
Τι λέμε για το μέγεθος και το σχήμα του κώλου;
‘’Ζωγράφισα για χάρη σας τη σιλουέτα της Ρεβέκας, ύμνησα τις θαυμαστές αναλογίες της, τη μεθυστική κοιλιά της, αλλά δεν έχω πει ακόμα τίποτα γι’ αυτό που πραγματικά μ’ εντυπωσίαζε στο κορμί της: τους γλουτούς της, τους πιο όμορφους που μου δόθηκε ποτέ να δω. Ήταν ένα στιλπνό μάρμαρο, ένα κλειστό πετράδι που μπροστά του δοκίμαζα την τύχη μου με διάφορες πιθανότητες ευτυχίας, ένας πισινός στρογγυλός, ψαχνωμένος, παχουλός που ξεπεταγόταν σαν βόμβα χωρίς όμως το πάχος του να χαλάει σε τίποτε τη γοητεία του. Θα ήθελα να έχω το ταλέντο του ποιητή για να περιγράψω αυτό το διπλό θαύμα, αυτό το υπέροχο πάπλωμα που πρόβαλλε στο κέντρο του σώματος, με μια σχισμή τόσο βαθιά που μπορούσες να ρίξεις μέσα της ένα γράμμα.’’
Αυτά γράφει για τον κώλο της Ρεβέκας, της ηρωίδας του αριστουργηματικού μυθιστορήματός του ‘’Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα’’ ο Πασκάλ Μπρυκνέρ κι εγώ τα διαβάζω και μεθώ, κάνω εικόνες, φαντασιώνομαι: κώλους φουσκωτούς, πούτσους καυλωμένους στην θέα της χαράδρας τους, θείες μυρωδιές προσπερματικών υγρών, πρωκτικές διεισδύσεις, αναστεναγμούς, χούφτες γεμάτες σάρκες που φλέγονται.
Ο Θεός στάθηκε σπλαχνικός μαζί μου, συνεργαζόμενος αγαστά με τα γονίδια που μου λάχανε: ψηλά πόδια, σώμα κλεψυδρένιο, αναλογικό, πωπό και στήθος με στρογγυλάδες, μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια, κατσαρά μαύρα μαλλιά. Το μόνο μεγάλο πράγμα πάνω μου αξιολογώ πως είναι η μύτη μου-ίσως όμως και αυτή εξυπηρετεί την αναλογία του Όλου μου.
Παρατηρώ πάντοτε τις γυναίκες με τεράστια βυζιά και τις γυναίκες με τεράστιο κώλο. Φευγαλέα, τσιμπιέμαι από ζήλεια. Ξέρω ότι κάθε άντρας, και ο δικός μου άντρας φυσικά, θα ήθελε να ζουμπήξει αυτά τα κωλομέρια, να κοινωνήσει αυτά τα βυζόμπαλα, να πνιγεί μέσα τους. Με μένα θα θέλει να γαμηθεί, με μένα είναι ερωτευμένος, αλλά οι αισθήσεις του θα προδώσουν φευγαλέα την καρδιά του και το μάτι του θα πέσει πάνω στο κολάν που διαγράφει τα καπούλια εκείνης της νεαρής σερβιτόρας. Να τη βράσω την ψηλόλιγνη κορμάρα μου και την φυσική, άγρια ομορφιά μου-θέλω να πεθάνει αυτή η πουτάνα η σερβιτόρα με την κωλάρα της που σίγουρα ο δικός μου θα ήθελε να χουφτώσει και, γιατί όχι, να γαμήσει. Έτσι σκέφτομαι. Δεν είμαι ανώτερος άνθρωπος.
Ξέρω άντρες που δεν καυλώνουν με τίποτα τέτοιο. Αγαπούν τις κομψές γυναίκες, με πανέμορφο πρόσωπο και απέριττες αναλογίες-όχι ιδιαίτερα φουσκώματα, αλλά ελαφίσια χαρακτηριστικά. Κωλαράκια, βυζάκια, μεσούλες. Εντάξει, δεκτό. Αλλά μοιάζει για την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Σε εμάς τα κορίτσια, τα ‘’μεγέθη’’ των ελεών μας είναι εμφανή, αν και το γεννητικό μας όργανο είναι κρυφό, είναι εσωτερικό, είναι χωμένο μες στο σώμα μας. Ξέρω, σας αρέσει να είμαστε στενές. Να βρίσκει αντίσταση το καυλί σας καθώς μας ξεσκίζει. Να νιώθετε κι εσείς κάπως ογκώδεις.
Σπάνια θα κριθεί ένας άντρας για το αν έχει ψηλά ή κοντά πόδια. Τουρλωτό ή πλάκα πωπό. Σαρκώδη ή λεπτά χείλη. Όμως, ο άντρας απογυμνωμένος και ερεθισμένος έρχεται αντιμέτωπος με την αμείλικτη κρίση των θηλυκών περί της σκληρότητας του πέους του και, φυσικά, περί του μεγέθους του. Κάθε φορά που γίνεται μια χιουμοριστική κουβέντα περί μικροτσούτσουνων ανδρών σε ένα φιλικό σαλόνι με random άτομα, κάτι μέσα μου τρέμει-ποιος ξέρει γιατί-στην ιδέα ότι κάποιος κύριος από όλους αυτούς έχει πολύ μικρό πουλί, κι ας γελάει με το χιουμοράκι της παρέας.

Μικρά στήθη, μακριά πόδια. Είναι αναγκαία συνθήκη;
Ένας από τους ομορφότερους άντρες που στόλισαν την ερωτική μου ζωή έπασχε από μικροφαλλία που σου τίναζε τα μυαλά. Μόνο μια γυναίκα ή ένας γκέι άντρας θα καταλάβει την πίκρα μου όταν είδα το πουτσάκι αυτού του πανώριου, ψηλού παίδαρου, με τα μεγάλα μάτια, τις πλατιές παλάμες και την μπάσα φωνή. Λες, αδύνατον. Λες, η φύση τιμωρεί την ασύλληπτη, αγαλματένια ομορφιά του με αυτόν τον τρόπο. Όμως, είχα οργασμούς μαζί του-γιατί απλώς εγώ ξέρω να χύνω. Όχι γιατί αυτός ή το πέος του με έκαναν να χύσω.
Αυτό θέλω να σας πω, παιδιά: το μέγεθος δεν οδηγεί σε οργασμούς. Το πάχος είναι πιο σημαντικό, σε κάθε περίπτωση. Αλλά το σεξ είναι και οι γλώσσες, τα δάχτυλά μας, οι φαντασιώσεις μας. Εγώ αυτόν τον μικροτσούτσουνο γόη θα μπορούσα κάλλιστα να τον ερωτευτώ. Δεν ξέρω αν θα μου έλειπε κάποια στιγμή ένας μεγάλος, λαχταριστός πούτσος να νιώσω γυναίκα κατακτημένη και βατεμένη όπως μου αρέσει, ναι, πιθανά θα μου έλειπε. Αλλά, αναπολώντας τα παλιά, νεανικά μου γαμήσια, σκέφτομαι συχνότερα αυτόν τον άτυχο, μικρόφαλλο άντρα, τα φιλιά του και την μυρωδιά του, από άλλους, με τους οποίους η φύση στάθηκε περισσότερο ανοιχτοχέρα. Τι να πεις.
Το μέγεθος στον πούτσο μετράει στις πρώτες εντυπώσεις. Δεν είπαμε να έχεις πουλί σαν αντίχειρα. Αλλά δεν χρειάζεται να έχεις και τσοντόπουτσα. Δεν έχω γνωρίσει ποτέ άντρα που να ξέρει και να νιώθει στ’ αλήθεια Μεγάλος. Έχετε φάει με το κουτάλι τα καυλιά των πορνοστάρ και θαρρείτε πως η 18ποντη ψωλή σας είναι απλώς… κανονική. Οι άντρες, από την άλλη, με μικρότερο μέγεθος (εκεί, γύρω στα 15 εκατοστά) έχουν την αίσθηση ότι ο πούτσος τους είναι μεγάλος. Αντιθέτως, οι πολύ προικισμένοι κάπως θα ήθελαν να είναι κι άλλο προικισμένοι. Κάτι σαν τον μικρομεσαίο που έχτισε εξοχικό στη Σαλαμίνα και νιώθει πασάς σε αντίθεση με τον επιχειρηματία που βγάζει εκατομμύρια-αλλά δεν ανήκει στους πάμπλουτους του πλανήτη. Θέλει κι άλλα λεφτά. Πάντα κι άλλα.
Τα μεσαία πουλιά ευνοούν τις επίπονες στάσεις στο σεξ. Οι ανάποδες αμαζόνες, τα καβαλήματα στα όρθια και τα ξεσκισματικά doggy styles δεν πετυχαίνουν το ίδιο όταν εμείς και τα μουνιά μας έχουμε να διαχειριστούμε έναν τιτάνιο φαλλό. Επίσης, η πίπα λειτουργεί πολύ καλύτερα με πιο μικρά μεγέθη. Εσείς που γκρινιάζετε για τα 13,5 εκατοστά σας, σκεφτείτε ότι ο άντρας με τα 23 σπάνια έχει την ευλογία να βλέπει το πουλί του να βυθίζεται ολόκληρο μες στο στόμα της καλής του. Επίσης, αν έχει λιγάκι ενσυναίσθηση, ο πολύ προικισμένος αρσενικός δεν τον καρφώνει ολόκληρο και με δύναμη μες στο σώμα των γυναικών του-αυτό νομίζω πως συνεπάγεται σχετικά λιγότερη απόλαυση, αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά.
Υπάρχει μια φράση: ‘’big dick energy’’. Τα κορίτσια λέμε ότι την διαθέτουν αυτήν την ενέργεια οι άντρες που είναι χαλαροί, γελαστοί, ευγενικοί, χωρίς να θέλουν να εντυπωσιάσουν, χωρίς να θέλουν να υπερβάλουν ή να μονοπωλήσουν την κουβέντα, άντρες γενναιόδωροι και μετρημένοι στο φέρσιμο. Πράγματι, τα προικισμένα με μέγεθος αγόρια μοιάζει να έχουν μία αόρατη στάμπα για ένα έμπειρο γυναικείο μάτι: είναι κουλ και αραχτά στον χώρο, ξεχωρίζουν με έναν δικό τους τρόπο.
Έχω μια προκατάληψη, προσωπικά, και θα σας την εκμυστηρευτώ: άντρες με χρήμα και εξουσία (διάσημοι δικηγόροι, αφεντικά πολυεθνικών, πλούσιοι βουτυρομπεμπέδες, ιδιοκτήτες πάσης φύσεως επιχειρήσεων κτλ) έχουν κατά την φαντασία και ίσως και την λογική μου-ή μήπως την εμπειρία μου;- μικρά πουλιά. Έβγαλαν χρήμα για να το αντισταθμίσουν. Ντρέπομαι τόσο που το εξομολογούμαι αυτό. Και ο δικός μου μικροτσούτσουνος άντρας με χρήμα και εξουσία ήταν/είναι. Αντιθέτως, νιώθω ότι οι εργάτες, οι μεροκαματιάρηδες, κάτι κούριερ boys να τα πιεις στο ποτήρι, κάτι σερβιτόροι στα νησιά ιδρωμένοι και ταλαίπωροι, κάτι ντελιβεράδες σκέτο ντελίριο, διαθέτουν καυλιά μεγάλων διαστάσεων.

Το μεγάλο στήθος είχε εχέγγυο;
Μπορεί να μην έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν στις γκόμενές τους όσα οι τράπερ που ακούνε, αλλά όταν τους τον πετάνε έξω, αυτές κωλοχαίρονται που ο καλός τους έχει μια πούτσα ένδοξη. Αυτά τώρα που γράφω είναι, από μια άποψη, σαχλαμάρες. Εάν είστε άντρας με χρήμα, εξουσία και μεγάλο καυλί σάς συγχαίρω. Να σας χαίρεται αυτή που σας έχει. Ή αυτές. Αν, δε, γαμάτε και καλά (όχι στην φαντασία σας, να σας το έχουν πει σοβαρές γυναίκες), τότε είμαι ήδη φαν σας κι ας μην διασταυρωθούμε ποτέ.
Τέλος των πάντων, που λέει και η φιλενάδα μου η Χ.-με τα ίσως ονειρικότερα, τροφαντά οπίσθια που έχω δει σε θηλυκό, σαν της Ρεβέκας των Μαύρων Φεγγαριών του Έρωτα ένα πράγμα. Κάθε φορά που περπατά μπροστά μου ζαλίζομαι στην θέα τους. Κι όμως, σκέφτομαι ότι τα αγόρια της μπορεί να καυλώνουν περισσότερο με τα στηθάκια της ή το φεγγαρένιο της πρόσωπο. Είναι αχαρτογράφητα τα πεδία των ορέξεων και των έλεξών μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, ας πούμε, εκείνον τον άντρα που μου είχε πει: ‘’έχεις κορμάρα, αλλά δε με νοιάζει, καθόλου-εμένα με τρελαίνει το δοντάκι σου που πετάει πάνω από τ’ άλλα και οι δυο ελιές στο πρόσωπό σου’’. Να έχω βάλει μισό κιλό baby oil στα πόδια και τον πισινό μου, για να ασχοληθεί ο άλλος με το δόντι και τις ελιές! Πλάκα έχουμε. Και τι πιο ωραίο από το να βρίσκει κανείς άλλες αρετές και χάρες πάνω σου, άλλες από αυτές που νόμιζες πως σε διακρίνουν.
Κι εσείς, παιδιά, οι προικισμένοι, καλό θα είναι κάποια στιγμή να πάψετε να ασχολείστε μονάχα με το πουλί σας. Κάτι μικρομεσαίοι ‘’ανταγωνιστές’’ σας σας τρώνε λάχανο με τα γλειφομούνια τους και με τον χειρισμό των δακτύλων. Διότι, να τα λέμε κι αυτά, άντρας υπερ-πουτσαράς με skills επί του γλείφειν ή/και του δαχτυλώνειν σπανίζει, κυρίες και κύριοι. Α, να μην ξεχάσω να σημειώσω μερικά πραγματάκια ακόμα: τα μεγάλα βυζιά κάποια στιγμή πέφτουν. Οι τεράστιοι κώλοι που βλέπετε στο Insta να πηγαίνουν σετ με μέσες δαχτυλίδι είναι από πλαστικές επεμβάσεις. Παίρνουν λίπος από την κοιλιά ή αλλού και το χώνουν στα κωλομέρια. Η εποχή μας έχει κάνει τάση τα μεγέθη: χείλια ροφός, βυζιά στο θεό, κωλάρες σαν πλατείες.
Κι εσείς οι άντρες χτυπιέστε στο γυμναστήριο-να ανοίξετε πλάτες, να φουσκώσετε μπράτσα. Μεγέθη, μεγέθη. Ουρανοξύστες σαν πούτσες όρθιες να μαστιγώνουν τους ορίζοντες των πόλεών μας. Τζιπ μεγάλα, με τζάμια φιμέ, στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας να κορνάρουν αδυσώπητα. Σπίτια τρίπατα που ζουν μέσα δυο κακομοίρηδες δυστυχισμένοι αγάμητοι, αλλά με ρόμπες ζεστές και τζακούζι στο μπάνιο. Παπούτσια εξωγήινων, τεράστια, με κάτι σόλες να, που φορούν τα λοάτκια στα κουλ μαγαζιά της πόλης με τις νέον, εσωτερικές πινακίδες. Μεγέθη, μεγέθη. Υπερθετικός βαθμός της ματαιότητας και της ματαιοδοξίας.
Θα ήθελα να ασχολούμαστε και με τα μέσα μεγέθη, όσ κλισέ και να είναι αυτό που γράφω τώρα: με την γενναιοδωρία μας, τις γνώσεις μας, την υπομονή μας, το χιούμορ μας. Ένας μεγάλος πούτσος γρήγορα εξομοιώνεται με έναν μικρότερο-πόσες φορές να αναφωνήσει κανείς, καμιά όλο θάμβος απέναντι στην σάρκα; Τα λαχταριστά βυζιά της καλής σας θα ωχριούν κάποτε μπρος στην άβυζη, εικοσάρα συναδέλφισσα που θα έρθει στην δουλειά μια ωραία πρωία και θα σας κοιτάξει λάγνα καθώς βάζετε καφέ στην κουζίνα.
Η γυναίκα που δεν έχετε γαμήσει ακόμα (ή που ξέρετε πως δεν θα γαμήσετε ποτέ) θα ξεπερνά την γυναίκα σας, εάν η γυναίκα σας δεν διαθέτει έσω μεγέθη, από αυτά που διαρκούν για πάντα και από αυτά που θα σας κάνουν να την θαυμάζετε και να την επιλέγετε για μια ζωή. Το ίδιο και με τους άντρες, κορίτσια: αν ο γκόμενός σας δεν ξέρει να σας φιλά και να σας χαϊδεύει, αν δεν έχει ιδέα πώς να σας φροντίσει ή πώς να φερθεί όταν βγαίνετε έξω, τι να τα κάνετε, από ένα σημείο και μετά, τα 22 και μισό εκατοστά του; Τα μεγέθη μετράνε. Αλλά, παύουν να έχουν σημασία μετά από λίγο καιρό. Επενδύστε, άντρες, στο μέγεθος της καρδιάς και του μυαλού σας-ο πούτσος σας δεν πρόκειται να μεγαλώσει άλλο. Η γοητεία σας, όμως; Αυτή είναι στο χέρι σας.
ΥΓ: Τα σκουλήκια και οι φλόγες θα μας φάνε τα πετσιά, τα μουνιά και τα καυλιά μας, μια μέρα αναπόφευκτα. Αλλά μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας κληρονομιά ή ιδέες που θα ζουν ακόμα και αιώνες μετά από τον θάνατό μας. Τότε, κανείς δε θα μας μνημονεύει για την κωλάρα ή τις αρχιδάρες μας. Ναι; Ναι.
Διαβάστε ακόμα: Sex Editor. 10 καυτά tips για να κάνετε καλύτερο sexting.




