Sex Editor: Τα πολιτεύματα του σεξ

«Οι άνθρωποι που έχουμε απολαύσει σεξ στην ζωή μας, ξέρουμε πόσα διαφορετικά σεξ μπορούν να συμβούν – ακόμα και μεταξύ δύο ανθρώπων, σταθερών μες στα χρόνια» γράφει η sex editor του Andro. (Εικονογράφηση: Milo Manara)

«Ο έρωτας είναι πολιτική πράξη», γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας σε ένα σημείο του θεατρικού του «Sueño del Mar». Του απαντώ από εδώ: «Και το σεξ δεν πάει πίσω. Και το σεξ πολιτική πράξη είναι». Οι άνθρωποι που έχουμε απολαύσει σεξ στην ζωή μας, ξέρουμε πόσα διαφορετικά σεξ μπορούν να συμβούν – ακόμα και μεταξύ δύο ανθρώπων, σταθερών μες στα χρόνια, πράγμα που, όπως έχω σχεδόν βαρεθεί να σας γράφω, βρίσκω την μεγαλύτερη πρόκληση, την τεραστιότερη γαματοσύνη.

Έστω λοιπόν ότι το σεξ είναι μια πολιτεία μαγική, μια επικράτεια που φαινομενικά κατοικούν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι, αλλά ουσιαστικά πάντοτε πολλοί περισσότεροι ή, σε μερικές θλιβερές περιπτώσεις απλώς ένας ή κανένας, ελέω απουσίας ουσιαστικής ψυχοσωματικής εμπλοκής από το ένα ή από όλα τα μέρη-πολίτες. Καθεμία και καθένας από εμάς μπορεί δυνητικά να ιδρύσει εκατοντάδες ή χιλιάδες πολιτείες στην διάρκεια του βίου του και να καταλάβει, με αυτόν τον τρόπο, ότι πράγματι μπορεί να γαμήσει και να γαμηθεί με ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους, αλλά, λίγο πολύ, αυτοί οι διαφορετικοί τρόποι θα μπορούν να ομαδοποιηθούν τρόπον τινά. Δηλαδή, μην τρελαθούμε, μιλώντας απλώς για πηδήματα, δεν μπορούμε να γεμίσουμε και τόνους χαρτιού. Ο έρωτας ή οι εγκεφαλικές χημείες που δημιουργούν φαντασιακά πεδία δόξης λαμπρά είναι έτερο ζήτημα. O έρωτας είναι το Μέγα Πραξικόπημα επί της Τυραννίας της Πλήξης, της Κανονικότητας (ετεροκανονικότητας και ομοκανονικότητας και ό, τι κανονικότητας μπορεί να σκαρφιστούν οι ανθρώπινοι σχηματισμοί για να συντηρηθούν ψυχή τε και σώματι, ιδίως σώματι), ο έρωτας είναι ο Χριστός που κάνει το ξεροκόμματο να μοιάσει κοφίνι ξέχειλο από ζεστοφουρνιστά καρβέλια και το ξύδι να φανεί κρασί μπρούσκο, πανάκριβο. Έπειτα, στο όνομά του να γίνουν ένα σωρό μακελειά και καπηλεύσεις, κάθε απατεώνας και μικροπρεπής να φέρει κι έναν σταυρό στο στήθος ή στο καντράν του αυτοκινήτου, κάθε ψευτράκος και δειλός να προσέρχεται στην Εκκλησία, ή ακόμα χειρότερα να αναλαμβάνει την εκπρόσώπησή της, αυτός, ο υπό άλλες συνθήκες μακελάρης και Πιλάτος.

«Είναι συγκλονιστικό το δημοκρατικό σεξ, ακόμα και με σχήματα τριών ατόμων» σύμφωνα με την sex editor. (Εικονογράφηση: Milo Manara)

Το σεξ είναι μια πολιτεία που δημιουργείται ολοένα, αέναη, ατελής και γι’ αυτό τέλεια, που θα πει de facto αναρχική. Το σεξ είναι μια ιδέα, ένας προ-μαρξισμός πάνω στο γόνιμο του οποίου θεμελιούται λίστα κανόνων για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Όσο μιλάμε και αναλύουμε το σεξ, τόσο λιγότερο το κάνουμε. Όσο ξεφεύγουμε από τον πρωτογονισμό της επαφής της σάρκας χωρίς συστάσεις, κοινωνικά σχήματα και συνυποδηλώσεις, τόσο χάνουμε την πρωταρχική, άγρια και καθαγιασμένη ουσία του. Όμως, οφείλαμε να ξεφύγουμε και οφείλουμε ακόμα να ξεφύγουμε από αυτήν την πρώτη του αρχή που λειτουργούσε ενοποιημένα με την τεκνοποιία ή αποσιωπούσε κάθε σύνδεσή του με τον Έρωτα και την Αγάπη, μπαίνοντας σε ατραπούς πνευματικότερες. Και όσο πιο πολύ ακονίζουμε το πνεύμα, τόσο πιο πολύ καυλώνουμε την σάρκα, μην αφήσετε ποτέ καμιά και κανέναν να σας πείσει για το αντίθετο. Δεν μας στερεί τίποτα από την καύλα μας η εμβάθυνση στο «τι» και το «πώς» της ηδονής, αρκεί να ξέρουμε πότε αφήνουμε την μελέτη για να χυθούμε στην Άλλη Σάρκα και πότε αφοσιωνόμαστε στην παρατήρηση της δικής μας σάρκας για να μπορέσουμε να την προσφέρουμε ιδανική βορά στα στόματα και τα σώματα των ονείρων μας, ως χειραψία, ως συνάντηση, ως κατάλυση, ως υποδοχή, ως τριβή, ως βιολί ή ως δοξάρι ή ως όλα αυτά και άλλα τόσα.

Η αναρχία μετατρέπεται σε δημοκρατία όχι αποκλειστικά λόγω αυθόρμητης επιθυμίας που ο έρωτας και η αγάπη επιβάλλει -το μοίρασμα η ανταπόδοση, η συναπόφαση- αλλά και λόγω ευφυίας, Δημοκρατικά γαμήσια κάνει κανείς έξυπνος και σε φάση one night stand: γλείφεις μουνί, θα σου γλείψουν πούτσα, παίζεις επιδέξια τα δάχτυλα στις παρυφές του κώλου, θα έρθει δυνατός οργασμός, αλλάζεις ρυθμούς, θα δεις μορφασμούς που θα σε στοιχειώνουν, ψιθυρίζεις βρωμόλογα, σε σπάνε στο ξύλο με την θέλησή σου, γουστάρετε αμφότεροι. Είναι συγκλονιστικό το δημοκρατικό σεξ και με σχήματα τριών ατόμων, αν και εκεί έχει ενδιαφέρον να δούμε την πλήρη ανάπτυξη του φαινομένου της δουλείας (που δεν είναι πολίτευμα) είτε από τους/τις δύο στην μία/έναν, είτε-εδώ σας θέλω-από τον ένα/μία προς τις/τους δύο. Φανταστείτε δυο θεογκόμενους να σας φιλούν τα πόδια και να σας γλείφουν τα μουνόχειλα σαν καλά σκυλιά, ονειρευτείτε δυο μουνάρες να σας πιπιλούν τ’ αρχίδια και τώρα βάλτε εσάς στην θέση του υποτελούς και γονατίστε μπροστά σε δυο πούτσους που απασχολούν αμφότερες τις παλάμες σας ή, εναλλακτικά, ικανοποιήστε δυο ορθάνοιχτες, υγρές οπές που περιμένουν το σπέρμα σας εναγωνίως, μία η μία, μία η άλλη. Αυτή η οικειοθελής δουλεία και υποτακτικότητα στην υπηρεσία του γαμιά ή της γαμιόλας είναι απόλυτο όνειρο και αφορά περπατημένους και περπατημένες.

«Δε νοείται καλό κρεβάτι χωρίς λίγη βασιλεία από καιρού εις καιρόν» υποστηρίζει η sex editor. (Εικονογράφηση: Milo Manara)

Ενδιαφέρον έχει και η περίπτωση της μοναρχίας που μπορούμε να αναλύσουμε δημιουργικά. Δε νοείται καλό κρεβάτι χωρίς λίγη βασιλεία από καιρού εις καιρόν. Κάντε τον βασιλιά σας, χρίστε την βασίλισσά σας για ένα ή για περισσότερα βράδια. Είναι πολύ πιθανό ο βασιλιάς να έχει βίτσια και να θέλει strap on ή η βασίλισσα να σας διατάξει να της βάλετε την αγαπημένη σας τσόντα και να την γαμήσετε παρακολουθώντας την μαζί της, χύνοντάς την όπως ποτέ πιο πριν.

Εάν η τυραννία θίγει την αξιοπρέπεια ενός λαού, δεν σημαίνει ότι το αυτό ισχύει για τα σκέλια μας. Όλ@ μας θελήσαμε κάποτε στην ζωή μας να υποταχθούμε στις ορέξεις ενός «γλυκού τυράννου» που μας διέταζε να βγάλουμε το βρακί μας μες στη μέση του μαγαζιού και να τους το δώσουμε στο χέρι, να σκύψουμε να γλείψουμε αρχίδια κάτω από τραπέζια κατάμεστων κλαμπ, να στείλουμε εν ώρα εργασίας την κωλοτρυπίδα μας με δυο δάχτυλα μέσα και κύριος οίδε τι άλλα γούστα. Καλή η ανάλυση περί διαλεκτικής γύρω από το σεξ, αλλά δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από ό, τι τα βασανιστήρια, οι απαγορεύσεις, οι διαταγές -μεταξύ κοινώς συναινούντων ενηλίκων- για πράγματα που σχετίζονται με τις γενετήσιες απολαύσεις. Έχω θέμα με τα χέρια των αντρών που υπεραγαπώ και, καμιά φορά, τους διατάζω να μην με αγγίζουν καθ’ όλη την διάρκεια του σεξ. Δεν πιάνει με όλους, αλλά μου έχει συμβεί η εμπειρία μιας από τις σκληρότερες στύσεις της ζωής μου, άμα τη απαγορεύσει της αφής. Λατρεύω να τυραννώ και να με τυραννούν, λατρεύω να υπακούω σε διαταγές Πέμπτη βράδυ και Κυριακή πρωί να εξουσιάζω εγώ. Η Ξεφτίλα στο σεξ είναι συστατικό ευτυχίας, το παρανάλωμα της σάρκας οδηγεί το μυαλό σε υπέρτατες διαδρομές, αφού πρώτα εκείνο έχει κατασιγάσει για λίγο την λειτουργία του, επιτρέποντας στα δάχτυλα και τα κορμιά να βρουν τους ρυθμούς τους και να εμπιστευθούν το ένα το άλλο.

