Το Παραμύθι του τεμπέλη Έλληνα

Πώς γίνεται στις ευρωπαϊκές έρευνες οι Έλληνες να αναδεικνύονται οι σκληρότερα εργαζόμενοι, αλλά ταυτόχρονα όλοι να γνωρίζουμε δεκάδες λουφαδόρους; Διότι κάποιοι όντως εργάζονται σκληρά για να συντηρούν εκατομμύρια άλλους, γράφει ο Φώτης Κοκοτός. Και αυτοί οι "άλλοι" δεν φαίνονται πουθενά στις στατιστικές...

 
2894800188_6fff77b32b_b

Δύο ολόκληρες γενιές βγήκαν στη σύνταξη με προνομιακούς όρους, και τώρα πληρώνονται με εισφορές από τη γενιά των 500€, τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Credit flickr

Μεταξύ μας στις παρέες τα λέμε όλοι συνεχώς: για τους χαραμοφάηδες στο Δημόσιο, για τους συνταξιούχους πενηντάρηδες, για τους «εξαφανισμένους» και τους συνδικαλιστές που δεν πατάνε στις δουλειές τους. Όμως, άμα γυρίσει κάποιος ξένος και πει πως οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, τότε μας πιάνει το πατριωτικό και η περηφάνια.

Διάβασα πρόσφατα μια απάντηση που φάνηκε αρχικά αποστομωτική: Η έρευνα “ONS Labour Force Survey” της Eurostat δείχνει την Ελλάδα πρώτη (!) στο μέσο όρο ωρών εργασίας ανά την Ευρώπη. Παράδοξο; Όχι. Στον υπολογισμό του μέσου όρου μετράνε μόνο τους εργαζόμενους και αγνοούν όσους δεν εργάζονται καθόλου. Λογικό; Ναι. Αλλά δημιουργεί λανθασμένες εντυπώσεις.

Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τους οποίους οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αναγκάζονται να δουλεύουν τόσες πολλές ώρες. Ο ένας λόγος είναι πως, εκτός από την αμοιβή τους, πρέπει να παράγουν και τους φόρους και τις εισφορές που συντηρούν όσους δεν παράγουν καθόλου πλούτο. Ο δεύτερος λόγος είναι η σχετικά χαμηλή παραγωγικότητα.

Aρκετοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα αναγκάζονται να δουλεύουν τόσες πολλές ώρες διότι, εκτός από την αμοιβή τους, πρέπει να παράγουν και τους φόρους και τις εισφορές που συντηρούν όσους δεν παράγουν καθόλου πλούτο.

Σε κάθε έναν εργαζόμενο αντιστοιχεί κι ένας συνταξιούχος, χονδρικά. Δουλεύεις σκληρά, παράγεις εισοδήματα, αλλά ένα μεγάλο μέρος πάει σε άλλους. Δύο ολόκληρες γενιές βγήκαν στη σύνταξη με προνομιακούς όρους και τώρα πληρώνονται με εισφορές από τη γενιά των €500, τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Δυο γενιές που ψήφιζαν κόμματα παροχών και φόρτωσαν τα χρέη στους απογόνους τους.

Τέτοιοι φοροδίαιτοι, εκτός απ’ τους συνταξιούχους, είναι κι άλλοι πολλοί. Για παράδειγμα, οι συνδικαλιστές και οι «αιώνιοι» φοιτητές των κινημάτων και των κομματικών σωλήνων. Οι κρατικοδίαιτοι που δεν παράγουν ουσιαστικό οικονομικό έργο είναι αυτοί που εκλέγουν κυβερνήσεις, όμως. Δεν είναι τυχαίο πως στην παραγωγικότητα η ίδια έρευνα μας τοποθετεί στη θέση 19 ανάμεσα στις 28 χώρες της ΕΕ.

Εκτός από την επίπτωση στις ώρες εργασίας, αυτό το έλλειμμα παραγωγικότητας αντικατοπτρίζεται και στους μισθούς. Όσο μικρότερη η παραγωγικότητα κι όσο περισσότεροι οι φόροι και οι κρατήσεις τόσο αυξάνονται οι ώρες εργασίας που απαιτούνται για το ίδιο εισόδημα. Διότι το εισόδημα είναι ανάλογο των εσόδων: αν η επιχείρηση δεν εισπράττει από πελάτες, τότε δεν μπορεί και να πληρώσει. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

Το παραμύθι του «τεμπέλη Έλληνα» περιέχει μια μεγάλη αλήθεια, λοιπόν: κάποιοι εργάζονται σκληρά, πολύ σκληρά, και με τη δουλειά τους συντηρούν εκατομμύρια άλλους. Οι οποίοι δεν φαίνονται πουθενά στις στατιστικές της παραγωγής, παρά μόνο στην κατανάλωση. Η ενίσχυση της κατανάλωσης σε αυτές τις συνθήκες είναι σαν να προσπαθείς να επιπλεύσεις τραβώντας τα μαλλιά σου.

Ο μόνος δρόμος για να βγούμε από την κρίση είναι η δουλειά. Πρέπει εκατομμύρια άνθρωποι να γυρίσουν στην παραγωγή. Άνθρωποι που τώρα είναι άνεργοι ή άεργοι. Κι αυτό δεν έχει σχέση ούτε με το νόμισμα ούτε με τα μνημόνια ούτε με την πολιτική βούληση.

Πρέπει συνολικά, ως λαός, να αποκαθηλώσουμε τη «σύνταξη» ως αυτοσκοπό και να ενστερνιστούμε την παραγωγή.

 

Διαβάστε ακόμα – άλλο ένα παραμύθι: Για όλα φταίει η Φοροδιαφυγή. Γράφει ο Φώτης κοκοτός.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

blog comments powered by Disqus
Πιο δημοφιλή του μήνα
Κίμων Φραγκάκης Συνέντευξη – Αριστείδης Χατζής: «Θέλω να δημιουργήσω ενδιαφέρον για τις φιλελεύθερες ιδέες» 

Μια συζήτηση με τον καθηγητή και συγγραφέα του νέου βιβλίου «Φιλελευθερισμός» για τη δαιμονοποίησή των φιλελεύθερων ιδεών στην χώρα μας αλλά και το ελπιδοφόρο μέλλον τους.

28.02.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Ζητείται Έλληνας Τζουλιάνι και μηδενική ανοχή στην παραβατικότητα 

Για το τροχαίο που συγκλονίζει την κοινή γνώμη δεν φταίει η Porsche ή ο πλούτος του οδηγού αλλά η γενικευμένη ανομία. Τη λύση θα έδινε ένας εγχώριος Τζουλιάνι επιβάλλοντας το νόμο όπως έγινε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’90 κατ' εφαρμογή της θεωρίας του «σπασμένου παραθύρου», υποστηρίζει ο Γιάννης Παλιούρης.

01.03.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Guest / Ζωή Αλλιώς πήγα στην Κούβα και διαφορετικός επιστρέφω 

Επιστρέφοντας από ένα πολυήμερο ταξίδι στην Κούβα, σε ένα γράμμα προς φίλους και συγγενείς που αναδημοσιεύουμε με την άδεια του, ο Τάσος Καρατάσος - Αβέρωφ γράφει όσα έζησε και τον εξέπληξαν.

10.03.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Πού έφταιξε το (όλοι)-ΠΑΣΟΚ-(είμαστε) 

Ακόμα και σήμερα παραμένει κορυφαίου ενδιαφέροντος η διαφιλονικούμενη αξιολόγηση του πολιτικοκοινωνικού φαινομένου με την γενική επωνυμία ΠΑΣΟΚ. Τελικά τι αποτύπωμα άφησε στη χώρα; Γράφει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

16.03.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro