Πασχίζεις κι εσύ να είσαι «performative male»;

Performative male: αυτός που συμπεριφέρεται και εκφράζει νοοτροπίες που θεωρεί ότι θα τον κάνουν αρεστό σε ένα περιβάλλον. Συνήθως, είναι αυτός που τσεκάρει τα κουτάκια που θέτουν γυναίκες, ιδίως liberal αριστερές. Ενίοτε, όμως, υπηρετεί και τη ματσίλα. (Εικονογράφηση: Andro)

Είχα πάει τις προάλλες στο σπίτι μιας φίλης και πρότεινε να μου φτιάξει matcha. Δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και είχα την περιέργεια καθώς το έβλεπα να παίζει αρκετά σαν trend. Η συγκεκριμένη είχε και ένα μηχάνημα που έφτιαχνε αφρόγαλα, επομένως μου έφτιαξε ένα matcha latte.

Έβγαλε μια σκόνη και την έβαλε σε ένα γουδί την οποία την ανακάτεψε με λίγο νερό. Το εργαλείο που χρησιμοποίησε για να το ανακατέψει, μα το θεό, μου θύμιζε ένα πινέλο που είχε ο παππούς μου και χρησιμοποιούσε κάθε πρωί στο ξύρισμα για να απλώνει τον αφρό στο πρόσωπό του.

Διαβάστε ακόμη: «Γιατί δεν πληρώνω ποτέ στο πρώτο ραντεβού»

Εν πάση περιπτώσει, μου το έδωσε να δοκιμάσω. Η γεύση ήταν σα να είχες πάρει λίγο χώμα και να το είχες ανακατέψει με γάλα. Δε ξέρω γιατί το πίνει ο κόσμος – αν έχει θρεπτική αξία ή προκαλεί κάποιο αίσθημα ευεξίας – αλλά γευστικά αυτό το οποίο έπινα ήταν απαίσιο. Ήταν τόσο χάλια που δε μπορούσα να πιω ούτε το μισό από ευγένεια.

Πώς γίνεσαι Performative male;

Ίσως η απέχθεια μου για το matcha ήταν μια ένδειξη ότι δεν είμαι ένας… performative male, όσο και αν έχουν προσπαθήσει να μου το προσάψουν ανά καιρούς.

Ο ιντερνετικός αυτός όρος έχει γίνει viral τον τελευταίο καιρό και απευθύνεται σε άνδρες οι οποίοι κάνουν “perform”, υιοθετούν συμπεριφορές και συνήθειες για να είναι αρεστοί σε γυναίκες, και ως επί το πλείστον liberal -με την αμερικανική έννοια- αριστερές γυναίκες.

Matcha latte, μεταχειρισμένα ρούχα, tote bag, ακουστικά με καλώδιο και ένα φεμινιστικό βιβλίο ανά χείρας είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά του performative male. Ναι, έχει αρκετά κοινά με τον hipster, απλώς η διαφορά είναι ότι ο performative male είναι κυρίως woke, προοδευτικός πολιτικά και δευτερευόντως trend-seeker.

Ωστόσο, ο όρος performative male είναι ετεροκαθορισμός και μάλιστα υποτιμητικός. Αποδίδεται σε άνδρες για να τους κατηγορήσουν για νοοτροπίες και συμπεριφορές τις οποίες οι ίδιοι δεν πιστεύουν και το κάνουν αποκλειστικά και μόνο για να αρέσουν στις γυναίκες.

Η κατηγορία «δεν το κάνεις επειδή αρέσει σε εσένα, αλλά για να φανείς κουλ» είναι συχνή. Η ίδια η μόδα περιστρέφεται γύρω από τάσεις τις οποίες κάποια άτομα τις ακολουθούν μιμητικά, απλώς και μόνο για να φαίνονται κουλ. Τα όρια μεταξύ «κάνω κάτι γιατί μου αρέσει» και «κάνω κάτι γιατί είναι μόδα» δεν είναι ευδιάκριτα ούτε στην προκειμένη περίπτωση.

Στην πραγματικότητα κομμάτι της ευτυχίας μας εξαρτάται από την άποψη που έχουν οι άλλοι για εμάς. Όσο και αν θέλουμε να το παίζουμε ανεξάρτητοι και ισχυρές προσωπικότητες χαιρόμαστε όταν κάποιος μας κάνει ένα κομπλιμέντο. Όταν μάλιστα αυτό μας βοηθάει στο να ρίχνουμε και γυναίκες, τότε το πράγμα σοβαρεύει.

Πριν ενάμιση χρόνο περίπου είχα αφήσει mullet. Χαίτη. Δεν ήμουν σίγουρος αν μου άρεσε σαν κούρεμα· ήθελα να το δοκιμάσω, ή τουλάχιστον έτσι έλεγα στον εαυτό μου. Με τον καιρό κατάλαβα ότι σαν κούρεμα ποτέ δε μου άρεσε και δεν το έκανα για μένα, αλλά για το πώς με έβλεπαν οι άλλοι.

Και παρότι αυτό μοιάζει με την επιτομή του performance, δεν είμαι βέβαιος ότι είναι και τόσο κατακριτέο. Όταν το performance περιορίζεται σε μια στυλιστική επιλογή – και δεν είναι το σύνολο της ταυτότητάς μας ή μια πολιτική ιδεολογία – λειτουργεί ως τρόπος να δοκιμάζουμε εκδοχές του εαυτού μας, μέχρι να βρούμε ποιες μας χωράνε.

Το Spotify Wrapped

Στις αρχές Δεκεμβρίου κυκλοφορεί κάθε χρόνο το Spotify Wrapped. Κάθε Δεκέμβρη, ο κόσμος ανεβάζει τους κορυφαίους καλλιτέχνες που άκουσαν μέσα στη χρονιά.

Δεν πίστευα ποτέ ότι συνέβαινε, μέχρι που γνώρισα άτομα που άφηναν το βράδυ το Spotify ανοιχτό να παίζει, απλώς για να διαμορφώσουν τεχνητά τους top καλλιτέχνες τους. Ατελείωτες playlist με είδη μουσικής και artists που ταιριάζουν στην ταυτότητα που θέλουν να προβάλλουν στον κόσμο.

Αν κάποιος θέλει να το παίξει στο Instagram underground raver, δε μπορεί να παρουσιάσει most streamed artist τον Νότη Σφακιανάκη. Για κάποιους πλέον δεν έχει καν αξία η μουσική, αλλά τι λέει η μουσική που ακούνε για αυτούς. Παίρνουν ένα προσωπικό είδος έκφρασης, όπως η μουσική, και δημιουργούν μια επίπλαστη ταυτότητα για να φανούν ξεχωριστοί και ψαγμένοι.

Και πριν προλάβω να κατηγορήσω τους performative ανθρώπους του Spotify, έπιασα τον εαυτό μου να κάνω κάτι παρόμοιο, από την αντίθετη μεριά. Προσωπικά, ποτέ στο παρελθόν δεν ανέβασα story το Spotify Wrapped μου και ο λόγος ήταν συγκεκριμένος· επειδή κάθε χρόνο έβγαινε most listened artist ο Snik.

Όσο και αν βαϊμπάρω όταν ακούω Snik, δεν θεωρώ τη θεματολογία και την αισθητική του αντιπροσωπευτική του χαρακτήρα μου. Με άλλα λόγια δεν ταίριαζε με την εικόνα που ήθελα να προβάλλω ο ίδιος για τον εαυτό μου στα social media. Είναι όμως ζήτημα performance; Από ποιο σημείο και μετά η μουσική που καταναλώνουμε χαρακτηρίζει τον χαρακτήρα μας;

Ένα άτομο μπορεί μέσα στη μέρα του να στοχάζεται διαβάζοντας ποίηση και φιλοσοφία και το βράδυ να βλέπει και να γελάει με βιντεάκια του Βάρδου με το Red Dragon στον Αρχηγό ή να κουοτάρει Gio Kay και να λέει «νοτροπία μπρα». Το να καταναλώνει κάποιος μια μορφή κόντεντ δε σημαίνει ότι όλη του η ταυτότητα περιστρέφεται γύρω από αυτό.

Μπορεί τελικά να είμαστε όλοι performative. Άλλοι με matcha latte, άλλοι με mullet και άλλοι με ένα Spotify Wrapped που δεν ανέβηκε ποτέ. Ίσως να μην υπάρχει καν αυθεντική εκδοχή του εαυτού μας. Το πρόβλημα ίσως να μην είναι το performance, αλλά το να μη γνωρίζουμε πότε παίζουμε ρόλο και πότε μιλάμε σοβαρά.

TAGS :
social media Spotify άντρας φεμινισμός

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook