Top 5 Οι top 5 Λολίτες του σινεμά

Ακόμη και αν στην real life ο ανήλικος ερωτισμός έχει ποινικοποιηθεί, στην τέχνη έχει εξυμνηθεί και φετιχοποιηθεί. Προσοχή, απαγορεύεται αυστηρά η διείσδυση της καλλιτεχνικής φαντασίας στην πραγματικότητα!

 
PRETTY BABY-ok

Η Μπρουκ Σιλντς στην «Κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης» υπήρξε περισσότερο μια προσωποποιημένη παρομοίωση της αθώας παιδικότητας παρά μια ελκυστική συνεκδοχή της ανήλικης ερωτικότητας.

Η Κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης (Pretty Baby, 1978)

Σκηνοθεσία: Λουί Μαλ.
Παίζουν: Σούζαν Σαράντον, Κιθ Καραντάιν, Μπρουκ Σιλντς.
What’s up doc? Νέα Ορλεάνη, περίπου το 1917, η 12χρονη Βάιολετ (Μπρουκ Σιλντς) μεγαλώνει στον οίκο ανοχής όπου δουλεύει η μητέρα της Χέιτι (Σούζαν Σαράντον). Όταν η Χέιτι παντρεύεται έναν ευυπόληπτο επιχειρηματία και μετακομίζει βόρεια, θέλει να πάρει την κόρη της μαζί της, η οποία όμως αρνείται υποστηρίζοντας ότι ο κόσμος της αρχίζει και τελειώνει στα όρια του οίκου ανοχής. Στο μεταξύ, μάλιστα, η Βάιολετ αποκτά έναν προστάτη, τον Μπέλοκ (Κιθ Καραντάιν), έναν εκκεντρικό ασέξουαλ φωτογράφο…
Η Λολίτα: Η Μπρουκ Σιλντς στην «Κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης» υπήρξε περισσότερο μια προσωποποιημένη παρομοίωση της αθώας παιδικότητας παρά μια ελκυστική συνεκδοχή της ανήλικης ερωτικότητας. Στα 13 της την εποχή που υποδυόταν τη 12χρονη Βάιολετ, η Μπρουκ ανέδυε τον αέρα της απελπιστικής παρθενίας που θα τη συνόδευε πολύ αργότερα μετά την ενηλικίωσή της.
Με τον τρόπο του Ανδρέα Εμπειρίκου: «Με μεγάλην προθυμίαν και με λάμποντα τα μάτια της η αγγελική παιδίσκη, αφού έρριψε πάλιν γρήγορα εν βλέμμα δεξιά και αριστερά, και είδε ότι το κατάστρωμα ήτο έρημον, ύψωσε όπως και πριν το φόρεμά της, έθεσε δύο άκρας του ποδογύρου εις την ζώνην της, ήνοιξε την προοριζόμενην διά την ούρησιν σχισμήν της σκελέας της, και προβάλλουσα πάλιν λίαν ασέμνως την ηβικήν της χώραν, έδειξε εις τον λάγνον Γάλλον το εξέχον πολύ μουνέττον της, το οποίον εν τω μεταξύ, από την διέγερσίν της, είχε ανοίξει αρκετά – τόσον, ώστε να εκμυτίζη, ολίγον ως ένα χαρίεν κουκουναράκι, εν διεγέρσει ωσαύτως, υψιτενής και σφύζουσα, η μικρά της κλειτορίς…» («Ο Μέγας Ανατολικός», Ανδρέας Εμπειρίκος)

Δείτε εδώ τις καλύτερες στιγμές της Μπρουκ Σιλντς στην ταινία:

Δείτε εδώ ολόκληρη την ταινία

 

lolita

Η Σου Λάιον, 16 ετών την εποχή της «Λολίτας», αποτέλεσε το όχημα για τον Κιούμπρικ.

Λολίτα (Lolita, 1962)

Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ.
Παίζουν: Τζέιμς Μέισον, Σέλεϊ Γουίντερς, Σου Λάιον.
What’s up doc? Ο μεσήλικος καθηγητής λογοτεχνίας Χάμπερτ Χάμπερτ (Τζέιμς Μέισον) ερωτεύεται με παράφορο πάθος τη 14χρονη Λολίτα (Σου Λάιον), κόρη της μικροαστής σπιτονοικοκυράς του Σάρλοτ Χέιζ (Σέλεϊ Γουίντερς). Αν και ο καθηγητής δεν τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια για τις συντηρητικές αντιλήψεις της κυρίας Χέιζ, την παντρεύεται προκειμένου να βρίσκεται διαρκώς κοντά στο αντικείμενο του πόθου του, τη Λολίτα. Όταν η γυναίκα του πεθαίνει σε αυτοκινητικό δυστύχημα, ο Χάμπερτ αναλαμβάνει την κηδεμονία της μικρής…
Η Λολίτα: Η Σου Λάιον, 16 ετών την εποχή της «Λολίτας», αποτέλεσε το όχημα για τον Κιούμπρικ ώστε αυτός να δώσει με τερατώδη διαύγεια το οδοιπορικό ενός εκτός ορίων και συμβάσεων πάθους, κάνοντας απλώς πορνογραφικές νύξεις και απογυμνώνοντας τις εικόνες του από κάθε υπόνοια ρεαλιστικής προσέγγισης της σαρκικής επαφής. Το «νυμφίδιο» εξυπηρετεί, εν τη αγνοία της, τον Κιούμπρικ να ειρωνευτεί τη βιτριολική ειρωνεία του Ναμποκόφ για καθετί φροϊδικό, καθώς και την απαξία του για τον «Βιενέζο τσαρλατάνο», Ζίγκμουντ Φρόιντ, αλλά παράλληλα και να ενισχύσει το καυστικό σχόλιο του Ναμπόκοφ σχετικά με την κουλτούρα που εκπηγάζει από το Χόλιγουντ.
Με τον τρόπο του Ανδρέα Εμπειρίκου: «Με το πέος του πλήρως εξωγκωμένον υπό το παντελόνι του, από το χαριτωμένον θέαμα που παρηκολούθησε, ο βαρώνος έκανε εν νεύμα εις την μικρά δωδεκαέτιδα υπηρέτριαν που ευρίσκετο ακόμη εις το σαλόνι να τον ακολουθήση, και, εισερχόμενος μαζύ της εις τον ιδικόν του θάλαμον, εκλείδωσε την θύραν. Έπειτα διέταξε την μικρόσωμον παίδα να γονατίση ενώπιόν του, και ξεκουμβώνων εν ριπή οφθαλμού την περισκελίδα του, έβγαλε έξω μίαν πελωρίαν ερυθροκέφαλον λευκήν ψωλήν, αγρίως εν στύσει παλλομένην. Η μικρά Λαπωνίς, έχουσα, προφανώς, πείραν παρομοίων πράξεων […] και εξάγουσα με προσοχήν και με ύφος πολύ σοβαρόν τους όρχεις του κυρίου της από το παντελόνι του, τον ηρώτησε ευσεβάστως: “Πώς θέλετε, κύριε; Με το χέρι, ή με το στόμα;”…» («Ο Μέγας Ανατολικός», Ανδρέας Εμπειρίκος)

Δείτε εδώ ολόκληρη την ταινία.

 

5a3a84494c9bf801f18ea5d413d34a57

Η Τζέιν Μαρτς, η οποία αν και 19 χρόνων τον καιρό του «Εραστή», «γαργαλά» τα μύχια παιδοφιλικά ένστικτα.

Ο Εραστής (L’Amant, 1992)

Σκηνοθεσία: Ζαν-Ζακ Ανό.
Παίζουν: Τζέιν Μαρτς, Τόνι Λενγκ, Φρέντερικ Μάνινγκερ.
What’s up doc? Το 1929 μια φτωχή έφηβη Γαλλίδα (Τζέιν Μαρτς) συναντά έναν Κινέζο διπλωμάτη (Τόνι Λενγκ) σε ποταμόπλοιο στον ποταμό Μεκόνγκ. Ο διπλωμάτης ερωτεύεται τη μικρή και αυτή δεν διστάζει να του προσφέρει την πλήρη ελευθερία προκειμένου να εγκαταλείψει οριστικά και αμετάκλητα την εποχή της αθωότητάς της, εξηγώντας του πως το μόνο που θέλει ως αντάλλαγμα είναι τα χρήματά του!
Η Λολίτα: Η Τζέιν Μαρτς, η οποία αν και 19 χρόνων τον καιρό του «Εραστή», «γαργαλά» τα μύχια παιδοφιλικά ένστικτα, αποκαλύπτει την αθέατη πλευρά του εκμαυλιστικού ερωτισμού και πυρπολεί τους ανδρικούς λαγόνες.
Με τον τρόπο του Ζορζ Μπατάιγ: «Την πλησίασα προσεχτικά απ’ το πλάι για να δω από κοντά τι γινόταν: πραγματικά, η Σιμόν αυνανιζόταν, με τ’ αριστερό του προσώπου της κολλημένο στο διχτυωτό πλάι στο κεφάλι του παπά, με τα μέλη της τεντωμένα, τα μπούτια της ανοιγμένα και τα δάχτυλα χωμένα βαθιά μέσα στο τρίχωμα να ψάχνουν. Μπορούσα να την αγγίξω. Έσκυψα και ξεγύμνωσα για μια στιγμή τον κώλο της, οπότε τη στιγμή εκείνη που πήγαινα να το κάνω, την άκουσα να λέει με καθαρή φωνή:
–Πάτερ μου, τη μεγαλύτερη αμαρτία μου δεν σας την είπα ακόμα.
Ακολούθησαν μερικά δευτερόλεπτα σιωπής.
–Η μεγαλύτερη αμαρτία μου είναι απλούστατα ότι αυτή τη στιγμή που σας μιλώ, τραβάω μαλακία.
Πέρασαν ακόμα μερικά δευτερόλεπτα με ψίθυρους μέσα στο εξομολογητήριο, και τελικά, σχεδόν με δυνατή φωνή, ξανάπε:
–Αν δε με πιστεύετε, να σας δείξω.
Κι άμ’ έπος άμ’ έργον, σηκώθηκε κι άνοιξε τα σκέλια της μπρος στον ιούδα, ενώ με χέρι σταθερό και γρήγορο μαλακιζόταν…» («Η Ιστορία του Ματιού», Ζορζ Μπατάιγ)

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας:

Απολαύστε (υπεύθυνα) ανεπανάληπτες στιγμές της Τζέιν Μαρτς στον «Εραστή» εδώ και εδώ

 

American-Beauty-screen1

H Μίνα Σουβάρι να απολαμβάνει το μπάνιο της μέσα σε μια μπανιέρα γεμάτη από κόκκινα ροδοπέταλα. Oργιαστικό.

American Beauty (1999)
Σκηνοθεσία: Σαμ Μέντες.
Παίζουν: Κέβιν Σπέισι, Ανέτ Μπένινγκ, Μίνα Σουβάρι.
What’s up doc? Ο διαφημιστής Λέστερ Μπέρναμ (Κέβιν Σπέισι) ζει μια υπέροχη ζωή: ευκατάστατος με σπίτι στα προάστια και μια ευτυχισμένη οικογένεια. Μήπως όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως φαίνονται; Αν και ο εργοδότης του ετοιμάζεται να τον απολύσει, η γυναίκα του Καρολάιν (Ανέτ Μπένινγκ) τον απεχθάνεται και η κόρη του Τζέιν (Θόρα Μπιρτς) τον περιφρονεί, η ζωή μοιάζει να είναι ωραία για τον Λέστερ. Ωστόσο, το σημείο που θα δείξει την αντοχή της επιφανειακής εικόνας είναι η έλξη που νιώθει ο Λέστερ (η ατάκα του στο πρώτο του πλάνο, εισαγωγή στην υπαρξιακή κόλαση των αμερικανικών προαστίων, έγραψε ιστορία στο σινεμά: «Κοιτάξτε με, αυνανίζομαι στο μπάνιο… Αυτό είναι το αποκορύφωμα της μέρας, από δω και πέρα όλα θα είναι ένας κατήφορος») για την Άντζελα Χέιζ (Μίνα Σουβάρι), συμμαθήτρια της κόρης του. Το απαξιωμένο και καταρρακωμένο αρσενικό θα αναζητήσει την αναγέννηση της λίμπιντό του σε απαγορευμένες διαδρομές!
Η Λολίτα: Κάτω από το λαμπερό επίστρωμα της μεγαλοαστικής αφασίας κρύβεται η Μίνα Σουβάρι (20 χρόνων τότε, πολύ μεγάλη για λολίτα, αλλά τόσο πειστική) να απολαμβάνει το μπάνιο της μέσα σε μια μπανιέρα γεμάτη από κόκκινα ροδοπέταλα. Αμερικανική ομορφιά; Όχι απλώς, αλλά η απόλυτη τιμή της ομορφιάς.
Με τον τρόπο του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ: «Λολίτα, φως της ζωής μου, φωτιά των λαγόνων μου. Άμαρτημά μου εσύ, ψυχή μου. Λο – λί – τα: η ακρούλα της γλώσσας να έρπει τρεις φορές, τρία βήματα στον ουρανίσκο πριν ραπίσει, τρις, τους κοπτήρες. Λο. Λί. Τα. Λο, σκέτη Λο, τα πρωινά, ένα σαράντα εφτά και με χαμένη τη μια κάλτσα. Λόλα με το παντελονάκι. Ντόλυ στο σχολείο. Ντολόρες στο χαρτί, στη διακεκομμένη γραμμούλα. Μα στην αγκαλιά μου πάντοτε Λολίτα.» («Λολίτα», Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ)

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας:

Δείτε εδώ ολόκληρη την ταινία.