Το αριστοκρατικό σεξ είναι μια μαγεία: σύντομο, καθόλου βρόμικο και λίγο κυριλέ. (Εικονογράφηση: Milo Manara)

Αριστοκρατικά ξεσκίσματα επίσης λατρεύω. Είναι σύντομα, όχι βρόμικα, υπάρχει μια κυριλέ, άκρως εστέτ ανάγκη να χύσει ο ένας από τους δύο και ο άλλος, ως Κυρία των Τιμών, το εκπληρώνει χωρίς πολλά-πολλά, το κάνει σα να έσειε την βεντάλια του σε ένα κοκτέιλ πάρτυ σε παστέλ ταράτσα νεοκλασικού. Το πιο αριστοκρατικό γαμήσι της ζωής μου συνέβη έξω από μαγαζί όπου τραγουδούσα, με τον έρωτα της ζωής μου, εγώ να φοράω μπλε βελούδινο φόρεμα και καλσόν και μετά να επιστρέφω στο πάλκο με το κραγιόν μου απείραχτο και με ένα φίνο, μικρότατο μπάλωμα στο καλσόν που μόνο ο μπουζουξής μπορούσε να δει. Τραγούδαγα και τον κοίταζα στα μάτια, το σπέρμα του χόρευε στο βρακί μου, καθώς οι ακροατές τσούγκριζαν τα κρασιά τους από κάτω. Χρειάστηκαν 6 λεπτά για όλο αυτό. Είχε μια ασύλληπτη χάρη, ένα πολύ φίνο δάμασμα αυτό το πήδημα, αυτός ο έρωτας στα όρθια.

Αν με ρωτάτε για την οχλοκρατία, δεν δηλώνω φαν. Δεν αγαπώ τα ό,τι να’ ναι γαμήσια, βουρ κι ό, τι αρπάξει ο κώλος κι η φούχτα μας, μεθυσμένα, πρωτόλεια, που καταλήγουν σε ύπνους με βαριά ροχαλητά και άβολα πρωινά ξυπνήματα με βαρύ κεφάλι είτε με έναν είτε με δύο είτε με περισσότερους παρτενέρ. Υπάρχουν όμως και αυτά και το βίωμά τους μπορεί να κάνει το δημοκρατικό σεξ πολύ ποιοτικότερο και ο νοών νοείτω.

Να έχουμε τις κεραίες μας ευαίσθητες και τρυφερές, να σεβόμαστε τις καύλες μας, να μην ιδρύουμε πολιτείες με άτομα που δεν ξέρουν πώς να γίνουν οι σωστοί συμπολίτες, οι σωστοί ηγέτες ή οι υπάκουοι υποτελείς μας. Κάποιοι και κάποιες γεννήθηκαν απλώς αυνάνες – ας πάνε να ζήσουν σε ψηλά βουνά κι ας αφήσουν εμάς και το κλεινόν μας άστυ ήσυχους. Εμείς, οι ανήσυχοι, οι ευαίσθητοι, οι έγκαυλοι άνθρωποι να σχηματίζουμε, λέω, πόλεις, με τύπους και τύπισσες που έχουν όρεξη να ασχοληθούν με τα κοινά. Παντοιοτρόπως και σε κάθε πιθανό συνδυασμό. Για να έχει ζουμί (κυριολεκτικά) το θέμα. Είθε αυτό το καλοκαίρι να συμβούν πολλά πραξικοπήματα στα σεντόνια σας. Εάν ζείτε ήδη ένα, απολαύστε το και διαλαλήστε το. Κοινώς, μην δηλώνετε πολλά, απλώς διαδηλώνετε (για) τα πάντα. Τέχνη, καύλα και επανάσταση, αφού.

Διαβάστε ακόμα: Σεξ στις τουαλέτες, φετίχ ή λύση ανάγκης;

TAGS :
αναρχία αριστοκρατία Δημοκρατια επανάσταση πολιτεύματα σεξ σχέση

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook