
Ανάβω κερί στους καλοκαιρινούς έρωτες και γαμήσια που είναι ήδη στον δρόμο τους για να μας συναντήσουν.
Με άκουσα να λέω σε ένα τηλέφωνο τις προάλλες σε μια φίλη την εξής φράση: ‘’εμένα ο έρωτας με κινεί, ο έρωτας είναι το ζήτημα και η θεματική που με αφορά σε αυτήν την ζωή περισσότερο από όλα τα άλλα’’. Σχεδόν τρόμαξα. Κόβω λουλούδια νοητά για τους πιστούς της ηδονής, για τους ανατριχιάζοντες, για τους αισθησιακούς αυτού του κόσμου. Ένας από αυτούς και εγώ. Όποιος διαχωρίζει το σεξ από όλες τις λειτουργίες της ζωής που αξίζουν φροντίδα, σεβασμό, προσοχή και μεράκι έχει την ειλικρινή μου λύπη, που δεν στερείται ελπίδας για κάποια αλλαγή πλεύσης των ιδεών του.
Όποιος ντρέπεται για τα πράγματα, τις εικόνες και τους ανθρώπους με τους οποίους καυλώνει, έχει την συμπάθειά μου. Όποιος θεωρεί ότι το γαμήσι αποτελεί δραστηριότητα νιότης και το έχει εξορίσει από το νηφάλιο, συμμαζεμένο σπιτικό του, έχει από μένα έναν μικρό θυμό: τι στο διάολο, δεν διαβάζετε τίποτα από όσα γράφω; Γράφω για να τα κάνετε πράξη. Δεν είναι κείμενα, είναι προτροπές.
Ακούστε να δείτε. Μου λούζει ο ήλιος τη μούρη τα μεσημέρια κι ευφραίνομαι. Πετιέται λιγάκι έξω από το σώβρακο το αγαπημένο μου πουτσοκέφαλο και λάμπουν τα μάτια μου, λαχταρώ να το κάνω δικό μου, να του προσφέρω στοργή και λατρεία. Βλέπω το ξελιγωμένο κοριτσάκι στο μετρό να κολλάει το κορμί του πάνω στ’ αγόρι με το καρό πουκάμισο και ξέρω τι συμβαίνει στα βρακιά τους: η Ανάσταση, η Επανάσταση.
Συχνά, παρανοείτε ότι εννοώ πως κάθε ημέρα του έτους πρέπει να έχει σεξ για να αξίζει. Όχι βέβαια. Άλλωστε, οι απόστρατοι της σεξουαλικής ηδονής για λόγους και βιολογικούς (βλέπε γέροι ή άρρωστοι ή ερωτευμένοι αλλά χωρισμένοι άνθρωποι), δεν εγκαταλείπουν την Ηδονή per se, η οποία είναι ένα ολόκληρο Θρήσκευμα.
Ανάβω το πρώτο κερί στους επικούρειους φιλοσόφους που όταν διατείνονταν ότι σκοπός του βίου είναι η ηδονή, δεν εννοούσαν τις ηδονές του ασώτου και αυτές που βρίσκονται μέσα στις απολαύσεις, αλλά εννοούσαν να μην πονάει το σώμα και να μην ταράσσεται η ψυχή του ανθρώπου. «Το πιο φρικτό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτα για μας (τους επικούρειους), επειδή όταν υπάρχουμε εμείς, αυτός δεν υπάρχει, και όταν επέλθει ο θάνατος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς», έλεγε ο Επίκουρος και συμπλήρωνε: «Η σωστή γνώση πως ο θάνατος δεν είναι τίποτα για μας, κάνει απολαυστική τη θνητότητα της ζωής, όχι επειδή της προσθέτει άπειρο χρόνο, αλλά επειδή την απαλλάσσει από τον πόθο της αθανασίας».
Ανάβω το δεύτερο κερί στον Κωνσταντίνο Καβάφη, που δεν είναι καν πολυαγαπημένος μου ποιητής, αλλά τον προσλαμβάνω φιλοσοφικά μεγαλώνοντας: «Μες στην μικρή την κάμαρη, που λάμπει αναμμένη από του πολυελαίου την δυνατή φωτιά, διόλου συνηθισμένο φως δεν είν’ αυτό που βγαίνει./Γι’ άτολμα σώματα δεν είναι καμωμένη/αυτής της ζέστης η ηδονή.»
Και, βέβαια, το ποίημά του-προσωπικό μου μάντρα: «Χαρά και μύρο της ζωής μου η μνήμη των ωρών που ηύρα και που κράτηξα την ηδονή ως την ήθελα. Χαρά και μύρο της ζωής μου εμένα, που αποστράφηκα την κάθε απόλαυσιν ερώτων της ρουτίνας.»

Ασπαστείτε την θρησκεία της ηδονής. Η ηδονή δεν περιορίζεται στα της κλίνης (φωτογραφία: Ανδρέας Σουχής για το Andro).
Αγαπημένοι μου, δεν είστε σεξιστές ή πορνοδιαστροφικοί εάν προτιμάτε να ξεκουράσετε το βλέμμα σας πάνω στην σάρκινη επικράτεια μιας γυναίκας που βρίσκετε ωραία, ή ενός άνδρα ακόμα. Ναι, ίσως είναι λίγο μαλακία να κερατώνετε τις γυναίκες σας (σχεδόν όλοι κερατώνετε τις γυναίκες σας), αλλά α) οι περισσότερες το γνωρίζουν και κάνουν πως το λησμονούν, β) αρκετές από αυτές σάς κάνουν ακριβώς το ίδιο, οπότε είστε πάτσι και γ) δεν σκοτώσατε, δα, και άνθρωπο. Εάν ήταν να πέθαινα σε μια ώρα και να είχα μόνο ένα πράγμα να αφήσω πίσω μου, θα ήταν η ανιδιοτελέστατη συμβουλή ή καλύτερα παρότρυνση να ζήσετε εκμεταλλευόμενοι στο έπακρον τις δυνατότητης της ζωής.
Η ζωή δεν ευνοεί εσάς που έχετε φράγκα και ομορφιά, ή κάτι έστω από τα δύο, και τα δύο μαζί σπάνια τα συνάντησα, αλλά εσάς που έχετε βλέμμα-ρουφήχτρα και αισθήσεις ακονισμένες και καλοσύνη. Εάν επιχειρείτε να βουτάτε στις απολαύσεις με κακία και προστυχιά (με σκοπό να πληγώσετε ή να θρέψετε αποκλειστικά το εγώ σας) οι απολαύσεις σάς τιμωρούν και παύουν να σας ανταμοίβουν. Εάν θεωρείτε ότι σας ανήκει ένα σώμα, τότε είστε βλάκες. Μόνο το δικό σας σώμα και μυαλό και ψυχή σάς ανήκει και καλά θα κάνετε να αρχίσετε να αξιοποιείτε την περιουσία σας, την μόνη σας αληθινή περιουσία.
Πλυθείτε σωστά, πίσω από τα αυτιά και ανάμεσα από τα δάχτυλα των ποδιών. Φορέστε ένα σώβρακο της προκοπής. Get your shit together. Ζητήστε εκείνες τις συγγνώμες και μιλήστε ανθρώπινα στους γύρω σας, ξεκάθαρα, ευγενικά. Περπατήστε για λίγο με ψηλά το κεφάλι και ξεκινήστε γυμναστήριο. Για ό, τι μπορείτε να αλλάξετε που θέλετε, δράστε. Μην μεμψιμοιρείτε, τίποτε πιο ξεκαυλέ. Αυνανιστείτε με στοργή και πάθος, ο αυνανισμός είναι το σεξ που επιφυλάσσουμε στους εαυτούς μας. Μάθετε να γλείφετε το Μουνί: ρωτήστε την, διαβάστε, εκτεθείτε, ψαχτείτε.
Αγαπήστε το ρίσκο: όχι μόνο το επαγγελματικό, όχι μόνο την ώρα που παίζετε μπάσκετ τις Κυριακές στο γηπεδάκι με τα παιδιά. Κάθε μέρα, μπολιάστε την ζωή σας με ένα βήμα πιο μακριά από την προηγούμενη. Μην αφήνετε τα φύλλα σας να μουχλιάζουν, αφήστε τα να πάρουν αέρα, ποτίστε τις ρίζες σας καλά. Είστε λουλούδια. Αντρολούλουδα. Αν η γυναίκα σας δεν σας κάνει κομπλιμέντα και δεν σας αγαπά, συζητήστε το. Και αν δεν αντέχετε μαζί της, αν έχετε κορεστεί, αν νιώθετε την δυστυχία να σας σφίγγει το μήλο του Αδάμ σας, τότε χωρίστε και μάθετε να φροντίζετε τον εαυτό σας, να πλένετε τα ρούχα σας και να φτιάχνετε δυο τρία φαγιά της προκοπής.
Ασπαστείτε την θρησκεία της ηδονής. Η ηδονή δεν περιορίζεται στα της κλίνης. Η ηδονή, για να σας δεχθεί ως πιστό της και να σας ανταμείψει με εν ζωή παραδείσους, σας χρειάζεται από το πρωί. Σας παρακολουθεί πώς φέρεστε στον εαυτό σας και στους ανθρώπους. Αν είστε ευγενής μόνο με τις γκόμενες που θέλετε να πηδήξετε, το έχετε χάσει το παιχνίδι. Να είστε ευγενής και αληθινός με τον εαυτό σας, με τους άλλους. Καζαντζακικά, να θεωρείτε πως αν ο κόσμος δεν αλλάζει, φταίτε εσείς. Να είστε γενναίοι, όχι σαματατζήδες. Οι γυναίκες ερωτευόμαστε, καυλώνουμε με και αγαπάμε τους αληθινά γενναίους και ευγενικούς άντρες.
Η ηδονή δεν είναι μόνο το μουνί κι ο πούτσος. Είναι μια ζωή σπαρμένη θαύματα που εμείς θα επιτρέψουμε να χωρέσουν στο χωράφι μας. Να μπορέσουμε να κάνουμε καθημερινή πραγματικότητα αυτό που κάνει η άνοιξη στις μυγδαλιές, που λέει κι ο Νερούδα. Η ζωή δεν είναι μόνο η δουλειά, οι φόροι και οι οικογενειακές υποχρεώσεις. Συγγνώμη αν θεωρείτε ότι μιλώ εκ του ασφαλούς. Αυτή, δε, η κουβέντα είναι και βαθιά πολιτική. Μην αφήσουμε να νικήσει η φθορά, ο νεοσυντηρητισμός, η παρακμή της αποξένωσης, μην καταστήσουμε το σεξ απλή εκτόνωση, μην ζούμε από Πάσχα σε καλοκαίρι κι από δεκαπενταύγουστο σε Χριστούγεννα.
Ανάβω το τρίτο κερί στους καλοκαιρινούς έρωτες και γαμήσια που είναι ήδη στον δρόμο τους για να μας συναντήσουν, διψώντας να μας αλλάξουν και πάλι την ζωή. Ως πιστή της ηδονής, με τον τρόπο που επιχείρησα να σας αναλύσω, αμήν, αμήν λέγω υμίν, δείτε λιγάκι γύρω σας πόσο όμορφα συνεχίζει να πέφτει το φως πάνω στις φυλλωσιές αυτής της άκαυλης πόλης. Σκέτη (επ)ανάσταση.
//Ευχαριστούμε το Savile Gents Grooming (Βαλαωρίτου 9, Κολωνάκι. Τηλ. 2110021605) για τη φιλοξενία.
Διαβάστε ακόμα: Sex Editor, πώς γ@μιόμαστε στην Ελλάδα;