 

natalie-ok

Η Νάταλι Πόρτμαν ισορροπεί απολαυστικά ανάμεσα στον κόσμο του παιδιού και της έφηβης που νιώθει να ξυπνά μέσα της ο ερωτισμός.

Λεόν (Léon: The Professional, 1994)
Σκηνοθεσία: Λικ Μπεσόν.
Παίζουν: Ζαν Ρενό, Γκάρι Όλντμαν, Νάταλι Πόρτμαν.
What’s up doc? Όταν ο διεφθαρμένος μπάτσος (τι έκτακτος πλεονασμός!) Στάνσφιλντ (Γκάρι Όντμαν) σκοτώνει όλα τα μέλη της οικογένειας της 12χρονης Ματίλντα (Νάταλι Πόρτμαν), η πιτσιρίκα καταφεύγει στον γείτονά της Λεόν (Ζαν Ρενό), ο οποίος φαινομενικά δεν ασχολείται με τίποτε άλλο στη ζωή του παρά μόνο με τα φυτά του. Όμως στην πραγματικότητα, ο Λεόν είναι επαγγελματίας δολοφόνος στην υπηρεσία του Τόνι (Ντάνι Αϊέλο).
Η Λολίτα: Μόλις στα 13 της χρόνια στον «Λεόν», η Νάταλι Πόρτμαν ισορροπεί απολαυστικά ανάμεσα στον κόσμο του παιδιού και της έφηβης που νιώθει να ξυπνά μέσα της ο ερωτισμός. Η Ματίλντα δεν καταπιέζει τον λανθάνοντα ερωτισμό της, δεν ενοχοποιεί τους πρώιμους ερωτικούς πόθους της και αναζητεί τις ατραπούς που θα την οδηγήσουν στη συνειδητοποίηση της ερωτικότητάς της.
Με τον τρόπο του Ανδρέα Εμπειρίκου: «Μόλις σταμάτησε το κύλισμά μου, στάθηκα στα πόδια μου. Όρθιος στην άμμο, έβλεπα τον αυγερινό να σβύνη, όπως περίπου σβύνουν τα μάτια μιας ηδονιζομένης γυναικός, και να υποθρώσκει, βαθμηδόν, στον ουρανό η μέρα. Δεξιά μου, η Χώρα εκοιμάτο ακόμη. Αριστερά, ο δρόμος προς τις Στενιές, το μεγαλύτερο ναυτικό χωριό της νήσου, ήτο έρημος. Θυμάμαι ότι μύριζαν πάρα πολύ οι λεμονιές. Πάρα πολύ και ανεκλαλήτως ωραία. Θυμάμαι πως την ίδια ώρα, έκαμα μια απ’ αυτές τις σκέψεις, που κάνουν συχνά οι άνδρες, αλλά που πάντοτε σχεδόν τις αποκρύπτουν. Τι ωραία, συλλογιζόμουν, που θα ήτο, αν τύχαινε να περάσει μια τρυφερά παιδίσκη απ’ εκεί, ή μια τραγανή νεάνις, και να τις έπιανα, είτε το ήθελαν ή όχι, να τις διακόρευα στην αμμουδιά, υπό το φως της Αφροδίτης, ή, σ’ έναν μπαξέ, κοντά στον δρόμο, έτσι, με το “άστε ντούα ου”, διαρρηγνύων τους υμένας των και εισδύων μέσα των βαθειά, σε αψόγους και πλήρεις βιασμούς, ενώ στους φράχτες θα λαλούσαν οι κοκόροι, και στις συκιές θα έχυναν το γάλα των τα σύκα…» («Η Μανταλένα», Ανδρέας Εμπειρίκος)

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας:

Δείτε εδώ ολόκληρη την ταινία.

Δείτε ακόμα: Οι top 5 σεκάνς λεσβιακού έρωτα

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close