
Ίσως μας φαίνεται ξένο στην Ελλάδα, αλλά στην Ολλανδία, όπου η κουλτούρα των φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής υπάρχει για δεκαετίες, η χρήση MDMA και ecstasy σε party με techno μουσική είναι κάτι σαν έθιμο. (Photo credits: Baptiste Merel/Unsplash)
Αυτή τη στιγμή, αν παραγγείλεις πίτσα στο Άμστερνταμ, ο χρόνος παράδοσης είναι περίπου 45 λεπτά. Αν, αντ’ αυτού, παραγγείλεις ναρκωτικά, έρχονται στην πόρτα σου σε 25 λεπτά.
Αυτό δεν είναι κάποιο αστείο ή υπερβολή· είναι μια πραγματικότητα που ισχύει σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Λονδίνο, το Βερολίνο ή το Άμστερνταμ. Κάθε Σάββατο, στα κεντρικά μπαρ της πόλης, θα δεις άτομα να βγαίνουν από την τουαλέτα και να ρουφάνε τη μύτη τους.
Αυτά δε γίνονται σε techno clubs ή φεστιβάλ, αλλά στα πιο κεντρικά μπαρ της πόλης. Η χρήση κοκαΐνης είναι τόσο διαδεδομένη που ακόμη κι αν κάποιος δεν κάνει τακτικά, σίγουρα έχει βρεθεί σε μια παρέα που θα κάνει.
Ίσως μας φαίνεται ξένο στην Ελλάδα, αλλά στην Ολλανδία, όπου η κουλτούρα των φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής υπάρχει για δεκαετίες, η χρήση MDMA και ecstasy είναι κάτι σαν έθιμο που το κάνεις 1-2 φορές τον χρόνο.
Σε ακραιες περιπτωσεις μπορείς να δεις και νέους ανθρώπους να κάνουν MDMA με τους γονείς τους. Τη στιγμή που στην Ελλάδα πολλοί ενήλικες κρύβουν τα τσιγάρα, αρκετοί Ολλανδοί κάνουν MDMA οικογενειακώς.

Όταν γνωρίζεις ένα άτομο στο κλαμπ, μια συχνή ερώτηση που μπορεί να σου κάνει, μετά το όνομά σου και την καταγωγή σου, είναι τι ναρκωτικά κάνεις. (Photo credits: Daniel Stiel/Unsplash)
Τα ναρκωτικά ως mainstream τρόπος διασκέδασης στην techno μουσική
Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα καθεστώς πλήρους απαγόρευσης των ναρκωτικών. Την ίδια στιγμή, το κράτος της Ολλανδίας που διώκει τα ναρκωτικά, έχει δικό του site ενημέρωσης των πολιτών για όλα τα ναρκωτικά και τους κινδύνους τους, τα οποία κάποιος μπορεί παρανόμως να αγοράσει. Επίσης, πωλούνται kits στα φαρμακεία με τα οποία μπορείς να ελέγξεις αν είναι νοθευμένα.
Αν τώρα πάμε σε underground techno clubs, εκεί ξεφεύγει η κατάσταση. Όταν γνωρίζεις ένα άτομο στο κλαμπ, μια συχνή ερώτηση που μπορεί να σου κάνει, μετά το όνομά σου και την καταγωγή σου, είναι τι ναρκωτικά κάνεις. Το 90% των ατόμων που βρίσκονται κάθε Σάββατο στα dance floors είναι υπό την επήρεια ναρκωτικών, και ίσως αυτό να είναι και μια επιεικής πρόβλεψη.
Η μουσική techno ως μπροστάρης των ναρκωτικών
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός, μου έλεγαν «δε χρειάζεται να πιεις αλκοόλ για να περάσεις καλά», και μεγαλώνοντας καταλαβαίνω όλο και περισσότερο πως αυτό δεν είναι πάντα η αλήθεια και σίγουρα όχι για όλους. Πέραν της πλάκας, η διασκέδαση, για πολλούς ανθρώπους, δύσκολα αποσυνδέεται από τις ουσίες, είτε μιλάμε για αλκοόλ, είτε για κάτι πιο δυνατό.
Φαντάσου δηλαδή να πας στον Πλούταρχο, μετά από χωρισμό, και να σου πει κάποιος δε μπορείς να πιεις αλκοόλ. Κάπως έτσι λειτουργεί και η σχέση του κόσμου με τα ναρκωτικά.

Όποιος έχει ζήσει ένα τέτοιο φεστιβάλ με μουσική techno υπό την επήρεια και στη συνέχεια προσπαθήσει να επιστρέψει νηφάλιος, συνήθως περιγράφει την εμπειρία από λιγότερο ενδιαφέρουσα μέχρι βαρετή και ανυπόφορη. (Photo credits: Freepik)
Μιλάμε για κλινικά κατασκευασμένες ουσίες, οι οποίες έχουν σκοπό να σου φτιάχνουν τη διάθεση. Αν προσπαθούμε να παρουσιάσουμε μια πραγματικότητα στην οποία χωρίς ουσίες περνάς το ίδιο καλά, απλώς λέμε ψέματα στον εαυτό μας.
Τα ναρκωτικά σε κάνουν να νιώθεις ευφορία. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η εμπειρία αυτή είναι απαραίτητα καλή ή ότι συνίστανται. Το αντίθετο. Το κόστος, σωματικό, ψυχολογικό και συχνά κοινωνικό, είναι μεγάλο, και λίγοι μπορούν να το διαχειριστούν. Αρκετά συχνά κάποιοι δεν καταλαβαίνουν την επικινδυνότητα αυτών των ουσιών, με αποτέλεσμα να κάνουν σοβαρή ζημιά στον εαυτό τους.
Ωστόσο, υπάρχει μια πραγματικότητα για τη βιομηχανία της τέκνο μουσικής, την οποία συναντάμε μόνο στο συγκεκριμένο είδος· την εξάρτησή της από τα ναρκωτικά. Αν βγάλεις τα ναρκωτικά από την τέκνο, τα περισσότερα κλαμπ θα κλείσουν και σχεδόν όλα τα φεστιβάλ θα ακυρωθούν.
Δε λέω ότι ο κόσμος θα σταματήσει να ακούει τη μουσική ή ότι οι παραγωγοί θα σταματήσουν να δημιουργούν. Αλλά όποιος έχει ζήσει ένα τέτοιο φεστιβάλ με μουσική techno υπό την επήρεια και στη συνέχεια προσπαθήσει να επιστρέψει νηφάλιος, συνήθως περιγράφει την εμπειρία πολύ διαφορετική. Από λιγότερο ενδιαφέρουσα μέχρι βαρετή και ανυπόφορη. Πάρα πολλά άτομα που λατρεύουν την τέκνο προτιμούν να μην πάνε καν σε κάποιο φεστιβάλ ή κλαμπ, αν δεν μπορούν να πάρουν ναρκωτικά.
Ώρα για νομιμοποίηση;
Όπως είχε πει ένας Αμερικανός οικονομολόγος: «Αν δεις από οικονομικής σκοπιά την απαγόρευση των ναρκωτικών, ο ρόλος του κράτους είναι να προστατεύει τα καρτέλ», και αυτή είναι πραγματικότητα.
Σήμερα στην Ολλανδία de jure απαγορεύονται τα ναρκωτικά, αλλά de facto υφίσταται μια πλήρης νομιμοποίηση με την καθοδήγηση του ίδιου του κράτους για τη σωστή χρήση τους. Αν σήμερα νομιμοποιούνταν, ο πρώτος που θα έχανε θα ήταν τα καρτέλ ναρκωτικών που επωφελούνται από τη μαύρη αγορά, η οποία πάντοτε είναι πιο ακριβή από τη νόμιμη.
Η αλήθεια είναι ότι η χρήση των ναρκωτικών δεν περιμένει τους νόμους και τις αποφάσεις μας. Ιστορικά, πολλοί νόμοι απλώς ακολούθησαν μια πραγματικότητα που είχε καθιερωθεί για δεκαετίες στο παρασκήνιο. Έτσι έγινε με την απαγόρευση του αλκοόλ, της κάνναβης και πιθανώς έτσι θα γίνει και με τα υπόλοιπα ναρκωτικά.




