Θεμέλιο για τις σχέσεις: «Ευαγγέλιο» η δήλωση του Μπαρδέμ για την Πενέλοπε Κρουζ

O Χαβιέ Μπαρδέμ είναι η επιτομή αυτού του αμερικάνικου τσιτάτου που λέει «talk the talk, walk the walk». «Μύθων τε ῥητῆρ᾽ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων», που έγραφε ο Όμηρος.

Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να επιβεβαιώνεται διαρκώς το κριτήριό μας. Να ξέρουμε πως δεν έχουμε σφάλλει σε μια εκτίμηση που κάναμε για έναν άνθρωπο ή μια κατάσταση. Ο Χαβιέ Μπαρδέμ και η Πενέλοπε Κρουζ είναι ένα ζευγάρι διασήμων που δεν έχουν αστοχήσει ούτε μία φορά ως προς αυτή την ανάγκη των ανθρώπων που τους έχουν ψηλά σε εκτίμηση. Και δεν είναι μόνο ότι μέσα από τη στάση τους εκφράζουν το δίκαιο, μιλούν με ανθρωπισμό, δεν είναι δηλαδή ότι φαίνεται να είναι πρότυπο ουμανισμού, αλλά κι ότι δείχνουν την κατεύθυνση για ζητήματα που έχουν μια πανανθρώπινη… ατομικότητα.

Οξύμωρο σχήμα, αλλά οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, ερωτικές οι φιλικές, αποτελούνται μεν από στοιχεία που είναι κοινά για όλους, αλλά η διαχείρισή τους είναι μια προσωπική υπόθεση για τον καθένα και μια συμφωνία μεταξύ των μελών που απαρτίζουν αυτή τη σχέση.

Στις ερωτικές σχέσεις, βρισκόμαστε σε μια εποχή που βλέπουμε τα «για πάντα μαζί» να απέχουν παρασάγγας από το παντοτινό. Πώς το έχει γράψει ο Λειβαδίτης;

«και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον.

Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν.

Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν απο τη στιγμή
που βρίσκουν μια θέση
στη ζωή των άλλων».

Διαβάστε ακόμη: Ο άντρας που αγγίζει τη θηλυκή του πλευρά, είναι ο γνησίως αρρενωπός

Σε αυτό το τμήμα από το ποίημα «Συμφωνία αρ. 1», αξίζει να σταθούμε στο σημείο που λέει ότι οι άνθρωποι ζουν από τη στιγμή που βρίσκουν μια θέση στη ζωή των άλλων. Αυτή είναι, σαφώς, η αρχή του έρωτα, η αρχή μιας διαδρομής προς την αγάπη. Όμως, το ξέρουμε καλά, η αγάπη δεν είναι αρκετή για να μείνουν δύο άνθρωποι μαζί. Και δεν είναι γιατί συχνά σφάλλουμε θεωρώντας πως υπάρχουμε μόνο μέσα από τη θέση που κατέχουμε στη ζωή των άλλων. Περνάει ο καιρός και έχουμε ξεχάσει, έχουμε αδιαφορήσει για τη θέση που έχουμε εμείς στη δική μας ζωή.

Από μια αίσθηση φόβου πως θα είμαστε μόνοι αν έχουμε έναν εαυτό έξω από τη σχέση, καθόμαστε πεισματικά και διαρκώς σε αυτή την ένωση και πιέζουμε και το άλλο μέλος να μείνει. Κι αν τυχόν αυτό το μέλος πάει να ξεμυτίσει, μέσα μας όλα διαλύονται. «Γιατί δε θέλει να είμαστε μαζί όπως θέλω εγώ;», σκεφτόμαστε. Επειδή κρίνουμε τους άλλους με βάση το πώς σκεφτόμαστε εμείς και παιδευόμαστε να τους φέρουμε με βιασύνη στο δικό μας μήκος κύματος, μια διαφορετική αντίληψη του «μαζί», μας ταράζει.

Η αντοχή μιας σχέσης φαίνεται στο «χώρια» περισσότερο από το «μαζί».

Η λέξη-κλειδί στη δήλωση Χαβιέ Μπαρδέμ

Να, λοιπόν, πόσο χρήσιμη μπορεί να φανεί η δήλωση του Χαβιέ Μπαρδέμ, που είναι κι ένα παράδειγμα υπό την έννοια πως είναι 15 χρόνια μαζί με την Πενέλοπε Κρουζ και εκφράζει έναν εξίσου δυνατό έρωτα για εκείνη. Δεν είναι απλό για δύο ανθρώπους με τόσες επαγγελματικές υποχρεώσεις μακριά από το σπίτι, σε διαφορετικά μέρη, σε διαφορετικές περιόδους, με πότε τον ένα και πότε τον άλλο να μένει μόνος πίσω για να συνδεθεί και να φροντίσει τα δύο παιδιά.

Μιλώντας στο Variety, ο Χαβιέ Μπαρδέμ εξέφρασε το πόσο θαυμάζει και σέβεται την Πενέλοπε, πόσο τρομακτικά όμορφη τη βρίσκει και έδωσε, εμμέσως, και τη συμβουλή του για το θεμέλιο μακροημέρευσης και «ισοβιότητας» μιας σχέσης. «Είναι πολύ σημαντικό να θαυμάζεις το ταίρι σου για αυτό που είναι και για όσα κάνει ξεχωριστά στη ζωή». Λέξη-κλειδί εδώ: ξεχωριστά.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Andro (@andro_gr)

Στα παλιά τα χρόνια, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, άντεχαν στο χρόνο όντας διαρκώς στο μαζί, γιατί έτσι ήταν πλασμένος ο κόσμος, δεν υπήρχαν επιλογές. Η γυναίκα ήταν στο σπίτι, φρόντιζε κι ο άντρας έβγαινε να φέρει τα λεφτά, κύριος οίδε τι μπορεί να έκανε έξω από το σπίτι, γνωρίζοντας πως η γυναίκα δε θα φέρει αντίρρηση και δε θα θελήσει περισσότερα. Οι εποχές δεν είναι αυτές. Υπάρχουν πια, ευτυχώς, δύο άνθρωποι σε μια εκάστοτε σχέση με προσωπικές φιλοδοξίες, με ανάγκη να κάνουν πράγματα με και για τον εαυτό τους, με ανάγκη να μπορούν να ζουν κάποιες στιγμές έξω από το κοινό σώμα που δημιουργείται σε μια σχέση.

Εκεί, πρέπει να έχουν και οι δύο την ωριμότητα και τη συναισθηματική αντίληψη να κατανοήσουν πως δεν πρόκειται για μια διάθεση αποχώρησης οριστικής από τη σχέση, αλλά για ένα μικρό ταξίδι. Όταν ταξιδεύουμε μακριά από το σπίτι μας, δε θέλουμε να το αφήσουμε για πάντα. Φεύγουμε για να το εκτιμήσουμε περισσότερο και να μάθουμε πόσο θέλουμε να γυρίσουμε σε αυτό.

Ρισκάροντας να κουράσω με τους στίχους, οι Κατσιμιχαίοι με τον Νταλάρα έχουν ένα ντουέτο που λέει ότι «θέλω να βγω, να πάω να μεθύσω, να ξαναπαίξουμε για λίγο, να χαθούμε, να σε σκεφτώ και να σε νοσταλγήσω και αν υπάρχει λόγος να γυρίσω».

Τι εννοεί αυτός ο στίχος; Ότι αποζητώ να μου επιτρέπεις να βγάλω για λίγο τα δεσμά, να πάω να τρέξω, να γίνω ξανά παιδί, να πετάξω για μια περιπέτεια και να γυρίσω.

Μια σχέση, ετεροφυλοφιλική ή ομοφυλοφιλική ή οιασδήποτε μορφής, που βασίζεται στη συμφωνία της αποκλειστικότητας και του «μαζί» τονώνεται από αυτή τη συνθήκη. Να ωθούμε ο ένας τον άλλο σε ένα πέταγμα που δε θα γίνει μαζί. Να σου κρατώ εγώ τα φτερά για να τα ανοίξεις και να πας να πετάξεις χωρίς εμένα και τούμπαλιν. Να βλέπουμε πως είναι σημαντικό για τον άλλο να πάει σε περιπέτειες που δε μας περιλαμβάνουν και να γυρίσει μετά να μας τις αφηγηθεί. Είναι ένα αρχέγονο ένστικτο ούτως ή άλλως που οι άντρες το χορτάσαμε, οι γυναίκες το ανακαλύπτουν τις τελευταίες δεκαετίες.

Οπότε, όταν καταφέρνουμε να κάνουμε στην άκρη αυτή την κτητικότητα όχι του σώματος του άλλου, αλλά του πνεύματος και της ψυχής του, όταν του λέμε ανοιχτά «εγώ θα κάνω τώρα ένα βήμα έξω από το όνειρό σου και πήγαινε να εξερευνήσεις, πάω κι εγώ να εξερευνήσω και τα λέμε ξανά εδώ όταν γυρίσουμε», τότε η σχέση κοιτά καθαρά την «αιωνιότητα». Κι αυτό δεν είναι απαραίτητο πως θα γίνεται συγχρονισμένα. Μπορεί να γίνεται και εναλλάξ. Ακόμα πιο δύσκολη πίστα, σαφώς, γιατί κάποιος μένει πίσω να σκέφτεται και να νιώθει την έλλειψη, το κενό.

Εκεί είναι όμως που μπορεί κάποιος να δουλέψει με τον εαυτό του. Αυτός που μένει πίσω να βουτήξει μέσα του και να ψάξει αυτή τη συνθήκη του «χώρια».

Επομένως, να μη φοβάστε ούτε τις χωριστές διακοπές, ούτε τα χωριστά ποτά και φαγητά, ούτε τις στιγμές που είστε σωματικά στον ίδιο χώρο, μα ψυχικά σε άλλους κόσμους. Εκεί μαθαίνετε να αναζητάτε την επιστροφή στο «μαζί».

TAGS :
άντρας γυναίκα σχέσεις

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook