Γιατί τόσο πολλοί μισούν τους vegans;

    Ναι, οι αυστηρά χορτοφάγοι διεκδικούν την ηθική ανωτερότητα με τρόπο συχνά φορτικό. Αυτό όμως δεν αρκεί για να ερμηνεύσει τις επιθέσεις που δέχονται. Σύμφωνα με νέες ψυχολογικές μελέτες, οι vegans γίνονται στόχος επειδή μας ξεβολεύουν. Μας υπενθυμίζουν αυτό που βολικά απωθούμε και έχει να κάνει με την ηθική και την υγεία μας.

     

    Οι ιδεολόγοι χορτοφάγοι συχνά υπερβάλλουν στις διαμαρτυρίες τους αλλά και η χολή των κρεατολάγνων εναντίον τους είναι, εξίσου συχνά, αδικαιολόγητη. (Photo by Erik McGregor/LightRocket via Getty Images/Ideal image).

    Υπάρχει ένα ανέκδοτο -πικρότατο, βεβαίως- που κυκλοφορεί στις τάξεις των κρεατοφάγων και δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις όταν το ακούσεις ή να μπεις σε σκέψεις. «Πώς ξεχωρίζεις έναν βέγκαν σε ένα γεύμα; Θα έρθει να σου το πει ο ίδιος». Ναι, τους βέγκαν δεν τους μπερδεύεις. Δεν σε αφήνουν, άλλωστε, και οι ίδιοι να τους μπερδέψεις. Είναι κάτι σαν ιεροκήρυκες της τροφής.

    Βέβαια, όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, υπάρχει και η αντεστραμμένη εικόνα: πώς ξεχωρίζεις κάποιος κρεατοφάγο σε ένα γεύμα; Εχει πέσει με τα μούτρα στα κοψίδια και του δίνει να καταλάβει σα να μην υπάρχει αύριο. Μήπως και οι βέγκαν έχουν τα δίκια τους; Για πόσο ακόμη θα καταναλώνουμε κρέας σαν να μην υπάρχει αύριο ενώ ξέρουμε ότι βλάπτει εμάς και τον πλανήτη; Προφανώς, αυτή η σκέψη μας ξεβολεύει και δεν μας αρέσει.

    Να είναι, άραγε, αυτός ένας από τους λόγους που όσοι είμαστε κρεατολάγνοι, όταν συναντούμε κάποιον που δηλώνει βέγκαν τον αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό ή και με εχθρότητα; Τι είναι αυτό που μας απωθεί πάνω του; Γιατί, ενώ καταλαβαίνουμε τον πυρήνα των επιχειρημάτων του, συνεχίζουμε να τον βλέπουμε ως μια ενοχλητική μύγα πάνω από το πιάτο μας; Ειδικά αν μέσα σ’ αυτό υπάρχει μια λαχταριστή μπριζόλα;

    Ο βέγκαν μας αναστατώνει διότι ξαναφέρνει στην επιφάνεια αυτό που έχουμε απωθήσει.

    Οι βεγκανοφοβικοί (sic) έχουν πολλά επιχειρήματα να παραθέσουν για τους λόγους που αισθάνονται περίεργα απέναντι σε εκείνους που αρνούνται να καταναλώσουν οτιδήποτε προέρχεται από το ζωικό βασίλειο. Φανταστείτε ότι στη Βρετανία υπήρξε άνθρωπος που αρνήθηκε να ξαναμπεί σε λεωφορείο διότι πατάει τα ανυπεράσπιστα έντομα. Ναι, υπάρχουν και ανίατες περιπτώσεις.

    Οι κρεατοφάγοι αντιτείνουν: κανένας δεν είναι αθώος του αίματος. Κι αυτοί που καταναλώνουν μόνο φρούτα και λαχανικά θα πρέπει να ξέρουν πως υπάρχει ένα γενικευμένο μακέλεμα στις καλλιέργειες (από ποντικάκια μέχρι ακρίδες) για να έχουν αυτοί στο πιάτο τους το μπρόκολο και την πατατούλα τους.

    Ακόμη κι έτσι, όμως, ποιος ο λόγος της τόσο έντονης εχθρότητας που αισθάνεται αρκετός κόσμος για τους βέγκαν; Ο κοινωνικός ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Bellarmine στο Κεντάκι, Χανκ Ρόθγκερμπερ, σημειώνει: «Στην εποχή μας υπάρχουν πολλά επιχειρήματα και έρευνες που σημειώνουν πως το να τρώμε κρέας μάς κάνει κακό. Ωστόσο, η διατροφική μας συμπεριφορά δεν έχει αλλάξει. Οι στατιστικές δείχνουν πως το 2018 καταναλώθηκε περισσότερο κρέας από ποτέ (κατά κεφαλήν) στις ΗΠΑ. Πώς, λοιπόν, εκλογικεύουμε το γεγονός ότι θέλουμε να είμαστε καλοί άνθρωποι και την ίδια στιγμή να τρώμε κρέας;».

    Ο καθηγητής αναφέρει τη νοητική διαδικασία που ακολουθούμε, η οποία μοιάζει με γυμναστική του μυαλού. Τουτέστιν: αφαιρούμε από τη γενικότερη εικόνα που έχουμε για τους εαυτούς μας εκείνα τα αιχμηρά σημεία που μπορούν να την σκιάσουν.

    Υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσαμε να τρελαθούμε. Ας φανταστούμε να έχουμε μπροστά μας το αγαπημένο μας ζώο και να τρώμε μπροστά του ένα κοκκινιστό ζώο της ίδιας ράτσας: Πώς θα αισθανόμασταν; Αυτό οι ψυχολόγοι το σημειώνουν ως «το παράδοξο του κρέατος». Αφαιρούμε από μέσα μας τις συνδηλώσεις του κρέατος που καταναλώνουμε. Σαν να μην χρειάστηκε να θανατωθεί κάποιο ζώο για να το βρούμε στο πιάτο μας. Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται.

    Έως τη στιγμή που εμφανίζεται ο βέγκαν και μας αναστατώνει διότι ξαναφέρνει στην επιφάνεια αυτό που έχουμε απωθήσει. Το αποτέλεσμα είναι να καταρρέουν μπροστά μας όλες οι θεωρίες (δικαιολογίες) που έχουμε αναπτύξει μέσα μας για να συνεχίσουμε να τρώμε κρέας δίχως την ηθική επίπτωση που έχει αυτή η απόφαση. Ο Ρόθγκερμπερ σημειώνει πως έχουμε τουλάχιστον 15 στρατηγικές μέσα στα μυαλό μας για να αντισταθούμε στη σκέψη του σκοτωμού ενός ζώου προς χάριν μας.

    Πολλοί βέγκαν θεωρούν πως κατέχουν τη σοφία του κόσμου και είναι ηθικά ανώτεροι. Αυτό τους καθιστά ενοχλητικούς.

    Σε άλλη μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβανία αποδείχθηκε πως οι σκέψεις που έχουμε για τους βέγκαν δεν είναι οι καλύτερες δυνατές. Η Τζούλια Μίνσον που ηγήθηκε της έρευνας τόνισε πως οι περισσότεροι χαρακτηρισμοί που έδωσαν οι ερωτηθέντες ήταν άκρως επιθετικοί. Κατ’ αυτούς, οι βέγκαν είναι βλάκες, σαδιστές, επιθετικοί, κάνουν κήρυγμα, είναι αλλόκοτοι, είρωνες και χίλια δύο άλλα «χαρωπά». Μάλιστα, σημειώνεται πως μόνο οι ναρκομανείς υφίστανται τόσες πολλές αρνητικές κρίσεις όσες επιρρίπτονται στους βέγκαν.

    Η εικόνα των βέγκαν είναι, όντως, κηλιδωμένη. Ίσως διότι κι αυτοί θεωρούν πως κατέχουν τη σοφία του κόσμου κάτι που τους καθιστά αυτομάτως ανώτερους ανθρώπους. Ότι τους δίνει το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα που ορισμένοι διεκδικούν και στην πολιτική. Αυτό το κούνημα του δακτύλου δεν μπορεί να είναι ευπρόσδεκτο από όλους. Αντίθετα, ένα ενδιαφέρον στοιχείο που έβγαλε η εν λόγω έρευνα είναι ότι την ίδια κακή άποψη για τους βέγκαν έχουν και οι vegetarians – ου μην και χειρότερη.

    Άλλωστε, οι βέγκαν δεν καταφέρονται μόνο εναντίον των κρεατοφάγων, αλλά και των vegetarians τους οποίους θεωρούν υποκριτές επειδή τρώνε γαλακτοκομικά. Μοιάζει σαν εμφύλιος πόλεμος μπρος σε μια μπουκιά τυρί ή για λίγο βούτυρο. Το ζήτημα μπαίνει εξ ολοκλήρου σε ηθική βάση. Οταν συμβαίνει κάτι τέτοιο ουδείς μπορεί να πει ότι η δική του ηθική είναι λιγότερο λανθασμένη από του άλλου.

    Εκείνοι που τρώνε κρέας, ακόμη κι αν δουν τρομακτικές σκηνές από το τι παθαίνουν τα άμοιρα ζώα κατά τη θανάτωσή τους σε βιομηχανική κλίμακα, ενδέχεται να περιορίσουν την κατανάλωσή τους ή απλώς να οπλιστούν με περισσότερα επιχειρήματα και να συνεχίσουν να τρώνε κανονικά τα παϊδάκια τους. Στο μεταξύ, όμως, οι βέγκαν θα συνεχίσουν να κάνουν το δικό τους κήρυγμα. Για να μην ξεχνάμε και τους ακτιβιστές που επιτίθενται κατά κρεοπωλείων και κτηνοτρόφων, διαπράττοντας ακόμα και ποινικά αδικήματα.

    Από την άλλη, αυτός ο κόσμος μας χωράει όλους. Το στοιχείο της αποδοχής του διαφορετικού οφείλει να μας καθοδηγεί. Εμείς στο Andro λέμε: Μπορεί να μην γίνουμε ποτέ βέγκαν, αλλά τουλάχιστον ας τους δούμε με συμπαθητική διάθεση. Ας γίνουμε vegan friendy.

     

    [Με πληροφορίες από το BBC]

     

    Διαβάστε ακόμα: «Τα άμφια των δεσποτάδων δεν έχουν σχέση με τον Χριστό που περπατούσε ξυπόλητος».

     

     

     

     

    x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

    Button to top