Αυτό που επικρατεί στην Αθήνα, δεν είναι το «λαϊκό γούστο», αλλά το εργολαβικό φαντασιακό: ένα ψευδο-λαϊκό, ψευδο-εκλεπτυσμένο αισθητικό αποτέλεσμα, βασισμένο στη μαζική αναπαραγωγή ενός προτύπου που κάποτε ενδεχομένως εξέφραζε κύρος. Γράφει η Αλεξάνδρα Δαλιάνη από τους Creative Architects.
Όπως τα χαρτονομίσματα των δραχμών, έτσι και οι γαλάζιες πλαστικοποιημένες ταυτότητες, με την καλτίλα τους, ήταν κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας και αισθητικής. Πια, το χάσαμε κι αυτό.
Αν δει κανείς τη διαφορά τίτλων ανάμεσα στα εγχώρια ψηφιακά μίντια και τα, μεγαλύτερης εμβέλειας διεθνή, κατανοεί πολλά για τον τρόπο που λειτουργούν τα newsrooms και η δημοσιογραφία στην Ελλάδα και το κοινό στο οποίο θέλει να απευθυνθεί.
Κατά καιρούς έχουμε δει να ανεβαίνουν παραστάσεις στην Επίδαυρο με πολύ μεγαλύτερη αλλοίωση του πρωτότυπου κειμένου σε σχέση με την Οδύσσεια του Νόλαν. Κι όμως, οι αντιδράσεις εκεί δεν έφτασαν ούτε στο ελάχιστο τις κραυγές για την ταινία. Γράφει ο Κίμων Φραγκάκης.
Όσο κι αν θεωρούμε πως η Οδύσσεια μας ανήκει και δεν πρέπει να την πειράζει κανείς, θα έπρεπε να μας χαροποιεί που ο Νόλαν τη συστήνει, έστω με τον τρόπο του, σε όλο τον πλανήτη. Το μυστικό βρίσκεται στον Χρόνο και στο Νόημα. Γράφει ο Κίμων Φραγκάκης.
Σαράντα χρόνια μετά, και με αφορμή έναν νέο παγκόσμιο ημιτελικό της Αργεντινής με την Αγγλία, ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με έναν βολικό αλλά αστήρικτο μύθο. Γράφει ο Κίμων Φραγκάκης.
Με ανάρτησή του στο Instagram υποστήριξε πως το ζήτημά του με την Οδύσσεια του Νόλαν είναι ότι δεν τόλμησε να συνδέσει το ωραιό της Ελένης με το γήρας, με μια γυναίκα στα 50-60.
Δεν είναι μόνο ότι το Παγκράτι αποκτά διαρκώς νέους πόλους έλξης σε σημεία που δεν έχουν να χωρέσουν άλλο κόσμο, αλλά και η νοοτροπία «κατάκτησης» που θρέφεται.
Αν η αισθητική και το καλό γούστο ήταν άνθρωποι, σίγουρα τα bachelorette parties θα ήταν ένα δυνατό χτύπημα στο σώμα τους που δε θα μπορούσαν να το αντέξουν.
Παρατηρούμε τον ντόρο γύρω από τις σκηνές της Σίντνεϊ Σουίνι στο Euphoria και βλέπουμε να ενισχύεται μια αποστροφή προς το γυμνό σώμα.
Όταν ένα έργο παραδίδεται και το αποτέλεσμα είναι πιο όμορφο σε σχέση με πριν, ωστόσο έχει προκύψει μέσα από ταλαιπωρία και αδιαφάνεια, ο πολίτης βρίσκεται σε μια ιδιότυπη ομηρία. Γράφει ο Κίμων Φραγκάκης.
«Είμαι κουρασμένη να ακούω ότι έτσι κάνουμε τα πράγματα στην Ελλάδα». Αυτό είπε η Λάουρα Κοβέσι στο Delphi Economic Forum και ενόχλησε την κυβέρνηση. Γιατί όμως; Γράφει ο Κίμων Φραγκάκης.
