Η Σεμπλέ και η Γεωργία στο κρεβάτι, μιλάνε για το σεξ

Séblé Bailly du Bois και Γεωργία Δρακάκη φωτογραφήθηκαν με εσώρουχα και χωρίς εσώρουχα και συζήτησαν για το φλερτ, τον έρωτα, την αγάπη και τα στερεότυπα για τις μαύρες γυναίκες στο σεξ.

Είναι τόσο εύθραυστη και μικροκαμωμένη. Πίνει το δεύτερο ποτό της. Κοιταζόμαστε ακαριαία -καμία επεξήγηση αναγκαία για το αν το βλέμμα μας ήταν ερωτικό, απεγνωσμένο, τυχαίο, περιπαικτικό. Είναι νύχτα καλοκαιριού, στα Εξάρχεια. Διψάμε. Μετά από λίγο, ανταλλάσουμε λιπ γκλος και γουλιές από τα ποτήρια μας. Με ωραία παρέα συνεχίζουμε την έξοδό μας στου Ψυρρή. Ναι, η Séblé κι εγώ. Σαν γνώριμες από πάντα. (Το παθαίνω πάντα με Υδροχόους, η άμοιρη λιοντάρα…)

Είναι πανέμορφη. Έξυπνη. Δυνατή. Χαμογελά και σαστίζω. Το face card της είναι ασυναγώνιστης ισχύος. Oh my god. Για μήνες, την χαζεύω στο Instagram. Κι αυτή εμένα -και τα κείμενά μου, για τα οποία δεν παραλείπει να μοιραστεί σκέψεις. Δεύτερη συνάντησή μας -αυτή τη φορά κανονισμένη. Και χειμωνιάτικη. Χωρίς καλσόν, με ψηλοτάκουνα πέδιλα. «Γεωργία, θα ήθελα να μιλήσω κάπου για το πόσο ζόρικο είναι να είσαι μαύρη γυναίκα και θεωρώ ότι θέλω να το κάνω μαζί σου». Ανοιχτές αγκάλες, ανοιχτό κινητό για μαγνητοσκόπηση. Και λίγο καιρό μετά, μια φωτογράφιση βγαλμένη από κάποιο ποπ και γκλαμ κοριτσίστικο όνειρο: ροζέ αφρώδης οίνος, ρουχαλάρες, μια υπέροχη σουίτα στα βόρεια της Αθήνας, μερικές ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, μουσική στα τέρματα, λίγα τσιγάρα.

Μαζί, εξερευνήσαμε πτυχές της γυναικείας μας φύσης από αυτές που ερεθίζουν τους άντρες, αλλά και εμάς τις ίδιες. Μιλήσαμε για σεξ, για τραύματα, για άντρες, για έρωτα. Παίξαμε. Γιατί η γυναίκα είναι πρωτίστως παιδί. Και τίποτε πιο σέξι από ένα θηλυκό που δεν παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό του, αλλά τον αφουγκράζεται, τον κινεί γενναιόδωρα, δεν τον αναλώνει, τον τιμά-γλεντώντας μαζί του με τους όρους που θέτει και γουστάρει.

Η Séblé Bailly du Bois γεννήθηκε στην Αιθιοπία (ζώντας για τρία χρόνια σε ορφανοτροφείο)  και μεγάλωσε στην Ελλάδα, υιοθετημένη από μια Γαλλίδα μητέρα. Είναι σχεδιάστρια μόδας και επιχειρηματίας, ενώ το brand της λέγεται Bailly du Bois και αξίζει να το εξερευνήσετε-άντρες, αν ψάχνετε δώρα για τις καλές σας εδώ είστε.

«Από πολύ μικρή, είχα μάθει ότι το σώμα μου δεν είναι μόνο δικό μου, να είναι κατά κάποιον τρόπο, αναπόφευκτα, προσιτό. Συχνά, μου αγγίζαν τα μαλλιά, χωρίς να με ρωτήσουν. Κάθε μαύρο παιδάκι έχει αντίστοιχες εμπειρίες. Όλη αυτή η εξωτικοποίηση, με στερεότυπα και προκαταλήψεις».

