Το οδοιπορικό ενός Έλληνα από το Μαρακές στη Σαχάρα

Ο Δημήτρης Κλεάνθους μας ταξιδεύει στο Μαρόκο και μας καθοδηγεί στις πόλεις και τις ερήμους του.

Το ταξίδι στο Μαρόκο ξεκίνησε από το Μαρακές, µια πόλη γεµάτη ενέργεια και µυρωδιές που δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, το κάνει χωρίς πρόθεση. Από την πρώτη στιγµή, καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι σε έναν τόπο µε βαθιά ταυτότητα, όπου η καθηµερινότητα και η παράδοση συνυπάρχουν χωρίς να εξηγούνται.

Έµεινα σε ένα riad, τα παραδοσιακά µαροκινά σπίτια µε εσωτερική αυλή. Από έξω µοιάζουν κλειστά, σχεδόν αυστηρά. Από µέσα, όµως, αποκαλύπτουν έναν διαφορετικό κόσµο, εσωτερικές βεράντες, φυτά, φως που πέφτει κάθετα, ησυχία. Είναι αρχιτεκτονική στραµµένη προς τα µέσα , όπως και οι άνθρωποι της πόλης.

Αριστερά: Γυναίκα στη Μεδίνα στο Μορόκο. Δεξιά: Χαρακτηριστικό σπίτι riad στη Μεδίνα.

Φωτογραφικά αλλά και σαν οπτικό θέαµα είναι µοναδικό.Το Μαρακές είναι χτισµένο σε αποχρώσεις ώχρας. Το χρώµα της γης κυριαρχεί παντού και δίνει στην πόλη µια ενιαία, σχεδόν µονολιθική εικόνα.

Ναός και το Παλάτι Μπαχία στο Μαρακές.

Οι ναοί είναι επιβλητικοί, όχι µόνο στο µέγεθος αλλά και στη θέση τους µέσα στην καθηµερινότητα. Η θρησκεία δεν είναι διακοσµητική. Είναι παρούσα, ορατή, οργανωτική δύναµη. Οι φωνές από τα minarets ορίζουν τον χρόνο. Δεν τις αγνοείς, προσαρµόζεσαι.

Στους δρόµους και στις αγορές, τα βλέµµατα των ανθρώπων είναι άµεσα. Δεν είναι τουριστικά, ούτε φιλτραρισµένα. Υπάρχει µια αλήθεια σε αυτά, µια αξιοπρέπεια. Στις αγορές έξω από τη Μεδίνα, η πολυπολιτισµικότητα γίνεται ξεκάθαρη: ντόπιοι, ταξιδιώτες, Αφρικανοί, Ευρωπαίοι, όλοι συνυπάρχουν σε έναν χώρο που λειτουργεί εδώ και αιώνες µε τους ίδιους περίπου κανόνες.

Η Καζαµπλάνκα είναι µια εντελώς διαφορετική εµπειρία. Πιο σύγχρονη, πιο απλωµένη, λιγότερο «ροµαντική», αλλά σηµαντική για να καταλάβεις το σηµερινό Μαρόκο. Είναι οικονοµικό και αστικό κέντρο, µε έντονο ρυθµό και λιγότερη εξωστρέφεια προς τον επισκέπτη.

Το Hassan II Mosque στο Μαρακές.

Εκεί, όµως, δεσπόζει το Hassan II Mosque. Ένα από τα µεγαλύτερα τεµένη στον κόσµο, χτισµένο κυριολεκτικά πάνω στον Ατλαντικό. Η αρχιτεκτονική του είναι αυστηρή, καθαρή, σχεδόν απόλυτη. Δεν λειτουργεί ως αξιοθέατο, λειτουργεί ως δήλωση πίστης και δύναµης. Στέκεσαι µπροστά του και νιώθεις το µέγεθος όχι µόνο του κτιρίου, αλλά και της ιδέας που εκπροσωπεί.

Η πόλη Εσσαουίρα (στο δυτικό άκρο του Μαρόκο) έχει πολλούς ψαράδες κι ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα.

Οι λιγότερο γνωστές πόλεις και χωριά του Μαρόκο

Η Εσσαουίρα ήταν ο επόµενος σταθµός και έφερε την πρώτη αίσθηση ελευθερίας στο ταξίδι. Ο ωκεανός αλλάζει τα πάντα. Ο αέρας, το φως, οι ρυθµοί. Ξεκίνησα πριν την ανατολή για να δω τους ψαράδες να επιστρέφουν. Η αυγή βρίσκει το λιµάνι ζωντανό, µε ανθρώπους που δουλεύουν όπως δούλευαν πάντα. Δεν υπάρχει βιασύνη, µόνο επανάληψη και εµπειρία.

Αργότερα, στην ακτή, η αίσθηση ανοίγει. Στην παραλία Sidi Kaouki υπάρχουν πολλές δραστηριότητες που µπορείς να κάνεις ως επισκέπτης. Surfing αλλά και ιππασία δίπλα στον εκεανό. Η θάλασσα δεν είναι φόντο. Είναι παρουσία. Η Εσσαουίρα έχει κάτι απλό και ειλικρινές. Δεν προσπαθεί να κρατήσει τον επισκέπτη, τον αφήνει να φύγει. Ίσως γι’ αυτό λειτουργεί τόσο καλά.

Πωλητής στο Aït Benhaddou, χωριό (δεξιά) στο κέντρο του Μαρόκο, νότια της πρωτεύουσας Μαρακές.

Το Άιτ Μπεν Χαντού µοιάζει να ανήκει σε άλλη εποχή. Μια χωµάτινη πόλη (κάσµπα) χτισµένη από το ίδιο υλικό µε το τοπίο γύρω της. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί δεν παίζουν ρόλους. Σε καλωσορίζουν στον κόσµο τους µε φυσικότητα, χωρίς σκηνοθεσία. Περπατώντας στα στενά, νιώθεις ότι κάθε τοίχος κουβαλά ιστορία, όχι για να τη δείξει, αλλά επειδή δεν µπορεί να την αποβάλει.

Ντόπιοι και πωλητές στο Ρουσάνι.

Στο δρόµο για την έρηµο Μερζούγκα βρίσκεται το χωριό Ρισάνι, µε το µεγάλο ενδιαφέρον να έχει το τοπικό του µάρκετ (σουκ). Η πρώτη ύλη είναι το κύριο συστατικό που βρίσκεις από άκρη σ’ άκρη στην αγορά. Μεταλλουργοί, τεχνίτες, πωλητές. Ο ήχος του µετάλλου, οι µυρωδιές, η ένταση της διαπραγµάτευσης. Σε αυτές τις αγορές µπορείς να βρεις τα πάντα αλλά κυρίως βρίσκεις ανθρώπους που γνωρίζουν απόλυτα αυτό που κάνουν. Δεν υπάρχει επίδειξη, µόνο τεχνική και εµπειρία.

Μεταλλουργοί και τεχνίτες στο σουκ (τοπική αγορά) στο χωριό Ρισάνι

Η κοιλάδα Dades λειτουργεί σαν µετάβαση. Το τοπίο γίνεται δραµατικό και απόλυτα κινηµατογραφικό. Το φαράγγι Toddra δεσπόζει επιβλητικό και το iconic Tizi n Tichka συνδέει το raw σκηνικό µε την ανθρώπιµη παρέµβαση. Βράχια, δρόµοι που ελίσσονται, χωριά που εµφανίζονται ξαφνικά. Είναι η µαγεία της διαδροµής που σε κάνει να απορροφάς κάθε εικόνα.

Το φαράγγι Toddra δεσπόζει επιβλητικό και το iconic Tizi n Tichka συνδέει το raw σκηνικό µε την ανθρώπιµη παρέµβαση.

Και η διαδροµή ολοκληρώνεται, µε την έρηµο Μερζούγκα, έναν από τους πιο διάσηµους αµµόλοφους στην έρηµο Σαχάρα.

Η είσοδος στην έρηµο γίνεται µε καµήλες, το ιερό ζώο των νοµάδων. Δεν είναι µέσο µεταφοράς, είναι σύντροφος. Ο τρόπος που τις φροντίζουν και τις σέβονται είναι ενδεικτικός της σχέσης τους µε τη φύση. Σε µεταφέρουν αργά, σταθερά, µέχρι τη σκηνή σου. Εκεί, όλα απλοποιούνται. Δεν υπάρχει θόρυβος, µόνο χώρος και χρόνος. Η εναλλαγή νέας πληροφορίας και µινιµαλισµού βρίσκεται σε απόλυτη ισορροπία.

Ο διάσημος λόφος στην έρημο Μερζούγκα.

Το βράδυ, κάτω από έναν ουρανό γεµάτο αστέρια, καταλαβαίνεις ότι το Μαρόκο δεν είναι προορισµός. Είναι εµπειρία.

Το φωτογραφικό αυτό ταξίδι είναι µία γεύση. Μία πρώτη γεύση, από αυτό που βλέπεις σαν ζωή, από αυτό που είναι πραγµατικά η ζωή, από ό,τι υπάρχει πίσω από τον κόσµο που νόµιζες πως ήξερες.

Όταν ξεκίνησα αυτό το φωτογραφικό οδοιπορικό ήθελα να αποτυπώσω τους ανθρώπους και την αλήθεια τους µέσα στο περιβάλλον που ζουν.

Όταν τελείωσε αυτό το ταξίδι, όµως, κατάλαβα πως δεν πήρα µόνο εικόνες φεύγοντας αλλά και διαφορετικό ρυθµό αντίληψης. Γιατί κάθε ταξίδι εξερεύνησης σε εξελίσσει και µέσα από τον φακό αλλάζεις και ο ίδιος.

* Ακολουθήστε τον Δημήτρη Κλεάνθους εδώ για περισσότερες ταξιδιωτικές φωτογραφίες.

Διαβάστε ακόμη: Το Ιράν της Αθηνάς Τζίμα

TAGS :
Αφρική Μαρόκο φωτογραφίες

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook