
Το να σε καλεί κάποιος στο πάρτι του είναι τιμή προς το πρόσωπό σου. Οφείλεις να ανταποκριθείς ανάλογα, όχι σα να απορρίπτεις την τιμή ή να την υποτιμάς.
Πάσχα ήταν τις προηγούμενες μέρες, περίοδος με τραπεζώματα, με καλέσματα και στα καλέσματα σπάνια θα δούμε κάποιον να μην έχει φέρει κάτι για να συνεισφέρει στο τραπέζι. Αντιθέτως, στα πάρτι γενεθλίων (ή και γενικά τα πάρτι), βλέπουμε πολύ συχνά να υπάρχει μια αδιαφορία σε καλεσμένους και να έρχονται με άδεια χέρια. Οκ, κάποιοι μπορεί να δώσουν το δώρο τους άλλη μέρα, να το έδωσαν νωρίτερα ή να το έχουν στείλει ψηφιακά, να είναι κάποιο voucher. Το να μην πας κάτι στο κάλεσμα, είναι ατόπημα. Δεν είναι το μόνο. Ξεχνάμε πως το να πάμε σε ένα πάρτι, δη γενεθλίων, έχουμε μια υποχρέωση απέναντι στον εορτάζονται. Για να προλάβουμε άβολες και αγενείς στιγμές, έχουμε καταρτίσει έναν 8λόγο, τον Χρυσό Κανόνα του Καλεσμένου. Ακολούθησέ τον κατά γράμμα.
Τι κάνεις όταν σε καλούν σε πάρτι
Πάντα πηγαίνεις κάτι, έστω μικρό: Όσο κι αν λέει το πρόσωπο που κάνει το πάρτι ότι δε χρειάζεται να φέρεις κάτι, ότι δεν ήταν ανάγκη και όλα αυτά, δεν πας ποτέ με άδεια χέρια. Μα θα πας ένα μπουκάλι καλό κρασί ή κάποιο ποτό, μα θα είναι δώρο προσωπικό για το τιμώμενο πρόσωπο, κάτι θα καταθέσεις.
Απαντάς με σαφήνεια για την παρουσία σου στον εορτάζοντα και όχι με «μπορεί να περάσουμε». Καλύτερα να πεις όχι και αν τελευταία στιγμή θες να πας, του στέλνεις και τον ρωτάς. Δεν πρόκειται να σου πει όχι. Αλλά δεν το αφήνεις στο φλου, όποτε σου καπνίσει. Στη χειρότερη, ζητάς 1-2 μέρες για να απαντήσεις. Και στέλνεις εσύ, δεν περιμένεις να το ξεχάσει ο άλλος και να μη σου στείλει follow up.
Δεν φέρνεις άσχετους χωρίς να έχεις πάρει έγκριση, ούτε αν έχουν σκοπό να πληρώσουν μόνοι τα ποτά τους. Οκ, όλοι μας έχουμε κληθεί σε πάρτι που μας είπαν εξ αρχής «φέρε και τίποτα γνωστούς και γνωστές σου», αλλά δεν είμαστε πια σε αυτές τις εποχές. Βασικά, για να το κάνουμε πιο αυστηρό, αν ο άνθρωπος που σε καλεί δεν έχει γνωρίσει ποτέ, έστω μια φορά, το άτομο ή τα άτομα που θες να φέρεις, δεν το προτείνεις καν, για να μην τον φέρεις σε δύσκολη θέση να σου αρνηθεί.

Είναι εύκολο να περάσεις τη λεπτή γραμμή και από καλεσμένος που διασκεδάζει, να γίνεις ρεντίκολο σαν τον Ζαλιφιανάκη στο Hangover.
Πας με διάθεση για να συμβάλεις στο να περάσει καλά ο φίλος σου, δεν πας με μιζέρια, κούραση κτλ. Όλοι δουλεύουμε και κουραζόμαστε ή δουλεύουμε την επόμενη μέρα. Καλύτερα να μην πας, παρά να πας για να βγάλεις την υποχρέωση και σε μια ώρα να φύγεις. Ο άνθρωπος αυτός θέλει να περάσει καλά, σε κάλεσε σε πάρτι, δε σε κάλεσε σε μάζωξη ή σουαρέ ντε γκαλά. Αν πας, διασκέδασε, μην είσαι με περιορισμούς.
Δεν κάθεσαι σε μια γωνιά μουρτζούφλης μόνος. Ο εορτάζοντας έχει την υποχρέωση να σε συστήσει σε κόσμο. Άπαξ και το κάνει, κοινωνικοποιείσαι. Μην τον αναγκάσεις να έχει άγχος όλο το βράδυ αν περνάς καλά και να σε ρωτάει συνέχεια αν είσαι οκ. Αν δεν έχεις διάθεση να συναναστραφείς κόσμο, δεν πας στο πάρτι.
Όταν φεύγεις, η ευγένεια απαιτεί να χαιρετήσεις όχι μόνο τον εορτάζοντα, αλλά και τους υπόλοιπους της παρέας. Αν είναι σε σπίτι το πάρτι, φωνάζεις ένα αντίο προς πάσα κατεύθυνση. Αν είναι σε μαγαζί, δεν είναι τίποτα να χαιρετήσεις 10-15 άτομα.
Ντύνεσαι με τρόπο που να αποτυπώνει το πόσο σέβεσαι τη στιγμή που μοιράζεται μαζί σου ο εορτάζοντας.
Αν γίνεται το πάρτι σε σπίτι, δεν το κάνεις Βαγδάτη από τα σκουπίδια και τη βρωμιά, δεν πετάς το τσιγάρο σου κάτω, δε πετάς τούρτα στον καναπέ, ούτε ξερνάς το κρεβάτι ή τη μπανιέρα. Ναι, πάρτι είναι και θες να διασκεδάσεις χωρίς σκέψεις, αλλά μην πιεις ό,τι πίνεται. Με 3-4 ποτά μια χαρά μπορείς να κάνεις τσακίρ κέφι και να χαλαρώσεις. Κι αν παραστεί ανάγκη να κοιμηθείς στο σπίτι του εορτάζοντα, δεν ξυπνάς σαν τον Γαλιφιανάκη στο Hangover την επόμενη μέρα.




