είναι το καλύτερο δυνατό για το σώμα σου.
Με αυτή τη βάση, πάει στα επόμενα ο αειθαλής Μικ. Εν αρχή ην η διατροφή.
Τι θα πει αυτό; Πως οτιδήποτε θα τον οδηγήσει πέρα από τις 28 ίντσες που θέλει να είναι η περίμετρος της μέσης του (περίπου 70 εκατοστά), δεν έχει θέση στο φαγητό του. Έτσι, οι επεξεργασμένες τροφές και η ζάχαρη δε βρίσκονται ούτε σε cheat meal. Που δεν έχει καν τέτοιο ο Μικ Τζάγκερ. Κάθε μέρα σταθερή. Καθαρή πρωτεΐνη, κοτόπουλα ή ψάρια, καστανό ρύζι, κινόα, μεγάλες ποσότητες αβοκάντο, ξηροί καρποί, δημητριακά, φρούτα, τέλος. Ό,τι «ζάχαρη» χρειάζεται, θα την πάρει από τα φρούτα. Και, το πιο εντυπωσιακό, εδώ και πολλά χρόνια έχει κόψει κάθε τι αλκοολούχο. Το χόρτασε και το αλκοόλ, άλλωστε, στη ζωή του, στα χρόνια της νιότης.
Η διατροφή είναι τα πάντα σε ό,τι στόχο κι αν έχεις. Όση γυμναστική και να κάνεις, αν δεν θρέφεσαι όπως απαιτεί ο στόχος, δε θα δεις αποτέλεσμα, εκτός κι αν έχεις φανταστικά γονίδια.
Αφού κάνει αυτά, έρχεται και η γυμναστική.
View this post on Instagram
Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα
Κάθε Δευτέρα, θα τρέξει κάπου μεταξύ 8-12 χιλιόμετρα και μετά θα ακολουθήσουν 45 λεπτά kickboxing για να συντηρήσει τα αντανακλαστικά του, την ελαστικότητά του, την απόκρισή του.
Τις Τρίτες το πρόγραμμά του περιλαμβάνει 60 λεπτά χορού, συνήθως μπαλέτου και στη συνέχεια 30 λεπτά γιόγκα.
Κάθε Τετάρτη, σειρά παίρνουν η ποδηλασία για περίπου 60 λεπτά και μετά κάνει ένα πρόγραμμα ασκήσεων για το upper body, με διάρκεια 45 λεπτά.
Η Πέμπτη περιλαμβάνει 45 λεπτά κολύμβηση και ένα πρόγραμμα 30 λεπτών που εστιάζει στο core stability, δηλαδή στην συντήρηση της δύναμης και της ισορροπίας του κυρίως κορμού του σώματος. Ασκήσεις όπως τα planks ή τα squats έχουν κυρίως αυτή τη χρησιμότητα.
Την Παρασκευή το πλάνο του λέει 90 λεπτά εξάσκηση σε χορογραφίες που λειτουργούν ως τεστ αντοχής και 45 λεπτά πιλάτες.
Η χαλάρωση έρχεται το Σάββατο με μισή ώρα περπάτημα ή χαλαρό τρέξιμο ή ποδήλατο και στη συνέχεια διαλογισμό.
Και την Κυριακή ξεκουράζεται πλήρως.
Συνοψίζοντας, όχι δεν είναι παιχνιδάκι αυτό που κάνει ο Μικ Τζάγκερ. Όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά κυρίως για οποιονδήποτε μέσο 80άρη. Και 70άρη. Και 60άρη. Και 50άρη. Ακόμα και 20άρη. Είναι πολύ εύκολο να αφοσιωθείς σε όλο αυτό όταν ξέρεις πως από μία συναυλία σου θα πάρεις 1 εκατομμύριο δολάρια, για παράδειγμα. Κι όταν έχεις αυτά τα λεφτά, είναι πιο εύκολο να έχεις πρόσβαση σε καθαρές, σε υγιεινές τροφές. Γιατί η διατροφή που ακολουθεί ο Τζάγκερ, είναι ακριβή. Πιο ακριβή σε σχέση με το να έτρωγε επεξαργασμένα. Κάτι που δείχνει και πόσο στρεβλά έχει φτιαχτεί ο κόσμος μας. Ακόμα κι ένας 20άρης, που έχει τις αντοχές τις σωματικές, δε θα μπορούσε να πετύχει τις επιδόσεις και την αντοχή του Μικ Τζάγκερ. Αλλά, ακριβώς επειδή έχει υπάρξει τρωτός και τον έχουμε δει στα πιο ευάλωτά του, μπορούμε να ταυτιστούμε μαζί του και να ελπίζουμε πως κάπου στα 50 μας θα μας βρει κι εμάς αυτή η επιφοίτηση.