Séblé Bailly du Bois, ποιο είναι το μεγαλύτερο green flag σε έναν άντρα;

– Μπορούμε να είμαστε ερωτευμένες για πάντα, αν το αποφασίσουμε;

Το αντικείμενο του έρωτα αλλάζει. Ο έρωτας είναι μια σταθερά. Όλοι μπορούμε να τον βιώσουμε, αλλά μάς γίνεται πιο διαυγής σε ορισμένες καταστάσεις και συνθήκες. Ο έρωτας μπορεί να συντηρηθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε (ή επιθυμούμε) να είμαστε ερωτευμένες για πάντα με ένα πρόσωπο. Πιστεύω πολύ στον έρωτα με την ίδια την ζωή, όσο κλισέ και αν ακούγεται.

– Κι εγώ, αλλά θα επιμείνω λιγάκι στον έρωτα για τους Άλλους Ανθρώπους. Είναι καλύτερο το σεξ όταν το κάνουμε ερωτευμένες;

Νομίζω πως ναι, γιατί πλέον μιλάμε για ανταλλαγή: πνευματική, σαρκική, συναισθηματική. Το σώμα μας κουβαλά τα βιώματά μας, άρα κι αυτά τα ανταλλάσσουμε και τα επικοινωνούμε μέσω της ερωτικής πράξης. Βάζεις τον άλλον μέσα σου και κυριολεκτικά και μεταφορικά: στο είναι σου όλο.

– Ποια είναι η σχέση σου με το σώμα σου; Με την εξωτερική σου εμφάνιση, με το δέρμα σου, τα μαλλιά, τα μάτια σου; Σου αρέσεις;

Εξαρτάται τις στιγμές. Με το σώμα μου έχω μία σχέση μίσους και πάθους, είναι η αλήθεια. Μεγαλώνοντας σαν μαύρο κοριτσάκι σε μια λευκή χώρα, το σώμα μου και το χρώμα μου, η υφή των μαλλιών μου, τα δόντια μου προξενούσαν στους άλλους ανθρώπους περιέργεια και ήταν αντικείμενα είτε θαυμασμού, είτε απορίας, είτε κακεντρέχειας. Από πολύ μικρή, είχα μάθει ότι το σώμα μου δεν είναι μόνο δικό μου, να είναι κατά κάποιον τρόπο, αναπόφευκτα, προσιτό. Συχνά, μου αγγίζαν τα μαλλιά, χωρίς να με ρωτήσουν. Κάθε μαύρο παιδάκι έχει αντίστοιχες εμπειρίες. Όλη αυτή η εξωτικοποίηση, με στερεότυπα και προκαταλήψεις.

«Θέλω να μπορώ να ελέγχω την σεξουαλικότητά μου εγώ. Να είναι κάτι δικό μου, το οποίο μου ανήκει και το διαθέτω εγώ».

– Η μαύρη γυναίκα, δε, το μαύρο κορίτσι έχει υποστεί πολλή σεξουαλικοποίηση. Σωστά;

Ακριβώς. Την θεωρούν παθιάρα, ότι της αρέσει πολύ το σεξ, ότι αντέχει και επιθυμεί την βία, ότι είναι αντικείμενο που αγοράζεται. Στην εφηβεία, ένιωσα ένα πρώτο μπέρδεμα. Από την μία, ήθελα να συνεχίσω να είμαι παιδάκι και να αποτάξω από πάνω μου τα λάγνα βλέμματα που δεχόμουν, κι από την άλλη, σα να με προέδιδε το σώμα και η φύση μου, είχα ανάγκη να υπάρχω σιγά σιγά και ως γυναίκα με δικές μου επιθυμίες και δικό μου βλέμμα πάνω σε μένα, στον κόσμο και τους άντρες.

– Άρα, αυτό δημιουργεί και μια πρώτη σύγκρουση. Θέλω να είμαι σεξουαλική και ερωτική, αλλά αυτό να ξεκινά από μένα, όχι από εσάς, όχι από τους άλλους.

Ναι, θέλω να μπορώ να ελέγχω την σεξουαλικότητά μου εγώ. Να είναι κάτι δικό μου, το οποίο μου ανήκει και το διαθέτω εγώ.

– Ένιωσες ποτέ ότι επιτελείς ένα είδος reappropriation των στερεοτύπων που σου καταλόγιζαν; Ότι, κοίτα, καυλιάρα με θες; Καυλιάρα θα είμαι. Σαν αντικείμενο με βλέπεις; Ας παίξουμε με τους όρους σου. Αλλά να περάσω κι εγώ καλά. Να ας πούμε, εγώ ως ψηλή γυναίκα, καμιά φορά γίνομαι «θύμα» του στερεοτύπου που θέλει την δίμετρη γυναίκα πολύ δυναμική, αμαζόνα ίσως και κυρίαρχη. Ε, προσωπικά έχω παίξει μπάλα με αυτό. Χωρίς να είμαι όλα αυτά κατ’ ανάγκην που πιστεύει για μένα, τα έχω «χρησιμοποιήσει» για να κερδίσω στο τέλος την δική μου ηδονή, μέσα από την ευχαρίστηση και του άλλου.

Είναι ενδιαφέρον αυτό που λες και ναι, παίζει, αρκεί το παιχνίδι με τα στερεότυπα και τους ρόλους, να μένει ως παιχνίδι. Ναι, μπορώ να σου υποταχθώ, μπορώ να είμαι ιέρεια του σεξ, μπορώ να στο παίξω πόρνη, αλλά μπορώ μόνο αν νιώθω ότι με σέβεσαι. Αν μου συμπεριφέρεσαι καθημερινά σα να παίζουμε ακόμα γυμνοί στο κρεβάτι μας, τότε ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Θέλω να με σέβεσαι και να με υπολογίζεις. Μετά, πάμε να κάνουμε ό, τι τρέλα συμφωνήσουμε μαζί.

«Εγώ δεν γδυνόμουν ούτε καν μπροστά στην μαμά μου. Ένιωθα αμαρτωλή από μωρό. Άσε που με την μητέρα μου, πολύ αργότερα ξανοίχτηκα, σε σχέση με τον εαυτό μου, τις ερωτικές μου επιλογές…»

– Πότε έκανες πρώτη φορά σεξ;

Στα δεκατρία, πολύ μικρή. Ήμουν σε ένα μεταίχμιο, μεταξύ παιδιού και γυναίκας. Κάπως, νόμιζα ότι το σεξ με ενηλικίωνε, όπως και άλλα άτομα σε αυτές τις προεφηβικές και εφηβικές ηλικίες της μετάβασης. Δεν θα έκανα την ίδια επιλογή αν γύρναγε ο χρόνος πίσω. Θα το έκανα υπό διαφορετικές συνθήκες.

– Στην μητέρα σου τον εκμυστηρεύτηκες; Εγώ θυμάμαι της έστειλα sms και της έλεγα «Μαμά, έγινε, έγινε, έγινε!» (γέλια)

Όχι, δεν της είπα τίποτα. Άκου, όταν ήρθα από την Αιθιοπία κουβαλούσα ακόμα τα στερεότυπα όλα. Μιλάμε για μια βαθιά θρησκευόμενη, πουριτανή και συντηρητική χώρα που θεωρεί ότι το γυναικείο σώμα χρησιμεύει μόνο για την αναπαραγωγή και τον θηλασμό. Εγώ δεν γδυνόμουν ούτε καν μπροστά στην μαμά μου. Ένιωθα αμαρτωλή από μωρό. Άσε που με την μητέρα μου, πολύ αργότερα ξανοίχτηκα, σε σχέση με τον εαυτό μου, τις ερωτικές μου επιλογές…

– Θυμάσαι την πρώτη φορά που αισθάνθηκες και είχες και πλήρη συναίσθηση αυτού ερωτευμένη, σεξουαλική, ελεύθερη, ανοιχτή με κάποιον άνθρωπο;

Δεν ξέρω κατά πόσο μού είναι τόσο ξεκάθαρα αυτά τα συναισθήματα και οι ποιότητες που περιγράφεις. Στις σχέσεις μέσα στις οποίες υπήρξα, αργούσα κάπως να συνδεθώ, να ερωτευτώ. Μου έπαιρνε τρεις τέσσερις μήνες τουλάχιστον. Έρωτα όπως μάς τον έχει δείξει το σινεμά, έτσι θυελλώδη, απότομο, ένιωσα στην τελευταία μου σχέση. Είχα την αίσθηση ότι ήθελα να είναι συνέχεια κολλημένος επάνω μου, να με αγγίζουν τα χέρια του ασταμάτητα. Είναι σαν τη μεγαλύτερη εξάρτηση αυτό το πράγμα, δεν ξέρω αν το έχεις νιώσει ποτέ.

«Στον άντρα προσέχω τα φροντισμένα καθαρά άκρα, η ανάσα να είναι καθαρή, το μποξεράκι να μην έχει τρύπες…Να είναι περιποιημένος. Αλλιώς, πώς θα περιποιηθεί εσένα;»

– Ναι. Και, όταν σπάει η σχέση, γιατί ένας θυελλώδης έρωτας σπάνια συνεπάγεται μια ισορροπημένη σχέση, αυτό πονάει. Έχω νιώσει ερημία στο δέρμα μου, στην απουσία συγκεκριμένων χεριών. Φρίκη! Αλλά, μετά, κάπως ενδυναμώνεσαι. Κάπως μεγαλώνεις στ’ αλήθεια.

Είναι μαγικό να κουμπώνει το σώμα σου και όλη σου η ύπαρξη με το σώμα και την ύπαρξη ενός άλλου ανθρώπου.

– Είναι το γαμημένο… Αγάπη; Έχεις βιώσει κατάσταση που κάτι ερωτικό μπαίνει στην εποχή της αγάπης και ίσως αφαιρείται λίγο το πάθος, αλλά επέρχεται μια ωραία κατάσταση γαλήνης, εμπιστοσύνης και αισθήματος ευτυχίας;

Το έχω νιώσει με την πρώτη μου σοβαρή σχέση. Δεν είμαστε μαζί πια, αλλά κλείνουμε δέκα χρόνια γνωριμίας. Ήμουν 17 όταν γνωριστήκαμε και δεν μπορώ να ξεχάσω ότι μεγάλωσα πλάι σε αυτόν τον άνθρωπο, ότι με καθόρισε σε έναν μεγάλο βαθμό. Και ξέρω ότι με νοιάζεται ακόμα και πάντα. Σημαντικό. Αυτό δεν είναι με έναν τρόπο αγάπη;

– Φυσικά και είναι. Να σε ρωτήσω, με μαύρο άντρα έχεις υπάρξει ερωτικά ή σεξουαλικά ποτέ;

Ποτέ. Και επειδή το έχω σκεφτεί αρκετά, νομίζω ότι είμαι κι εγώ θύμα μιας κάποιας στερεοτυπικής σκέψης. Είχα επηρεαστεί για την εικόνα του μαύρου άντρα στην Ελλάδα, ότι πουλάει CD, ότι δουλεύει στα φανάρια, ότι προέρχεται από μία τάξη οικονομική και κοινωνική πολύ χαμηλή. Κοίτα, από την άλλη, έχω κι έναν αδερφό, που είναι μαύρος. Έχω σκεφτεί ότι μπορεί να «τον βλέπω» σε κάθε μαύρο άντρα, και αυτό με απωθεί ίσως από το να προχωρήσω ερωτικά. Πλέον, βέβαια, είμαι αρκετά πιο ανοιχτή. Θέλω να διευρύνω τους ορίζοντές μου. (γέλια)

– Άρα, πια, θα ήσουν σε θέση να το κάνεις, αν προέκυπτε.

Ναι, ναι. Άσε που πιστεύω ότι είναι σημαντικό αυτό το μοίρασμα, το κοινό του χρώματος. Θα υπάρχουν κάποια κοινά βιώματα, πράγμα που μπορεί να ανοίξει δρόμο για ουσιαστικότερη σύνδεση. Μια σύνδεση κοινωνικοπολιτική, εννοώ, που δεν μπορεί εξ ορισμού να υπάρξει, σε τέτοιο βάθος, με ένα μη μαύρο άτομο.

«Σπάνια νιώθω την εμπιστοσύνη και το ασφαλές πλαίσιο να το κάνω με έναν τελείως άγνωστο».

– Όπως όλες οι γυναίκες, θεωρώ ότι έχεις κι εσύ βιώσει την άσχημη, την πληγωτική, την τραυματική όψη του σεξ και της επιθυμίας.

Φυσικά. Και έχω δυστυχώς αρκετές εμπειρίες. Η πρώτη και η χειρότερη ξεκινά από το ορφανοτροφείο, όπου δέχθηκα σεξουαλική κακοποίηση και μάλιστα από γυναίκα. Μου πήρε πολλά χρόνια να το καθαρίσω ως μνήμη στο κεφάλι μου, για να μπορέσω να το νικήσω. Η ψυχοθεραπεία που κάνω εδώ και 15 χρόνια έχει βοηθήσει πολύ. Το μοτίβο της κυριαρχίας στο σώμα μου, μεταγενέστερα το βίωσα από άντρες και μού έχει αφήσει χνάρια μέσα μου. Ακόμα και εντός σχέσης, το οποίο έχει και μπόλικο ψυχολογικό εκβιασμό, τύπου «κάτσε μου, γιατί αν δεν μου κάθεσαι δεν με θες ή πας με άλλον».

Με τον καιρό, οικειοθελώς παραδίδεσαι για να αποφύγεις όλο αυτό το δράμα, αλλά κι αυτό το ψευδο-οικειοθελές πονάει πολύ, γιατί δεν είναι ουσιαστικά ελεύθερη βούληση. Όπως, επίσης, μου έχει τύχει να καλέσω σπίτι μου κάποιον που πίστευα ότι γνώριζα κι ότι μπορούσα να εμπιστευθώ και συνέβη αυτό που συνέβη χωρίς την θέλησή μου. Θυμάμαι ότι ένιωσα να βγαίνω από το σώμα μου και να το παρακολουθώ απ’ έξω όλο αυτό, από πάνω. Δεν μπορούσα να αντιδράσω, το μυαλό μου έμπαινε στην λούπα ότι εγώ φταίω, εγώ το προκάλεσα.

– Ναι, αυτή η σκέψη είναι δυστυχώς μονόδρομος, έτσι όπως έχουμε μεγαλώσει εμείς τα κορίτσια.

Είναι απαίσιο. Η απόλυτη κατάρριψη της ιδιωτικότητας, του ίδιου σου του εαυτού. Γιατί, κι αυτός ο εαυτός σου ακόμα, κάθεται και σε κρίνει στο βάθος. Σε βγάζει ένοχη.

– Ποιο είναι το μεγαλύτερο green flag ενός άντρα στα μάτια σου;

Να κάνει ψυχοθεραπεία. Οι περισσότεροι δεν κάνουν. Νιώθουν ότι θα ήταν τρελοί αν πήγαιναν να μιλήσουν και να μοιραστούν με κάποιον ειδικό τα συναισθήματα και τους φόβους τους. Έτσι, εκεί έξω, έχουμε στρατιές ανθρώπων με πολλά ζόρια, πολλά άλυτα τραύματα και προβλήματα που κάνουν κακό στους άλλους, ακόμα και σε αυτούς που προσπαθούν να παρακολουθούν και να φροντίζουν την ψυχή τους.

-Έχεις τύπο άντρα; Σ’ αρέσουν δηλαδή συγκεκριμένα πράγματα; Ξέρω γω, μελαχρινοί, ψηλοί, γυμνασμένοι;

Εσύ; Έχεις; (γέλια)

– Εγώ το έχω πει χίλιες φορές: έχω εμμονή με τους ψηλούς, ανοιχτόχρωμους άντρες, με τρελαίνει το κατάλευκο δέρμα και τα πράσινα, τα γαλάζια μάτια. Μου αρέσει να έχουν πλάτες, λίγο κοιλίτσα, μούσια. Να είναι ευγενικοί και όχι εξυπνάκηδες. Και να μην είναι τίγκα στα τατού. Αλλά, ξέρω γω, ρε συ, Seble; Έχω παραβιάσει τον τύπο μου ακραία τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, έχω ερωτευτεί τρελά δυο άντρες κοντύτερούς μου. Με τατουάζ. Ο ένας με καστανά μάτια. (γέλια)

Εγώ, τι να σου πω, μάλλον δεν έχω τύπο συγκεκριμένο. Εντάξει, δεν διανοούμαι να κοιτάξω κοντό. Μ’ αρέσουν οι ψηλοί και, μάλιστα, οι πολύ ψηλοί, να χάνομαι στα χέρια τους, στην αγκαλιά τους. Θέλω να αισθάνομαι ότι είμαι το κοριτσάκι τους. Επίσης, θέλω ο άλλος να είναι καθαρός.

– Καλά, δεν τα συζητάμε αυτά!

Κι όμως, δεν είναι δεδομένα για όλους. Δηλαδή προσέχω τα φροντισμένα καθαρά άκρα, η ανάσα να είναι καθαρή, το μποξεράκι να μην έχει τρύπες…Να είναι περιποιημένος. Αλλιώς, πώς θα περιποιηθεί εσένα; Όμως, κοιτάζω πολύ κι αυτό που μου βγάζει ο άλλος, σαν αίσθημα, σαν εμπιστοσύνη, σαν θαυμασμό. Σαν άνθρωπος, ρε παιδί μου. Και ναι, μπορώ να φανταστώ να σπάνε και κάποια συγκεκριμένα γούστα, επειδή ο άλλος σε κάνει να νιώθεις όπως σε κάνει να νιώθεις. Καμία παραχώρηση, βέβαια, στο θέμα της υγιεινής.

– Και με την τριχοφυία τους;

Μου αρέσει να είναι απαλοί στο στήθος, στην κοιλιά, αλλά δεν μπορώ να κάνω σεξ με άντρα που ξυρίζεται εκεί κάτω. Με άντρα πάω όχι με αγοράκι.

«Με μια γυναίκα το σεξ είναι πολύ πιο ποικιλόμορφο από ό, τι με έναν άντρα. Ανοίγει μια τεράστια βεντάλια δυνατοτήτων, το παιχνίδι έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ίσως γιατί δεν υπάρχει το άγχος στύσης ή απώλειάς της και όλα αυτά».

– Να αγιάσει το στόμα σου! Κάτω τα ξυράφια και η αποτρίχωση. Να σε ρωτήσω, είσαι άνετη με την ιδέα ενός one night stand; Με τα σώματα μόνο να μιλούν χωρίς πολλά πολλά άλλα;

Μικρότερη, ήμουν πιο άνετη σε αυτό. Πλέον, επειδή γενικά είμαι και αγχώδης τύπος και δεν θέλω να αναλώνομαι, το αποφεύγω. Σπάνια νιώθω την εμπιστοσύνη και το ασφαλές πλαίσιο να το κάνω με έναν τελείως άγνωστο. Νομίζω μπορείς να με καταλάβεις.

– Σε γοητεύουν οι γυναίκες ερωτικά ή σεξουαλικά; Ξέρεις, εγώ που όπως λέω είμαι καραστρέιτ γυναίκα, έχει τύχει να γοητευθώ από το φύλο μας και έχω κάνει μερικά πράγματα με γυναίκες.

Κι εγώ. Μάλιστα, ήμουν και σε σχέση με γυναίκα. Το γυναικείο σώμα το θεωρώ άρτιο: οι καμπύλες, τα μαλλιά, το δέρμα, η απαλότητα και η τρυφερότητά του… Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι το σεξ με μια γυναίκα είναι πάντα vanilla.

– Έτερον εκάτερον αυτό!

Με μια γυναίκα το σεξ είναι πολύ πιο ποικιλόμορφο από ό, τι με έναν άντρα. Ανοίγει μια τεράστια βεντάλια δυνατοτήτων, το παιχνίδι έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ίσως γιατί δεν υπάρχει το άγχος στύσης ή απώλειάς της και όλα αυτά. Η αναζήτηση είναι πιο πλατιά και βαθιά. Δηλαδή, με όποιον άντρα το έχω νιώσει αυτό το βάθος και αυτή την εξερεύνηση, έχει συμβεί επειδή κάπως εγώ έχω δείξει και ανοίξει τον δρόμο. Αλλά, όσο μεγαλώνω, απομακρύνομαι από αυτό το στιλ. Δεν είμαι εδώ για να κάνω educate σε κανέναν! Συχνά, πέφτουμε πάνω σε άντρες που δεν δείχνουν καν ενδιαφέρον για το σώμα μας ή την ηδονή μας. Θέλουν μόνο αυτοί να περάσουν καλά με όχημα το σώμα μας.

«Μ’ αρέσει το έξυπνο, εγκεφαλικό φλερτ. Βαριέμαι τα ανούσια κομπλιμέντα, τις χαζές ερωτήσεις, θέλω να νιώθω ότι προσπαθεί ο άλλος για μένα».

– Συνήθως όσοι μιλάνε πολύ, το παίζουν experts και δάσκαλοι είναι έτσι. Γι’ αυτό προτιμώ προσωπικά τα πιο ντροπαλά, λαϊκά πλάσματα, τα πιο γειωμένα, που στο κρεβάτι τα δίνουν όλα! Είναι κάπως σαν αυτό με την ομορφιά: όταν κάποιος ή κάποια έχει απόλυτη συναίσθηση του πόσο όμορφος είναι, και δεν έχει ούτε μισή ανασφάλεια, ρε γαμώτο, αυτό με έναν τρόπο γίνεται ντεκαυλέ και απογοητευτικό.

Ενδιαφέρον έτσι όπως το θέτεις…

– Θες να ερωτευτείς ξανά;

Θα το ήθελα ναι. Και σφοδρά. Αλλά, αυτή τη φορά, να θεμελιωθεί με πιο ώριμο και υγιή τρόπο. Να είναι πιο αργοί οι ρυθμοί και πιο προσεγμένα τα όρια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι κάτι βαρετό και αδιάφορο. Αλλά, Γεωργία, για την ώρα, τα έχω καλά με τον εαυτό μου και περνάω καλά με αυτόν.

– Δηλαδή;

Ξυπνάω το πρωί, βάζω μουσική, χορεύω γυμνή, αγγίζομαι, νιώθω χαρά, νιώθω ζωή. Όπως ένιωσα και στην φωτογράφισή μας.

– Για μένα, αυτό το shooting ανήκει σε μια από τις πλέον ερωτικές πτυχές του βίου μου. Στο εξομολογούμαι.

Πολύ χαίρομαι! Και νομίζω πως ναι είχε ερωτισμό όλον αυτό, και για εμάς, και για τον φωτογράφο μας.

– Πες μου κάτι πολύ κινηματογραφικό, πολύ αισθησιακό που έχεις βιώσει με κάποιον.

Ήταν φέτος το φθινόπωρο, θυμάμαι, μια μέρα που έβρεχε. Φύγαμε εκδρομή με τον τότε σύντροφό μου και πήγαμε στην θάλασσα. Είχαμε κρασάκι μαζί και μια πετσέτα κάτω. Η παραλία ήταν άδεια και κάναμε έρωτα εκεί, χωρίς να κρυβόμαστε. Κοίταζα τον ουρανό, την θάλασσα και ένιωθα ότι πάνω στον κόσμο βρισκόμασταν μόνο εγώ κι αυτός. Ένιωθα τα πάντα πολύ έντονα.

-Σ’ αρέσει το φλερτ; Γουστάρεις;

Νομίζω σε όλες και όλους. Μ’ αρέσει το έξυπνο, εγκεφαλικό φλερτ. Βαριέμαι τα ανούσια κομπλιμέντα, τις χαζές ερωτήσεις, θέλω να νιώθω ότι προσπαθεί ο άλλος για μένα. Είναι τόσο πλούσια η ελληνική γλώσσα, αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν μπορούμε να βρούμε όμορφους και πρωτότυπους τρόπους να προσεγγίσουμε ο ένας τον άλλον. Να δείξουμε ενδιαφέρον και μαζί σεβασμό. Φτάνει με τα «σοκολάτα», «μελανούρι» και «γαζέλα». Μα, είναι κομπλιμέντο να σε παρομοιάζουν με ζώο;

– Α, δεν ξέρω, εξαρτάται…(γέλια)

* Φωτογραφίες: Εμμανουήλ Παπακορδάτος. Make up: Βίκυ Κωστοπούλου.

** Ευχαριστούμε το ξενοδοχείο Kefalari Suites στο Κεφαλάρι για την φιλοξενία.

Διαβάστε ακόμη: Συζητώντας με τη Νεφέλη Μεγκ τα πάντα γύρω από το σεξ.

TAGS :
σεξ συνέντευξη

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook