Ξένια Φουσέκα: «Όταν μια γυναίκα αντιστέκεται για τον εαυτό της, αντιστέκεται για όλες»

Η Ξένια προετοιμάζεται για να τρέξει στο Ladies Run Greece αυτή την Κυριακή και μας εξηγεί πώς έγινε το τρέξιμο ζωτικό για την ίδια.

– Ποια είσαι; Πες μας λίγα λόγια για σένα.

Είμαι η Ξένια και θα έλεγα ότι είμαι το κλασικό corporate girl που βρήκε την ισορροπία του μέσα από το τρέξιμο. Λατρεύω τη μουσική, ειδικά τις συναυλίες, εκεί είναι που γεμίζω ενέργεια. Στα 25 μου αποφάσισα να βάλω τον αθλητισμό στη ζωή μου και ξεκίνησα να τρέχω, κάτι που τελικά έγινε κομμάτι του ποια είμαι. Μου αρέσει να είμαι έξω, να τρέχω, να συνδέομαι με τη φύση. Αγαπώ να ανακαλύπτω νέες γεύσεις και όλα όσα μας προσφέρει η γη μέσα από πολύχρωμες και αγνές πρώτες ύλες.

– Γιατί σηκώθηκες ένα πρωί και άρχισες να τρέχεις;

Δεν ξέρω αν διάλεξα εγώ το τρέξιμο ή αν με διάλεξε εκείνο. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι έπρεπε να ξεκινήσω, σε μια περίοδο γεμάτη στρες και θόρυβο έπρεπε να βρω τρόπο να βάλω τάξη. Το τρέξιμο δεν ήταν απλά γυμναστική, ήταν τρόπος ελευθερίας. Κάθε ανάσα, κάθε βήμα, έσβηνε λίγο από το χάος. Και σιγά σιγά κατάλαβα ότι δεν έτρεχα μόνο με τα πόδια, έτρεχα για να καθαρίσω το μυαλό μου, να πατήσω τους φόβους μου και να ξαναπιάσω τη δύναμή μου.

– Πόσο σημαντική είναι για σένα η συμμετοχή σε αγώνες και τι σου έχει προσφέρει;

Για μένα, κάθε αγώνας δεν είναι απλώς μια σωματική πρόκληση, αλλά μια μικρογραφία της καθημερινότητας. Στον αγώνα θα πονέσεις, θα κουραστείς, θα σκεφτείς να τα παρατήσεις. Και εκεί είναι που μαθαίνω να κρατάω, να υπερβαίνω τα όρια μου και να βρίσκω μια δύναμη που ούτε ήξερα ότι υπάρχει. Ο τερματισμός δεν είναι μια γραμμή στο δρόμο, είναι η απόδειξη ότι η προσπάθεια, η επιμονή και η θέληση σε πάνε πάντα πιο μακριά απ’ όσο πίστευες.

«Μετά από ώρες τρεξίματος, όταν το πρόσωπο τα έχει δώσει όλα, τα γυαλιά κρύβουν τέλεια τα σημάδια της εξάντλησης. Σαν να λένε: Δεν τρέχει τίποτα, ακόμα είσαι unstoppable».

– Έχει «θηλυκότητα» το άθλημα που κάνεις; Και πού την εντοπίζεις;

Το τρέξιμο έχει τη δική του θηλυκότητα. Τη βλέπω στην ενσυναίσθηση, στην αλληλοϋποστήριξη, στην ικανότητα να σπρώχνεις τον εαυτό σου στα όριά του και ταυτόχρονα να δίνεις δύναμη στους άλλους. Για μένα, το να είσαι γυναίκα σημαίνει να στέκεσαι δυνατή για τον εαυτό σου, να κυνηγάς τους στόχους σου με πείσμα, αλλά και να μοιράζεσαι τη δύναμή σου με όσους είναι δίπλα σου.

– Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχεις ξεπεράσει στη ζωή σου;

Ήταν να σταθώ και να δουλέψω μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Έπρεπε να αποδείξω την αξία μου, με δουλειά και με επιμονή. Έπρεπε να βρω τη φωνή μου εκεί που δεν ακουγόταν. Και τελικά, να κερδίσω σεβασμό όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Αυτή η πορεία με έκανε πιο δυνατή, πιο ανθεκτική και πιο σίγουρη για το ποια είμαι.

– Έχεις κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράς στο τρέξιμο;

Σίγουρα, το φετίχ μου στο τρέξιμο είναι τα γυαλιά! Μου αρέσουν γιατί μπορούν να δώσουν ένα κάτι παραπάνω ακόμα και σε ένα απλό outfit. Και το καλύτερο; Μετά από ώρες τρεξίματος, όταν το πρόσωπο τα έχει δώσει όλα, τα γυαλιά κρύβουν τέλεια τα σημάδια της εξάντλησης. Σαν να λένε: Δεν τρέχει τίποτα, ακόμα είσαι unstoppable.

«Η ένοχη απόλαυσή μου είναι τα πατατάκια με γεύση ketchup και όταν ανοίξουν, δύσκολα μένει έστω ένα».

– Ποια θεωρείς ότι είναι η πιο σημαντική πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα;

Η πιο μεγάλη πρόκληση για τις γυναίκες σήμερα είναι η συνεχής ισορροπία ανάμεσα σε ρόλους και απαιτήσεις. Να είσαι δυνατή στη δουλειά, παρούσα στην οικογένεια, παρούσα για τον εαυτό σου, και όλα αυτά χωρίς να σου αναγνωρίζεται πάντα η προσπάθεια. Η κοινωνία πολλές φορές περιμένει από εμάς να τα κάνουμε όλα τέλεια, κι αυτό είναι βάρος. Για μένα, η πρόκληση είναι να αποδείξουμε ότι δεν χρειάζεται να διαλέγουμε ανάμεσα στους ρόλους, μπορούμε να τους ορίζουμε εμείς, με τον δικό μας τρόπο.

– Πες μας για μια γυναίκα που σε έχει εμπνεύσει.

Η Δρ. Stacy Sims μου έδειξε κάτι που άλλαξε το πώς βλέπω το σώμα μου: ότι δεν χρειάζεται να παίζω με κανόνες που φτιάχτηκαν για άντρες. Με έκανε να καταλάβω ότι το γυναικείο σώμα έχει δική του δύναμη και ιδιαιτερότητα και πώς αυτό αντιδρά διαφορετικά σε κάθε φάση της ζωής μας. Είναι μια επανάσταση και ένας επαναπροσδιορισμός για το πώς μπορεί μια γυναίκα να υπάρχει και να εξελίσσεται με τον πιο βέλτιστο τρόπο. Με έκανε να σεβαστώ το σώμα μου περισσότερο και να καταλάβω ότι μπορώ να φτάσω ακόμα πιο μακριά όταν δουλεύω με αυτό, όχι κόντρα σε αυτό.

– Ποιο είναι το αγαπημένο σου υγιεινό τρόφιμο/ρόφημα και ποια η ένοχη ευχαρίστησή σου;

Μου αρέσει να πειραματίζομαι με χυμούς και διαφορετικά τσάγια. Τον τελευταίο καιρό το αγαπημένο μου είναι ένα mix με μελισσόχορτο, δυόσμο, ginger και λίγο μέλι. Η ένοχη απόλαυσή μου είναι τα πατατάκια με γεύση ketchup και όταν ανοίξουν, δύσκολα μένει έστω ένα.

«Κάθε φορά που μια γυναίκα στέκεται για τον εαυτό της, χωρίς να το ξέρει ίσως, χωρίς να το διεκδικεί, στέκεται για όλες τις γυναίκες».

– Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς ladies;

Ο κόσμος χωρίς ladies θα ήταν ένας κόσμος χωρίς την πηγή ζωής, χωρίς το συναίσθημα και τη δύναμη που φέρνουν οι γυναίκες σε κάθε πτυχή της κοινωνίας. Η απουσία τους δεν θα σήμαινε μόνο έλλειψη βιολογικής συνέχειας, αλλά και απώλεια της φωνής που υπερασπίζεται την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την αλλαγή. Όπως είπε η εμβληματική Maya Angelou «Κάθε φορά που μια γυναίκα αντιστέκεται για τον εαυτό της, χωρίς να το ξέρει ίσως, χωρίς να το διεκδικεί, αντιστέκεται για όλες τις γυναίκες». Αυτή η συλλογική δύναμη, είναι που διαμορφώνει τον κόσμο μας προς το καλύτερο. Χωρίς αυτήν, ο κόσμος θα ήταν σιωπηλός, λιγότερο δίκαιος και σίγουρα φτωχότερος.

* Περισσότερα για τον αγώνα της Κυριακής θα βρείτε εδώ.

Διαβάστε ακόμη: Κάτια Στρατουδάκη: «Να αγκαλιάσουμε την πολυδιάστατη φύση των γυναικών»

TAGS :
Ladies Run γυμναστική

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook