Ουναΐ: Αλαφούζε ζήσε 
Η ΑΕΚ συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα στελέχωσης και διαχείρισης 
Ο Παναθηναϊκός έχει βαλθεί να αποτρελάνει από νωρίς τους φιλάθλους του φέτος; 
Το σωστό και το λάθος με τον Κωνσταντέλια 
Σήμερα, ο Πιερλουίτζι Κολίνα συνεχίζει να υπηρετεί το ποδόσφαιρο, όχι πια μέσα στο γήπεδο, αλλά ως μέλος επιτροπών και τεχνικός σύμβουλος (φωτογραφία: imdb.com).
Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται έναν διαιτητή, φαντάζονται κάποιον αφανή, ίσως και κάπως απρόσωπο. Όχι όμως όταν πρόκειται για τον Πιερλουίτζι Κολίνα. Το έντονο βλέμμα, το χαρακτηριστικό ξυρισμένο κεφάλι και η αδιαπραγμάτευτη παρουσία του μέσα στον αγωνιστικό χώρο τον μετέτρεψαν σε έναν από τους λίγους διαιτητές που απέκτησαν σχεδόν «σταρ» υπόσταση. Πέρα από την εντυπωσιακή του φιγούρα, όμως, ήταν η ποιότητα της δουλειάς του που τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους διαιτητές όλων των εποχών.
Ο Πιερλουίτζι Κολίνα γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1960 στη Μπολόνια της Ιταλίας. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για τον αθλητισμό, κυρίως για το ποδόσφαιρο, το οποίο ξεκίνησε να παίζει σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Ωστόσο, δεν ήταν στο γρασίδι με τη μπάλα στα πόδια που θα ξεχώριζε, αλλά με τη σφυρίχτρα στο στόμα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στα Οικονομικά, αποφάσισε να παρακολουθήσει μαθήματα διαιτησίας. Ήταν μια απόφαση που θα άλλαζε τη ζωή του και θα επηρέαζε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Η ανέλιξή του ήταν γρήγορη και εντυπωσιακή. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90, είχε ήδη φτάσει να διευθύνει αγώνες στη Serie A και στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το 1995 έγινε διεθνής διαιτητής της FIFA και άρχισε να αποκτά φήμη για την αυστηρότητα, την καθαρή σκέψη και την ικανότητά του να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις με ηρεμία και κύρος.
Στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στη Βραζιλία και τη Γερμανία, το 2002.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του, τουλάχιστον στα μάτια του ευρύτερου κοινού, ήρθε το 2002, όταν επιλέχθηκε να διαιτητεύσει τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στη Βραζιλία και τη Γερμανία. Ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση ότι ο Πιερλουίτζι Κολίνα δεν ήταν απλώς ένας καλός διαιτητής, αλλά ο καλύτερος στον κόσμο. Χαρακτηριστικό είναι πως τόσο οι ποδοσφαιριστές όσο και οι φίλαθλοι και οι προπονητές αναγνώριζαν την ακεραιότητα και την αξιοπιστία του, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τη συγκεκριμένη θέση.
Λίγο νωρίτερα, το 1999, είχε διευθύνει έναν από τους πιο δραματικούς τελικούς Champions League όλων των εποχών, ανάμεσα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Μπάγερν Μονάχου, στο θρυλικό φινάλε του Καμπ Νου. Το γεγονός ότι κατάφερε να κρατήσει τον έλεγχο ενός τόσο έντονου και απρόβλεπτου παιχνιδιού τον εδραίωσε στη συνείδηση του κοινού.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Πιερλουίτζι Κολίνα ήταν η ανθρώπινη προσέγγισή του. Ποτέ δεν προσπάθησε να επιβάλει την εξουσία του με φωνές ή με αυταρχικότητα, αλλά με την παρουσία και την αξιοπρέπεια που ενέπνεε. Οι ποδοσφαιριστές δεν τον φοβούνταν – τον σέβονταν. Και αυτός ο σεβασμός δεν ήταν αποτέλεσμα του φόβου για τις αποφάσεις του, αλλά για την αίσθηση δικαιοσύνης που μετέδιδε.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Πιερλουίτζι Κολίνα ήταν η ανθρώπινη προσέγγισή του (φωτογραφία: RTE).
Παράλληλα, ήταν και ένας άνθρωπος με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και φιλοσοφική προσέγγιση για το ρόλο του διαιτητή. «Ο καλύτερος διαιτητής είναι αυτός που κανείς δεν θυμάται στο τέλος του αγώνα», έλεγε συχνά, παρόλο που ο ίδιος ήταν πάντα αδύνατον να περάσει απαρατήρητος.
Το 2005, ο Πιερλουίτζι Κολίνα αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη διαιτησία λόγω διαφωνιών με την ιταλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Η αιτία ήταν ένα χορηγικό συμβόλαιο που υπέγραψε με μια εταιρεία ανταγωνίστρια του επίσημου χορηγού του πρωταθλήματος. Η αποχώρησή του προκάλεσε απογοήτευση, αλλά και κύματα θαυμασμού, καθώς διατήρησε την ανεξαρτησία του μέχρι το τέλος.
Μετά το τέλος της ενεργού του καριέρας, δεν εξαφανίστηκε. Αντιθέτως, έπαιξε κομβικό ρόλο ως επικεφαλής διαιτησίας της UEFA και αργότερα της FIFA. Από τη νέα του θέση, ασχολήθηκε ενεργά με την επιμόρφωση των διαιτητών και την εφαρμογή τεχνολογιών όπως το VAR, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του σύγχρονου μοντέλου διαιτησίας.
Ήταν – και παραμένει – ένα σύμβολο του τι σημαίνει να ασκείς εξουσία με σεβασμό, γνώση και ηθική (φωτογραφία: uefa.com).
Σήμερα, ο Πιερλουίτζι Κολίνα συνεχίζει να υπηρετεί το ποδόσφαιρο, όχι πια μέσα στο γήπεδο, αλλά ως μέλος επιτροπών και τεχνικός σύμβουλος. Είναι πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας της FIFA και ένας από τους βασικούς υπέρμαχους της διαφάνειας και της εξέλιξης της διαιτησίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, δίνει διαλέξεις, συμμετέχει σε διεθνή φόρουμ και γράφει βιβλία, με πιο γνωστό το αυτοβιογραφικό «Οι κανόνες του παιχνιδιού».
Πέρα από τα γήπεδα, είναι λάτρης του μπάσκετ και μεγάλος θαυμαστής της δουλειάς των προπονητών και αθλητών του NBA. Σπάνια δίνει συνεντεύξεις, αλλά όταν το κάνει, οι σκέψεις του για τη δικαιοσύνη, τη διαχείριση πίεσης και την ηγεσία έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από ένα απλό ποδοσφαιρικό σχόλιο.
Ο Πιερλουίτζι Κολίνα δεν ήταν απλώς ο καλύτερος διαιτητής της εποχής του. Ήταν – και παραμένει – ένα σύμβολο του τι σημαίνει να ασκείς εξουσία με σεβασμό, γνώση και ηθική. Αν το ποδόσφαιρο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, τότε ο Κολίνα απέδειξε πως και στην πιο σκληρή αρένα μπορείς να επιβιώσεις χωρίς να χάσεις την ακεραιότητά σου.
Διαβάστε ακόμα: Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, ο Βάσκος που έκανε τον Πειραιά ξανά ευτυχισμένο.
-
- Follow us:
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
